Peso Filipina Melepasi 64 bagi Setiap Dolar Sebelum Pulih, Ketika Inflasi Menguji Tindak Balas Dasar

Daripada kejatuhan rekod kepada pemulihan yang tidak sekata

Peso Filipina jatuh melepasi paras 64 bagi setiap dolar AS dan mencatat kadar penutupan rekod 64.17 pada 27 Oktober 2026, meneruskan kemerosotan yang menyebabkannya mencecah 63.80 ketika dagangan awal sehari sebelumnya. Menjelang 4 November, mata wang itu pulih kepada 63.535, meskipun penurunan harian sekali lagi menunjukkan tekanan belum reda.

Pergerakan ini jauh lebih penting daripada sekadar dagangan mata wang. Peso yang lebih lemah meningkatkan kos tempatan untuk membeli dolar bagi membayar bahan api import, bahan makanan dan jentera. Keluarga yang menerima wang dalam dolar boleh memperoleh lebih banyak peso, manakala perniagaan dan peminjam yang mempunyai bil dalam dolar berdepan perbelanjaan lebih tinggi.

Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP) telah pun menaikkan kadar faedah dasarnya sebanyak 50 mata asas, atau setengah mata peratusan, kepada 5.5% pada 22 Oktober. Kenaikan itu merupakan yang keempat berturut-turut. Namun, peso terus melemah ketika pelabur menimbang dasar monetari AS, dolar yang kukuh dan ketegangan melibatkan Iran yang mendorong kenaikan harga minyak.

Gabenor BSP Eli Remolona Jr. menjelaskan tujuan kenaikan itu secara terus terang ketika bercakap kepada wartawan:

Kami tidak menaikkan kadar dasar untuk mempertahankan peso,

Penjelasannya meletakkan inflasi sebagai teras tindak balas tersebut. Kadar faedah yang lebih tinggi boleh mengurangkan perbelanjaan dan pinjaman, sekali gus membantu membendung kenaikan harga. Menurut bekas Timbalan Gabenor BSP Diwa C. Guinigundo, sokongan terhadap mata wang memerlukan tindak balas lebih menyeluruh, termasuk eksport yang lebih kukuh, pelaburan produktif dan keyakinan lebih tinggi terhadap institusi awam.

Pergerakan kadar pertukaran

Pada Isnin, 26 Oktober, peso dibuka pada 63.535 bagi setiap dolar sebelum melemah kepada 63.80 menjelang 9:33 pagi, menurut data Bankers Association of the Philippines (BAP). Paras itu melepasi rekod sebelumnya, iaitu 63.62; satu lagi catatan dagangan intrahari meletakkan paras terendah pada 26 Oktober pada 63.81.

Sesi berikutnya menyaksikan kejatuhan lebih dalam. Peso dibuka pada 63.95, mengukuh seketika kepada 63.90, kemudian mencecah 64.20 bagi setiap dolar ketika dagangan berlangsung. Mata wang itu ditutup pada 64.17, berbanding penutupan sebelumnya pada 63.95, menandakan paras penutupan terendah rekod untuk hari keenam berturut-turut.

Tarikh utama menunjukkan kemerosotan dan pemulihan selepas itu:

• 22 Oktober: BSP menaikkan kadar dasar sebanyak setengah mata peratusan kepada 5.5%.
• 26 Oktober: Peso melemah kepada kira-kira 63.80 bagi setiap dolar ketika dagangan pagi.
• 27 Oktober: Mata wang itu mencecah 64.20 ketika sesi dagangan dan ditutup pada paras rekod 64.17.
• 27 dan 28 Oktober: Rizab Persekutuan AS dijadualkan bermesyuarat, dengan pasaran menjangkakan kadar faedah tidak berubah menjelang keputusan itu.
• 3 November: Peso ditutup pada 63.47 bagi setiap dolar.
• 4 November: Peso ditutup pada 63.535, melemah sebanyak 6.5 sentavo selepas mencatat kenaikan selama empat hari.

Penutupan pada 4 November bermakna pembelian $1,000 memerlukan 63,535 peso sebelum fi, berbanding 64,170 peso pada kadar penutupan 27 Oktober. Perbezaan sebanyak 635 peso itu menunjukkan bagaimana pemulihan mata wang, walaupun sebahagian sahaja, mengubah kos pembayaran dalam dolar.

