Jepun Laksana Dasar Menyeluruh terhadap Warga Asing ketika Pelancongan Berlebihan dan Geseran Sosial Meningkat

Pakej Dasar Baharu Bermatlamat Mewujudkan Kehidupan Bersama yang Teratur

Kerajaan Jepun telah merangka satu set dasar asas yang menyeluruh berkaitan warga asing, menandakan perubahan besar dalam cara negara itu menguruskan penduduk bukan Jepun yang semakin bertambah dengan pesat. Pakej yang dirangka dalam mesyuarat menteri Kabinet berkaitan itu menggariskan syarat lebih ketat untuk memperoleh kewarganegaraan Jepun dan memperkenalkan langkah mantap bagi menangani pelancongan berlebihan. Matlamat yang dinyatakan kerajaan ialah mewujudkan masyarakat yang membolehkan warga Jepun dan warga asing hidup dengan selamat dan tenteram, serta maju bersama di bawah undang-undang dan peraturan Jepun.

Menteri yang bertanggungjawab terhadap dasar warga asing, Onoda Kimi, menekankan kepentingan arahan baharu ini. Beliau menjelaskan bahawa pakej itu merangkum cabaran yang dikenal pasti setakat ini dan menegaskan perlunya orang ramai dimaklumkan tentang kemajuan serta isu baharu.

"Kerajaan perlu memaklumkan kepada orang ramai tentang kemajuan yang dicapai, serta isu tambahan yang timbul, demi memastikan keselamatan dan ketenteraman," kata Onoda.

Pejabat beliau akan bertindak sebagai pusat arahan, bekerjasama dengan kementerian dan agensi berkaitan untuk melaksanakan langkah-langkah dalam pakej itu secara berperingkat. Penstrukturan semula pentadbiran ini mencerminkan betapa mendesaknya kerajaan melihat usaha mengintegrasikan dan mengurus penduduk asing ketika jumlah pelawat mencatat rekod dan demografi domestik terus berubah.

Syarat Kewarganegaraan dan Pemastautinan Lebih Ketat

Teras pakej dasar baharu itu ialah pengetatan peraturan berkaitan pemastautinan dan kewarganegaraan. Kerajaan merancang memperkenalkan syarat lebih ketat untuk memperoleh kewarganegaraan Jepun, bagi memastikan warga baharu benar-benar terintegrasi dalam masyarakat Jepun. Pada masa sama, pegawai akan melancarkan program baharu untuk membantu penduduk asing mempelajari bahasa Jepun dan memahami peraturan sosial negara itu. Dalam perubahan yang ketara, pegawai akan mempertimbangkan tahap pemahaman peserta dalam bidang ini sebagai faktor tapisan bagi status pemastautinan mereka. Ini menunjukkan bahawa penguasaan bahasa dan kefahaman budaya boleh memberi kesan langsung terhadap keupayaan warga asing memperbaharui atau melanjutkan tempoh tinggal mereka.

Akauntabiliti kewangan turut menjadi tumpuan utama. Pelawat asing yang mempunyai bil perubatan tertunggak di Jepun akan berdepan penelitian lebih ketat di bawah peraturan baharu. Kerajaan kini berkongsi maklumat tunggakan bayaran yang besar dengan pihak imigresen, namun dasar yang dikemas kini akan turut menyediakan data tentang bil tertunggak yang lebih kecil, seperti yang dilaporkan institusi perubatan. Langkah ini bertujuan mencegah penyalahgunaan sistem penjagaan kesihatan oleh pelawat jangka pendek yang pulang tanpa melunaskan hutang. Selain itu, kerajaan merancang merekod kewarganegaraan penduduk baharu di perumahan awam, sekali gus menyediakan data terperinci tentang perubahan demografi di peringkat tempatan.

Perubahan ini dibuat ketika jumlah warga asing di Jepun mencecah rekod kira-kira 3.8 juta orang, iaitu sekitar 3% daripada jumlah penduduk. Walaupun angka ini masih kecil berbanding banyak negara lain, peningkatan pesat itu mencetuskan gabungan keperluan ekonomi dan keresahan sosial. Selama ini, kerajaan beransur-ansur melonggarkan undang-undang imigresen yang ketat untuk menampung kekurangan tenaga kerja akibat populasi yang semakin mengecil dan menua. Namun, kepantasan proses integrasi ini mendorong penilaian semula tentang cara pendatang baharu ditapis dan dipantau selepas tiba.

