Gas Rumah Hijau Catat Rekod pada 2025, Korea Selatan Melebihi Purata Global

Tiga gas mencapai paras tertinggi baharu, dengan Korea Selatan melebihi setiap purata global

Kepekatan karbon dioksida global mencapai 426.8 bahagian per juta pada 2025, manakala Korea Selatan mencatatkan 432.7, menurut angka yang dibentangkan oleh Pentadbiran Meteorologi Korea (KMA). Metana dan nitrus oksida juga mencapai kepekatan global tertinggi dalam rekod, meneruskan pengumpulan gas yang memerangkap haba di atmosfera.

Buletin Gas Rumah Hijau No. 22 Pertubuhan Meteorologi Sedunia (WMO) menyatakan paras metana global ialah 1,948 bahagian per bilion dan nitrus oksida 339.1 bahagian per bilion. Angka sepadan bagi Korea Selatan masing-masing ialah 2,023 dan 340.6, menjadikan paras ketiga-tiga gas itu melebihi purata global.

Karbon dioksida meningkat lebih perlahan berbanding tahun sebelumnya, sebahagiannya kerana ekosistem daratan kembali memperoleh sebahagian keupayaan menyerap karbon selepas El Niño kuat pada 2023–2024. Namun, peningkatan sebanyak 2.8 bahagian per juta masih melebihi purata bagi 2016–2025. Kadar peningkatan yang lebih perlahan tetap bermakna lebih banyak gas pemerangkap haba berada di udara.

Buletin itu turut menyorot masalah yang kurang diketahui negara-negara yang sedang mengembangkan rangkaian elektrik dan sistem hidrogen: kebocoran sulfur heksafluorida, yang digunakan dalam peralatan elektrik, dan hidrogen, yang menyumbang kepada pemanasan secara tidak langsung.

Timbalan Setiausaha Agung WMO, Ko Barrett, menjelaskan akibat peningkatan beban gas di atmosfera:

Gas rumah hijau memerangkap jumlah haba yang belum pernah berlaku sebelum ini di atmosfera, membekalkan tenaga kepada cuaca yang lebih ekstrem serta risiko berkaitan terhadap ekonomi dan masyarakat kita.

Pengukuran ini mengaitkan tiga cabaran praktikal: mengurangkan pelepasan, menjejak jumlah karbon yang diserap hutan dan lautan, serta mencegah kebocoran gas yang digunakan dalam infrastruktur tenaga baharu. Korea Selatan menyumbang kepada pemantauan itu menerusi stesen di Anmyeondo, Jeju Gosan dan Ulleungdo.

Maksud angka rekod

Paras karbon dioksida pada 2025 ialah 153% daripada anggaran kepekatannya pada 1750, sebelum perindustrian. Metana mencapai 267% dan nitrus oksida 126%. Jika dinyatakan sebagai peningkatan berbanding paras terdahulu itu, masing-masing mencatatkan perubahan sebanyak 53%, 167% dan 26%.

Anggaran kepekatan pada 1750 ialah 278.3 bahagian per juta bagi karbon dioksida, 729.2 bahagian per bilion bagi metana dan 270.1 bahagian per bilion bagi nitrus oksida. Maka, kepekatan metana kini meningkat kepada lebih dua setengah kali ganda paras sebelumnya.

Bahagian per juta dan bahagian per bilion menerangkan jumlah sesuatu gas yang bercampur di udara. Kepekatan karbon dioksida sebanyak 426.8 bahagian per juta bermakna kira-kira 427 daripada setiap sejuta molekul udara ialah molekul karbon dioksida. Metana dan nitrus oksida diukur dalam unit yang lebih kecil kerana kandungannya lebih rendah.

Gas rumah hijau membenarkan sebahagian besar tenaga matahari yang masuk menembusi atmosfera, kemudian menyerap dan membebaskan sebahagian haba yang meninggalkan permukaan Bumi. Apabila kepekatannya meningkat, lebih banyak haba kekal dalam sistem iklim.

Buletin itu mengukur jumlah yang telah terkumpul di atmosfera. Pelepasan tahunan pula mengukur jumlah yang dibebaskan oleh kegiatan manusia dan proses semula jadi dalam tahun tertentu. Kepekatan mencerminkan pelepasan itu bersama-sama penyingkiran gas oleh daratan, lautan dan kimia atmosfera.

Mengapa kenaikan karbon dioksida yang lebih perlahan tetap penting

Karbon dioksida meningkat sebanyak 2.8 bahagian per juta pada 2025, berbanding purata peningkatan tahunan sebanyak 2.62 bagi 2016–2025. Kenaikan terbaharu itu kira-kira 7% lebih tinggi daripada purata sedekad tersebut, meskipun susut daripada lonjakan luar biasa besar pada tahun sebelumnya.