Peso antara mata wang paling lemah di Asia

Data pada 26 Oktober, 0211 GMT, menunjukkan peso dibida pada 63.788 bagi setiap dolar, turun 0.36% berbanding 63.561 pada hari dagangan sebelumnya. Rupiah Indonesia turun 0.26% kepada 18,087 bagi setiap dolar. Kedua-duanya jatuh lebih banyak berbanding mata wang Asia lain dalam perbandingan itu.

Angka yang sama menunjukkan nilai peso berbanding dolar telah susut 7.82% sejak akhir 2025, ketika kadar pertukaran ialah 58.800. Rupiah Indonesia merosot hampir sama banyak, iaitu 7.83%, daripada 16,670 bagi setiap dolar.

Mata wang Asia bergerak ke arah berbeza sepanjang tahun itu. Baht Thailand susut 6.90%, manakala won Korea Selatan meningkat 8.82% dan yuan China naik 4.77%. Perbezaan ini menunjukkan tekanan terhadap peso sebahagian daripada perkembangan pasaran yang lebih luas, dengan keadaan ekonomi setiap negara turut mempengaruhi prestasi mata wang masing-masing.

Kadar pertukaran lebih mudah difahami apabila dinyatakan sebagai kos pembelian. Pada kadar 58.800, wang kertas $100 memerlukan 5,880 peso. Pada kadar bidaan 63.788 pada 26 Oktober, jumlah yang diperlukan ialah 6,378.80 peso, iaitu kenaikan 498.80 peso sebelum caj. Kos membeli dolar dalam peso meningkat kira-kira 8.5%; penurunan 7.82% yang dilaporkan mengukur perubahan nilai peso dalam dolar.

Mengapa kadar faedah AS dan minyak penting

Mesyuarat Rizab Persekutuan pada 27 dan 28 Oktober menjadi tumpuan pedagang ketika kejatuhan awal ke paras rekod berlaku. Pasaran secara meluas menjangkakan Jawatankuasa Pasaran Terbuka Persekutuan, yang menetapkan dasar monetari AS, mengekalkan kadar faedah tanpa perubahan.

Kadar faedah AS mempengaruhi pulangan yang boleh diperoleh pelabur daripada aset dalam dolar. Jangkaan terhadap pulangan itu boleh mengubah permintaan terhadap dolar dan mempengaruhi nilai mata wang lain. Pelabur juga mempertimbangkan kemungkinan sesuatu mata wang kehilangan nilai sepanjang tempoh mereka memegangnya, bukan sekadar membandingkan kadar faedah.

Minyak menambah satu lagi punca tekanan. Harga minyak mentah Brent mencecah $117 setong ketika ketegangan melibatkan Iran semakin memuncak, selepas Presiden AS Donald Trump membangkitkan kemungkinan tindakan ketenteraan diperbaharui. Ketidaktentuan itu turut mendorong permintaan terhadap dolar sebagai tempat menyimpan wang ketika pasaran tertekan.

Filipina mengimport sebahagian besar keperluan tenaganya. Harga minyak yang lebih tinggi meningkatkan bil dalam dolar bagi pembelian tersebut. Peso yang lebih lemah pula menaikkan kos pembayaran bil itu dalam mata wang tempatan, menyebabkan pengimport terdedah kepada kedua-dua harga minyak dan kadar pertukaran.

Cabaran yang dihadapi isi rumah dan perniagaan

Pengimport yang membeli bahan api, bahan makanan, bahan mentah dan jentera memerlukan lebih banyak peso apabila tiba masa membuat pembayaran dalam dolar. Perniagaan mungkin menyerap sebahagian kenaikan itu melalui keuntungan yang lebih rendah atau memindahkannya kepada pelanggan menerusi harga yang lebih tinggi.

Kos bahan api boleh merebak ke seluruh ekonomi kerana barangan perlu diangkut dan kilang memerlukan tenaga. Besar atau kecilnya kenaikan harga dan tempoh sebelum kenaikan itu berlaku bergantung pada kontrak pembelian, inventori, persaingan dan sejauh mana perniagaan mampu menyerap kos.

