Kemerosotan Pesat Amalan Tradisional
Hampir lapan daripada 10 ladang daging anjing di Korea Selatan telah ditutup sejak beberapa bulan kebelakangan ini, menandakan perubahan besar di negara yang dahulunya terkenal dengan industri daging anjing yang kontroversial. Data kerajaan pada Disember 2025 menunjukkan bahawa 1,204 daripada 1,537 ladang daging anjing berdaftar telah menghentikan operasi setakat 21 Disember. Angka ini mewakili kira-kira 78% daripada semua premis berdaftar, menunjukkan bahawa Korea Selatan berada di landasan untuk mencapai matlamat menghapuskan sepenuhnya penggunaan daging anjing menjelang Februari 2027.
Kandungan
Kadar penutupan yang meningkat pesat ini berlaku selepas pelaksanaan undang-undang khas yang melarang penggunaan daging anjing, yang berkuat kuasa pada Ogos 2024. Apa yang menjadikan kemerosotan ini begitu ketara ialah lebih separuh daripada ladang yang pada asalnya dijadualkan ditutup pada 2026 dan 2027 memilih untuk menutup operasi lebih awal. Percepatan ini menunjukkan perubahan asas dalam sikap masyarakat terhadap amalan yang pernah dianggap sebagai sebahagian daripada budaya tradisional Korea.
Para pegawai Kementerian Pertanian, Makanan dan Hal Ehwal Luar Bandar mengaitkan penutupan pesat itu dengan beberapa faktor. Antaranya ialah sokongan orang ramai yang semakin meningkat terhadap larangan itu, insentif kewangan yang ditawarkan kepada penternak yang menutup operasi lebih awal, serta galakan aktif daripada kerajaan tempatan. Kadar semasa menunjukkan bahawa kerajaan berkemungkinan mencapai matlamat menghentikan penternakan anjing untuk daging sebelum tarikh pelaksanaan penuh undang-undang itu.
Jurucakap Kementerian Pertanian menegaskan komitmen kerajaan terhadap peralihan ini dengan berkata, "Kami menyeru ladang yang masih beroperasi supaya bekerjasama secara aktif dengan usaha kerajaan dan menyumbang kepada transformasi Korea menjadi negara yang peka terhadap kebajikan haiwan."
Kementerian itu bekerjasama dengan kerajaan tempatan untuk membantu penternak yang beralih kepada bentuk pengeluaran ternakan lain. Bantuan ini merangkumi pembiayaan untuk menaik taraf kemudahan dan khidmat nasihat bagi membantu penternak menyesuaikan perniagaan mereka. Selain itu, pihak berkuasa meningkatkan pemeriksaan untuk menghalang kegiatan penternakan anjing daripada disambung semula.
Impak Kemanusiaan Larangan
Walaupun statistik menunjukkan kemajuan dalam menamatkan industri daging anjing, di sebalik angka itu terdapat kisah manusia yang rumit, melibatkan kesusahan ekonomi dan ketidakpastian. Bagi ramai penternak, perdagangan ini bukan sekadar sumber pendapatan, malah cara hidup yang diwarisi turun-temurun. Pendeta Joo Yeong-bong, penternak anjing berusia 60 tahun dan presiden Persatuan Anjing untuk Dimakan Korea, menggambarkan kesukaran yang dihadapi mereka dalam industri itu.
Apabila tidak bertugas sebagai pendeta, Joo menternak anjing untuk disembelih. Namun, perniagaannya semakin merosot. "Sejak musim panas lalu kami cuba menjual anjing kami, tetapi peniaga terus berasa ragu-ragu," katanya kepada BBC. "Seorang pun belum muncul." Ketidakupayaan menjual haiwan mereka telah mewujudkan keadaan terdesak bagi penternak yang melaburkan simpanan seumur hidup dalam operasi yang kini menjadi haram.
Kesan ekonomi itu bukan sahaja dirasai oleh penternak. Selama 40 tahun, Shin Seung-cheol mengendalikan syarikat pengedaran daging anjing yang pernah mencatatkan jualan tahunan sebanyak 5 bilion won ($3.8 juta) dan menggaji enam orang. Kini, beliau menjual sayur-sayuran di pasar tempatan untuk meneruskan hidup. Tekanan akibat kehilangan perniagaan menyebabkan beliau didiagnosis menghidap kanser, manakala keluarganya kini bergelut dengan baki operasi mereka.
