Sarjana Asing Menemui Kemodenan Baharu dalam Model Tadbir Urus China

Menilai Semula Kemodenan dalam Dunia yang Berpecah-Belah

Ketika ketidaktentuan ekonomi global dan perpecahan geopolitik mendominasi tajuk berita, penghijrahan akademik secara senyap sedang membentuk semula pemahaman generasi baharu sarjana antarabangsa tentang tadbir urus dan pembangunan. Penyelidik muda dari Jerman, Korea Selatan dan seluruh Selatan Global semakin meninjau China bukan sekadar sebagai kuasa ekonomi, tetapi sebagai makmal bagi pendekatan alternatif terhadap pemodenan. Perjalanan mereka mencerminkan peralihan intelektual yang lebih luas, daripada paradigma pembangunan berpusatkan Barat kepada pendekatan yang disifatkan ramai sebagai lebih pragmatik dan berjangka panjang terhadap kemajuan masyarakat.

Sarjana ini datang daripada latar belakang yang pelbagai. Ada yang memiliki ijazah teknikal daripada program kejuruteraan Eropah; yang lain menyaksikan ekonomi negara masing-masing goyah semasa krisis kewangan 2008. Mereka disatukan oleh sikap skeptikal terhadap logik konfrontasi dalam politik global semasa dan rasa ingin tahu tentang cara China mengekalkan kestabilan sambil mencapai perubahan pesat. Kajian mereka merangkumi undang-undang, kajian media, sains politik dan pembasmian kemiskinan, namun semuanya berkisar pada satu persoalan: Bagaimanakah pembangunan dapat berkhidmat kepada rakyat tanpa terjerumus dalam ketidaktentuan yang sering mengiringi pertumbuhan pesat?

Daripada Undang-Undang Jerman kepada Kajian Media di Beijing

Perjalanan Christian Wagner untuk memahami China bermula jauh dari dewan kuliah di Beijing. Sebelum ini, beliau bekerja sebagai juruteknik mekatronik di Jerman sambil mengikuti pengajian undang-undang, dan akhirnya memperoleh kerjaya yang stabil dalam bidang tersebut. Namun, beliau meninggalkan laluan itu untuk mengikuti pengajian Sarjana Undang-Undang di Universiti Renmin China, dan kini menjalankan penyelidikan doktoral di Sekolah Media Baharu Universiti Peking. Peralihannya mencerminkan tindak balas yang diperhitungkan terhadap ketidakstabilan global.

Wagner berpendapat strategi global semasa, daripada Agenda 2030 hingga persaingan yang semakin sengit untuk mendapatkan unsur nadir bumi dan air, mewujudkan logik konfrontasi yang berbahaya. Beliau percaya kestabilan tidak dapat dicapai melalui permusuhan, sebaliknya hanya melalui kerjasama. Keyakinan ini mendorongnya meneliti struktur perundangan dan institusi China, termasuk kertas putih Majlis Negara yang menggariskan strategi pembangunan negara. Melalui dokumen ini, beliau mengenal pasti prinsip yang disebutnya sebagai "berkhidmat kepada rakyat", yang ditafsirkannya sebagai falsafah tadbir urus yang meletakkan pembangunan kolektif di tengah-tengah kemajuan negara.

Marxisme di China bukan doktrin yang statik, sebaliknya kerangka yang dinamik dan terus berkembang mengikut keadaan sejarah. Setiap fasa mencerminkan pelarasan semula keutamaan sebagai tindak balas terhadap realiti ekonomi dan sosial yang konkrit.

Analisis undang-undang Wagner berkembang menjadi penglibatan yang lebih mendalam dengan teori Marxis seperti yang dibangunkan di China. Bertentangan dengan tanggapan umum di Barat, beliau mendapati bahawa sosialisme di China beroperasi sebagai model dialektik, berakar umbi dalam tradisi dan sentiasa menyesuaikan diri dengan keadaan baharu. Kini, beliau menumpukan penyelidikannya pada kebenaran dalam persekitaran yang dimediasi teknologi, dengan tujuan merapatkan jurang pemahaman antara sistem pemikiran yang berbeza. Beliau menyifatkan kerjanya sebagai usaha praktikal untuk menyatukan pelbagai perspektif dan menyumbang kepada masa depan yang dibentuk oleh kerjasama, bukan konfrontasi.