Inflasi dilaporkan pada 7.2%, paras tertinggi dalam tempoh tiga tahun, sekali gus meningkatkan keperluan untuk bank pusat bertindak. Inflasi mengukur kadar kenaikan harga pengguna. Bagi isi rumah yang pendapatannya tidak berubah, kenaikan harga bermakna jumlah bajet yang sama mampu membeli lebih sedikit barangan.

Syarikat dan kerajaan juga berdepan kos peso yang lebih tinggi untuk membayar balik hutang dalam dolar, kecuali jika mereka mempunyai pendapatan dalam dolar atau aturan yang melindungi mereka daripada pergerakan kadar pertukaran. Pembelian jentera dan rancangan pelaburan lain juga boleh menjadi lebih mahal atas sebab yang sama.

Penerima kiriman wang memperoleh lebih banyak peso, tetapi ada batasnya

Keluarga yang menerima dolar daripada saudara-mara di luar negara boleh mendapat manfaat daripada peso yang lebih lemah. Kiriman $100 yang ditukar pada kadar 63.788 akan menghasilkan 6,378.80 peso sebelum caj, berbanding 5,880 peso pada kadar akhir 2025.

Jumlah yang diterima keluarga bergantung pada kadar pertukaran penyedia perkhidmatan, fi pemindahan dan jumlah yang dihantar. Harga tempatan yang lebih tinggi juga boleh menghakis sebahagian daripada tambahan peso itu, khususnya apabila perbelanjaan isi rumah merangkumi barangan yang terjejas oleh bahan api atau bahan makanan import.

Pengeksport yang memperoleh pendapatan dalam dolar mungkin menerima lebih banyak peso apabila menukar hasil jualan mereka. Keuntungan mereka sebahagiannya bergantung pada kos sendiri: pengeksport yang membeli bahan import atau membayar hutang dalam dolar turut menanggung perbelanjaan peso yang lebih besar. Oleh itu, pergerakan mata wang memberi kesan berbeza kepada firma, termasuk dalam industri yang sama.

Mengapa BSP membezakan inflasi daripada pertahanan mata wang

Remolona berkata BSP campur tangan dalam pasaran pertukaran asing terutamanya untuk mengehadkan turun naik kadar pertukaran yang boleh mendorong inflasi. Campur tangan boleh melibatkan penjualan dolar daripada rizab bagi menambah bekalan yang tersedia kepada pembeli.

Gabenor itu menjelaskan kebimbangan di sebalik pendekatan tersebut:

Kami bimbang tentang turun naik besar dalam kadar pertukaran kerana jika turun naik itu cukup besar, ia akan mencetuskan inflasi. Mandat kami tetap memerangi inflasi,

Remolona enggan mendedahkan ambang yang digunakan BSP untuk menentukan bila kejatuhan nilai mata wang menjadi punca inflasi, dengan alasan pendedahan itu boleh membantu spekulator memutuskan bila hendak berdagang. Pendekatan yang dinyatakan bank itu tertumpu pada pergerakan yang mengganggu pasaran, bukannya mengekalkan kadar peso tertentu yang ditetapkan secara terbuka.

Ketua ekonomi Bank of the Philippine Islands, Emilio Neri Jr., berkata BSP mungkin mempertimbangkan kenaikan kadar di luar jadual mesyuarat biasanya jika kejatuhan mata wang menjadi terlalu pantas. Langkah sedemikian akan mempercepat keputusan dasar dan tidak menunggu semakan berjadual seterusnya.

Guinigundo, yang kini penganalisis negara di GlobalSource Partners, berhujah bahawa keputusan kadar perlu mengambil kira inflasi dan keadaan ekonomi yang lebih luas. Kadar lebih tinggi boleh menjadikan pelaburan dalam peso lebih menarik, tetapi turut meningkatkan kos pinjaman bagi isi rumah dan perniagaan.

Rizab asing menjadi penampan

Rizab antarabangsa kasar BSP berjumlah $99.997 bilion pada September, yang disifatkan sebagai paras terendah dalam tempoh tiga tahun. Satu lagi laporan menyebut rizab sebanyak $99.5 bilion, tanpa menyatakan tarikh pengukuran, berbanding rekod $113.264 bilion pada Februari.

