Defisit Perdagangan India dengan China Melepasi $100 Bilion Walaupun Eksport Tumbuh 40.7%

Perniagaan eksport yang berkembang berdepan bil import yang lebih besar

India membeli barangan bernilai $125.19 bilion dari China antara Januari hingga September 2026, manakala menjual barangan bernilai $19.26 bilion, menjadikan defisit perdagangan sebanyak $105.93 bilion. Angka yang dikeluarkan oleh Pentadbiran Am Kastam China pada 14 Oktober menunjukkan jurang itu melebar 20.7% berbanding tempoh sama setahun sebelumnya, meskipun eksport India melonjak 40.7%.

Jumlah perdagangan mencecah $144.45 bilion, meningkat 25.4%. Eksport China ke India meningkat 23.3%, kadar pertumbuhan peratusan yang lebih perlahan berbanding eksport India ke China tetapi peningkatan yang jauh lebih besar dari segi nilai dolar. Ketidakseimbangan ini menjadi isu utama dalam usaha memulihkan hubungan antara kedua-dua negara, termasuk perbincangan antara Perdana Menteri Narendra Modi dan Presiden China Xi Jinping di New Delhi pada September.

Angka itu merujuk kepada perdagangan barangan: produk seperti jentera, elektronik, bahan kimia dan makanan laut. Defisit perdagangan bermakna sesebuah negara membelanjakan lebih banyak untuk membeli barangan daripada rakan dagang berbanding pendapatan yang diperoleh dengan menjual barangan kepada rakan itu. Jurang perdagangan India dengan China mencerminkan permintaan besar terhadap produk China serta kesukaran yang dihadapi perniagaan India untuk meningkatkan jualan di China.

Mengapa pertumbuhan eksport lebih pantas masih melebarkan jurang

Eksport India meningkat daripada asas yang jauh lebih kecil. Berdasarkan kadar pertumbuhan yang diterbitkan, jualan India ke China dari Januari hingga September 2025 berjumlah kira-kira $13.69 bilion, manakala pembelian dari China sekitar $101.53 bilion. Angka itu menunjukkan peningkatan eksport selepas itu sebanyak kira-kira $5.57 bilion dan peningkatan import sebanyak $23.66 bilion.

Oleh itu, bagi setiap dolar tambahan yang diperoleh India daripada jualan ke China, China menambah lebih daripada empat dolar kepada jualannya ke India. Menolak kedua-dua peningkatan itu menghasilkan anggaran pelebaran defisit sebanyak $18.09 bilion. Pengiraan ini menggunakan angka terbitan yang dibundarkan, maka hasilnya ialah anggaran.

Penghantaran dari China menyumbang kira-kira 86.7% daripada perdagangan barangan dua hala dalam sembilan bulan pertama 2026. India membeli barangan bernilai kira-kira $6.50 dari China bagi setiap $1 barangan yang dijualnya ke negara itu. Perbandingan ini menjelaskan bagaimana pertumbuhan eksport yang kukuh boleh berlaku serentak dengan defisit yang semakin besar: bahagian yang lebih besar dalam hubungan perdagangan itu terus berkembang lebih pantas dari segi nilai sebenar.

Dua kalendar pelaporan dan jumlah tahunan yang bercanggah

China menerbitkan angka perdagangan bagi tahun kalendar Januari hingga Disember. India lazimnya membentangkan angka perdagangan tahunan mengikut tahun kewangannya, yang bermula pada April dan berakhir pada Mac. Defisit yang dilaporkan bagi tahun kalendar 2025 ialah $116.12 bilion. Jurang $105.93 bilion yang dicatatkan dalam sembilan bulan pertama 2026 sudah bersamaan kira-kira 91% daripada jumlah itu, sedangkan masih ada tiga bulan lagi untuk dikira.

Bagi tahun kewangan India 2025-26, angka yang dikaitkan dengan Kementerian Perdagangan meletakkan perdagangan barangan dua hala pada $151.1 bilion, terdiri daripada eksport bernilai $19.47 bilion dan import bernilai $131.63 bilion. Menolak eksport daripada import menghasilkan defisit $112.16 bilion, meningkat daripada $99.21 bilion pada 2024-25; satu lagi angka terbitan meletakkan defisit 2025-26 pada $112.6 bilion.

Satu lagi set angka terbitan menunjukkan perdagangan dua hala 2025-26 sebanyak $127.7 bilion dan defisit $99.19 bilion, berbanding masing-masing $118.39 bilion dan $85 bilion setahun sebelumnya. Namun, set itu turut menyenaraikan eksport sebanyak $19.47 bilion dan import sebanyak $131.62 bilion, yang berjumlah $151.09 bilion dan menghasilkan defisit $112.15 bilion. Jumlah tersebut mengandungi percanggahan dalam pengiraan.

