Usaha AI Korea Selatan Bernilai ₩1,600 Trilion Sasar Kekangan Bekalan, Berdepan Ujian Bekalan Kuasa dan Pengambilan Pekerja

Pelan pelaburan besar berdepan ujian praktikal

Korea Selatan perlu mengubah kira-kira ₩1,600 trilion pelaburan yang dirancang sepanjang dekad akan datang menjadi rangkaian perindustrian yang saling terhubung, bukannya sekadar membina lebih banyak kilang dan pusat data, kata Institut Ekonomi Perindustrian dan Perdagangan Korea (KIET) dalam laporan yang diterbitkan pada 15 Oktober 2026.

Laporan bertajuk Implikasi Strategik Projek Mega dan Tugas Dasar Perindustrian itu mengenal pasti tiga bidang yang menjadi hambatan kepada perkembangan kecerdasan buatan (AI) global: pembungkusan semikonduktor canggih, bekalan elektrik dan peralatan untuk pusat data, serta komponen berketepatan tinggi dan data perindustrian yang diperlukan oleh robot. KIET berpendapat Korea Selatan boleh menjadi pembekal penting dalam bidang tersebut tanpa perlu menyaingi Amerika Syarikat dan China dalam setiap segmen AI.

Tiga projek mega kerajaan meliputi semikonduktor, AI fizikal dan pusat data AI. Sasarannya termasuk menggandakan kapasiti pengeluaran memori jalur lebar tinggi (HBM) dan DRAM dalam tempoh lima tahun, membangunkan hab cip dan robotik serantau, serta membina kapasiti pusat data AI sebanyak 8.4 gigawatt menjelang 2029. Fasa kedua akan meningkatkan sasaran pusat data kepada 18.4 gigawatt menjelang 2035.

Cadangan KIET muncul sehari selepas perbincangan di Perhimpunan Kebangsaan meneliti sama ada syarikat benar-benar akan menggunakan bekalan elektrik sebanyak itu dan sama ada projek serantau dapat menarik pekerja. Kumpulan masyarakat sivil turut meminta penilaian ekonomi dan alam sekitar yang menjadi asas pelan pelaburan itu.

Oleh itu, cabaran utama lebih besar daripada sekadar mendapatkan dana. Kilang, pembekal, pekerja terlatih, pelanggan, air dan bekalan elektrik perlu tersedia secara serentak di Korea Selatan. Jika satu kaitan tiada, kemudahan yang mahal mungkin terbiar tanpa beroperasi.

Mengapa Korea menyasarkan hambatan khusus AI

Presiden Lee Jae Myung mengumumkan projek itu pada 29 Jun bersama pemimpin Samsung dan SK Hynix, dengan mengaitkan peluasan industri kepada usaha menghidupkan semula komuniti di luar Seoul. Beliau menyifatkan tiga sektor itu sebagai asas kepada lonjakan ekonomi negara seterusnya.

Kita mesti menguasai elemen teras AI lebih pantas daripada negara lain," kata Lee. "Semikonduktor, AI fizikal dan pusat data AI ialah tiga paksi untuk mencapai kemajuan besar.

KIET mencadangkan laluan saling terhubung daripada semikonduktor memori kepada pembungkusan canggih, kemudian kepada data pembuatan dan AI fizikal. Institut itu menamakannya koridor AI strategik. Gagasannya adalah untuk membina kekuatan berasaskan industri yang sudah mempunyai pengalaman pembuatan yang luas di Korea Selatan, kemudian menghubungkannya dengan sumber permintaan baharu.

Cip memori membekalkan capaian pantas kepada data yang diperlukan pemproses AI. Pembungkusan menggabungkan cip menjadi sistem berfungsi. Pusat data menempatkan sistem itu serta membekalkan kuasa dan penyejukan. AI fizikal pula menggunakan pengkomputeran dan maklumat daripada tempat kerja sebenar untuk menggerakkan mesin.

Samsung dan SK Group sudah membekalkan produk kepada pelanggan termasuk Nvidia. Lonjakan perbelanjaan itu besar: Google, Amazon dan Meta antara syarikat teknologi AS yang berkata mereka akan membelanjakan $650 bilion untuk teknologi itu sepanjang tahun ini. Strategi Korea Selatan bertujuan memastikan kedudukan berkekalan dalam perkembangan tersebut dengan membekalkan produk dan infrastruktur yang sukar diperoleh pelanggan daripada pihak lain.