Berdasarkan angka September, penurunan daripada Februari berjumlah $13.267 bilion, atau kira-kira 11.7%. Rizab ialah aset asing yang dipegang bank pusat untuk membantu memenuhi keperluan kewangan luar negara dan bertindak balas terhadap tekanan pasaran.

BSP berkata pihaknya tidak menggunakan rizab semata-mata untuk membendung kelemahan peso. Remolona juga memberi amaran bahawa campur tangan agresif untuk menentang dolar yang mengukuh secara meluas boleh mengurangkan rizab sementara tekanan luaran berterusan.

Neri menggesa supaya penampan yang mencukupi dikekalkan kerana tempoh konflik di Timur Tengah tidak dapat dipastikan. Gangguan yang berpanjangan akan terus menimbulkan persoalan tentang keupayaan negara membiayai import dan pembayaran luar negara yang lain.

Membina keyakinan memerlukan lebih daripada kadar yang lebih tinggi

Cadangan tindak balas Guinigundo bermula dengan usaha Filipina memperoleh lebih banyak mata wang asing. Beliau menggesa sektor pertanian dan pembuatan diperkukuh, eksport dijadikan lebih berdaya saing, kos tenaga dan pengangkutan dikurangkan, serta pelaburan awam menghasilkan pulangan ekonomi dan sosial yang boleh diukur.

Peningkatan pengeluaran dalam negara boleh mengurangkan keperluan mengimport sesetengah barangan. Eksport yang lebih kukuh membawa masuk mata wang asing untuk membantu membayar pembelian dari luar negara. Pelaburan produktif boleh meningkatkan keupayaan menjana pendapatan itu dari semasa ke semasa.

Guinigundo turut mencadangkan supaya insentif bagi pekerja Filipina di luar negara dan firma penyumberan luar proses perniagaan dipertimbangkan, agar lebih banyak pendapatan mata wang asing dikekalkan dan dilaburkan dalam negara, dengan syarat aturan itu menawarkan pulangan komersial yang menarik dan perlindungan yang boleh dipercayai.

Perbelanjaan awam dan kepercayaan terhadap institusi menjadi teras hujahnya. Beliau menggesa audit bebas, perolehan telus, akauntabiliti dan dasar yang boleh diramal, sambil berkata pelabur menilai perlindungan pelaburan mereka selain pulangan yang dijangka.

Guinigundo, bekas timbalan gabenor BSP, merumuskan pandangannya tentang cara mata wang yang lebih kukuh dapat dikekalkan:

Ia mesti diperoleh melalui asas ekonomi yang lebih kukuh, pendapatan pertukaran asing yang mampan, pelaburan produktif dan kredibiliti institusi,

Pemulihan kepada 63.535 menjelang 4 November mengurangkan kos dolar dalam peso berbanding paras rekod Oktober. Isi rumah, syarikat dan penggubal dasar masih berdepan cabaran yang sama: mengurus tekanan harga semasa sambil meningkatkan keupayaan ekonomi untuk menghasilkan barangan, menarik pelaburan dan memperoleh mata wang asing.

Perkara Utama

• Peso mencecah 64.20 bagi setiap dolar ketika dagangan dan ditutup pada paras rekod 64.17 pada 27 Oktober.
• Nilainya pulih kepada 63.535 menjelang 4 November, meskipun melemah pada hari itu selepas empat sesi berturut-turut mencatat kenaikan.
• BSP menaikkan kadar dasarnya kepada 5.5% pada 22 Oktober, dengan menyatakan keutamaannya ialah inflasi dan bukannya mempertahankan kadar pertukaran tertentu.
• Pengukuhan dolar, ketidaktentuan dasar monetari AS dan turun naik harga minyak menekan mata wang itu.
• Peso yang lebih lemah meningkatkan kos import dan hutang dolar, tetapi menaikkan nilai kiriman wang serta hasil eksport dalam peso.
• Guinigundo menggesa pengeluaran, eksport dan pelaburan produktif diperkukuh serta kredibiliti institusi ditingkatkan bagi menyokong pemulihan berkekalan.