Nepal Berdepan Bil Pemulihan Banjir AS$4.78 Bilion ketika Ribuan Orang Masih Hilang

Kos pembinaan semula jauh melebihi kerosakan awal

Nepal menganggarkan negara itu memerlukan AS$4.78 bilion untuk pulih daripada banjir Himalaya pada 26 Ogos 2026, dengan hampir keseluruhan jumlah itu diperlukan bagi pembinaan semula selepas enam bulan pertama. Kerajaan menamatkan operasi utama mencari dan menyelamat pada 5 Oktober, dengan 1,455 orang disahkan maut, 5,285 masih hilang dan 13,795 diselamatkan. Operasi menyelamat kecemasan yang penting akan diteruskan apabila diperlukan.

Cabaran kewangan lebih besar daripada sekadar menggantikan bangunan yang musnah. Jalan raya, jambatan, rangkaian elektrik, tanah pertanian dan laluan perdagangan musnah atau terganggu serentak, menyebabkan masyarakat tidak dapat kembali menjalani kehidupan seperti biasa walaupun rumah masing-masing terselamat. Anggaran pembinaan semula bersamaan kira-kira satu persepuluh keluaran dalam negara kasar Nepal.

Jurucakap Kementerian Luar, Lok Bahadur Chhetri, pada awalnya menganggarkan keperluan pemulihan bagi enam bulan pertama sebanyak AS$57.67 juta dan keperluan pembinaan semula jangka panjang kira-kira AS$4.71 bilion. Jumlah keseluruhan AS$4.78 bilion turut dinyatakan bersamaan kira-kira A$6.67 bilion. Angka ini ialah nilai setara mata wang, bukannya anggaran berasingan.

Kerajaan kemudiannya mengesyorkan NPR 559.17 bilion bagi 504 pelan pembinaan semula dan pemulihan. Syor itu bukan bukti bahawa keseluruhan kos pemulihan telah dibiayai. Peruntukan tambahan dijangka bagi projek yang kos atau keutamaannya masih belum ditentukan.

Sementara itu, keluarga berdepan halangan yang lebih mendesak: ribuan orang yang hilang belum diisytiharkan meninggal dunia secara sah. Tanpa sijil kematian, saudara-mara mungkin menghadapi kesukaran mendapatkan pampasan, menuntut insurans atau memindahkan hak milik harta. Oleh itu, bencana ini mewujudkan dua tugas pemulihan yang saling berkait, iaitu membiayai pembinaan semula dan memastikan bantuan dapat diakses oleh mereka yang berhak menerimanya.

Apa yang berlaku dan bila operasi berubah

Banjir bermula pada pagi 26 Ogos apabila runtuhan ais glasier dan batuan mengalirkan air, sedimen dan puing melalui lembah sungai Himalaya berhampiran sempadan Nepal–Tibet. Sistem sungai Bhote Koshi, Upper Trishuli dan Narayani–Gandak terjejas. Petempatan, kemudahan sempadan dan infrastruktur di hilir ditenggelami banjir.

Gambaran tentang pencetus segera kejadian berbeza-beza. Sesetengah laporan menyatakan runtuhan batuan dan ais dari Langtang Lirung menyekat sungai buat sementara waktu sebelum halangan itu runtuh. Laporan lain menyebut runtuhan tersebut terus mencetuskan gelombang deras yang memusnahkan kawasan sekitarnya. Urutan kejadian yang tepat dan sejauh mana pemanasan menyumbang kepada bencana itu memerlukan penilaian saintifik.

Operasi tindak balas berlangsung melalui beberapa peringkat yang berbeza:

• 26 Ogos: Banjir utama melanda masyarakat berhampiran sempadan dan koridor sungai di hilir.
• 28 Ogos: Laporan mengenai pecahnya benteng puing sementara mengganggu kerja-kerja menyelamat.
• 13 September: Nepal mengeluarkan Penilaian Pantas Kerosakan dan Keperluan, dengan angka awal tentang kerosakan, kerugian dan pemulihan.
• 17 September: Laluan gantian di Krishnabhir dibuka semula untuk trafik dua hala, memulihkan satu hubungan penting namun risiko penutupan masih berterusan.
• 5 Oktober: Kerajaan menamatkan operasi utama mencari dan menyelamat selepas kira-kira 40 hari, lalu beralih kepada pemulihan.
• 9 Oktober: UNICEF melaporkan masyarakat masih terputus hubungan, mengalami trauma dan berdepan keperluan mendesak enam minggu selepas bencana.