Penternak muda menghadapi cabaran khusus dalam peralihan ini. Chan-woo, penternak daging berusia 33 tahun yang meminta namanya dirahsiakan kerana bimbang akan tindak balas, mempunyai masa 18 bulan untuk melupuskan 600 ekor anjing atau berdepan hukuman penjara sehingga dua tahun. "Secara realistik, walaupun di ladang saya sahaja, saya tidak dapat memproses jumlah anjing yang ada dalam tempoh itu," jelasnya. "Pada tahap ini saya sudah melaburkan semua aset saya [ke dalam ladang] - tetapi mereka pun tidak mengambil anjing-anjing itu."
Tekanan psikologi amat membebankan mereka dalam industri itu. "Orang ramai sedang menderita," kata Joo. "Kami dibebani hutang, tidak mampu membayarnya, dan ada yang malah... tidak dapat mencari pekerjaan baharu. Keadaan ini tiada harapan." Ramai penternak bimbang tentang generasi muda dalam industri itu, sambil menyatakan bahawa "golongan muda dalam industri ini benar-benar berdepan kenyataan yang suram. Oleh sebab mereka tidak dapat menjual anjing, mereka juga tidak boleh menutup operasi dengan cepat. Mereka tersekat, tanpa jalan ke hadapan atau ke belakang."
Pertikaian Pampasan dan Cabaran Undang-undang
Kontroversi ini bukan sahaja berkisar pada cabaran ekonomi serta-merta, malah melibatkan persoalan tentang keadilan dan tanggungjawab kerajaan. Kementerian Pertanian mengumumkan pelan pampasan yang menawarkan antara 225,000 won ($170) hingga 600,000 won ($450) bagi setiap anjing kepada penternak yang menutup perniagaan lebih awal. Namun, Persatuan Penternak Daging Anjing Korea menolak tawaran itu sebagai tidak mencukupi, selepas pada mulanya menuntut 2 juta won ($1,505) bagi setiap haiwan.
Pertikaian pampasan ini membawa kepada tindakan undang-undang. Persatuan Daging Anjing Kebangsaan mengumumkan rancangan untuk memfailkan saman pentadbiran terhadap lebih 50 kerajaan tempatan, dengan kira-kira 400 peserta yang mewakili sekitar 10% daripada 4,140 perniagaan berkaitan di negara itu. Park Myung-jin, ketua kumpulan itu, menegaskan bahawa "ini berkaitan mata pencarian ratusan ribu pemilik perniagaan kecil."
Penggiat industri menyuarakan apa yang mereka anggap sebagai layanan tidak sama rata. Walaupun kementerian pertanian memperuntukkan lebih 70 bilion won tahun ini untuk penutupan ladang anjing dan penstrukturan semula kemudahan, kementerian keselamatan makanan hanya memperuntukkan 3.9 bilion won bagi sokongan berkaitan untuk perniagaan kecil. Pemilik restoran dan pengedar kebanyakannya menerima bantuan bukan tunai, seperti khidmat rundingan untuk menutup perniagaan dan bantuan separa bagi menukar papan tanda, yang dianggap tidak mencukupi.
Kerajaan menegaskan bahawa langkahnya berpandukan undang-undang sedia ada dan pelan induk yang diluluskan. Pegawai menyatakan bahawa pampasan tambahan memerlukan keputusan antara kementerian dan mungkin tidak dapat dilaksanakan di bawah peraturan semasa. Keadaan ini menyebabkan ramai pemilik perniagaan berasa dikhianati oleh masyarakat yang pernah menyokong pekerjaan mereka.
Nasib Setengah Juta Anjing
Mungkin kebimbangan paling mendesak berhubung larangan ini ialah nasib kira-kira 466,000 hingga 520,000 ekor anjing yang kini diternak untuk dijadikan makanan di seluruh Korea Selatan. Jumlah haiwan yang besar ini menimbulkan cabaran logistik dan etika yang masih cuba ditangani oleh kerajaan dan kumpulan kebajikan haiwan.
Lee Sangkyung, pengurus kempen di Humane World for Animals Korea (Hwak), menekankan kerumitan keadaan ini. "Walaupun larangan daging anjing telah diluluskan, kerajaan dan kumpulan masyarakat sivil masih bergelut mencari cara menyelamatkan anjing yang masih ada," jelasnya. "Satu perkara yang masih dirasakan kurang ialah perbincangan tentang anjing yang ditinggalkan."