Kebimbangan terhadap 'Keletihan dengan Warga Asing' dan Ketegangan Sosial

Pengenalan dasar ini bukan berlaku dalam ruang kosong. Ia merupakan tindak balas langsung terhadap sentimen yang semakin meningkat dan digambarkan ramai pemerhati sebagai 'keletihan dengan warga asing'. Dengan jumlah penduduk bukan Jepun melonjak selepas pandemik, rasa letih dalam kalangan penduduk tempatan terhadap tingkah laku segelintir warga asing semakin ketara. Jepun sejak sekian lama merupakan masyarakat homogen dengan budaya saling mempercayai yang tinggi, di mana peraturan tidak bertulis mengawal tingkah laku di tempat awam. Kemasukan ramai orang daripada latar budaya berbeza dalam sesetengah keadaan mengganggu keharmonian di permukaan ini, lalu mencetuskan geseran.

Laporan mengenai pelanggaran kecil, salah faham budaya dan sikap terang-terangan tidak mengendahkan etika tempatan semakin banyak tersebar di media sosial dan menjadi bahan berita. Insiden seperti pelancong menganiaya rusa yang dianggap suci di Nara, pendaki membuang sampah di Gunung Fuji, dan pelawat mengganggu Geisha di Kyoto untuk mengambil gambar telah menyemarakkan rasa tidak puas hati orang ramai. Di kawasan bandar seperti Asakusa dan Shibuya, penduduk lama mengadu bahawa jumlah pelancong yang terlalu ramai telah mengubah kawasan kejiranan mereka menjadi 'Disneyland budaya' yang tidak lagi dikenali, sekali gus mencetuskan pertembungan antara penduduk tempatan dengan pelawat.

"Jenayah dan kelakuan tidak tertib oleh segelintir warga asing, serta penyalahgunaan pelbagai sistem pentadbiran, telah mewujudkan keadaan yang membuatkan orang ramai berasa resah dan tertipu," kata Perdana Menteri Shigeru Ishiba dalam satu majlis pelancaran baru-baru ini bagi sebuah badan pentadbiran yang ditubuhkan untuk menangani kebimbangan ini.

Keresahan ini turut diburukkan oleh faktor ekonomi. Gaji yang tidak meningkat dan kos sara hidup yang semakin tinggi menyebabkan ramai warga Jepun lebih peka terhadap kehadiran warga asing yang kelihatan berbelanja besar akibat yen yang lemah. Akibatnya, kesabaran penduduk tempatan semakin menipis, sekali gus mewujudkan suasana yang mendorong sebahagian pengundi menyokong penguatkuasaan peraturan yang lebih ketat.

'Menara Kawalan' Berpusat untuk Penyelarasan

Bagi menangani cabaran yang pelbagai ini, kerajaan baru-baru ini menubuhkan sebuah badan pentadbiran khusus di bawah Sekretariat Kabinet. Badan ini bertindak sebagai 'menara kawalan' antara agensi untuk menyelaraskan tindak balas terhadap jenayah, pelancongan berlebihan dan isu lain yang melibatkan warga asing. Penubuhan ibu pejabat ini mengakui bahawa usaha terdahulu yang berpecah-pecah tidak memadai untuk menguruskan skala dan kerumitan keadaan semasa.

Panel pakar baharu ini ditugaskan membincangkan cara merealisasikan 'masyarakat yang hidup bersama warga asing secara teratur dan harmoni'. Berbeza dengan panel terdahulu yang tertumpu terutamanya pada 'hidup bersama', kumpulan ini memberikan penekanan kuat pada 'ketertiban'. Istilah itu menunjukkan perubahan tumpuan daripada keterangkuman kepada pematuhan, sekali gus memberi gambaran bahawa warga asing dijangka mematuhi norma majoriti masyarakat Jepun dengan ketat. Panel itu dijangka membincangkan pengetatan pengurusan imigresen dan pemastautinan, kajian semula peraturan pembelian tanah oleh warga asing, serta penambahbaikan rangka kerja pendidikan bahasa Jepun.

Menteri Onoda menegaskan bahawa pejabat beliau akan berfungsi sebagai pusat arahan bagi inisiatif ini, bagi memastikan pelbagai kementerian dan agensi bekerjasama sehaluan dan tidak bertindak secara bercanggah. Pendekatan berpusat ini bertujuan melancarkan pelaksanaan dasar baharu serta menyediakan satu pihak yang bertanggungjawab kepada orang ramai. Kerajaan menjelaskan bahawa pemeliharaan ketenteraman awam dan keselamatan menjadi keutamaan, meskipun ekonomi negara bergantung pada tenaga kerja asing.

Langkah Kewangan dan Beban terhadap Pelawat

Seiring dengan perubahan peraturan, kerajaan sedang mengambil langkah untuk meningkatkan caj kewangan terhadap warga asing. Strategi ini mempunyai dua tujuan, iaitu menjana pendapatan dan berpotensi mengurangkan kemasukan pelancong yang dianggap kurang berkualiti. Kerajaan sedang mempertimbangkan kenaikan yuran visa, cukai pelepasan yang lebih tinggi dan caj baharu untuk tapisan sebelum kemasukan. Pegawai berkata kadar semasa Jepun, yang dalam sesetengah kes tidak berubah sejak 1978, jauh lebih rendah daripada piawaian antarabangsa. Visa kemasukan tunggal ke Jepun kini berharga kira-kira 3,000 yen, berbanding visa pelancong Amerika Syarikat yang berharga sekitar 28,000 yen.