Ketua Pusat Operasi Kecemasan Kebangsaan, Phanindra Paudel, menjelaskan perubahan operasi itu:

Kami beralih daripada fasa mencari dan menyelamat kepada fasa pencarian dan pemulihan.

Ketua Pihak Berkuasa Pengurangan Risiko dan Pengurusan Bencana Kebangsaan, Dharam Raj Uprety, berkata operasi aktif mencari mayat akan dihentikan, tetapi jasad dan barang milik yang ditemui semasa kerja pemulihan tetap akan diambil. Keputusan itu tidak bermakna setiap orang yang hilang telah dikenal pasti atau direkodkan secara sah sebagai meninggal dunia.

Mengapa anggaran kewangan berbeza

Penilaian pantas kerajaan menganggarkan kesan keseluruhan bencana sebanyak NPR 408.29 bilion, kira-kira AS$2.70 bilion. Jumlah itu merangkumi NPR 274.48 bilion kerosakan fizikal dan NPR 133.81 bilion kerugian, seperti gangguan kegiatan perniagaan dan pendapatan. Keperluan pemulihan lebih tinggi, iaitu NPR 723.32 bilion atau kira-kira AS$4.775 bilion.

Penukaran kepada dolar itu menggunakan kadar pertukaran Bank Rastra Nepal, iaitu NPR 151.48 bagi setiap dolar AS pada 9 September. Penilaian itu memperuntukkan NPR 8.73 bilion untuk pemulihan awal dan NPR 714.58 bilion bagi pembinaan semula jangka panjang. Pembundaran angka boleh menghasilkan sedikit perbezaan apabila komponen-komponennya dijumlahkan.

Anggaran Kerosakan Pantas Pasca Bencana Global Bank Dunia, yang dimuatkan dalam Kemas Kini Pembangunan Nepal, menganggarkan kerosakan fizikal langsung sebanyak AS$1.66 bilion. Penilaian awal Nepal meletakkan angka yang setanding pada AS$1.81 bilion. Kedua-dua angka itu tidak merangkumi keseluruhan kos membina semula perkhidmatan dengan perlindungan lebih baik daripada bahaya pada masa depan.

Keperluan pemulihan kira-kira 1.8 kali ganda anggaran kerajaan sebanyak AS$2.70 bilion bagi kerosakan dan kerugian. Ini tidak bermakna semua aset yang musnah menelan kos 80 peratus lebih tinggi untuk diganti. Pengiraan pemulihan merangkumi pemulihan perkhidmatan, penambahbaikan perlindungan dan keperluan yang melebihi nilai aset yang hilang.

Satu jawatankuasa diketuai Naib Pengerusi Suruhanjaya Perancangan Kebangsaan, Gunakhar Bhatta, diberi masa enam minggu untuk menyediakan Penilaian Keperluan Pasca Bencana yang lebih menyeluruh. Persidangan penderma dirancang selepas usaha itu selesai. Penilaian pantas awal bergantung pada rekod sedia ada, pemetaan jarak jauh dan imejan satelit, bukannya tinjauan isi rumah atau pemeriksaan kejuruteraan terperinci. Angkanya masih anggaran kerja, bukan belanjawan pembinaan semula muktamad.

Penilaian rasmi menunjukkan kesan yang lebih meluas

Penilaian banjir Nepal oleh Program Pembangunan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (UNDP) merekodkan anggaran yang diluluskan kerajaan bahawa 84,270 orang terjejas di 17 perbandaran dalam enam daerah: Rasuwa, Nuwakot, Dhading, Chitawan, Gorkha dan Tanahu.

Angka itu lebih tinggi daripada anggaran awal kira-kira 33,000 orang yang dikaitkan dengan perumahan rosak. Laporan berbeza-beza dalam menggambarkan kumpulan lebih kecil itu sebagai orang terjejas, berpindah atau kehilangan rumah. Kategori-kategori ini tidak sepatutnya dianggap sama. Penilaian pantas itu juga meliputi lebih sedikit perbandaran dan daerah berbanding anggaran penduduk UNDP.

