Hospital Jepun dalam Krisis: Kos Meningkat, Penduduk Menua dan Perjuangan untuk Terus Bertahan

Hospital Jepun Berdepan Tekanan Kewangan yang Belum Pernah Terjadi

Hospital di seluruh Jepun bergelut dengan kesukaran kewangan yang serius apabila kenaikan harga, kos buruh dan perubahan demografi bergabung sehingga mencetuskan krisis dalam sistem penjagaan kesihatan negara itu. Lebih 60% hospital Jepun kini mengalami defisit, dengan banyak daripadanya terpaksa mengurangkan perkhidmatan, menutup jabatan atau menangguhkan naik taraf peralatan penting. Keadaan menjadi begitu genting sehingga pakar dan organisasi perubatan memberi amaran bahawa infrastruktur penjagaan kesihatan tempatan mungkin runtuh jika pembaharuan segera tidak dilaksanakan.

Artikel ini meneliti punca utama krisis, cabaran unik sistem pembiayaan penjagaan kesihatan Jepun, kesannya terhadap pesakit dan masyarakat, serta perdebatan mengenai penyelesaian yang mungkin.

Mengapa Hospital Jepun Menghadapi Kesukaran Kewangan?

Masalah kewangan hospital Jepun berpunca daripada gabungan peningkatan kos operasi, yuran perubatan yang ditetapkan kerajaan dan tidak banyak berubah, serta tekanan akibat penduduk yang semakin menua. Tidak seperti kebanyakan industri, hospital di Jepun tidak boleh sewenang-wenangnya menaikkan harga untuk mengimbangi peningkatan perbelanjaan. Sebaliknya, mereka terikat dengan jadual yuran yang dikawal kerajaan dan hanya disemak setiap dua tahun, lazimnya dengan kenaikan minimum yang gagal mengimbangi inflasi dan pertumbuhan gaji.

Menurut tinjauan kecemasan terkini oleh Persatuan Hospital Jepun dan lima organisasi lain, 61.2% hospital melaporkan defisit dalam keuntungan semasa pada separuh kedua 2024, meningkat daripada 50.8% pada tahun sebelumnya. Tinjauan itu, yang melibatkan lebih 1,800 hospital, mendapati bahawa walaupun hasil daripada perkhidmatan perubatan meningkat sebanyak 1.9%, kos kakitangan meningkat 2.7% dan perbelanjaan untuk bekalan perubatan serta utiliti meningkat 2.4%. Ringkasnya, kos meningkat lebih pantas daripada hasil, menyebabkan defisit hospital semakin besar setiap tahun.

Takao Aizawa, presiden Persatuan Hospital Jepun, merumuskan keadaan itu:

Perbelanjaan meningkat jauh lebih pantas berbanding kenaikan hasil. Jika tiada tindakan diambil, sistem hospital negara kita akan runtuh.

Beberapa faktor mendorong peningkatan kos ini:

• Kos buruh: Gaji kakitangan perubatan meningkat, disebabkan trend ekonomi yang lebih luas serta keperluan mengekalkan pekerja mahir dalam pasaran buruh yang kompetitif.
• Kos bahan dan utiliti: Harga bekalan perubatan, peralatan dan utiliti melonjak, dengan kos bahan dan utiliti untuk perkhidmatan perubatan meningkat 14% antara 2018 hingga 2023.
• Tekanan demografi: Penduduk Jepun yang semakin menua dengan pantas bermakna lebih ramai pesakit memerlukan penjagaan rumit dan jangka panjang, sekali gus menambahkan tekanan terhadap sumber hospital.
• Tamatnya subsidi COVID-19: Subsidi kerajaan yang disalurkan semasa pandemik telah dihentikan, sekali gus menghapuskan talian hayat kewangan yang penting bagi banyak hospital.

Struktur Unik Pembiayaan Penjagaan Kesihatan Jepun

Sistem penjagaan kesihatan Jepun terkenal dengan perlindungan sejagat dan hasil kesihatan yang baik, seperti jangka hayat yang panjang dan kadar kematian bayi yang rendah. Namun, asas kewangan sistem itu rumit dan semakin tertekan.

Jadual Yuran yang Ditetapkan Kerajaan

Punca utama isu ini ialah sistem jadual yuran Jepun, yang menetapkan harga bagi semua prosedur perubatan, ubat-ubatan dan peranti di seluruh negara. Jadual itu disemak kerajaan setiap dua tahun dengan input daripada organisasi perubatan, tetapi kenaikannya lazimnya kecil. Sebagai contoh, dalam semakan 2024, komponen utama yuran perubatan—yang bertujuan menampung kos kakitangan dan kos teras lain—hanya dinaikkan sebanyak 0.88%, walaupun inflasi di sektor lain jauh lebih tinggi.