Kerajaan menyatakan bahawa jika pemilik ladang menyerahkan anjing mereka, kerajaan tempatan akan mengambil alih pemilikan dan menjaganya di pusat perlindungan. Namun, mencari rumah baharu untuk haiwan ini menimbulkan cabaran besar. Industri daging anjing secara tradisinya memilih baka yang lebih besar kerana berat menentukan keuntungan, tetapi dalam masyarakat bandar Korea Selatan, tempat ramai orang tinggal di pangsapuri, bakal pemilik haiwan peliharaan biasanya mahukan anjing yang lebih kecil.
Kerumitan lain termasuk stigma sosial terhadap anjing dari ladang daging, disebabkan kebimbangan tentang penyakit dan trauma. Banyak anjing yang diternak untuk daging ialah baka Tosa-inu tulen atau kacukan, baka yang diklasifikasikan sebagai "berbahaya" di Korea Selatan dan memerlukan kelulusan kerajaan untuk dipelihara sebagai haiwan peliharaan. Faktor-faktor ini, bersama pusat penyelamatan yang sudah sesak, mewujudkan apa yang disifatkan oleh pembela kebajikan haiwan sebagai "gabungan halangan yang sempurna."
Kenyataan suram ini membawa kepada perbincangan yang sukar tentang eutanasia. Cho Hee-kyung, ketua Persatuan Kebajikan Haiwan Korea, mengakui pada September 2024 bahawa walaupun kumpulan hak haiwan akan cuba menyelamatkan sebanyak mungkin haiwan, "masih akan ada anjing yang tertinggal." Beliau berkata, "Jika anjing yang masih ada menjadi 'haiwan sesat dan terbiar', memang menyayat hati tetapi mereka akan dieutanasia."
Chun Myung-Sun, profesor madya bidang Kemanusiaan dan Sains Sosial Veterinar di Universiti Kebangsaan Seoul, berkata perbincangan yang sukar perlu diadakan. "Perlu ada perbincangan konkrit tentang cara 'melupuskan' anjing-anjing itu," katanya. "Pengambilan sebagai haiwan peliharaan dan eutanasia kedua-duanya perlu dipertimbangkan. Tetapi jika kita sudah berusaha menyelamatkan anjing daripada penyembelihan kejam hanya untuk kemudian mengeutanasia mereka, dapat difahami jika orang ramai berasa amat sedih dan marah."
Kerajaan berusaha menangani kebimbangan ini dengan melabur kira-kira 6 bilion won Korea ($4.3 juta) setahun untuk memperluas pusat perlindungan haiwan dan menyokong kemudahan swasta. Pegawai menegaskan bahawa mengeutanasia haiwan "sememangnya" bukan sebahagian daripada rancangan mereka dan sedang meneliti pelbagai pilihan untuk mencari rumah baharu bagi haiwan itu.
Usaha Pengambilan Antarabangsa
Sesetengah organisasi mencari penyelesaian di luar sempadan Korea Selatan dengan menghantar haiwan ke luar negara, kepada bakal pemilik yang lebih bersedia di negara seperti Kanada, United Kingdom dan Amerika Syarikat. Pada 2023, pasukan Hwak menyelamatkan kira-kira 200 ekor anjing dari sebuah ladang di bandar Asan, dan kesemuanya kemudian dihantar ke Kanada dan Amerika Syarikat.
Yang Jong-tae, bekas pemilik ladang itu yang berusia 74 tahun, mengalami perubahan besar selepas menyaksikan operasi menyelamat tersebut. "Apabila saya melihat cara mereka mengendalikan haiwan itu - seperti mereka mengendalikan manusia, dengan begitu lembut dan penuh kasih sayang - saya benar-benar tersentuh," katanya. "Kami tidak melayan mereka begitu. Bagi kami, menternak anjing hanyalah cara mencari nafkah. Tetapi orang daripada kumpulan haiwan itu melayan anjing-anjing tersebut seperti individu yang bermaruah, dan itu benar-benar menyentuh hati saya."
Walaupun tersentuh dengan pengalaman itu, Yang masih mempersoalkan rasional larangan tersebut. "Jika daging anjing dilarang kerana anjing ialah haiwan, mengapa pula kita boleh makan haiwan lain seperti lembu, babi atau ayam?" tanyanya. "Perkara yang sama. Haiwan-haiwan ini wujud dalam alam semula jadi untuk menjadi sumber makanan manusia."