UNDP menganggarkan potensi kerosakan bangunan sebanyak AS$158.6 juta, dengan julat ketidakpastian tambah atau tolak 30 peratus. Ini memberikan julat kira-kira AS$111 juta hingga AS$206 juta. Angka itu tidak merangkumi keseluruhan kerosakan kepada infrastruktur, tanah pertanian, kegiatan ekonomi dan keperluan kemanusiaan.

Agensi itu menegaskan bahawa angkanya ialah hasil pemodelan awal yang memerlukan pengesahan di lapangan. Angka itu tidak mengesahkan kerosakan, perpindahan atau gangguan perkhidmatan. Anggaran berasingan kira-kira AS$170 juta bagi bangunan kediaman dan komersial di sepanjang lembah Rasuwa dan Nuwakot juga tidak sepatutnya disalah anggap sebagai jumlah kerugian negara.

UNDP menganggarkan 556,200 tan puing daripada bangunan yang dinilai dan jumlah indikatif lebih luas sebanyak 2.2 juta tan, termasuk barang milik, tumbuh-tumbuhan, batuan dan sedimen. Pembersihan bahan ini ialah sebahagian daripada usaha membolehkan tanah, jalan raya dan kawasan kejiranan digunakan semula.

Kira-kira 76 peratus penduduk di perbandaran terjejas tinggal di perbandaran yang tahap kerentanannya sebelum banjir melebihi purata negara, menurut indeks berasaskan banci Nepal 2021. Oleh itu, bencana itu melanda banyak masyarakat yang sememangnya berdepan pelbagai kekurangan.

Orang hilang menyebabkan keluarga tiada kepastian undang-undang

Jumlah korban berubah sepanjang operasi tindak balas. Angka terdahulu merekodkan 1,385 mayat ditemukan dan kira-kira 5,130 orang hilang di Nepal. Kemas kini pada 23 September menyenaraikan 1,451 mayat ditemukan dan lebih 6,000 orang hilang, manakala angka pada 5 Oktober melaporkan 1,455 kematian dan 5,285 orang hilang. Rekod sementara ini perlu diselaraskan, bukannya dijumlahkan.

Kemas kini UNICEF pada 9 Oktober menggunakan angka yang dibundarkan, iaitu sekurang-kurangnya 1,400 kematian termasuk 84 kanak-kanak, dan hampir 5,300 orang hilang. Angka korban yang dilaporkan di Tibet ialah 43 maut dan 519 hilang, secara berasingan. Laporan terdahulu mengenal pasti kira-kira 800 warga asing yang hilang di kawasan bencana, manakala satu lagi kiraan awal menyenaraikan kira-kira 600 orang dari 35 negara. Angka kewarganegaraan yang dilaporkan kemudian termasuk 33 warga Britain, 80 warga Amerika dan lebih 50 warga Ukraine. Kiraan awal dari Australia menyatakan 35 orang belum ditemukan, sebelum lapan orang ditemui.

Proses pengenalpastian berjalan perlahan. Satu laporan merekodkan 112 mayat diserahkan kepada keluarga selepas ujian DNA daripada 1,445 mayat yang ditemukan, manakala 1,333 dikebumikan sementara sementara menunggu pengenalpastian. Angka itu berbeza daripada jumlah kematian yang disahkan kemudian dan merujuk kepada peringkat operasi yang lain.

Seksyen 40 Kanun Sivil Nepal secara umumnya menganggap seseorang yang hilang sebagai telah meninggal dunia selepas 12 tahun. Walaupun terdapat pengecualian, laporan mengenai peruntukan itu tidak menyatakan adanya peraturan khusus bagi bencana seperti ini. Keluarga berkata ketidakpastian yang timbul menghalang mereka mendapatkan sijil kematian dan bantuan kewangan.

Bantuan yang tersedia termasuk sehingga NPR 25,000 untuk kos pengebumian, kira-kira NPR 200,000 bagi kematian pertama dalam keluarga dan NPR 100,000 bagi setiap kematian seterusnya. Pembayaran bergantung pada dokumentasi. Pejabat perdana menteri mengakui kesukaran dalam keadaan luar biasa, manakala Kementerian Dalam Negeri berkata pihaknya bersedia meminda undang-undang jika perlu. Tiada pindaan yang telah dimuktamadkan atau tarikh penyelesaian yang pasti diumumkan.