Cadangan KIET juga melangkaui jualan eksport. Institut itu mahu penyelidikan, demonstrasi, pelaburan dan pengeluaran dihubungkan melalui infrastruktur bersama, supaya industri sedia ada Korea dapat menggunakan AI dan mengubah teknologi baharu menjadi produk komersial.

Perkara yang termasuk dalam angka pelaburan

KIET menyatakan jumlah pelaburan kira-kira ₩1,600 trilion dalam tempoh 10 tahun. Pengumuman kerajaan pada Jun menyebut lebih ₩1,350 trilion pelaburan awam dan swasta yang dirancang, manakala satu lagi laporan pengumuman meletakkan jumlah keseluruhan melebihi ₩1,430 trilion. Pecahan gabungan yang menyelaraskan jumlah-jumlah ini belum diterbitkan dalam laporan mengenai pelan tersebut.

Komponen terbesar yang dikenal pasti ialah kira-kira ₩800 trilion untuk empat kilang fabrikasi memori dan sekitar ₩550 trilion untuk fasa pertama pusat data AI. Samsung dan SK Hynix masing-masing akan membina dua kilang memori di kawasan Jeonnam dan Gwangju. Sebanyak ₩81 trilion lagi dirancang untuk kemudahan pembungkusan HBM di Chungcheong.

Samsung Group dan SK Group turut mengumumkan komitmen berasingan berjumlah ₩4,755 trilion untuk pelaburan domestik dalam jangka panjang, termasuk kilang semikonduktor dan pusat data. Komitmen korporat yang lebih luas itu bertindih dengan jenis projek dalam strategi nasional dan tergolong dalam rangka pelaburan yang berbeza.

Kerajaan berkata ia akan menyokong pembangunan tapak, proses kelulusan dan pembinaan. Bagi komuniti serantau, persoalan praktikal termasuk jumlah infrastruktur awam yang diperlukan, bila syarikat akan membuat komitmen perbelanjaan sendiri dan berapa banyak perniagaan tempatan dapat mengambil bahagian.

Peluasan cip memerlukan lebih daripada kilang fabrikasi baharu

Pembungkusan canggih semakin menjadi kekangan kritikal apabila sistem AI memerlukan gabungan pemproses dan memori yang lebih berkuasa. Pembungkusan menghubungkan beberapa cip dalam satu pemasangan berprestasi tinggi, membolehkan cip bertukar maklumat dengan pantas. Peningkatan pengeluaran cip tanpa memperluas peringkat penghubung ini boleh menyebabkan bahagian lain dalam rantaian bekalan sukar mengejar permintaan.

KIET melihat peluang untuk meluaskan kekuatan Korea Selatan dalam bidang memori kepada perniagaan pembungkusan. Pelan serantau itu menempatkan kilang fabrikasi semikonduktor baharu di barat daya, hab pembungkusan canggih di Chungcheong, serta hab bahan, komponen dan peralatan di tenggara.

Susun atur yang dicadangkan memberikan peranan yang saling melengkapi kepada wilayah berbeza. Ia juga mewujudkan tugas penyelarasan: pengeluar cip memerlukan peralatan, bahan kimia, alat ganti dan perkhidmatan khusus yang cukup dekat untuk memastikan proses pengeluaran yang rumit terus berjalan.

Lee Jong-hwan, profesor kejuruteraan semikonduktor sistem di Universiti Sangmyung, berkata pembekal perlu diberi insentif untuk beroperasi bersama pengeluar yang lebih besar.

Kuncinya ialah ekosistem semikonduktor," katanya. "Pembekal bahan, alat ganti dan peralatan semikonduktor, yang kebanyakannya syarikat kecil dan sederhana, juga perlu berada di wilayah itu bagi melengkapkan ekosistem. Pemberian insentif kepada syarikat rakan kongsi itu juga tugas yang penting.

Pangkalan pembuatan sedia ada di Yongin dan lokasi lain sekitar ibu kota juga akan diperkukuh. Oleh itu, peluasan serantau memerlukan syarikat menyokong operasi sedia ada sambil membina rangkaian baharu pekerja dan pembekal di tempat lain.

Pusat data mempunyai jadual dan syarat permintaan

SK, GS dan Naver dijangka menerajui pembangunan awal pusat data berkapasiti 8.4 gigawatt, dengan jumlah pelaburan kira-kira ₩550 trilion. SK menyumbang 5 gigawatt, GS 2.4 gigawatt dan Naver 1 gigawatt.