Sistem ini direka untuk mengawal perbelanjaan penjagaan kesihatan negara dan memastikan kesaksamaan, tetapi ia menyebabkan hospital tidak dapat melaraskan harga sebagai tindak balas terhadap kenaikan kos. Akibatnya, walaupun perbelanjaan meningkat, sumber pendapatan utama hospital sebahagian besarnya kekal tetap.

Kesan Masyarakat yang Semakin Menua

Profil demografi Jepun merupakan pemacu utama kos penjagaan kesihatan. Hampir 30% penduduk berusia 65 tahun atau lebih, menyebabkan permintaan terhadap perkhidmatan perubatan tinggi, khususnya bagi penyakit kronik dan keadaan kesihatan yang rumit. Pesakit warga emas menyumbang bahagian perbelanjaan penjagaan kesihatan yang tidak seimbang—lebih separuh daripada jumlah perbelanjaan—sedangkan sumbangan mereka melalui premium insurans lebih rendah kerana pendapatan yang kecil.

Perubahan demografi ini bukan sahaja meningkatkan jumlah dan kerumitan penjagaan yang diperlukan, malah mengurangkan kumpulan penyumbang usia bekerja kepada sistem insurans kesihatan, sekali gus menambahkan tekanan kewangan.

Dinamika Hospital Swasta dan Awam

Sektor hospital Jepun didominasi institusi swasta, yang merangkumi kira-kira 80% daripada jumlah hospital dan 70% katil. Hospital ini beroperasi di bawah jadual yuran yang sama seperti hospital awam, tetapi sering menghadapi tekanan kewangan yang lebih besar kerana skala yang lebih kecil dan akses yang lebih terhad kepada sokongan kerajaan. Tiadanya pembezaan antara penyedia perkhidmatan serta ketiadaan sistem penjagaan primer yang kukuh juga menyebabkan ketidakcekapan, apabila pesakit kerap mendapatkan rawatan di hospital bagi penyakit ringan.

Kesan Sebenar: Pengurangan Perkhidmatan dan Penutupan Jabatan

Krisis kewangan ini bukan sekadar soal penyata kewangan—ia memberi kesan nyata terhadap rawatan pesakit dan kesihatan masyarakat. Hospital terpaksa membuat keputusan sukar demi meneruskan operasi, termasuk:

• Menutup jabatan: Hospital Besar Ojiya di Wilayah Niigata, misalnya, menghentikan operasi jabatan bedah saraf, bedah kardiovaskular dan bedah pernafasan pada April 2024 bagi mengurangkan defisit melebihi ¥500 juta. Kini pesakit perlu ke bandar berdekatan untuk mendapatkan rawatan khusus.
• Menangguhkan naik taraf peralatan: Hospital universiti, seperti Institut Sains Tokyo dan Hospital Universiti Nagasaki, tidak mampu menggantikan mesin MRI yang usang dan peralatan penting lain, sekali gus berisiko menjejaskan mutu rawatan perubatan lanjutan.
• Mengurangkan bonus dan faedah kakitangan: Sesetengah rangkaian hospital telah memotong bonus pekerja dan memohon subsidi kerajaan tempatan bagi membendung kerugian, sekali gus menjejaskan semangat dan pengekalan kakitangan.

JA Niigata Kouseiren, sebuah persekutuan yang mengendalikan 11 hospital, mengunjurkan defisit tertinggi dalam sejarah sebanyak ¥6-9 bilion pada tahun fiskal 2024. Untuk menangani keadaan ini, ia merancang menghentikan operasi tujuh jabatan perubatan di tiga hospital pada 2025, dengan sasaran mengurangkan defisit kepada separuh. Namun, langkah sedemikian tidak dapat dielakkan akan mengurangkan akses penduduk tempatan kepada rawatan.

Yoshihiro Ota, naib pengerusi Persatuan Perbadanan Penjagaan Kesihatan Jepun, memberi amaran:

Hospital tempatan boleh ditutup secara tiba-tiba, menyebabkan pesakit tiada tempat untuk mendapatkan rawatan.

Mengapa Hospital Tidak Boleh Menaikkan Harga?

Tidak seperti perniagaan dalam sektor lain, hospital Jepun tidak boleh menaikkan harga secara sendiri untuk menampung peningkatan kos. Jadual yuran kerajaan bertujuan memastikan penjagaan kesihatan kekal mampu dibiayai dan mengelakkan perbelanjaan meningkat tanpa kawalan, tetapi ini juga bermakna hospital mempunyai sedikit ruang untuk bertindak balas terhadap tekanan ekonomi.