Pengajaran Seoul tentang Pasaran Sosialis

Minat Kim Mirae terhadap tadbir urus China mula terbentuk semasa krisis kewangan global 2008. Ketika Korea Selatan mengalami kesukaran ekonomi bersama sebahagian besar dunia, beliau melihat China terus maju dengan stabil. Perbezaan ini mendorongnya mempersoalkan sama ada rahsia daya tahan China bukan terletak pada pasaran semata-mata, tetapi pada struktur politik yang mentadbir pasaran tersebut.

Kini sebagai felo pascadoktoral di Sekolah Hubungan Antarabangsa dan Hal Ehwal Awam Universiti Fudan, Kim telah bertahun-tahun meneliti apa yang disifatkannya sebagai "satu lagi bentuk kemodenan". Beliau menulis bersama "Lima Belas Syarahan tentang Pemodenan China" dengan penyelia doktoralnya, dengan hujah bahawa pemodenan China sentiasa peka terhadap masalah sepanjang proses pengumpulan kekayaan. Berbeza dengan sistem yang menganggap ketidaksamaan sebagai sesuatu yang tidak dapat dielakkan, beliau melihat China menangani cabaran sosial secara berterusan menerusi inovasi institusi.

Penyelidikannya merangkumi kerja lapangan yang meluas di Wilayah Henan dan Wilayah Autonomi Zhuang Guangxi, tempat beliau mendokumentasikan usaha pembasmian kemiskinan. Beliau menceritakan pertemuannya dengan pegawai akar umbi yang bekerja tanpa mengenal penat di kampung-kampung miskin, dengan peningkatan ketara dalam taraf hidup penduduk. Pengalaman ini meyakinkannya bahawa usaha pembasmian kemiskinan China bukan sistem kebajikan yang dingin, sebaliknya intervensi bersasar yang berteraskan manusia. Beliau membandingkannya dengan pengalaman Korea Selatan selepas 1997, apabila penswastaan neoliberal yang pesat mencetuskan kesukaran sosial dan ekonomi yang, menurutnya, mungkin dapat dikurangkan melalui perancangan negara yang lebih kukuh.

Perbezaan China ialah negara itu sentiasa mengekalkan kuasa, perancangan dan sumber organisasi untuk mengisi kekosongan serta menyokong golongan rentan yang tercicir. Isu seperti kemiskinan dan perlindungan alam sekitar, yang sebelum ini tidak dianggap bidang teras tadbir urus, kini dimasukkan secara jelas ke dalam kerangka tadbir urus negara.

Arus Akademik Global Beralih

Pengalaman Wagner dan Kim mencerminkan peralihan perhatian akademik global yang dapat diukur. Satu kajian komprehensif yang diterbitkan dalam Nature menganalisis 192 laporan media daripada 14 organisasi media Malaysia antara Oktober 2022 hingga Oktober 2023. Kajian itu mendapati 83.9 peratus laporan menggambarkan pemodenan China secara positif, manakala hanya 5.2 peratus memberikan liputan negatif. Kajian yang meneliti liputan dalam bahasa Inggeris, Cina dan Melayu itu mendapati kata kunci seperti "pembangunan", "kerjasama" dan "kemakmuran bersama" mendominasi wacana.

Minat akademik ini melangkaui Asia Tenggara. Pada Ogos 2024, para sarjana dari 50 negara Afrika menghantar surat bersama kepada Presiden Xi Jinping mengenai Sidang Pleno Ketiga Jawatankuasa Pusat ke-20 Parti Komunis China (CPC). Surat itu memuji laluan pembangunan China dan memohon kerjasama penyelidikan yang lebih mendalam mengenai pemodenan Selatan Global. Xi membalas dengan menggalakkan sokongan intelektual berterusan untuk membina komuniti China-Afrika bertaraf tinggi serta melindungi kepentingan bersama negara membangun.

