Undang-undang Maklumat Palsu Korea Selatan Diuji Buat Kali Pertama: 2,732 Aduan, 27 Tindakan terhadap Kandungan

Ribuan aduan, sedikit kandungan dipadam dan data luar negara yang tiada

Akta Rangkaian Maklumat dan Komunikasi Korea Selatan yang disemak semula menerima 2,732 aduan maklumat palsu merentasi lima platform domestik, tetapi hanya 27 kes pemadaman atau pengurangan keterlihatan dilaporkan. Google, Meta, X dan TikTok tidak menyerahkan angka aduan dan maklum balas yang diminta pengawal selia, sekali gus mewujudkan jurang besar dalam pemeriksaan pertama tentang pelaksanaan undang-undang itu.

Angka domestik meliputi tempoh berbeza selepas tarikh pelaksanaan pada 7 Julai. Naver merekodkan 900 aduan sehingga 31 Ogos, Kakao 895 sehingga 28 September, dan DC Inside 829 sehingga 30 September. Nate Communications merekodkan 66 aduan dan Daum 42, juga sehingga 30 September. Naver dan Kakao tidak mengambil sebarang tindakan terhadap kandungan berhubung aduan mereka; DC Inside memadam 26 hantaran, manakala Nate mengehadkan keterlihatan dalam satu kes.

Dapatan itu meletakkan pelaksanaan praktikal undang-undang berkenaan di tengah-tengah perdebatan. Kerajaan menyifatkannya sebagai rangka kerja untuk tanggungjawab platform dan pampasan kepada mangsa, bukannya sistem yang membolehkan pegawai mengisytiharkan hantaran sebagai palsu lalu memadamkannya. Pengkritik bimbang tentang penyederhanaan kandungan yang keterlaluan dan juga rangka kerja yang mungkin sukar dikuatkuasakan.

Perbezaan ini penting: aduan bukan bukti bahawa maklumat itu palsu, dan keputusan platform bukan penghakiman mahkamah. Angka awal menunjukkan cara syarikat bertindak balas terhadap laporan, bukan jumlah hantaran yang memenuhi takrif undang-undang sebagai maklumat palsu atau jumlah mangsa yang mengalami kemudaratan yang layak mendapat pampasan.

Apakah yang berubah, dan bila?

Suruhanjaya Penyiaran, Media dan Komunikasi, yang dipengerusikan Kim Jong-cheol, mengumumkan kelulusan Kabinet terhadap pindaan itu dalam kenyataan kelulusan Kabinet bertarikh 30 Disember 2025. Suruhanjaya itu mengenal pasti tiga perubahan utama: peningkatan ganti rugi sivil untuk penerbit yang memenuhi syarat, dasar penyederhanaan kandungan yang ditetapkan platform besar, dan sebuah pusat ketelusan yang menyokong usaha pengesahan fakta oleh pihak swasta.

Dokumen rasmi bercanggah tentang tarikh pelaksanaan. Kenyataan Disember menetapkan 5 Julai sebagai tarikh kuat kuasa yang dirancang, manakala panduan kerajaan bertarikh 30 Julai 2026 menyatakan undang-undang itu berkuat kuasa pada 7 Julai. Angka aduan platform yang dikeluarkan kemudian juga menggunakan 7 Julai sebagai tarikh permulaan. Sebab adanya dua tarikh itu tidak dijelaskan.

Urutan pengumuman dan tempoh pelaporan adalah seperti berikut:

• 30 Disember 2025: Kelulusan Kabinet diumumkan, sementara peraturan kelayakan terperinci masih perlu ditetapkan melalui perundangan subsidiari.
• 7 Julai 2026: Tarikh pelaksanaan yang dinyatakan dalam panduan susulan kerajaan dan pelaporan aduan.
• 30 Julai 2026: Panduan kerajaan menerangkan penetapan platform, ambang penerbit dan prosedur aduan.
• 31 Ogos: Tarikh tutup bagi 900 aduan Naver.
• 28 September: Tarikh tutup bagi 895 aduan Kakao.
• 30 September: Tarikh tutup bagi Daum, Nate Communications dan DC Inside.