KMA meletakkan peningkatan tahunan sebelumnya pada 3.5 bahagian per juta; saintis WMO menyatakannya sebagai 3.6 dalam taklimat mereka. Kedua-dua angka menunjukkan kenaikan 2025 lebih rendah daripada peningkatan tahun sebelumnya.

WMO mengaitkan kelembapan itu dengan pemulihan penyerap karbon daratan dan pengurangan pelepasan daripada kebakaran selepas El Niño kuat pada 2023–2024. Penyerap karbon ialah sesuatu yang menyerap karbon, seperti hutan, tanah atau lautan. El Niño ialah pemanasan semula jadi di Pasifik tropika yang boleh mengubah taburan hujan dan suhu di kawasan luas, sekali gus mempengaruhi tumbuh-tumbuhan dan keadaan kebakaran.

Pegawai kanan sains WMO, Oksana Tarasova, menjelaskan mengapa peningkatan yang lebih kecil itu masih merupakan tambahan besar kepada beban atmosfera:

Bagaimanapun, peningkatan tahunan sebanyak 2.8 ppm masih merupakan tambahan karbon yang besar ke atmosfera daripada pembakaran bahan api fosil.

Kira-kira separuh daripada karbon dioksida yang dilepaskan setiap tahun kekal di atmosfera, manakala selebihnya diserap oleh daratan dan lautan. Oleh itu, perubahan keupayaan kedua-duanya menyerap karbon boleh mengubah kadar peningkatan kepekatan, di samping perubahan pelepasan.

Perbandingan jangka panjang menunjukkan perbezaan ketara. Purata peningkatan tahunan karbon dioksida ialah kira-kira 0.8 bahagian per juta pada 1960-an, berbanding kira-kira 2.6 sepanjang dekad terkini. Kadar mutakhir itu lebih tiga kali ganda pantas.

Kepekatan lebih tinggi di Korea Selatan memerlukan perbandingan lebih teliti

Kepekatan karbon dioksida Korea Selatan pada 2025 melebihi purata global sebanyak 5.9 bahagian per juta. Paras metana lebih tinggi sebanyak 75 bahagian per bilion dan nitrus oksida sebanyak 1.5 bahagian per bilion. Berdasarkan angka global, jurang itu masing-masing kira-kira 1.4%, 3.9% dan 0.4%.

KMA mengira kepekatan latar belakang negara sebagai purata aritmetik pengukuran di Anmyeondo, Jeju Gosan dan Ulleungdo. Pengukuran latar belakang bertujuan meminimumkan pengaruh langsung sumber berdekatan dan merekodkan udara yang gas-gasnya bercampur dengan lebih sekata.

Purata Korea meliputi tiga lokasi pemantauan, manakala angka global mewakili rangkaian pemerhatian di seluruh dunia. Jurang yang diukur menggambarkan udara yang disampel oleh rangkaian tersebut; inventori pelepasan negara pula menganggarkan pelepasan daripada kegiatan seperti penjanaan kuasa, pengangkutan, industri dan pertanian.

Purata peningkatan tahunan Korea Selatan sepanjang dekad lalu ialah 2.7 bahagian per juta bagi karbon dioksida, 9 bahagian per bilion bagi metana dan 1.2 bahagian per bilion bagi nitrus oksida. Angka sepadan di peringkat global ialah 2.62, 10.2 dan 1.08.

Perbandingan itu mendedahkan perincian yang terlindung di sebalik jumlah kepekatan lebih tinggi: purata pertumbuhan sedekad Korea Selatan lebih pantas bagi karbon dioksida dan nitrus oksida, tetapi lebih perlahan bagi metana. Kepekatan metana kekal lebih tinggi di Korea walaupun purata peningkatan tahunannya lebih kecil.

Metana meningkat lebih perlahan, manakala nitrus oksida terus naik

Metana global meningkat sebanyak 6 bahagian per bilion pada 2025, turun daripada 8 pada 2024 dan di bawah purata sedekad sebanyak 10.2. Nitrus oksida meningkat sebanyak 1.1 bahagian per bilion, hampir menyamai purata sedekadnya, iaitu 1.08.

Sejarah metana merangkumi tempoh peningkatan lebih pantas dan tempoh hampir mendatar. Kepekatannya meningkat kira-kira 12 bahagian per bilion setahun pada penghujung 1980-an, berubah sedikit dari 1999 hingga 2006, kemudian mula meningkat semula pada 2007. WMO mengaitkan kenaikan semula itu dengan tanah lembap tropika dan peningkatan pelepasan daripada kegiatan manusia di latitud pertengahan utara.