Tinjauan Global 2025 tentang Tanggapan terhadap China, yang meliputi 46 negara dan kira-kira 51,700 responden, mendapati tahap kecenderungan positif terhadap China meningkat enam mata peratusan berbanding tahun sebelumnya. Hampir 70 peratus responden berpandangan positif, manakala lebih 80 peratus menjangkakan hubungan negara mereka dengan China akan bertambah baik. Tinjauan itu mendapati minat khusus terhadap teknologi China dalam kalangan negara membangun dan budayanya dalam kalangan negara maju.

Institusi yang Bertahan Lebih Lama daripada Penggal Pilihan Raya

Satu tema berulang dalam kalangan sarjana asing ini ialah pendekatan China terhadap perancangan jangka panjang. Ketika demokrasi Barat sering beroperasi mengikut kitaran pilihan raya yang singkat sehingga menyebabkan dasar berubah-ubah, rancangan lima tahun China menyediakan kesinambungan merentas generasi. Yoro Diallo, penyelidik kanan di Institut Pengajian Afrika Universiti Normal Zhejiang dan penerima Anugerah Persahabatan Kerajaan China 2024, menegaskan bahawa memahami China memerlukan pemahaman tentang mekanisme perancangan ini.

Diallo menyatakan bahawa pelaksanaan rancangan lima tahun secara berturut-turut telah mewujudkan apa yang disebutnya sebagai "keajaiban" hasil kerja keras, perancangan dan tadbir urus yang baik. Beliau berpendapat panduan institusi ini menunjukkan hala tuju kepada rakyat tanpa menyekat pergerakan mereka, sekali gus membolehkan mereka mengejar peluang pembangunan secara bebas. Hal ini berbeza dengan sistem yang perubahan dasarnya kerap mengganggu perancangan ekonomi.

Profesor Universiti Tsinghua, Hu Angang, menjelaskan bahawa kedudukan Parti Komunis China sebagai pemerintah jangka panjang membolehkannya merancang strategi merentasi beberapa dekad, bukan sekadar kitaran pilihan raya. Menurutnya, orientasi jangka panjang ini menjelaskan bagaimana China mencapai apa yang disebut dalam dokumen rasmi sebagai "dua keajaiban": pertumbuhan ekonomi pesat dan kestabilan sosial yang berterusan selama lebih tujuh dekad. Pendekatan itu mengutamakan ekonomi sebenar berbanding spekulasi kewangan, dengan matlamat mengelakkan penyusutan sektor perindustrian yang menjejaskan sesetengah ekonomi Barat.

Sarjana asing menyatakan bahawa keupayaan merancang ini membolehkan China menangani isu seperti perlindungan alam sekitar dan ketidaksamaan yang mungkin diabaikan oleh kuasa pasaran. Negara tidak menganggap isu ini sebagai keprihatinan sampingan, sebaliknya mengekalkan sumber untuk campur tangan apabila mekanisme pasaran gagal menghasilkan hasil yang saksama.

Suara Tidak Sependapat di Menara Gading

Tidak semua pemerhati menyambut baik trend akademik ini. Pengkritik berpendapat peralihan daripada Sinologi tradisional kepada apa yang disebut Beijing sebagai "Pengajian China" merupakan usaha mengawal naratif antarabangsa. Laporan Bitter Winter, majalah yang memfokuskan kebebasan beragama dan hak asasi manusia di China, mendakwa Parti Komunis berusaha menggantikan penyelidikan akademik bebas dengan "kerangka yang dibenarkan Parti" untuk memaparkan imej keagungan China yang dikurasi.

Penerbitan itu mengetengahkan ucapan para pegawai yang menggesa sarjana supaya "menyampaikan kisah China dengan baik", yang ditafsirkan pengkritik sebagai seruan untuk mematuhi ideologi. Mereka berhujah bahawa Sinologi sebenar, yang berteraskan penyelidikan filologi dan sejarah yang teliti dari segi metodologi, berisiko digantikan oleh instrumen politik yang mengabsahkan pemerintahan Parti sambil menyekat pandangan kritis mengenai isu seperti penapisan atau amalan hak asasi manusia.