Pentadbiran Am Kastam China menerbitkan angka mengikut rakan dagang dalam Buletin Bulanan. Agensi itu memberi amaran bahawa statistik boleh berubah selepas pengesahan susulan penerbitan dan menyatakan keluaran terbaharunya lebih tepat. Oleh itu, pembaca yang membandingkan jumlah tahunan perlu menyemak tempoh pelaporan serta jumlah eksport dan import yang menjadi asasnya.

Bekalan China menjadi bahagian penting dalam kilang India

China membekalkan India dengan jentera, barangan elektronik, peralatan komputer, litar bersepadu, komponen telekomunikasi dan bateri litium-ion. Bahan kimia, sel solar dan bahan yang digunakan untuk membuat bateri turut menyokong pengeluaran India. Sesetengah import tiba sebagai produk siap; yang lain ialah alat ganti, bahan mentah atau peralatan yang digunakan oleh kilang India.

Observer Research Foundation menganggarkan jentera elektrik dan produk elektronik merangkumi 36% import India dari China, manakala jentera dan peralatan mekanikal lain menyumbang 21.7%. Secara keseluruhan, kategori tersebut mewakili 57.7% daripada bil import dalam pecahan yang disediakannya.

Ajay Srivastava dari Global Trade Research Initiative berkata China membekalkan lebih 30% import industri India dan India bergantung padanya untuk lebih daripada 100 produk penting. Soumya Bhowmick dari Observer Research Foundation memberi amaran bahawa gangguan bekalan boleh menghentikan pengeluaran kilang, sekali gus meluaskan kesan buruk melebihi kekurangan barangan pengguna.

Peningkatan eksport India merangkumi komponen dan komoditi

Makanan laut, nafta dan papan litar bercetak termasuk antara eksport utama India ke China pada 2026. Nafta ialah produk petroleum yang digunakan sebagai bahan suapan, atau bahan permulaan, untuk membuat bahan kimia. Papan litar bercetak menempatkan dan menghubungkan komponen elektronik, menjadikannya bahagian penting dalam banyak peranti.

Eksport India turut merangkumi bijih, bahan api dan produk pertanian. Peningkatan penghantaran papan litar merupakan perkembangan yang bermanfaat kerana sebelum ini India membeli produk ini dalam kuantiti besar dari China. Ini menunjukkan hubungan perdagangan tersebut turut merangkumi jualan komponen buatan India, selain bahan mentah dan makanan.

Eksport India sebanyak $19.26 bilion dalam sembilan bulan pertama 2026 sudah hampir menyamai $19.47 bilion yang dilaporkan bagi keseluruhan tahun kewangan 2025-26. Tempoh tersebut bertindih dan menggunakan kalendar berbeza, tetapi angkanya menggambarkan kadar jualan semasa.

India berulang kali berusaha mendapatkan akses lebih baik ke pasaran China bagi produk teknologi maklumat, ubat-ubatan dan pertanian, namun kemajuannya terhad. Kevin Zhongzhe Li dari Pusat Analisis China, Institut Dasar Asia Society, menekankan tarif dan halangan lain yang dihadapi produk India. Beliau melihat farmaseutikal sebagai peluang berpotensi ketika penduduk China semakin berusia dan perbelanjaan kesihatan meningkat, namun berpendapat bahawa peningkatan dalam beberapa sektor sahaja tidak cukup untuk menutup defisit sebesar ini.

Modi dan Xi memasukkan akses pasaran dalam agenda diplomatik

Modi dan Xi membincangkan perdagangan pada sidang kemuncak BRICS di New Delhi pada 12 September 2026. Pertemuan mereka menyusuli usaha menormalkan hubungan selepas rundingan pada Oktober 2024. Kementerian Hal Ehwal Luar India menyifatkan ketidakseimbangan perdagangan, rantaian bekalan dan akses pasaran sebagai perkara yang dibincangkan oleh kedua-dua pemimpin.

Kementerian itu berkata kedua-dua pemimpin:

menegaskan keperluan menangani kebimbangan masing-masing, termasuk ketidakseimbangan perdagangan struktur dan isu rantaian bekalan, serta memudahkan akses pasaran yang bermakna dan boleh dijangka

Akses pasaran yang boleh dijangka bermakna perniagaan boleh merancang jualan dengan keyakinan munasabah tentang peraturan dan kebenaran yang perlu dipatuhi. Ketidakseimbangan struktur ialah jurang berterusan yang berpunca daripada jenis barangan yang dihasilkan dan dibeli oleh setiap negara serta barangan yang dibenarkan masuk ke pasaran masing-masing, bukannya perubahan sementara dalam penghantaran.