Tenaga dan pengangkutan menjadi tumpuan pembinaan semula

Infrastruktur merangkumi kerosakan sebanyak AS$1.38 bilion, atau 83 peratus, daripada anggaran kerosakan fizikal Bank Dunia. Bangunan kediaman mewakili AS$185 juta dan bangunan lain AS$101 juta. Rasuwa mencatat kira-kira AS$1.07 bilion kerosakan, diikuti Nuwakot sebanyak AS$551 juta dan Dhading kira-kira AS$39 juta.

Angka tenaga berbeza mengikut projek dan kategori kapasiti yang dikira. Laporan awal menyebut 12 projek hidroelektrik musnah atau terjejas. Penilaian pantas merekodkan 13 projek terjejas dengan kapasiti 759 megawatt, manakala satu lagi laporan awal kerajaan menyatakan 783 megawatt.

Pecahan Bank Dunia mengenal pasti tujuh projek hidroelektrik yang beroperasi dengan kapasiti 256 megawatt, lima projek dalam pembinaan dengan kapasiti kira-kira 395 megawatt, dan kemudahan solar 25 megawatt. Kerosakan pada talian penghantaran menjejaskan lagi 149.6 megawatt. Jumlah kira-kira 430.7 megawatt itu merujuk kepada penjanaan dan penghantaran yang terjejas ketika beroperasi, bukannya jumlah yang turut merangkumi semua kapasiti yang masih dalam pembinaan.

Menteri Tenaga Biraj Bhakta Shrestha memberitahu Parlimen pada 23 September bahawa lebih 800 pekerja di tapak hidroelektrik masih belum ditemukan. Penilaian pantas meletakkan keperluan pemulihan sektor tenaga pada NPR 390.62 bilion, kira-kira 54 peratus daripada anggaran pemulihan negara.

Lebih 55 kilometer daripada koridor perdagangan Galchhi–Rasuwagadhi sepanjang 82 kilometer rosak, termasuk 40 kilometer yang dihanyutkan banjir. Ini bermakna lebih dua pertiga laluan terjejas dan hampir separuh daripadanya musnah. Di seluruh kawasan terjejas, 37 jambatan kenderaan dan 68 jambatan gantung rosak. Pemulihan hubungan ini perlu bagi penghantaran bantuan dan pemulihan ekonomi.

Kehilangan ladang, sekolah dan kedai memanjangkan perpindahan

Penilaian pantas merekodkan 7,570 bangunan persendirian terjejas dan anggaran 8,317 isi rumah. Laporan lain memberikan jumlah perumahan yang jauh berbeza, termasuk kira-kira 7,500 rumah musnah dan 20,000 rosak. Angka-angka ini tidak dapat diselaraskan dengan menganggap setiap satunya merujuk kepada bangunan yang sama.

Penilaian itu mengenal pasti kerosakan pada 48 kemudahan awam, 18 sekolah dan tujuh kemudahan kesihatan. Sebanyak 308 bilik di sekolah terjejas, dengan 156 daripadanya rosak sepenuhnya. Pembiayaan pemulihan merangkumi ruang pembelajaran sementara, bahan dan kaunseling, selain pembinaan semula kekal.

Kerosakan pertanian meliputi 1,806 hektar, terdiri daripada 1,669 hektar sawah padi dan 137 hektar tanaman sayur-sayuran. Petani Nanimaya Senchuri kehilangan dua petak tanah, tanaman padi dan ladang pisang yang hampir sedia dituai. Ladangnya membekalkan makanan dan pendapatan. Beliau menggambarkan skala banjir itu:

"Sepanjang hidup saya, saya tidak pernah melihat banjir seperti ini," katanya.

Kemas kini kemanusiaan UNICEF pada Oktober menggambarkan trauma yang berterusan dan akses yang sukar di Rasuwa, tempat masyarakat yang terputus hubungan masih bergantung pada bantuan yang dihantar melalui udara. Caroline Holt, pengarah bagi bencana, iklim dan krisis di Persekutuan Antarabangsa Persatuan Palang Merah dan Bulan Sabit Merah, berkata pemulihan memerlukan lebih daripada sekadar memastikan orang ramai terus hidup:

"Orang ramai memerlukan lebih daripada bantuan untuk terus hidup. Mereka memerlukan keyakinan terhadap masa depan, mereka perlu tahu di mana mereka akan tinggal, bagaimana mereka akan memperoleh pendapatan dan bila anak-anak mereka boleh kembali ke sekolah," katanya.