Walaupun usaha pengambilan antarabangsa ini memberi harapan kepada sebahagian haiwan, usaha itu hanya menangani sebahagian kecil daripada masalah. Hwak telah mencari rumah baharu untuk hampir 2,800 ekor anjing dari ladang daging Korea Selatan sejak 2015, tetapi badan amal kebajikan haiwan berpendapat mereka tidak sepatutnya dijangka menampung jumlah besar anjing yang telah bertambah selama bertahun-tahun.
Perubahan Budaya dan Sikap
Kemerosotan pesat industri daging anjing mencerminkan perubahan lebih luas dalam masyarakat Korea Selatan. Selama beberapa dekad, penggunaan daging anjing merupakan amalan kontroversial yang memecahbelahkan negara itu. Bagi sesetengah pihak, amalan tersebut melambangkan penentangan terhadap imperialisme budaya, khususnya apabila kritikan Barat memuncak menjelang acara antarabangsa seperti Sukan Olimpik Seoul 1988, Piala Dunia FIFA 2002 dan Sukan Olimpik Musim Sejuk 2018.
Kerajaan Korea Selatan melarang penjualan daging anjing buat sementara waktu sebelum acara-acara ini bagi mengelakkan orang asing tersinggung. Keputusan itu dikritik hebat oleh sebahagian masyarakat sivil yang melihatnya sebagai bentuk imperialisme budaya yang mengingatkan mereka kepada zaman penjajahan. Peristiwa-peristiwa ini membangkitkan rasa bangga dan keinginan untuk melindungi amalan memakan daging anjing, dengan tokoh masyarakat berpengaruh menyokongnya sebagai lambang budaya negara.
Namun, sikap telah berubah dengan ketara sejak beberapa tahun kebelakangan ini. Tinjauan kerajaan menunjukkan hanya 8% responden melaporkan pernah mencuba daging anjing dalam tempoh 12 bulan sebelumnya setakat 2024, berbanding 27% pada 2015. Kira-kira 7% berkata mereka akan terus memakannya sehingga Februari 2027, manakala hanya sekitar 3.3% menyatakan mereka akan meneruskannya selepas larangan itu berkuat kuasa sepenuhnya. Tinjauan Gallup Korea pada 2023 mendapati penggunaan daging anjing turut merosot pada kadar yang sama, mencerminkan perubahan generasi dan budaya yang mendalam.
Perubahan ini berpunca daripada beberapa faktor. Kemunculan "budaya haiwan peliharaan" mempengaruhi generasi muda untuk melihat anjing terutamanya sebagai teman, bukan makanan. Pandemik COVID-19 mungkin turut memainkan peranan apabila kebimbangan tentang penularan penyakit daripada pasar haiwan hidup mendorong pihak berkuasa perbandaran berbincang dengan penjual anjing tentang merobohkan kemudahan penyembelihan. Kajian menunjukkan pandemik memudahkan perbincangan untuk menamatkan amalan itu bagi memastikan ruang bandar bebas daripada risiko penyakit zoonotik.
Wanita Pertama Kim Keon Hee turut memberikan dorongan besar kepada kempen menentang daging anjing dengan berulang kali menyatakan sokongan terhadap larangan. Sokongannya mencetuskan kritikan hebat dan kata-kata kesat ketika demonstrasi oleh penternak, tetapi keterlihatannya membantu meningkatkan perhatian umum terhadap isu itu.
Walaupun sikap masyarakat berubah, kira-kira satu daripada tiga rakyat Korea Selatan masih menentang larangan itu, menunjukkan amalan tersebut masih mempunyai kepentingan budaya bagi sesetengah pihak. Penentangan itu dizahirkan melalui protes dan ancaman tindakan drastik, termasuk ancaman luar biasa daripada penternak anjing pada Disember 2023 untuk melepaskan dua juta ekor anjing berhampiran rumah ahli politik dan mercu tanda kerajaan di Seoul.
Rangka Undang-undang dan Konteks Antarabangsa
Asas undang-undang bagi larangan itu ialah undang-undang yang diluluskan oleh Perhimpunan Kebangsaan pada 9 Januari 2024, yang menjadikan penyembelihan anjing dan penjualan daging anjing untuk kegunaan manusia sebagai perbuatan haram. Namun, penggunaan daging anjing itu sendiri masih sah di bawah undang-undang baharu tersebut, sekali gus mewujudkan keadaan undang-undang yang unik apabila bekalan dikriminalkan tetapi permintaan tidak.
