Apabila Menghafal Membunuh Rasa Ingin Tahu
Cik Neha Aggarwal melihat anak lelakinya yang berusia 10 tahun semakin hilang semangat. Tinggal di Panipat, hab perindustrian di negeri Haryana, utara India, beliau menyaksikan murid darjah enam itu hilang minat terhadap persekolahan. Dia tidak belajar; dia sekadar menghafal. "Dia semakin hilang minat terhadap sekolah dan pembelajaran. Dia hanya menghafal," katanya ketika lawatan baru-baru ini untuk meninjau sekolah di Gurgaon, kira-kira 129 kilometer dari rumahnya. Dengan pilihan yang terhad di bandar tempat tinggalnya, beliau mula mempertimbangkan sekolah berasrama yang menawarkan International Baccalaureate (IB) atau Cambridge Assessment International Education, dengan harapan dapat memberikannya apa yang disebut sebagai "pengalaman hidup yang baharu." Kisahnya mencerminkan gerakan yang semakin berkembang di seluruh India, apabila ibu bapa berkemampuan semakin ramai memindahkan anak-anak mereka daripada sekolah tradisional India ke kurikulum antarabangsa demi mencari sesuatu yang mereka percaya semakin lenyap daripada bilik darjah konvensional: keseronokan belajar itu sendiri.
Kandungan
Di seluruh negara, keluarga membuat pertimbangan yang serupa. Menurut ISC Research, India mempunyai 972 sekolah antarabangsa pada Januari 2025, meningkat daripada 884 pada 2019. Peningkatan 10 peratus ini meletakkan India di tempat kedua selepas China dari segi jumlah sekolah antarabangsa di seluruh dunia. Trend ini tidak lagi terbatas kepada golongan elit metropolitan di Delhi, Mumbai atau Bangalore. Ibu bapa di bandar Tier 2 dan Tier 3 seperti Madurai, Trichy dan Udhampur kini turut menyertai peralihan ini, didorong oleh peningkatan pendapatan boleh guna dan hasrat terhadap model pendidikan yang mengutamakan pemikiran kritis berbanding hafalan.
Di seluruh Asia Selatan, minat terhadap pendidikan antarabangsa meningkat dengan jelas dan berterusan. Kini, ibu bapa menilai pendidikan dari sudut yang lebih luas. Selain pencapaian akademik, penekanan terhadap kemahiran seperti pemikiran kritis, komunikasi dan kebolehsuaian semakin meningkat.
Vinay Sharma, naib presiden kanan dan pengarah serantau Cambridge International Education untuk Asia Selatan, berkata permintaan itu mencerminkan perubahan asas dalam cara keluarga melihat persekolahan. Mereka mencari kemahiran yang boleh digunakan merentas sempadan, bagi mempersiapkan pelajar menghadapi dunia yang saling berhubung, dengan kebolehsuaian sama pentingnya seperti keputusan akademik.
Jurang Pedagogi: Peperiksaan berbanding Pengalaman
Perbezaan antara lembaga pendidikan tradisional India dengan kurikulum antarabangsa amat ketara. Kurikulum India, sama ada Central Board of Secondary Education (CBSE), Indian Certificate of Secondary Education (ICSE) atau pelbagai lembaga negeri, sebahagian besarnya masih berorientasikan peperiksaan. Peperiksaan akhir membawa pemberatan yang besar, merangkumi soalan objektif, jawapan pendek dan esei panjang yang menentukan nasib akademik seseorang pelajar. Walaupun pentaksiran dalaman dan kerja amali semakin penting, bayang-bayang ujian piawai masih menghantui.
Program antarabangsa seperti IB dan Cambridge beroperasi dengan cara berbeza. Program ini menggabungkan pentaksiran dalaman, projek penyelidikan dan peperiksaan untuk menilai pelajar. Tumpuan diberikan kepada pembelajaran berasaskan inkuiri, apabila pelajar meneroka konsep melalui projek dan penerapan dalam dunia sebenar, bukannya menghafal fakta untuk peperiksaan. Pendekatan ini menarik minat ibu bapa yang pernah mengalami tekanan hebat budaya peperiksaan kompetitif di India dan mahu menghindarkan anak-anak mereka daripada tekanan yang sama.