Gigawatt ialah ukuran kuasa elektrik. Dalam pelan ini, ia menggambarkan skala kapasiti pusat data, menjadikan sambungan bekalan kuasa dan penyejukan perkara penting bagi pelaksanaan. KIET mengenal pasti transformer, bekalan elektrik, peralatan penyejukan dan akses kepada grid sebagai kekangan yang semakin ketara, walaupun cip semakin mudah diperoleh.

Beberapa projek sudah dalam pembangunan atau pertimbangan sebelum pengumuman nasional. Antaranya kemudahan GS berkapasiti 1.2 gigawatt setiap satu di Donghae dan Dangjin, kemudahan Sejong Naver yang dirancang berkapasiti 1 gigawatt, serta projek SK berkapasiti 1 gigawatt di Ulsan. SK turut meneliti tapak di Daegu-Gyeongbuk, Honam, Gangwon dan wilayah tengah.

Pelaksanaan projek mempunyai beberapa tarikh penting:

• 29 Jun 2026: Kerajaan mengumumkan tiga projek mega itu.
• 12 Oktober 2026: Gabungan masyarakat sivil meminta penilaian ekonomi, sumber dan alam sekitar.
• 14 Oktober 2026: Perbincangan di Perhimpunan Kebangsaan meneliti permintaan elektrik dan syarat pelaburan serantau.
• 15 Oktober 2026: KIET menerbitkan laporan strategi perindustriannya.
• Separuh pertama 2028: Pembinaan fasa pertama projek pusat data dijadualkan bermula.
• 2029: Operasi berperingkat dijangka bermula, dengan sasaran kapasiti awal 8.4 gigawatt.
• 2035: Fasa kedua akan meningkatkan kapasiti yang dirancang kepada 18.4 gigawatt.

SK akan bertanggungjawab terhadap tambahan 10 gigawatt antara 2029 hingga 2035, bergantung pada hasil fasa pertama dan permintaan pasaran. Syarat itu menjadikan permintaan pelanggan faktor yang jelas dalam keputusan peluasan seterusnya.

Perunding hartanah Savills menganggarkan kapasiti pusat data Korea Selatan sebanyak 1.9 gigawatt pada Disember 2024. Fasa pertama yang dirancang sahaja kira-kira 4.4 kali ganda angka itu; keseluruhan program 18.4 gigawatt pula kira-kira 9.7 kali ganda. Perbandingan itu menunjukkan skala pembinaan yang dicadangkan berbanding industri sedia ada.

Ramalan bekalan kuasa diteliti

Pelan infrastruktur kerajaan merangkumi bekalan elektrik 6.3 gigawatt dan 650,000 tan air sehari untuk industri semikonduktor di barat daya. Dalam perbincangan pada 14 Oktober, peserta meneliti cara komitmen perindustrian sedemikian diterjemahkan ke dalam ramalan elektrik nasional.

Seok Kwang-hoon, pakar di Forum Peralihan Tenaga, berkata unjuran permintaan yang disemak semula bagi Pelan Asas Bekalan dan Permintaan Elektrik Ke-12 memasukkan tambahan permintaan sebanyak 53.5 gigawatt daripada semikonduktor, pusat data dan elektrifikasi. Unjuran itu membentangkan ramalan asas 179.2 gigawatt dan ramalan lebih tinggi 186.4 gigawatt, tanpa senario yang lebih rendah.

Seok berhujah bahawa kaedah itu mungkin mengira sebahagian permintaan sebanyak dua kali dan peningkatan kecekapan AI boleh mengurangkan keperluan elektrik pada masa hadapan. Beliau bimbang loji jana kuasa mengambil masa bertahun-tahun untuk dibina dan boleh menjadi komitmen yang mahal sekiranya pelanggan yang dijangka datang lewat atau menggunakan kurang tenaga.

Moon Hyo-dong, felo penyelidik bersekutu di Institut Strategi Tenaga Hijau, memodelkan operasi elektrik di 11 wilayah untuk 2030. Analisisnya menganggarkan kadar penggunaan penjanaan berasaskan gas asli cecair sebanyak 30.7% di bawah pelan elektrik ke-11, meningkat kepada 40.6% apabila separuh permintaan pusat data dalam pelan ke-12 diambil kira dan 47.8% apabila semuanya dimasukkan.