Mereka yang melanggar undang-undang dengan menternak dan menyembelih anjing berdepan hukuman maksimum penjara tiga tahun atau denda sehingga 30 juta won ($22,768). Pengedar daging anjing boleh dipenjara sehingga dua tahun atau dikenakan denda maksimum 20 juta won. Undang-undang itu menetapkan tempoh peralihan selama tiga tahun sebelum penguatkuasaan penuh, bagi memberi masa untuk peralihan yang kini sedang berlangsung.
Pendekatan Korea Selatan berbeza daripada negara lain yang penduduknya memakan daging anjing, seperti China, Vietnam, Indonesia, Laos, Myanmar, beberapa bahagian timur laut India dan beberapa negara Afrika. Namun, Korea Selatan mendapat perhatian antarabangsa khusus kerana kedudukannya sebagai kuasa budaya dan ekonomi, serta kerana negara itu satu-satunya yang mempunyai ladang anjing berskala industri.
Konteks sejarah menunjukkan bahawa penggunaan daging anjing tidak pernah menjadi bahagian utama dalam diet masyarakat Korea, walaupun amalan itu telah wujud selama beribu-ribu tahun. Bukti arkeologi menunjukkan anjing telah dimakan sekurang-kurangnya sejak Zaman Neolitik (kira-kira 6000SM hingga 2000SM). Namun, pada zaman Silla (57SM hingga 935M) dan Goryeo (918 hingga 1392M), amalan itu jarang dilakukan kerana ajaran Buddha menganjurkan vegetarianisme.
Pada zaman Dinasti Joseon (1392 hingga 1897), sesetengah pegawai kerajaan berhujah bahawa anjing ialah teman manusia dan menyokong larangan memakannya. Namun, daging anjing kadangkala dianggap makanan istimewa untuk acara tertentu, khususnya tiga hari paling panas pada musim panas menurut kalendar Korea (Sambok), apabila bosintang (sup daging anjing) dimakan kerana dipercayai mempunyai khasiat perubatan.
Status undang-undang daging anjing rumit dan sering dipertikaikan. Antara 1975 hingga 1978, anjing diiktiraf sepenuhnya sebagai haiwan ternakan di Korea Selatan, tetapi status itu berubah. Pada masa ini, Akta Perlindungan Haiwan tidak secara jelas melarang penyembelihan anjing untuk makanan tetapi "melarang pembunuhan haiwan dengan cara yang kejam" dan melarang pembunuhan anjing di kawasan terbuka seperti jalan raya atau di hadapan haiwan lain daripada spesies yang sama.
Daging anjing tidak termasuk dalam senarai ternakan di bawah Akta Pemprosesan Ternakan 1962, iaitu undang-undang utama yang mengawal penyembelihan ternakan secara bersih dan pemprosesan daging. Akibatnya, penternakan anjing untuk daging kurang dikawal berbanding ternakan lain, tanpa peraturan yang mewajibkan kaedah penyembelihan berperikemanusiaan.
Menjelang 2027 dan Seterusnya
Apabila tarikh akhir Februari 2027 semakin hampir, pihak berkepentingan daripada pelbagai pihak bersiap sedia menghadapi perubahan besar. Kementerian Pertanian kekal optimistik dan menyatakan bahawa kadar penutupan semasa menunjukkan kerajaan akan menghentikan penternakan anjing untuk daging menjelang tarikh pelaksanaan penuh undang-undang itu. Timbalan Menteri Pertanian Park Beomsu berkata pegawai akan cuba memujuk penternak supaya menghentikan pembiakan anjing secara sukarela sebelum larangan berkuat kuasa.
Selepas larangan berkuat kuasa, kerajaan merancang memudahkan pengambilan anjing yang masih ada atau memindahkannya ke kemudahan penjagaan dan bukannya mengeutanasia mereka. Kementerian pertanian menyatakan bahawa penyembelih juga akan diberi pampasan, manakala pihak berkuasa tempatan bertanggungjawab merobohkan ladang dan rumah penyembelihan anjing. Bekas penternak dan penyembelih akan menerima pinjaman berkadar faedah rendah jika mereka beralih kepada perniagaan pertanian lain, manakala pihak berkuasa akan menawarkan bantuan kewangan kepada peniaga dan pemilik restoran untuk menutup perniagaan serta mencari pekerjaan baharu.