Kementerian Luar China menyatakan pendiriannya selepas pertemuan itu:

kedua-dua pihak juga harus menangani kebimbangan masing-masing berkaitan ekonomi dan perdagangan secara seimbang serta menggalakkan pembangunan hubungan ekonomi dan perdagangan yang sihat dan stabil.

India turut membangkitkan kebimbangan mengenai kawalan eksport China yang menjejaskan baja dan unsur nadir bumi. Kawalan eksport ialah sekatan kerajaan terhadap penjualan barangan tertentu ke luar negara. Unsur nadir bumi ialah sekumpulan unsur yang digunakan dalam produk termasuk magnet berkuasa dan peralatan elektronik, maka akses kepadanya penting untuk pengeluaran industri.

Bagaimana hubungan ini sampai ke tahap sekarang

Kebergantungan perdagangan India meningkat dalam tempoh hubungan politik yang tegang dan usaha diplomatik untuk memulihkannya selepas itu. Perkembangan utama berlaku selama beberapa tahun:

• 2020: Pertempuran di Lembah Galwan menjejaskan hubungan dengan teruk. India kemudian menyekat beberapa aplikasi China dan mengenakan duti tambahan ke atas sesetengah import.
• Oktober 2024: Modi dan Xi bertemu ketika kedua-dua negara mula bergerak ke arah menormalkan hubungan.
• 2025: Defisit perdagangan India dengan China bagi tahun kalendar yang dilaporkan mencecah $116.12 bilion.
• April 2025 hingga Mac 2026: Angka kerajaan India meletakkan perdagangan barangan pada $151.1 bilion, dengan defisit yang dikira sebanyak $112.16 bilion.
• 12 September 2026: Modi dan Xi membincangkan ketidakseimbangan perdagangan dan rantaian bekalan pada sidang kemuncak BRICS di New Delhi.
• 14 Oktober 2026: Angka kastam China menunjukkan defisit $105.93 bilion bagi tempoh Januari hingga September.

India menggunakan duti antipembuangan sebagai sebahagian daripada tindak balas terhadap import yang mengancam pengeluar domestik. Duti ini ialah caj tambahan yang dikenakan apabila barangan import dinilai dijual pada harga terlalu rendah secara tidak adil sehingga menjejaskan industri tempatan. Langkah sedemikian boleh melindungi perniagaan tertentu, sementara kilang yang memerlukan jentera dan bahan import terus membelinya.

Srivastava menganggarkan defisit boleh mencecah $134 bilion jika import terus berkembang pesat. Angka itu ialah unjuran berdasarkan andaian bahawa trend semasa berterusan; jumlah kastam pula meliputi sembilan bulan yang telah berlalu.

Mainan menunjukkan kemajuan, manakala elektronik memperlihatkan kebergantungan yang lebih mendalam

Industri mainan India memberikan contoh konkrit pengurangan import. Duti import mainan meningkat daripada 20% kepada 60% dan kemudian 70%, di samping syarat kualiti yang lebih ketat. Import mainan tahunan merosot daripada kira-kira $300 juta pada 2020 kepada sekitar $100 juta, manakala eksport meningkat daripada $129 juta kepada kira-kira $200 juta.

Jumlah itu menunjukkan import merosot kira-kira dua pertiga dan eksport meningkat sekitar 55%. China pernah menguasai 70% pasaran mainan India. Perubahan ini menunjukkan bagaimana tarif dan dasar pengeluaran boleh mengubah sesebuah industri tertentu.

Elektronik membawa cabaran yang lebih rumit. Kini, lebih satu perempat iPhone dunia dibuat di India, namun pengeluaran masih bergantung pada komponen dan bahan dari China. Srivastava berpendapat bahawa sebahagian besar pengeluaran berskala besar di India masih tertumpu pada pemasangan alat ganti import.

Oleh itu, sebuah kilang India boleh meningkatkan pengeluaran sambil menambah pembeliannya dari China. Membuat peranti siap di dalam negara dan membuat komponennya di dalam negara ialah peringkat pembangunan industri yang berbeza. Mengurangkan kebergantungan memerlukan lebih banyak pengeluaran tempatan bagi alat ganti, bahan dan peralatan yang digunakan di kilang, selain produk siap.

Lonjakan eksport China yang lebih luas menambah tekanan

Eksport China ke semua destinasi meningkat 36.3% pada September kepada $447.18 bilion, manakala import meningkat 31% kepada $313.65 bilion. Lebihan perdagangan bulanannya, iaitu jumlah eksport melebihi import, mencecah $133.53 bilion. Bagi Januari hingga September, lebihan itu ialah $938.11 bilion.