Kira-kira satu pertiga daripada pelepasan metana berpunca daripada sumber semula jadi, termasuk tanah lembap. Selebihnya berpunca daripada manusia, termasuk ternakan lembu, penanaman padi, tapak pelupusan sampah dan pembakaran tumbuh-tumbuhan. Metana kekal lebih singkat di atmosfera berbanding karbon dioksida, tetapi menyumbang kira-kira 16% daripada kesan pemanasan gas yang kekal lama.

Sumber utama pelepasan nitrus oksida ialah baja nitrogen yang digunakan dalam pertanian. Peningkatannya yang berterusan menambah satu lagi cabaran di samping pelepasan tenaga: mengurangkan gas yang dibebaskan ketika makanan dihasilkan.

Sejumlah kecil gas penebat elektrik memberi kesan besar

Sulfur heksafluorida, yang dikenali sebagai SF6, mencapai kepekatan purata global sebanyak 12.24 bahagian per trilion pada 2025. Peningkatan tahunannya sebanyak 0.48 bahagian per trilion ialah yang terbesar pernah direkodkan. Berbanding 3.5 bahagian per trilion pada 1995, kepekatannya meningkat kira-kira 249%.

Sistem elektrik menggunakan SF6 sebagai gas penebat dan untuk memadamkan arka elektrik dalam peralatan voltan tinggi. WMO menyatakan kepekatan gas itu di atmosfera meningkat secara berterusan selama tiga dekad seiring dengan elektrifikasi global.

SF6 kekal di atmosfera selama lebih 1,000 tahun. Dalam tempoh 100 tahun, jisim tertentu gas itu mempunyai kesan pemanasan kira-kira 24,300 kali ganda berbanding jisim karbon dioksida yang sama. Perbandingan ini, yang disebut potensi pemanasan global, menggabungkan kekuatan sesuatu gas memerangkap haba dengan tempoh kesannya kekal.

WMO mengenal pasti gas yang sudah terkandung dalam peralatan elektrik sebagai potensi beban iklim pada masa depan jika ia terlepas. WMO turut menyebut alternatif baharu yang mempunyai potensi pemanasan global kira-kira 98% lebih rendah berbanding SF6.

Bagi rangkaian elektrik yang berkembang untuk menyokong sistem tenaga lebih bersih, isu praktikalnya bukan sekadar cara tenaga dijana. Pemilihan peralatan, pembendungan dan pemulihan gas penebat turut mempengaruhi manfaat iklim.

Hidrogen mempengaruhi pemanasan melalui kimia atmosfera

Hidrogen atmosfera mencapai 560 bahagian per bilion pada 2024, meningkat daripada 532 pada 2010, iaitu kenaikan kira-kira 5.3%. WMO menyatakan punca peningkatannya sepanjang dekad lalu masih belum diketahui.

Hidrogen bukan gas rumah hijau dengan sendirinya, tetapi boleh mempengaruhi keupayaan atmosfera menyingkirkan metana. Hidrogen bertindak balas dengan radikal hidroksil, molekul sangat reaktif yang membantu menguraikan metana. Lebih banyak hidrogen boleh mengurangkan jumlah molekul yang tersedia untuk menyingkirkan metana, lalu membolehkan kesan pemanasannya berlarutan lebih lama.

Sistem tenaga semakin menggunakan hidrogen sebagai cara menyimpan dan mengangkut tenaga. Elektrik daripada tenaga solar atau angin boleh digunakan untuk menghasilkan hidrogen, yang kemudian boleh disimpan dan digunakan apabila elektrik diperlukan. Dalam proses ini, hidrogen berfungsi sebagai pembawa tenaga.

Kebocoran semasa pengeluaran, penyimpanan atau pengangkutan boleh mengurangkan sebahagian manfaat iklim yang disasarkan. Oleh itu, buletin WMO meletakkan pemantauan hidrogen seiring dengan pengawasan SF6 ketika negara-negara mengubah sistem tenaga mereka.

Rangkaian pemantauan Korea Selatan menghubungkan pengukuran tempatan dengan rekod global

Portal data gas rumah hijau KMA menyatakan agensi itu memantau tujuh gas rumah hijau sebagai sebahagian daripada program Pemantauan Atmosfera Global WMO. Datanya membantu saintis menjejak kepekatan dan menyiasat perubahan sumber serta proses penyingkiran.