Model itu menganggarkan kenaikan kira-kira ₩3.9 trilion dalam kos bahan api bersih tahunan antara senario permintaan pusat data yang dikaji. Ia juga menunjukkan permintaan tambahan di Gangwon boleh meningkatkan penjanaan gas di Seoul dan Gyeonggi, menggambarkan bagaimana projek serantau bergantung pada grid nasional yang saling terhubung.

Peningkatan kapasiti tenaga boleh baharu daripada 100 kepada 120 gigawatt dalam keadaan permintaan pusat data yang sama mengurangkan penjanaan bahan api fosil sebanyak 22.9 terawatt jam dalam model itu. Ia juga meningkatkan lebihan tenaga boleh baharu yang tidak digunakan sebanyak 4.8 terawatt jam, menunjukkan perlunya pengaturan grid dan operasi yang dapat menyerap bekalan elektrik tersebut.

Lee Seung-hyun, profesor adjung di kampus ERICA Universiti Hanyang, menyifatkan angka 18.4 gigawatt sebagai jumlah kapasiti yang diingini syarikat, bukannya permintaan yang telah dikontrakkan. Moon mencadangkan projek dikelaskan mengikut kepastian keperluan elektrik dan pelan pelaksanaan bagi 2026 hingga 2030 disediakan.

Pekerja dan pembekal perlu bersedia berpindah

Tinjauan yang dibentangkan oleh Lee Hyo-eun, felo penyelidik bersekutu di Institut Strategi Tenaga Hijau, menunjukkan jurang antara minat syarikat untuk berkembang dengan pelaburan serantau. Dalam kalangan 80 individu yang bertanggungjawab terhadap lokasi syarikat, bekalan elektrik atau pelaburan kemudahan, 83.8% sedang mempertimbangkan kemudahan baharu atau peluasan dalam tempoh lima tahun. Hanya 38.8% menyatakan kemungkinan tinggi untuk melabur di wilayah serantau berdasarkan sokongan kerajaan semasa.

Jurang itu ialah 45 mata peratusan. Dalam kalangan responden yang tidak meneruskan pertimbangan untuk memilih lokasi serantau, 77.8% menyebut kesukaran mendapatkan pekerja, berbanding 22.2% yang menyebut ketidaktentuan bekalan elektrik dan sambungan grid.

Lee Byung-hun, profesor kejuruteraan elektrik di Universiti Sains dan Teknologi Pohang, berkata kilang baharu pada mulanya memerlukan jurutera berpengalaman dari wilayah ibu kota. Syarikat perlu menjadikan perpindahan cukup menarik bagi pekerja dan keluarga mereka.

Yoo Hoi-jun, profesor kejuruteraan elektrik di Institut Sains dan Teknologi Termaju Korea, menyebut pampasan, perumahan dan pendidikan anak sebagai perkara yang perlu disediakan syarikat lebih awal.

Lee Jong-hwan dari Universiti Sangmyung berkata penyelesaian berkekalan juga memerlukan pengambilan dan latihan pekerja di wilayah berkenaan.

"Industri ini memerlukan komitmen jangka panjang, dan pekerja yang diambil dari luar wilayah mungkin meninggalkannya selepas beberapa tahun sahaja," katanya.

Lee menyeru kerjasama dengan sekolah menengah, universiti dan sekolah siswazah serantau bagi menyediakan pekerja pengeluaran, jurutera dan kakitangan penyelidikan. Bagi bandar yang mengharapkan peluang pekerjaan industri baharu, latihan tempatan menghubungkan lonjakan pembinaan dengan pekerjaan yang benar-benar boleh diperoleh penduduk.

AI fizikal menghubungkan tujuh pelan pertumbuhan serantau

AI fizikal merujuk kepada robot dan mesin lain yang menggunakan AI untuk menjalankan tugas di dunia nyata. Robot perlu menterjemahkan keputusan pengkomputeran kepada pergerakan yang tepat. KIET mengenal pasti penggerak berketepatan tinggi, yang menghasilkan pergerakan, dan pengurang kelajuan, yang mengawal kelajuan serta daya kilas, sebagai komponen penting selain data perindustrian yang boleh dipercayai.