Permintaan terhadap produk teknologi membantu menyokong pertumbuhan itu. Perbelanjaan bagi infrastruktur kecerdasan buatan mewujudkan permintaan terhadap semikonduktor, komponen elektronik, peralatan pengkomputeran dan rangkaian elektrik. Pada masa yang sama, permintaan isi rumah yang lemah serta masalah berterusan dalam sektor hartanah China meningkatkan kepentingan jualan luar negara kepada pengeluar China.

Sasaran pertumbuhan ekonomi tahunan China ialah 4.5% hingga 5%. Eksport yang kukuh menyokong sasaran itu, meskipun kenaikan harga kilang dan inflasi pengguna yang lebih perlahan mencerminkan tekanan berbeza terhadap perniagaan dan isi rumah. Pengeluar berdepan kos lebih tinggi ketika perbelanjaan domestik kekal agak perlahan.

Pengilang China juga mempunyai kapasiti pengeluaran besar dalam sektor seperti keluli, panel solar dan kenderaan elektrik. Srivastava berkata sebahagian hasil pengeluaran memasuki India ketika industri India berkembang dan negara Barat mengenakan tarif serta sekatan lain terhadap barangan China. China mencatat lebihan hampir $1.2 trilion pada 2025, dan jumlah bagi 2026 sekali lagi boleh melebihi $1 trilion jika momentum eksport berterusan.

Pelaburan dan dasar industri perlu bergerak seiring

Menteri Perdagangan dan Industri Piyush Goyal berkata India sedang berusaha memulihkan hubungan dengan China sambil menuntut syarat yang adil dan hubungan yang boleh diharap. Ketika berucap di acara Bloomberg New Economy, beliau menghuraikan pendekatan India terhadap kerjasama:

Kami terbuka kepada semua negara di seluruh dunia selagi kami mendapat tawaran yang adil, selagi kami memastikan hubungan itu berterusan, dan selagi keadaan geopolitik tidak merosot. Saya rasa kami pernah mempunyai beberapa kebimbangan. Kami sedang berusaha membangunkan semula hubungan dengan China, tetapi perjalanan ini belum sampai ke penghujungnya,

India mengetatkan peraturan pelaburan langsung asing dari negara yang berkongsi sempadan darat dengannya. Pelaburan langsung asing bermaksud sesebuah syarikat atau pelabur mengambil pegangan jangka panjang dalam perniagaan di negara lain, seperti membina kilang atau membeli sebahagian daripada syarikat. Laporan yang lebih terkini menyebut beberapa kelonggaran peraturan pelaburan, namun perubahan tepat dan tarikh pelaksanaannya tidak dinyatakan.

Srivastava berpendapat keputusan pelaburan harus mengutamakan pemindahan teknologi, pengeluaran komponen domestik dan eksport dari India. Beliau memberi amaran bahawa pelaburan yang tertumpu pada rangkaian jualan atau pemasangan komponen China boleh meningkatkan import. Cadangan tindak balas industrinya turut merangkumi bekalan elektrik pada harga berpatutan, kredit yang lebih murah, pengangkutan yang lebih baik dan peraturan stabil yang disesuaikan mengikut industri.

Timbalan Perdana Menteri merangkap Menteri Tenaga, Perdagangan dan Industri Singapura, Gan Kim Yong, berkata Singapura dan India sedang membincangkan kerjasama dalam bidang semikonduktor serta latihan untuk pekerja India. Kerjasama seperti itu selaras dengan tugas yang dihadapi India: membina kemahiran dan kapasiti pengeluaran yang diperlukan untuk melaksanakan peringkat pembuatan yang lebih mencabar.

Kesimpulan

• Defisit perdagangan India dengan China mencecah $105.93 bilion pada Januari hingga September 2026, meningkat 20.7%.
• Eksport India meningkat 40.7% kepada $19.26 bilion, manakala import meningkat 23.3% kepada $125.19 bilion.
• Asas import yang lebih besar bermakna nilai pembelian meningkat jauh lebih banyak berbanding pendapatan eksport.
• Jentera, elektronik dan input industri menjadikan bekalan China berkait rapat dengan pengeluaran kilang India.
• Modi dan Xi membincangkan ketidakseimbangan perdagangan, rantaian bekalan dan akses pasaran yang boleh dijangka pada September.
• Pilihan dasar India termasuk mendapatkan akses lebih baik ke China, mengeluarkan lebih banyak komponen di dalam negara dan menarik pelaburan yang membawa teknologi serta kapasiti pengeluaran.
• Angka tahun kalendar China dan tahun kewangan India meliputi tempoh berbeza; beberapa jumlah tahunan yang diterbitkan juga mengandungi percanggahan pengiraan.