Kos bahan dan utiliti meningkat dengan ketara, tetapi semakan yuran kerajaan pada 2024 menaikkan komponen utama yuran perubatan kurang daripada 1%. Sementara itu, sasaran kerajaan bagi kenaikan gaji pekerja perubatan (2.5%) lebih rendah berbanding sektor swasta (3.56%), menjadikan usaha menarik dan mengekalkan kakitangan lebih sukar bagi hospital.

Sesetengah hospital berjaya kekal menguntungkan melalui strategi pengurusan yang agresif, seperti menerima lebih ramai pesakit kecemasan, menyatukan pembelian bekalan atau mengkhusus dalam perkhidmatan yang mendapat permintaan tinggi. Namun, pendekatan ini tidak sesuai untuk semua institusi, khususnya hospital kecil atau luar bandar.

Tamatnya Subsidi COVID-19 dan Kesan Pandemik yang Berlarutan

Pada awalnya, pandemik COVID-19 membawa lonjakan sokongan kerajaan kepada hospital, termasuk subsidi untuk merawat pesakit yang dijangkiti dan mengimbangi kehilangan hasil akibat pengurangan prosedur elektif. Namun, subsidi ini dihentikan pada tahun fiskal 2024, sekali gus menghapuskan penampan kewangan yang penting ketika kos terus meningkat.

Penyelidikan menunjukkan hospital yang menerima pesakit COVID-19 mengalami kerugian kewangan yang besar, dengan keuntungan bulanan bagi setiap katil merosot sehingga ¥600,000—15 kali ganda purata keuntungan bulanan pada 2019. Walaupun pandemik semakin reda, sesetengah pesakit masih keberatan mendapatkan rawatan di hospital, sekali gus mengurangkan hasil dengan lebih lanjut.

Konteks Ekonomi dan Dasar yang Lebih Luas

Persekitaran ekonomi Jepun menambah satu lagi lapisan kerumitan. Walaupun negara itu mencatat pertumbuhan ekonomi dan kenaikan gaji yang sederhana, inflasi—terutamanya bagi makanan dan tenaga—meningkat lebih pantas daripada gaji, menekan belanjawan isi rumah dan mengehadkan keupayaan hospital untuk memindahkan kos lebih tinggi kepada pesakit.

Kerajaan juga merancang untuk menyemak Sistem Perbelanjaan Perubatan Berkos Tinggi pada 2025, dengan menaikkan had perbelanjaan sendiri bagi ramai pesakit. Walaupun langkah ini bertujuan mengawal perbelanjaan awam, ia mencetuskan kebimbangan dalam kalangan kumpulan pesakit yang bimbang rawatan penting akan menjadi tidak mampu ditanggung oleh mereka yang menghidap penyakit kronik atau serius.

Dari perspektif makroekonomi, kerajaan berdepan cabaran mengimbangi kemampanan fiskal dengan keperluan mengekalkan akses kepada penjagaan kesihatan berkualiti. Defisit insurans kesihatan awam semakin meningkat, sementara beban membiayai rawatan warga emas semakin ditanggung oleh generasi muda dan penyumbang usia bekerja.

Usaha Meningkatkan Kecekapan dan Memperbaharui Sistem

Menyedari keadaan yang tidak mampan ini, pakar dan pembuat dasar menggesa pembaharuan segera dan jangka panjang. Antara cadangan utama dan usaha yang sedang dijalankan ialah:

• Pinjaman kecemasan: Kementerian Kesihatan, Buruh dan Kebajikan mula menawarkan pinjaman tanpa faedah dan tanpa cagaran sehingga ¥720 juta kepada hospital pada April 2024 sebagai langkah sementara.
• Pembaharuan jadual yuran: Organisasi perubatan menggesa kerajaan supaya menjadikan jadual yuran lebih responsif terhadap inflasi dan kenaikan kos buruh, dengan semakan besar seterusnya dijadualkan pada tahun fiskal 2026.
• Penambahbaikan pengurusan: Hospital digalakkan mengamalkan pengurusan yang lebih cekap, seperti pembelian pukal, pengkhususan dan kerjasama dengan institusi lain untuk berkongsi sumber.
• Pembaharuan hospital rawatan akut: Sistem Diagnosis Procedure Combination/Per-Diem Payment System (DPC/PDPS) diperkenalkan untuk menggalakkan pesakit dibenarkan pulang lebih awal dan mengurangkan kos rawatan pesakit dalam. Walaupun sistem itu menambah baik beberapa aspek mutu dan persaingan dalam penjagaan, ia belum mencapai sepenuhnya matlamat pengurangan kos, khususnya dalam keadaan penduduk yang semakin menua.

Kenji Shimazaki, profesor dasar perubatan di Universiti Antarabangsa Kesihatan dan Kebajikan, menekankan perlunya perubahan sistemik:

Kerajaan bukan sahaja perlu mempertimbangkan sokongan kecemasan, malah sistem penetapan yuran perubatan yang dapat bertindak balas terhadap inflasi dan keadaan lain.