Tarikh tutup yang berbeza mengehadkan perbandingan secara langsung. Angka Naver meliputi tempoh lebih pendek berbanding beberapa perkhidmatan lain, maka jumlah itu tidak wajar dianggap sebagai kedudukan kadar aduan bagi tempoh yang sama.

Platform dan mesej manakah yang diliputi?

Panduan dasar kerajaan pada Julai menetapkan ambang platform besar pada purata sekurang-kurangnya satu juta pengguna harian. Panduan itu menamakan sembilan penyedia yang ditetapkan: Naver, Kakao, Nate, DC Inside, AXZ, Google, Meta, X dan TikTok. Syarikat-syarikat ini mesti menetapkan serta menguatkuasakan dasar masing-masing dan menerbitkan laporan tentang pengendalian maklumat haram atau palsu yang dimanipulasi.

Senarai platform yang ditetapkan dan pecahan aduan menggunakan label yang berbeza. Senarai pertama menamakan AXZ, manakala pecahan aduan menyenaraikan Daum secara berasingan antara lima perkhidmatan domestik. Pembaca tidak seharusnya menambah Daum ke dalam senarai sembilan penyedia seolah-olah kedua-dua senarai itu merujuk kepada kategori yang sama.

Perbualan peribadi KakaoTalk, mesej langsung dan pertukaran peribadi lain tidak tertakluk pada peraturan pengedaran maklumat palsu, menurut kerajaan. Undang-undang itu tidak memberikan pihak berkuasa akses kepada perbualan tersebut atau kuasa untuk memantaunya.

Pengedaran secara terbuka menjadi garis pemisah, bukan nama aplikasi. Sembang terbuka KakaoTalk mungkin tertakluk pada peraturan jika kumpulan orang yang tidak ditentukan boleh menyertainya dan maklumat diedarkan secara terbuka. Oleh itu, perbualan peribadi dan perbincangan yang boleh diakses orang ramai pada perkhidmatan yang sama boleh menerima layanan berbeza.

Kerajaan juga menyatakan bahawa kritikan politik dan pendapat peribadi tidak dikawal semata-mata kerana mencabar pegawai atau menyinggung perasaan seseorang. Jaminan itu tidak bermakna setiap mesej yang disiarkan secara terbuka dikecualikan: penilaian undang-undang bergantung pada kandungan, tujuan dan kemudaratan yang terhasil.

Apakah yang dianggap sebagai maklumat palsu yang dimanipulasi?

Kerajaan menerangkan ujian kumulatif, iaitu semua unsur yang diperlukan mesti dipenuhi. Penerbit mesti mengetahui bahawa maklumat itu sebahagian atau sepenuhnya palsu, atau telah diubah sehingga boleh disalah anggap sebagai fakta. Mesti juga ada niat untuk menyebabkan kemudaratan atau memperoleh manfaat yang tidak wajar, serta pencabulan kepentingan yang dilindungi undang-undang, seperti reputasi seseorang, hak milik atau kepentingan awam.

Takrif ini lebih sempit berbanding menganggap setiap kesilapan fakta sebagai maklumat palsu yang dilarang. Kenyataan yang tidak tepat semata-mata tidak memenuhi keseluruhan ujian. Pengetahuan, tujuan dan kemudaratan turut diambil kira, termasuk apabila penerbit memperoleh wang daripada iklan atau tontonan.

Contoh rasmi termasuk video yang menjadikan khabar angin selebriti yang belum disahkan kelihatan seperti kandungan berasaskan fakta melalui suntingan sensasi. Contoh lain ialah temu bual yang kenyataannya disusun semula, dipadam sebahagiannya atau dipisahkan daripada konteks sehingga membawa maksud berbeza daripada yang asal. Walaupun dalam contoh ini, niat memudaratkan atau tujuan kewangan yang tidak wajar tetap perlu dibuktikan.

Satira dan parodi disenaraikan sebagai pengecualian, tetapi panduan itu turut menetapkan syarat. Bahan yang kelihatan satira masih boleh dikategorikan sedemikian jika memenuhi syarat berkaitan niat memudaratkan atau keuntungan tidak wajar serta pencabulan kepentingan yang dilindungi. Melabelkan sesuatu hantaran sebagai parodi tidak secara automatik menentukan status undang-undangnya.