Namun, cabaran besar masih ada. Penternak seperti Chan-woo berharap tempoh peralihan dapat dilanjutkan supaya proses itu berjalan dengan lebih beransur-ansur. "Apa yang kami harapkan sekarang hanyalah supaya tempoh peralihan dilanjutkan agar proses [menguruskan anjing yang masih ada] dapat dilaksanakan secara lebih beransur-ansur," katanya. Ramai yang berkongsi harapan ini, walaupun lanjutan tempoh itu kelihatan tidak mungkin berdasarkan pendirian kerajaan ketika ini.
Pendeta Joo meluahkan kebimbangan tentang apa yang mungkin berlaku jika peralihan itu tidak diuruskan dengan teliti. "Buat masa ini, orang ramai masih bertahan sambil berharap sesuatu mungkin berubah - mungkin tempoh peralihan akan dilanjutkan," katanya. "Tetapi menjelang 2027, saya benar-benar percaya sesuatu yang buruk akan berlaku. Ramai orang yang kehidupannya sudah musnah sama sekali."
Kumpulan hak haiwan terus mendesak kerajaan supaya menyediakan rancangan yang lebih jelas berhubung anjing-anjing itu. Hwak telah melobi kementerian dengan "bersungguh-sungguh" supaya komponen penyelamatan yang jelas dimasukkan dalam pelan penghentian berperingkatnya. Mereka turut menegaskan bahawa walaupun telah mencari rumah baharu untuk ribuan anjing sejak 2015, badan amal kebajikan haiwan tidak sepatutnya dijangka menyelesaikan masalah besar yang tercetus akibat penternakan anjing secara industri selama beberapa dekad.
Implikasi yang lebih luas melangkaui Korea Selatan. Ketika negara itu berjaya beralih daripada penggunaan daging anjing, pendekatannya mungkin menjadi contoh kepada negara lain yang berdepan perdebatan serupa. Usaha mengimbangi penghormatan terhadap tradisi budaya, perlindungan kebajikan haiwan dan mata pencarian manusia kekal rumit, tetapi pendekatan Korea Selatan menawarkan panduan tentang cara peralihan sedemikian boleh diuruskan di tempat lain.
Kesimpulannya, kemerosotan industri daging anjing Korea Selatan bukan sekadar perubahan dalam sektor pertanian. Ia mencerminkan perubahan asas dalam cara masyarakat melihat hubungan antara manusia dengan haiwan, khususnya anjing, serta cara negara menguruskan ketegangan antara tradisi dan piawaian etika yang berkembang. Menjelang 2027, perhatian akan tertumpu kepada Korea Selatan untuk melihat bagaimana peralihan mencabar ini berakhir bagi manusia dan haiwan yang terlibat.
Inti Pati
- 78% ladang daging anjing berdaftar di Korea Selatan (1,204 daripada 1,537) telah ditutup setakat 21 Disember 2025
- Undang-undang yang melarang penggunaan daging anjing berkuat kuasa pada Ogos 2024, dengan penguatkuasaan penuh dijadualkan pada Februari 2027
- Kerajaan menawarkan pampasan antara $170 hingga $450 bagi setiap anjing untuk penutupan ladang lebih awal, tetapi penternak menuntut jumlah yang jauh lebih besar
- Kira-kira 466,000 hingga 520,000 ekor anjing yang kini diternak untuk daging berdepan masa depan yang tidak menentu ketika pusat perlindungan semakin sesak
- Penggunaan daging anjing merosot dengan ketara, dengan hanya 8% rakyat Korea Selatan mencubanya pada tahun lalu
- Pemilik restoran dan pengedar menyaman kerajaan tempatan berhubung pampasan yang tidak mencukupi berbanding pampasan kepada penternak
- Mereka yang melanggar larangan itu boleh dipenjara sehingga tiga tahun atau didenda sehingga $22,768
- Larangan itu mengkriminalkan pembiakan, penyembelihan dan penjualan daging anjing, tetapi penggunaan daging itu sendiri kekal sah
- Usaha pengambilan haiwan ke luar negara telah memindahkan sebahagian anjing, tetapi kapasiti masih terhad
- Peralihan ini mencerminkan perubahan budaya yang lebih luas dalam pandangan rakyat Korea Selatan terhadap anjing, daripada makanan kepada teman