Namun, tidak semua pihak berkepentingan bersetuju tentang langkah terbaik seterusnya. Ada yang memberi amaran agar kenaikan yuran secara menyeluruh dielakkan, dengan alasan bahawa sesetengah hospital masih menguntungkan hasil pengurusan yang berkesan dan pembaharuan sepatutnya menyasarkan ketidakcekapan, bukannya sekadar menambah pembiayaan.

Impak Terhadap Manusia: Pesakit dan Masyarakat Terancam

Bagi pesakit dan masyarakat, krisis kewangan hospital bermakna perjalanan lebih jauh untuk mendapatkan rawatan, akses yang berkurangan kepada rawatan khusus dan kemungkinan kelewatan menerima prosedur yang diperlukan. Kawasan luar bandar amat terdedah, kerana penutupan hospital atau jabatan boleh menyebabkan seluruh wilayah kehilangan akses berdekatan kepada rawatan kecemasan atau khusus.

Kumpulan advokasi pesakit juga bimbang tentang kenaikan perbelanjaan sendiri yang dirancang, sambil memberi amaran bahawa kos lebih tinggi boleh menyebabkan sesetengah individu terpaksa mengetepikan rawatan penting, khususnya bagi penyakit kronik atau yang mengancam nyawa seperti kanser.

Mizutobe Yuko, pesakit kanser paru-paru di Tokyo, berkongsi kebimbangannya mengenai perubahan dasar yang bakal dilaksanakan:

Walaupun kenaikan sederhana sebanyak ¥30,000 sebulan boleh memaksa pesakit menghentikan rawatan penting akibat kesempitan kewangan.

Kisah sebegini menonjolkan keseimbangan rapuh yang perlu dicapai pembuat dasar antara disiplin fiskal dengan memastikan semua rakyat mendapat akses kepada penjagaan kesihatan berkualiti tinggi yang mampu dibiayai.

Melihat ke Hadapan: Bolehkah Sistem Hospital Jepun Diselamatkan?

Sistem hospital Jepun berada di persimpangan jalan. Krisis semasa berpunca daripada masalah struktur yang berlarutan—penduduk yang semakin menua, kawalan yuran yang tegar dan ketidakcekapan dalam penyampaian rawatan—yang kini diburukkan oleh inflasi serta kesan selepas pandemik COVID-19.

Walaupun langkah kecemasan dan penambahbaikan pengurusan mungkin memberikan kelegaan sementara, pakar bersetuju bahawa pembaharuan yang lebih mendasar diperlukan. Antaranya termasuk:

• Menjadikan jadual yuran lebih fleksibel dan responsif terhadap keadaan ekonomi
• Memperkukuh penjagaan primer bagi mengurangkan lawatan ke hospital yang tidak perlu
• Menggalakkan penggabungan dan pengkhususan dalam kalangan hospital untuk meningkatkan kecekapan
• Mengimbangi usaha mengawal kos dengan keperluan melabur dalam teknologi dan peralatan baharu
• Memastikan pembaharuan tidak menjejaskan pesakit rentan atau masyarakat luar bandar secara tidak seimbang

Tahun-tahun mendatang akan menjadi tempoh penting untuk menentukan sama ada Jepun dapat menyesuaikan sistem penjagaan kesihatannya bagi memenuhi keperluan masyarakat yang sangat menua sambil mengekalkan standard penjagaan tinggi yang menjadi kebanggaannya.

Ringkasan

• Lebih 60% hospital Jepun mengalami defisit akibat kenaikan kos dan yuran yang ditetapkan kerajaan tetapi tidak banyak berubah.
• Hospital tidak boleh menaikkan harga secara sendiri dan bergelut untuk menampung peningkatan kos buruh, bahan dan utiliti.
• Penduduk yang semakin menua dan tamatnya subsidi COVID-19 menambahkan tekanan kewangan.
• Pengurangan perkhidmatan, penutupan jabatan dan penangguhan naik taraf peralatan menjejaskan rawatan pesakit, khususnya di kawasan luar bandar.
• Pinjaman kecemasan dan pembaharuan pengurusan menawarkan kelegaan jangka pendek, tetapi perubahan sistemik terhadap jadual yuran dan penyampaian rawatan diperlukan demi kemampanan jangka panjang.
• Perubahan dasar yang bakal dilaksanakan mungkin meningkatkan kos yang perlu ditanggung sendiri oleh pesakit, sekali gus menimbulkan kebimbangan tentang akses kepada rawatan penting.
• Masa depan sistem hospital Jepun bergantung pada keseimbangan antara tanggungjawab fiskal dengan keperluan menyediakan penjagaan kesihatan berkualiti tinggi yang mudah diakses oleh semua rakyat.