Ucapan kebencian dan diskriminasi dianggap berasingan daripada maklumat palsu. Panduan itu meliputi hasutan langsung kepada keganasan atau diskriminasi, atau galakan kebencian yang serius sehingga menjejaskan maruah manusia secara ketara, berdasarkan ciri-ciri termasuk kaum, kewarganegaraan, wilayah, jantina, ketidakupayaan, umur atau status sosial dan kewangan. Kritikan politik, satira dan kandungan yang sekadar menyinggung perasaan tidak memadai dengan sendirinya; konteks dan kesan sosial juga mesti dinilai.

Cara aduan dan rayuan dikendalikan

Sesiapa sahaja boleh melaporkan maklumat yang disyaki haram atau palsu dan dimanipulasi kepada platform yang tertakluk pada peraturan ini. Laporan mesti mengenal pasti lokasi kandungan, seperti URL, menjelaskan aduan dan menyertakan bukti sokongan. Prosedur laporan juga memerlukan identiti serta maklumat hubungan pengadu, bukannya menerima dakwaan tanpa penjelasan sebagai laporan lengkap.

Memfailkan aduan tidak menyebabkan sesuatu hantaran dipadam secara automatik. Platform menyemak laporan berdasarkan dasar masing-masing dan boleh memadam atau menyekat kandungan, mengurangkan keterlihatannya, menggantung akaun atau tidak mengambil sebarang tindakan. Kerajaan menyatakan bahawa syarikat perlu menjalankan semakan secara bebas, bukan sekadar mengira jumlah pengadu.

Platform mesti memaklumkan keputusan dan alasannya kepada pengadu serta penerbit, termasuk maklumat tentang proses rayuan. Kedua-dua pihak boleh mengemukakan rayuan dalam tempoh enam bulan selepas menerima pemberitahuan. Pertikaian yang tidak selesai boleh dirujuk kepada proses pengantaraan pertikaian di Suruhanjaya Semakan Penyiaran, Media dan Komunikasi, dan tindakan mahkamah juga tersedia.

Peranan undang-undang setiap pihak kekal berbeza. Platform menentukan tindakan berdasarkan peraturan perkhidmatannya. Mahkamah memutuskan ganti rugi sivil. Pengawal selia pula memutuskan secara berasingan sama ada surcaj wajar dikenakan bagi pengedaran berulang, tetapi hanya berdasarkan keputusan mahkamah yang muktamad. Kerajaan menyatakan bahawa di bawah rangka kerja ini, ia tidak mempunyai kuasa untuk menentukan secara langsung sama ada sesuatu hantaran itu palsu lalu mengarahkan pemadamannya.

Kenyataan Disember turut menyebut bahawa maklumat palsu yang dimanipulasi tidak termasuk dalam bidang pertimbangan suruhanjaya semakan, berbeza daripada maklumat haram. Perbezaan itu tidak seharusnya dikelirukan dengan peluang berasingan untuk mendapatkan pengantaraan pertikaian.

Siapakah yang berdepan ganti rugi sehingga lima kali jumlah kerugian?

Peruntukan ganti rugi yang dinaikkan menyasarkan individu yang menjadikan penyampaian fakta atau pendapat kepada orang ramai sebagai perniagaan dan memenuhi ambang pendapatan serta khalayak yang ditetapkan. Menurut panduan Julai, penerbit mesti memperoleh pendapatan, termasuk hasil pengiklanan, daripada sekurang-kurangnya tiga hantaran dalam tempoh tiga bulan sebelumnya.

Penerbit juga mesti mempunyai sama ada sekurang-kurangnya 100,000 pelanggan atau purata sekurang-kurangnya 100,000 tontonan bulanan bagi kandungan yang disiarkan dalam tempoh tiga bulan tersebut. Kedua-dua ujian khalayak itu ialah pilihan alternatif, bukannya syarat yang perlu dipenuhi serentak. Oleh itu, saluran yang memperoleh pendapatan tetapi mempunyai pelanggan di bawah ambang boleh layak berdasarkan jumlah tontonan.

Perkara 44-10 membolehkan mahkamah memberikan ganti rugi sehingga lima kali jumlah kerugian sebenar apabila syarat yang berkenaan dipenuhi. Ini ialah had maksimum, bukannya jumlah automatik bagi setiap hantaran palsu atau aduan yang berjaya. Liabiliti dan jumlah ganti rugi bergantung pada dapatan kehakiman, termasuk niat, tujuan dan pencabulan kepentingan yang dilindungi yang diwajibkan.