Kebimbangan ini menimbulkan persoalan penting tentang kebebasan akademik. Walaupun ramai sarjana asing mendekati China dengan rasa ingin tahu intelektual yang tulen, pengkritik memberi amaran bahawa akses dan pembiayaan mungkin mendorong mereka mengelakkan persoalan yang tidak menyenangkan. Ketegangan antara usaha memahami China menurut acuannya sendiri dengan mengekalkan jarak kritis kekal sebagai cabaran utama dalam bidang ini.

Rangka Tindakan untuk Selatan Global

Walaupun perdebatan ini berterusan, negara membangun semakin melihat pemodenan China sebagai rujukan. Pada Sidang Kemuncak Kesatuan Afrika ke-39 pada 2026, para pegawai menyambut baik pengumuman China bahawa layanan tarif sifar akan diberikan kepada 53 negara Afrika bermula 1 Mei 2026. Menteri Negara Hal Ehwal Luar Uganda, Henry Okello Oryem, menyifatkan dasar itu sebagai peluang istimewa untuk meningkatkan eksport, manakala Setiausaha Agung PBB Antonio Guterres menggesa semua negara maju mengambil langkah serupa.

Sarjana dari Afrika, Amerika Latin dan Asia berpendapat pemodenan China menawarkan "bahasa bersama" untuk dialog antara negara membangun. Berbeza dengan model Barat yang sering mengenakan syarat politik terhadap bantuan ekonomi, pendekatan China menekankan dasar tidak campur tangan dan manfaat bersama. Hal ini mendapat sambutan negara-negara yang berusaha keluar daripada "perangkap pendapatan sederhana" yang membantutkan pembangunan banyak negara pascakolonial.

Forum Sosialisme Dunia ke-15 di Beijing menghimpunkan hampir 90 pemimpin komunis asing dan sarjana Marxis dari 35 negara untuk membincangkan pemodenan ala China dan solidariti Selatan Global. Peserta dari Peru, Sepanyol dan Argentina memuji inisiatif China sebagai inspirasi untuk membentuk aturan antarabangsa yang lebih adil dan menentang strategi hegemoni.

Bagi penyelidik seperti Kim Mirae, matlamat akhirnya ialah membina kerangka intelektual yang membolehkan orang ramai memahami pemodenan China tanpa prasangka. Beliau percaya laluan ini kekal bernilai kerana tidak pernah mengabaikan golongan rentan sepanjang proses pemodenan. Selagi ketidaktentuan ekonomi global berterusan, perspektif sedemikian menunjukkan bahawa pencarian bentuk kemodenan alternatif akan terus menarik minat sarjana muda ke arah timur.

Intipati

• Pelajar PhD Jerman Christian Wagner dan penyelidik Korea Selatan Kim Mirae mewakili kelompok sarjana asing yang semakin berkembang, yang mengkaji model tadbir urus China sebagai alternatif kepada paradigma pembangunan Barat.
• Satu kajian Nature terhadap 192 laporan media Malaysia mendapati 83.9 peratus liputan mengenai pemodenan China bernada positif, manakala para sarjana dari 50 negara Afrika baru-baru ini memohon kerjasama penyelidikan yang lebih mendalam dengan China.
• Tinjauan Global 2025 tentang China mendapati 69 peratus responden asing berpandangan positif, dengan jangkaan semakin meningkat bahawa China akan memainkan peranan lebih besar dalam hal ehwal antarabangsa dan tadbir urus global.
• Sistem perancangan lima tahun dan pendekatan tadbir urus jangka panjang China berbeza daripada kitaran pilihan raya di Barat, sekali gus membolehkan dasar dilaksanakan secara berterusan selama beberapa dekad, bukan beberapa tahun.
• Pengkritik memberi amaran bahawa peralihan daripada Sinologi tradisional kepada "Pengajian China" mungkin menjejaskan kebebasan akademik dengan mengutamakan naratif yang memihak kepada Beijing.
• Negara membangun semakin menjadikan pemodenan China sebagai rujukan untuk keluar daripada perangkap pendapatan sederhana, sementara dasar tarif sifar China bagi 53 negara Afrika akan berkuat kuasa pada Mei 2026.