"Lembaga pendidikan sedang berubah berikutan NEP, tetapi masih banyak kekurangan. Prosesnya sangat perlahan, begitu juga latihan untuk membantu guru meninggalkan sistem lama," kata Cik Anita Paul, bekas pengetua Amity Global School di Noida. Beliau merujuk kepada Dasar Pendidikan Kebangsaan India (NEP), yang secara rasmi bertujuan mengalihkan tumpuan daripada pembelajaran hafalan kepada pendidikan berasaskan kemahiran dan pengalaman. Namun, pelaksanaannya ketinggalan, menyebabkan ibu bapa mencari pilihan lain dalam sektor swasta.
Kos pilihan alternatif ini masih di luar kemampuan kebanyakan rakyat India. Sekolah yang menawarkan kurikulum antarabangsa lazimnya mengenakan yuran dua kali ganda berbanding sekolah lembaga pendidikan India, dengan yuran tahunan bermula pada 700,000 rupee (kira-kira S$9,480) dan meningkat jauh lebih tinggi. Walaupun kosnya tinggi, jumlah pendaftaran terus meningkat, menandakan bahawa bagi sebahagian keluarga berkemampuan, harga itu dianggap sebagai pelaburan untuk mobiliti global dan perkembangan menyeluruh anak.
Beban Kewangan demi Menjamin Masa Depan
Keputusan untuk mendaftarkan anak di sekolah antarabangsa merupakan antara komitmen kewangan terbesar yang boleh ditanggung oleh sesebuah keluarga. Menurut anggaran daripada buku "100 Ways to See India," kos membesarkan anak dari dalam kandungan hingga berusia 21 tahun ialah kira-kira Rs 74.3 lakh. Setelah mengambil kira inflasi, jumlah itu meningkat kepada Rs 1.16 crore atau bahkan Rs 1.83 crore, bergantung pada keadaan ekonomi. Pendidikan menggunakan hampir 59 peratus daripada jumlah perbelanjaan ini, jauh mengatasi perumahan, penjagaan kesihatan dan keperluan lain.
Tekanan kewangan itu bukan setakat yuran sekolah. Menurut Laporan Kualiti Hidup HSBC 2024, hampir 90 peratus ibu bapa berkemampuan di India merancang membiayai pendidikan anak mereka di luar negara. Langkah itu boleh menggunakan sehingga 64 peratus daripada simpanan persaraan mereka. Sesetengah keluarga menjangkakan biasiswa atau pinjaman dapat menampung kekurangan, manakala yang lain mempertimbangkan untuk menjual aset bagi membiayai pengajian antarabangsa. Keadaan ini telah melahirkan golongan baharu perancang pendidikan dan penasihat kewangan yang pakar membantu ibu bapa mengurus kos jangka panjang tersebut.
Bagi keluarga yang tidak memiliki kekayaan turun-temurun, pengorbanan itu terasa serta-merta dan nyata. Seorang ibu bapa yang berbincang dalam forum media sosial berkata beliau membayar kira-kira 80,000 rupee sebulan untuk dua anak yang bersekolah di sekolah antarabangsa di Hyderabad. "Saya bukan orang kaya dan menguruskan semuanya dengan gaji," tulisnya sambil mempersoalkan sama ada perbelanjaan itu benar-benar berbaloi atau wang tersebut lebih baik dilaburkan di tempat lain. Perbincangan seperti ini mendedahkan keresahan di sebalik imej aspirasi persekolahan antarabangsa.
Pakar kewangan mengesyorkan supaya perancangan bermula awal. Pelan Pelaburan Sistematik (SIP) dalam dana bersama, portfolio terpelbagai yang mengimbangi ekuiti dan hutang, serta simpanan konsisten sejak anak dilahirkan berpotensi membina tabung sebanyak Rs 75 lakh hingga Rs 1 crore dalam tempoh 18 hingga 20 tahun. Namun, perancangan yang teliti sekalipun masih berdepan tekanan inflasi pendidikan, yang meningkat 10 hingga 12 peratus setahun di India dan berpotensi menggandakan kos setiap enam hingga tujuh tahun.
Belajar atau Bersekolah? Perdebatan Pedagogi
Penyokong berhujah bahawa sekolah antarabangsa menawarkan sesuatu yang sukar diukur tetapi penting: persekitaran yang menjadikan rasa ingin tahu sebagai pendorong pendidikan, bukannya ketakutan terhadap peperiksaan. "Ibu bapa mahukan pembelajaran, bukan sekadar persekolahan," kata Harish Srinivasan dalam analisis profesional tentang trend ini. "Apabila keluarga memilih kurikulum antarabangsa, mereka sering bertindak balas terhadap sesuatu yang lebih mendalam: keinginan terhadap pembelajaran yang diperibadikan, bermakna dan relevan di luar batas peperiksaan."