Saluran YouTube, laman berita dan akaun media sosial organisasi media mungkin tertakluk pada peraturan jika memenuhi keperluan undang-undang. Namun, maklumat berkepentingan awam dikecualikan daripada ganti rugi yang dinaikkan. Kenyataan Disember secara khusus menyebut maklumat tentang perbuatan yang diliputi Akta Perlindungan Pemberi Maklumat Kepentingan Awam, perbuatan yang dilarang di bawah Akta Permintaan Tidak Wajar dan Rasuah, serta perkara lain yang setanding dalam kepentingan awam.

Perkara 44-11 menambah perlindungan daripada penyalahgunaan oleh tokoh awam, termasuk calon jawatan awam dan ketua institusi awam. Kenyataan itu menerangkan prosedur keputusan mahkamah peringkat pertengahan, kewajipan tokoh awam untuk mendedahkan keputusan tersebut, serta mekanisme pampasan ke arah sebaliknya. Perlindungan ini bertujuan mengelakkan tuntutan ganti rugi daripada dijadikan alat untuk menyasarkan maklumat yang berkhidmat kepada kepentingan awam.

Surcaj satu bilion won mempunyai ujian berasingan

Surcaj pentadbiran maksimum sebanyak satu bilion won tidak dikenakan semata-mata kerana memuat naik maklumat yang dipertikaikan. Kerajaan menyatakan bahawa surcaj itu terpakai kepada penerbit komersial yang memenuhi syarat dan mengedarkan maklumat sekurang-kurangnya dua kali selepas maklumat itu diiktiraf sebagai palsu dalam keputusan mahkamah yang muktamad.

Penerbit juga mesti memperoleh pendapatan daripada sekurang-kurangnya tiga hantaran dalam tempoh tiga bulan sebelum pengedaran. Penjelasan rasmi mengenai surcaj ini tidak mengulangi ambang 100,000 pelanggan atau tontonan yang digunakan untuk ganti rugi sivil yang dinaikkan. Oleh itu, kedua-dua mekanisme itu tidak wajar dianggap mempunyai ujian kelayakan yang sama.

Syarat keputusan mahkamah yang muktamad membezakan surcaj itu daripada aduan awal atau keputusan penyederhanaan kandungan oleh platform. Platform boleh memadam sesuatu hantaran tanpa tindakan itu menjadi asas untuk mengenakan penalti kewangan maksimum.

Ketika laporan awal pelaksanaan dikeluarkan, tiada tindakan mahkamah berkaitan atau kes surcaj dilaporkan. Ini hanya menggambarkan tempoh pelaporan tersebut, bukan bukti bahawa tiada kes yang timbul kemudian atau peruntukan itu tidak boleh digunakan.

Perkara yang sebenarnya ditunjukkan oleh angka awal platform

1,837 aduan yang dilaporkan bagi Naver, Kakao dan Daum ialah sebahagian daripada 2,732 aduan merentas kelima-lima perkhidmatan domestik, bukannya jumlah yang bercanggah. Naver tidak mengambil tindakan terhadap 900 laporan, Kakao menolak 895, dan Daum tidak mengambil tindakan terhadap 41 daripada 42 laporan. Kes Daum yang selebihnya sedang disemak oleh Pertubuhan Tadbir Urus Kendiri Internet Korea, yang dikenali sebagai KISO.

DC Inside memadam 26 hantaran daripada 829 aduan dan menolak 803. Nate Communications mengehadkan keterlihatan dalam satu daripada 66 kes. Merentas kelima-lima perkhidmatan itu, 27 tindakan tersebut mewakili kira-kira 1% daripada 2,732 aduan. Bahagian pemadaman DC Inside ialah kira-kira 3.1%, berbanding kira-kira 1.5% bagi sekatan keterlihatan Nate.

Pengiraan ini mengukur maklum balas yang direkodkan terhadap aduan, bukan kelaziman maklumat palsu. Angka itu tidak mendedahkan berapa banyak laporan yang membabitkan kandungan sama, sebab aduan individu ditolak, jumlah rayuan yang dikemukakan atau sama ada pengadu akhirnya menerima pampasan.