Kerajaan merancang pengeluaran besar-besaran robot humanoid yang berpusat di Saemangeum dan Daegu-Gyeongbuk. KIET mahu program pelaburan lebih luas itu dihubungkan dengan tujuh enjin pertumbuhan serantau, masing-masing berasaskan peranan industri yang berbeza:

• Wilayah tengah: Komponen teras AI dan industri canggih.
• Gangwon: Aplikasi perubatan dan biologi AI pinggir, iaitu teknologi yang memproses maklumat berdekatan peranti yang menggunakannya.
• Jeonbuk: Pembuatan robot dan AI fizikal untuk pertanian.
• Daegu-Gyeongbuk: Komponen AI fizikal dan rantaian bekalan robot.
• Tenggara: AI pembuatan dan demonstrasi dalam pembinaan kapal, perkapalan, angkasa, penerbangan dan pertahanan.
• Barat daya: Infrastruktur pengkomputeran AI dan aplikasi tenaga.
• Jeju: Sistem AI yang dihubungkan dengan tenaga boleh baharu.

Data pembuatan ialah maklumat yang dijana apabila mesin dan barisan pengeluaran beroperasi. Strategi KIET menghubungkan maklumat itu dengan demonstrasi dan pengeluaran komersial supaya industri dapat membangunkan AI berasaskan tugas sebenar, bukannya membiarkan penyelidikan terasing daripada penggunaan di kilang.

Lee Jun, ketua Pusat Penyelidikan Industri Strategik KIET, berkata permintaan projek dan hasil teknologi perlu disalurkan kepada tujuh enjin pertumbuhan serantau itu. Cadangannya menganggap projek tersebut sebagai platform nasional bersama untuk permintaan, teknologi dan pelaburan, dengan manfaat yang melangkaui syarikat yang membina kemudahan terbesar.

Komuniti meminta bukti di sebalik janji

Gabungan kumpulan masyarakat sivil yang berusaha memperkukuh penyertaan dan autonomi tempatan meminta rekod projek pada 12 Oktober daripada kementerian yang bertanggungjawab terhadap industri, iklim dan tenaga, sains dan teknologi, serta tanah dan infrastruktur.

Permintaan itu merangkumi kajian kebolehlaksanaan ekonomi, unjuran asas bagi permintaan elektrik dan air, serta anggaran pelepasan gas rumah hijau secara langsung dan tidak langsung. Mereka juga meminta langkah menangani kerosakan alam sekitar dan melindungi kesihatan dalam pengeluaran semikonduktor, selain penilaian kesan pusat data AI terhadap ekonomi tempatan.

Gabungan itu mahu penelitian tentang cara kos dan manfaat akan dikongsi. Kebimbangan mereka ialah komuniti dan orang awam mungkin menanggung kos infrastruktur dan sosial sedangkan pulangan pelaburan tertumpu kepada syarikat.

Laporan KIET dan perbincangan parlimen meneliti program pelaburan yang sama dari sudut berbeza. KIET mengenal pasti peluang perniagaan yang boleh dimanfaatkan industri Korea dan cara teknologi dapat disebarkan melalui ekonomi serantau. Perbincangan itu pula meneliti perkara yang perlu dilakukan agar permintaan tersebut menjadi kemudahan beroperasi yang mempunyai pekerja, pelanggan dan infrastruktur mampu milik.

Pencapaian pembinaan seterusnya ialah pada separuh pertama 2028, diikuti operasi pusat data secara berperingkat mulai 2029. Antara pengumuman dengan operasi, ujian konkritnya ialah komitmen pelaburan, permintaan pelanggan, permit, sambungan grid, penyertaan pembekal dan pengambilan pekerja. Pelaksanaan semua perkara ini akan memberikan asas perindustrian yang diperlukan strategi serantau itu.

Perkara Utama

• KIET mengesyorkan agar kira-kira ₩1,600 trilion pelaburan yang dirancang digunakan untuk menghubungkan industri semikonduktor, pusat data dan robotik.
• Strategi itu menyasarkan pembungkusan canggih, infrastruktur bekalan kuasa, komponen robot berketepatan tinggi dan data perindustrian.
• Pelan awal pusat data memperuntukkan kapasiti 5 gigawatt kepada SK, 2.4 gigawatt kepada GS dan 1 gigawatt kepada Naver.
• Sasaran meningkat daripada 8.4 gigawatt menjelang 2029 kepada 18.4 gigawatt menjelang 2035, dengan peluasan seterusnya bergantung pada permintaan dan hasil awal.
• Pengambilan pekerja serantau, rangkaian pembekal, bekalan elektrik dan air merupakan cabaran utama pelaksanaan.
• Penyelidik dan kumpulan masyarakat sivil menuntut penelitian permintaan yang lebih rapi serta pendedahan penilaian ekonomi dan alam sekitar.