Cadangan termasuk menaikkan cukai pelepasan semasa sebanyak 1,000 yen kepada kira-kira 3,000 yen. Walaupun warga Jepun turut dikenakan kenaikan ini, sebahagian besar hasilnya akan datang daripada jutaan pelancong asing yang meninggalkan negara itu. Kerajaan merancang menggunakan hasil tambahan ini untuk membiayai usaha mengurangkan kesan pelancongan berlebihan dan meningkatkan keupayaan tapisan imigresen. Jika hasil kutipan melebihi kos tersebut, ada cadangan untuk menggunakan lebihan itu bagi membiayai peluasan pendidikan sekolah menengah atas percuma, iaitu dasar domestik yang mendapat sokongan ramai.

Memindahkan beban kewangan kepada warga asing, yang tidak boleh mengundi dalam pilihan raya Jepun, merupakan langkah yang mudah dari sudut politik bagi gabungan pemerintah. Kenaikan cukai domestik amat tidak popular akibat inflasi yang tinggi. Oleh itu, mengenakan bayaran kepada pelawat untuk memasuki negara dan menggunakan infrastrukturnya membolehkan kerajaan mengumpul dana tanpa mengasingkan pangkalan pengundinya. Namun, perniagaan dalam sektor pelancongan bimbang bahawa kenaikan yuran yang ketara boleh menghalang kedatangan pelawat dan menjejaskan ekonomi, terutamanya di kawasan yang sangat bergantung pada perbelanjaan pelancong asing.

Menangani Pelancongan Berlebihan melalui Penyebaran Pelawat secara Strategik

Isu pelancongan berlebihan merupakan salah satu teras utama pakej dasar baharu ini. Jepun menerima rekod 42.7 juta pelawat asing pada 2025, meningkat 16% berbanding tahun sebelumnya. Walaupun kemasukan ini membawa manfaat ekonomi yang penting, ia turut membebankan destinasi popular. Strategi kerajaan melibatkan usaha menggalakkan pelawat mengunjungi lebih banyak destinasi di luar tumpuan pelancong utama. Strategi penyebaran ini bertujuan mengurangkan kesesakan di bandar seperti Kyoto, Tokyo dan Osaka, sambil menyalurkan hasil pelancongan ke kawasan luar bandar yang berdepan kemerosotan ekonomi.

Ibu Pejabat Penggalakan Pelancongan Mampan sedang merangka garis panduan bagi peralihan ini. Langkah-langkahnya termasuk menambah baik rangkaian pengangkutan ke kawasan serantau, mempromosikan perkhidmatan 'Pelancongan Tanpa Bagasi' yang membolehkan pelawat menyimpan bagasi di tempat lain, serta menyokong urus niaga tanpa tunai di lebih 20 kawasan. Kerajaan telah mengenal pasti kawasan contoh seperti Tottori dan Shimane, serta sedang membangunkan pengalaman unik untuk menarik pelancong keluar daripada Laluan Emas yang sesak.

Langkah khusus di peringkat tempatan turut dilaksanakan. Di Kyoto, tempat bas tempatan sering sesak dengan pelancong, terdapat rancangan untuk mengalihkan pelawat kepada perkhidmatan kereta api. Di Gunung Fuji, pegawai memperkenalkan yuran masuk dan had harian jumlah pendaki bagi melindungi alam sekitar serta memastikan keselamatan. Di Hakuba dan Shirakawa-go, pihak berkuasa tempatan menangani isu seperti bunyi bising pada lewat malam, contengan dan kesesakan lalu lintas akibat bas pelancongan. Langkah tempatan ini disokong arahan lebih luas daripada kerajaan pusat untuk mengimbangi pertumbuhan ekonomi dengan kualiti hidup penduduk.

Peraturan Hartanah dan Keselamatan Negara

Dasar baharu ini turut menangani kebimbangan mengenai pemilikan hartanah dan keselamatan negara. Kerajaan merancang menjalankan tinjauan terhadap urus niaga jangka pendek yang melibatkan kondominium baharu di bandar utama, serta pembelian hartanah sedemikian oleh pembeli dari luar negara. Sesetengah penggubal undang-undang semakin bimbang bahawa modal asing menaikkan harga hartanah sehingga rumah tidak lagi mampu dimiliki warga tempatan. Dalam sesetengah kes, pemilikan tanah oleh warga asing berhampiran pangkalan tentera sensitif atau kemudahan strategik menimbulkan kebimbangan keselamatan.