Angka itu juga tidak membuktikan bahawa platform mengabaikan tuntutan yang sah. Kadar tindakan yang rendah mungkin berpunca daripada aduan yang tidak memenuhi ujian undang-undang atau dasar perkhidmatan, tafsiran syarikat yang ketat atau faktor lain. Tanpa alasan yang diterbitkan dan hasil rayuan, jumlah itu sahaja tidak dapat membezakan antara kemungkinan tersebut.

Ketelusan masih menjadi ujian yang belum selesai

Google, Meta, X dan TikTok tidak memberi maklum balas terhadap permintaan pengawal selia bagi angka aduan dan tindakan. Ketiadaan data mereka menghalang perbandingan antara perkhidmatan domestik dengan luar negara dan menyebabkan jumlah keseluruhan aduan merentas kesemua sembilan penyedia yang ditetapkan tidak diketahui.

Lee Ju-hee, ahli parlimen Parti Demokratik dalam jawatankuasa Perhimpunan Kebangsaan yang menyelia sains, teknologi, penyiaran dan komunikasi, menggesa pemantauan pelaksanaan yang lebih rapi. Dalam kenyataan yang diterjemahkan daripada bahasa Korea, beliau menyifatkan ketiadaan angka dari luar negara sebagai penghalang untuk menilai undang-undang itu:

Tanpa mengetahui keadaan di platform utama luar negara yang mempunyai ramai pengguna domestik, kita tidak dapat memenuhi tujuan undang-undang ini.

Batas penguatkuasaan itu sebahagiannya disengajakan. Kenyataan kerajaan pada Disember menyebut bahawa peruntukan hukuman berkaitan dasar penyederhanaan kandungan platform digugurkan demi mengekalkan autonomi syarikat dan mengelakkan beban berlebihan. Laporan kemudian turut mengenal pasti ketiadaan penalti kerana gagal menerbitkan laporan yang diwajibkan sebagai kelemahan dalam memastikan pematuhan.

Pusat Ketelusan Perkhidmatan Maklumat dan Komunikasi yang dicadangkan ialah badan sokongan, bukannya satu pihak berkuasa tunggal yang menentukan kebenaran. Fungsinya termasuk menyokong kegiatan pengesahan fakta oleh pihak swasta, penyelidikan, pendidikan, kerjasama antarabangsa dan pembangunan pangkalan data. Platform tidak diwajibkan menerima kesimpulan kumpulan pengesah fakta swasta.

Isu yang masih belum terjawab adalah jelas: sama ada alasan penyederhanaan kandungan akan boleh diakses, sama ada rayuan membetulkan kesilapan, bagaimana kempen pelaporan terselaras dikendalikan, dan sama ada penyedia luar negara mendedahkan data yang setanding. Angka awal tidak menyelesaikan isu-isu tersebut, dan tiada tarikh pendengaran seterusnya, tarikh akhir mahkamah atau tarikh penerbitan dikenal pasti.

Perkara Utama

• Lima perkhidmatan domestik merekodkan 2,732 aduan, dengan 26 pemadaman dan satu sekatan keterlihatan.
• Google, Meta, X dan TikTok tidak menyerahkan angka aduan dan maklum balas yang diminta.
• Panduan kerajaan menetapkan 7 Julai sebagai tarikh kuat kuasa; kenyataan Kabinet terdahulu menyenaraikan 5 Julai.
• Mesej peribadi dikecualikan, tetapi sembang terbuka yang boleh diakses orang ramai mungkin tertakluk pada peraturan.
• Maklumat palsu memerlukan pengetahuan tentang kepalsuan atau manipulasi, niat memudaratkan atau keuntungan tidak wajar, serta pencabulan kepentingan yang dilindungi.
• Penerbit komersial yang memenuhi syarat boleh dikenakan ganti rugi mahkamah sehingga lima kali jumlah kerugian sebenar, dengan perlindungan untuk maklumat berkepentingan awam.
• Surcaj sehingga satu bilion won memerlukan pengedaran berulang maklumat yang telah diputuskan dalam penghakiman mahkamah muktamad.
• Pengadu dan penerbit boleh merayu keputusan platform dalam tempoh enam bulan selepas menerima pemberitahuan.