Penyelidik Sara Shneiderman dan Amy Leigh Johnson berpendapat pembinaan semula perlu mengambil kira sumber mata pencarian, keputusan tempatan dan hak Orang Asal. Warga bangsa pribumi membentuk kira-kira 38 hingga 90 peratus penduduk di sembilan daripada 15 perbandaran yang diliputi penilaian pantas. Penempatan semula mungkin mengurangkan pendedahan kepada banjir, namun pada masa sama memisahkan keluarga daripada tanah pertanian, pekerjaan dan wilayah nenek moyang mereka.

Gangguan ekonomi melangkaui lembah yang dilanda banjir

Bank Dunia mengunjurkan pertumbuhan sebanyak 3.7 peratus pada tahun kewangan yang berakhir pada pertengahan Julai 2027, dengan kemungkinan pulih kepada 5.2 peratus pada tahun berikutnya. Unjuran Bank Pembangunan Asia ialah 4.1 peratus, selepas diturunkan sebanyak 0.4 mata peratusan. Kedua-duanya di bawah sasaran kerajaan sebanyak 6 peratus.

Saluran utama gangguan ialah tenaga, pengangkutan, perdagangan dan pelancongan. Lintasan Rasuwagadhi merangkumi 10.8 peratus import barangan Nepal dari China dan 47.3 peratus eksport barangan Nepal ke China. Oleh itu, kerosakan turut menjejaskan perniagaan di luar kawasan banjir.

Lebih 200 hotel dan restoran rosak, manakala akses ke Langtang, Gosaikunda dan koridor Kailash Mansarovar terganggu menjelang musim pelancongan September hingga November. Eksport elektrik turut tertekan akibat kehilangan kira-kira 60 megawatt kapasiti hidroelektrik yang berorientasikan eksport.

Pembinaan semula akan meningkatkan permintaan terhadap jentera, peralatan dan bahan import. Bank Dunia menjangkakan kiriman wang membantu mengekalkan rizab pertukaran asing, namun gangguan pasaran tempatan, kehilangan hasil tanaman dan kos pengangkutan yang tinggi masih boleh meningkatkan perbelanjaan isi rumah walaupun inflasi negara kekal terkawal.

Pembiayaan iklim hanya menampung sebahagian kecil kos

Nepal menyumbang kira-kira 0.1 peratus daripada pelepasan gas rumah hijau global. Kerajaannya berpendapat negara yang bertanggungjawab terhadap pelepasan jauh lebih besar sepatutnya berkongsi kos pemulihan. UNICEF berkata rantau Himalaya mengalami pemanasan kira-kira dua kali lebih pantas berbanding purata global.

Di Perhimpunan Agung PBB, Perdana Menteri Balendra Shah menyeru supaya bantuan diberikan dalam bentuk geran, bukannya pinjaman tambahan. Beliau memberitahu pemimpin dunia:

"Apabila bencana yang didorong iklim memusnahkan infrastruktur sebuah negara miskin, jawapannya tidak boleh sekadar satu lagi pinjaman mega atau tampalan geran kecil," katanya.

Analisis pembiayaan iklim Chatham House merekodkan permohonan Nepal sebanyak AS$20 juta kepada Dana PBB bagi Tindakan terhadap Kerugian dan Kerosakan, iaitu jumlah maksimum bagi setiap projek. Jumlah itu hanya dapat menampung kira-kira 0.42 peratus daripada anggaran pemulihan AS$4.78 bilion.

Analisis itu menyatakan 27 negara telah menjanjikan AS$822.06 juta kepada dana tersebut menjelang Mac 2026, dengan kira-kira separuh daripadanya telah diterima. Pusingan pembiayaan pertamanya menawarkan AS$342 juta berbanding permohonan hampir AS$2.8 bilion. Angka-angka ini merujuk kepada dana global, bukannya peruntukan kepada Nepal. Laporan berasingan mengenai lebih AS$820 juta yang dijanjikan khusus untuk pemulihan banjir menjelang 7 September tidak sepatutnya dikelirukan dengan jumlah global itu; laporan berkenaan tidak menunjukkan adanya rekod pembiayaan bersama atau pembayaran yang telah disahkan.

China menyatakan kesediaan membantu Nepal mengikut kemampuannya. Shah turut mencadangkan Mekanisme Ketahanan Iklim Himalaya yang melibatkan Nepal, India dan China bagi berkongsi maklumat tasik glasier dan memperkukuh sistem amaran.