Portal itu menyenaraikan rekod dari Anmyeondo dan Jeju Gosan bermula pada 1999, serta dari Ulleungdo–Dokdo bermula pada 2014. Pengukuran stesen Korea Selatan turut menyumbang kepada pengiraan purata kepekatan global oleh WMO.

Sejarah pemerhatian dan mesyuarat iklim akan datang membentuk garis masa ringkas:

• 1999: Rekod data gas rumah hijau bermula di Anmyeondo dan Jeju Gosan.
• 2007: Pemerhatian berterusan SF6 bermula di Anmyeondo.
• 2012: KMA mula mengendalikan Pusat Penentukuran Dunia WMO bagi SF6.
• 2014: Rekod gas rumah hijau Ulleungdo–Dokdo di portal itu bermula.
• 2017: Pemerhatian berterusan SF6 diperluas ke Jeju Gosan dan Ulleungdo.
• 9–20 November 2026: COP31 dijadualkan berlangsung di Antalya, Turki.

Pusat SF6 itu menjalankan latihan perbandingan antarabangsa, melatih pemerhati dan menilai sama ada pemerhatian memenuhi keperluan pengukuran. Aktiviti ini membantu negara berbeza menghasilkan rekod yang boleh dibandingkan dengan andal.

Portal KMA menyatakan data tahun sebelumnya dikemas kini setiap Julai dan mungkin berubah kemudian susulan semakan standard kawalan mutu. Entri kosong menandakan pemerhatian yang tiada, termasuk akibat bacaan luar biasa, pembaikan peralatan atau pemeriksaan.

Lebih banyak haba terperangkap berdepan kekurangan pengurangan pelepasan

Menurut angka yang dibentangkan bersama buletin itu, kesan pemanasan daripada gas rumah hijau yang kekal lama meningkat sebanyak 51% antara 1990 dengan 2025. Saintis menyifatkan kesan ini sebagai paksaan radiatif: perubahan keseimbangan antara tenaga yang sampai ke Bumi dengan tenaga yang terlepas ke angkasa lepas.

Program Alam Sekitar Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu menganggarkan bahawa pelaksanaan penuh sasaran pelepasan nasional semasa hanya akan mengurangkan pelepasan global pada 2030 sebanyak 5% hingga 8% berbanding 2025. Angka itu kurang daripada pengurangan 18% yang dikenal pasti bagi laluan yang memberikan peluang 50% untuk mengehadkan pemanasan sekitar pertengahan abad kepada 1.7°C–1.8°C dan menurunkannya semula ke bawah 1.5°C menjelang 2100.

Laluan yang sama memerlukan pengurangan sebanyak 45% menjelang 2035 dan 69% menjelang 2040, kedua-duanya berbanding pelepasan 2025. Angka ini merujuk kepada pengurangan pelepasan tahunan, manakala pengukuran WMO menjejak gas yang terkumpul di atmosfera.

Tarasova memberi amaran bahawa pembakaran bahan api fosil yang berterusan dan El Niño kuat yang sedang berkembang boleh meningkatkan kepekatan pada 2026 dengan menjejaskan penyerapan karbon oleh daratan. Negara-negara yang menuju ke COP31 berdepan tekanan untuk menangani kedua-dua pelepasan karbon yang berterusan dan kebocoran berkaitan infrastruktur tenaga baharu.

Pesuruhjaya KMA Lee Mi-seon berkata agensi itu akan menggunakan rekod pemerhatiannya untuk menyokong tindak balas iklim Korea Selatan:

Kami akan memperdalam pemahaman saintifik tentang perubahan gas rumah hijau di seluruh dunia dan di Korea Selatan, serta menyokong dasar neutral karbon negara ini,

Perkara Utama

• Kepekatan global karbon dioksida, metana dan nitrus oksida semuanya mencatat rekod pada 2025.
• Karbon dioksida mencapai 426.8 bahagian per juta di peringkat global dan 432.7 di Korea Selatan.
• Peningkatan karbon dioksida global perlahan kepada 2.8 bahagian per juta, tetapi kekal melebihi purata 2.62 bagi 2016–2025.
• Korea Selatan mencatatkan kepekatan lebih tinggi bagi ketiga-tiga gas, walaupun purata pertumbuhan metananya sepanjang sedekad di bawah kadar global.
• SF6 mencapai 12.24 bahagian per trilion, dengan peningkatan tahunan terbesar pernah direkodkan.
• Hidrogen boleh meningkatkan pemanasan secara tidak langsung dengan memperlahankan penyingkiran metana; punca peningkatan terkininya di atmosfera masih belum diketahui.
• Stesen pemantauan dan pusat penentukuran SF6 Korea Selatan menyumbang kepada pengawasan gas rumah hijau antarabangsa.