Daya tarikannya merangkumi saiz kelas yang lebih kecil, pemikiran antara disiplin dan pendekatan pedagogi yang disebut oleh pendidik sebagai "berpusatkan pelajar." Pelajar menyertai projek yang menghubungkan pembelajaran dengan isu dunia sebenar, sekali gus mengembangkan kemahiran komunikasi dan keupayaan bekerjasama yang jarang dipupuk di dewan peperiksaan tradisional.
Namun, pengkritik mempersoalkan sama ada pendekatan ini benar-benar memberi manfaat kepada pelajar India. Dr Ashani Dasgupta, yang telah bekerja dengan ribuan pelajar sejak 2010, berpendapat bahawa kanak-kanak dari sekolah antarabangsa sering menunjukkan prestasi lebih rendah berbanding rakan sebaya di sekolah lembaga negeri dan pusat dari segi motivasi, tumpuan dan ketekunan. "Sekolah antarabangsa menghasilkan kesan pelik 'saya sedang melakukan sesuatu yang bernilai'," kata Dasgupta. "Pelajar dibenamkan dalam pelbagai aktiviti cetek (mungkin untuk menarik hati ibu bapa kaya). Pelajar dibuat percaya bahawa mereka sedang mengerjakan 'projek' bertaraf 'antarabangsa' (sedangkan mereka sebenarnya hampir tidak belajar apa-apa)."
Menurut pengkritik, sikap sambil lewa ini menimbulkan rasa tidak hormat terhadap ketekunan akademik yang sebenar. Oleh sebab kebanyakan pelajar datang daripada keluarga berkemampuan, mereka jarang bertemu rakan sebaya yang sangat bermotivasi dan berjuang mengatasi ketidaksamaan ekonomi melalui usaha akademik semata-mata. Persekitaran sekolah menjadi ruang gema keistimewaan, yang memandang rendah kerja keras.
Perangkap Peralihan: Rintangan dalam Pendidikan Tinggi
Walaupun penekanan diberikan kepada persediaan global, satu kenyataan yang mengejutkan muncul: kebanyakan pelajar dari sekolah antarabangsa menyambung pengajian tinggi di India. Keadaan ini mewujudkan masalah peralihan yang rumit. Institusi pengajian tinggi paling berprestij di India, khususnya Institut Teknologi India (IIT), memerlukan persediaan untuk peperiksaan kemasukan yang selari dengan sistem lembaga pendidikan India. Joint Entrance Examination (JEE) menuntut persediaan intensif dan rapi yang sering sengaja dielakkan oleh kurikulum antarabangsa.
Cik Ritu Verma, seorang perunding sumber manusia, mencerminkan ketegangan ini. Tiga tahun lalu, beliau memindahkan anak perempuannya yang berusia 13 tahun dari sekolah lembaga pendidikan India ke institusi antarabangsa khusus kerana tidak mahu anaknya "belajar seperti orang gila" sepertinya dahulu. "Saya mahukan perkembangan anak yang lebih menyeluruh dan, kedua, pilihan untuk pergi ke mana-mana jika dia mengikuti kurikulum antarabangsa," jelas Verma. Walaupun kini anak perempuannya gemar mengkaji pelbagai topik dan meluaskan wawasannya, Verma bimbang tentang pilihan pada masa depan di India. "Saya mahu dia mempunyai pilihan di India," katanya.
Perbincangan dalam talian antara ibu bapa mendedahkan keresahan yang sama. Ramai menyatakan bahawa selepas menamatkan kurikulum antarabangsa di gred 10 atau 12, peralihan kembali ke sistem peperiksaan kompetitif India terbukti sukar. Pelajar yang bertahun-tahun tidak menduduki peperiksaan tiga jam tiba-tiba berdepan budaya ujian yang ketat di universiti India atau CAT (Common Admission Test) untuk sekolah perniagaan. Mereka yang tidak berkemampuan untuk belajar di luar negara menghadapi laluan yang terhad, menunjukkan bahawa persekolahan antarabangsa paling sesuai untuk keluarga yang bertekad menghantar anak melanjutkan pengajian tinggi di luar negara.