Ketidakpastian saintifik dan risiko banjir berterusan

Bukti yang mengaitkan pemanasan dengan kemunduran glasier Himalaya tidak dengan sendirinya membuktikan punca tepat runtuhan ini. Laporan terdahulu menyebut penyiasat tidak dapat sampai ke lokasi kerana sumber yang terhad. Analisis pembiayaan iklim yang diterbitkan kemudian merujuk kepada satu kajian yang mengaitkan beberapa faktor iklim berantai dengan bencana itu. Perkembangan ini tidak membuktikan bahawa penjelasan akhir telah dipersetujui.

Anggaran kelajuan gelombang deras itu juga berbeza: satu laporan menyatakan kira-kira 150 kilometer sejam di sesetengah lokasi, manakala Chatham House menyebut hampir 188 kilometer sejam. Kedua-duanya tidak sepatutnya dikemukakan sebagai satu ukuran muktamad.

Chatham House membincangkan pendapat nasihat iklim Mahkamah Keadilan Antarabangsa pada Julai 2025 dan keperluannya terhadap hubungan sebab-akibat yang "cukup langsung dan pasti". Pendapat itu menyediakan konteks undang-undang, tetapi bukan keputusan pemberian pampasan kepada Nepal atau penentuan pihak yang bertanggungjawab terhadap banjir ini.

Nepal merancang kajian terperinci terhadap empat tasik glasier, Thulagi, Lower Barun, Lumding Tsho dan Hongu II, sebelum mengawal pengaliran air melalui terusan dan struktur berpintu. Program itu mungkin mengambil masa sehingga enam tahun serta merangkumi penderia, ramalan, sistem amaran dan persediaan masyarakat. Ini ialah projek pencegahan, bukannya pengesahan bahawa salah satu tasik itu menyebabkan bencana pada Ogos.

Kajian oleh C. Scott Watson dan rakan-rakannya mendapati kawasan binaan yang berpotensi terdedah kepada banjir meningkat 46 peratus antara 2016 dengan 2023. Hampir 300,000 orang dianggarkan tinggal di kawasan terdedah di seluruh Himalaya Nepal, termasuk lebih 100,000 orang di hilir tasik glasier. Kaedah ketinggian berbanding saliran terdekat menilai bangunan berdasarkan ketinggiannya berbanding sungai; kaedah itu tidak menggantikan pemetaan bahaya terperinci.

Satu lagi banjir yang berlaku kemudian di Sungai Budhi Gandaki di Gorkha menyebabkan empat orang hilang dan dilaporkan menghanyutkan 35 rumah serta tiga jambatan. Sekurang-kurangnya 18 pekerja kem hidroelektrik terselamat, dan tentera udara membawa enam orang keluar dari Jagat. Pihak berkuasa mengesyaki tanah runtuh telah menyekat aliran, tetapi punca tepatnya belum disahkan.

Peristiwa antarabangsa seterusnya yang dikenal pasti ialah COP31, yang dijadualkan berlangsung pada 9–20 November di Antalya. Tugas segera Nepal yang masih belum selesai termasuk penilaian keperluan terperinci, keputusan pembiayaan, pengiktirafan undang-undang bagi orang hilang dan pilihan pembinaan semula yang lebih selamat. Tiada tarikh siap yang disahkan bagi mana-mana tugas tersebut dalam pengumuman yang dibuat.

Perkara Utama

• Nepal menganggarkan keperluan pemulihan dan pembinaan semula akibat banjir sebanyak AS$4.78 bilion, kebanyakannya untuk kerja selepas enam bulan pertama.
• Angka pada 5 Oktober merekodkan 1,455 kematian, 5,285 orang hilang dan 13,795 orang diselamatkan.
• UNDP merekodkan anggaran 84,270 orang terjejas di 17 perbandaran dalam enam daerah.
• Bank Dunia menganggarkan kerosakan fizikal sebanyak AS$1.66 bilion, dengan infrastruktur merangkumi 83 peratus daripadanya.
• Ketiadaan sijil kematian bagi orang hilang melambatkan proses pampasan, insurans dan pewarisan untuk keluarga.
• Permohonan Nepal sebanyak AS$20 juta kepada dana iklim hanya dapat menampung kira-kira 0.42 peratus daripada anggaran keperluan pemulihan.
• Penilaian terperinci, pembiayaan dan rancangan untuk mengurangkan pendedahan kepada banjir pada masa depan masih belum selesai.