Dalam langkah yang ketara, kerajaan akan mempertimbangkan untuk mengambil alih pulau terpencil yang pemiliknya tidak diketahui. Langkah ini sebahagiannya sebagai tindak balas terhadap laporan mengenai pulau tidak berpenghuni yang dibeli entiti asing tanpa tujuan yang jelas. Memastikan kedaulatan ke atas wilayah terpencil ini dilihat sebagai perkara keselamatan negara dan kawalan sempadan. Pegawai merancang merangka rangka kerja bagi mengawal selia pembelian hartanah oleh warga asing menjelang musim panas, selepas meneliti contoh daripada negara lain yang telah melaksanakan sekatan serupa.

Langkah-langkah ini mencerminkan kecenderungan lebih luas untuk melihat tanah dan hartanah dari sudut kepentingan negara, bukan sekadar urus niaga pasaran terbuka. Ketika keadaan geopolitik di rantau ini semakin tegang, kawalan terhadap wilayah fizikal kembali menjadi semakin penting. Ketegasan kerajaan dalam bidang ini menandakan bahawa pelaburan asing dalam hartanah Jepun akan berdepan penelitian lebih rapi dan kemungkinan sekatan pada masa depan.

Implikasi Politik dan Langkah Seterusnya

Masa dan kandungan langkah dasar ini banyak dipengaruhi landskap politik. Kebangkitan parti populis Sanseito, yang memperjuangkan agenda 'Jepun Diutamakan', memberi tekanan kepada Parti Demokratik Liberal (LDP) yang memerintah supaya mengambil pendirian lebih tegas terhadap imigresen dan pelancongan. Tinjauan pendapat menunjukkan bahawa kebimbangan mengenai warga asing mendapat perhatian besar pengundi, sekali gus menyumbang kepada peningkatan populariti parti-parti yang menjanjikan kawalan lebih ketat.

Perdana Menteri Sanae Takaichi, yang mengetuai kerajaan konservatif, menegaskan pendirian tegas pentadbirannya terhadap perbuatan menyalahi undang-undang oleh segelintir warga asing, sambil secara terbuka mengecam xenofobia. Beliau mengakui kekurangan tenaga kerja akibat kemerosotan populasi, namun menegaskan bahawa kehidupan bersama perlu berlangsung secara 'teratur'. Kerangka politik ini melihat warga asing sebagai isu demografi yang perlu diurus dan dikawal, bukannya aset budaya yang perlu diintegrasikan.

Bagi penduduk asing jangka panjang, perubahan suasana ini menimbulkan ketidakpastian. Ramai berkata mereka perlu 'berhati-hati dalam setiap langkah' dan mengubah tingkah laku supaya tidak menarik perhatian negatif. Terdapat kebimbangan bahawa pengetatan rejim terhadap warga asing boleh membawa kepada peningkatan pengawasan, penguatkuasaan lebih ketat terhadap pelanggaran kecil dan laluan yang semakin terbatas untuk memperoleh pemastautinan tetap. Cabaran kerajaan selepas ini adalah untuk menyelaraskan keperluan ekonomi terhadap tenaga kerja asing dan hasil pelancongan dengan hasrat orang ramai untuk mengekalkan kestabilan serta norma sosial tradisional.

Kesimpulan

• Kerajaan Jepun meluluskan pakej dasar asas yang mengenakan syarat lebih ketat bagi kewarganegaraan dan status pemastautinan warga asing.
• Sebuah 'menara kawalan' baharu kerajaan akan menyelaraskan tindak balas antara agensi terhadap isu yang melibatkan warga asing, termasuk jenayah dan pelancongan berlebihan.
• Penduduk asing akan digalakkan mempelajari bahasa dan peraturan Jepun, dan tahap pemahaman mereka mungkin mempengaruhi tapisan status pemastautinan.
• Pelawat yang mempunyai bil perubatan tertunggak akan berdepan penelitian lebih ketat, dengan institusi perubatan berkongsi data mengenai hutang yang lebih kecil.
• Langkah kewangan yang sedang dipertimbangkan termasuk menaikkan cukai pelepasan dan yuran visa, serta memperkenalkan caj tapisan sebelum kemasukan bagi pelancong asing.
• Langkah menangani pelancongan berlebihan tertumpu pada penyebaran pelawat ke kawasan luar bandar dan kawalan kesesakan di lokasi tumpuan seperti Kyoto dan Gunung Fuji.
• Kerajaan akan meninjau urus niaga hartanah jangka pendek oleh pembeli dari luar negara dan mempertimbangkan pengambilalihan pulau terpencil yang pemiliknya tidak diketahui.
• Dasar ini mencerminkan peningkatan 'keletihan dengan warga asing' dan perubahan politik ke arah kawalan imigresen yang lebih ketat berasaskan konsep 'kehidupan bersama yang teratur'.