Bagi pelajar yang berjaya membuat peralihan itu, manfaatnya nyata. Saranya, anak perempuan Cik Verma, melihat perbezaan antara pengalamannya dengan pengalaman rakan-rakan di sekolah tempatan. "Saya lihat rakan-rakan saya (di sekolah tempatan) hanya belajar dan belajar serta risau tentang markah," katanya. "Saya bersyukur kerana tidak perlu menduduki peperiksaan selama tiga jam."
Tindak Balas Kerajaan dan Perluasan Geografi
Trend ini tidak terlepas daripada perhatian kerajaan. Sesetengah kerajaan negeri kini giat menggalakkan penggunaan kurikulum antarabangsa, dengan hasrat menyelaraskan India dengan piawaian pendidikan global dan meraih peluang ekonomi di negara yang kira-kira separuh daripada 1.4 bilion penduduknya berusia di bawah 25 tahun.
Negeri selatan Andhra Pradesh merancang memperkenalkan kurikulum IB kepada satu kelas tambahan setiap tahun di setiap sekolah kendalian kerajaan, dengan sasaran mencapai Kelas 10 menjelang 2035. Di Delhi, Lembaga Pendidikan Sekolah Delhi menjalin kerjasama dengan IB pada 2021 untuk melaksanakan program di 30 sekolah kerajaan. "Kehadiran IB di India meningkat lebih tiga kali ganda dalam tempoh 15 tahun, mencerminkan peningkatan pelaburan India dalam pendidikan serta penerimaan pendekatan pendidikan yang mempersiapkan pelajar untuk dunia yang saling berhubung," kata Encik Mahesh Balakrishnan, pengurus kanan pembangunan IB (India).
Perluasan ini telah menjangkau lokasi yang tidak dijangka. Queen Elizabeth's School, sebuah sekolah tatabahasa British berusia 450 tahun, sedang membuat persiapan untuk membuka kampus seluas 6.9 hektar di Manesar, hab pembuatan automotif berhampiran Delhi. Ketua pengasas sekolah persediaan itu, Cik Sonal Chatrath, mendapati bahawa ibu bapa India berbeza daripada jangkaannya. "Tanggapan saya selama ini ialah ibu bapa di India amat berfokus pada peperiksaan dan semuanya berkisar tentang matematik, bahasa Inggeris dan sains. Namun, ibu bapa yang pernah berbual dengan saya mempunyai pandangan yang lebih luas," katanya. "Saya rasa ibu bapa mahukan pendidikan yang konsisten, sama ada untuk meneruskannya di India atau di luar negara. Tetapi saya fikir ramai daripada mereka mungkin akan ke luar negara."
Kepelbagaian geografi ini menunjukkan bahawa gerakan tersebut semakin matang, berkembang daripada trend sementara di bandar besar kepada perubahan struktur dalam cara golongan berkemampuan di India melihat pendidikan.
Perkara Utama
- India kini mempunyai 972 sekolah antarabangsa, meningkat daripada 884 pada 2019, menjadikannya negara kedua selepas China dari segi jumlah sekolah antarabangsa.
- Yuran tahunan bagi kurikulum antarabangsa lazimnya bermula pada 700,000 rupee (S$9,480), kira-kira dua kali ganda kos sekolah lembaga pendidikan tradisional India.
- Hampir 59 peratus daripada jumlah perbelanjaan membesarkan anak di India digunakan untuk pendidikan, dengan kos keseluruhan mencecah Rs 1.16 hingga 1.83 crore, bergantung pada inflasi.
- Walaupun 90 peratus ibu bapa berkemampuan di India merancang membiayai pendidikan di luar negara, langkah itu boleh menggunakan sehingga 64 peratus daripada simpanan persaraan mereka.
- Pengkritik berpendapat pelajar sekolah antarabangsa sering kurang bermotivasi dan tekun berbanding pelajar sekolah lembaga negeri, manakala penyokong memuji tumpuan terhadap pemikiran kritis dan pengurangan tekanan peperiksaan.
- Kerajaan negeri termasuk Andhra Pradesh dan Delhi kini memperkenalkan kurikulum IB di sekolah kerajaan bagi meluaskan akses.
- Walaupun menerima persediaan antarabangsa, kebanyakan pelajar menyambung pengajian tinggi di India, lalu berdepan cabaran untuk kembali ke sistem universiti berasaskan peperiksaan kompetitif.
