India Luluskan Pelan Rs 14,500 Crore untuk Penyimpanan Tenaga 92 GWh

Usaha lima tahun untuk menyimpan tenaga elektrik bersih

Kabinet Kesatuan India meluluskan sokongan kewangan sebanyak Rs 14,500 crore pada 4 November 2026 untuk membangunkan penyimpanan elektrik berkapasiti 92 gigawatt jam, yang menggabungkan bateri, sistem pam air dan teknologi baharu. Program itu bertujuan membantu negara menggunakan lebih banyak tenaga elektrik boleh baharu serta membekalkan kuasa apabila penjanaan solar dan angin merosot.

Kabinet yang dipengerusikan Perdana Menteri Narendra Modi meluluskan sokongan bagi tempoh tahun kewangan 2026-27 hingga 2030-31. Projek itu dijangka menarik jumlah pelaburan sebanyak Rs 97,600 crore, menurut kenyataan kelulusan Kabinet Pejabat Perdana Menteri.

Kapasiti itu akan dibahagikan kepada 60 GWh penyimpanan hidro melalui pam, 30 GWh penyimpanan tenaga bateri dan 2 GWh menggunakan teknologi penyimpanan alternatif. Projek-projek ini masih belum ditauliahkan. Pengumuman itu menetapkan program pembiayaan untuk membina kemudahan penyimpanan, manakala perkhidmatan elektrik akan tersedia apabila projek mula beroperasi.

Menteri Penerangan dan Penyiaran Ashwini Vaishnaw memperincikan keputusan itu dalam taklimat di New Delhi. Beliau berkata pelaksanaannya akan melibatkan kerajaan negeri, dengan matlamat mengagihkan kapasiti penyimpanan ke seluruh negara.

Keputusan itu menangani cabaran praktikal dalam peralihan tenaga elektrik India: menghasilkan kuasa bersih dan memastikan bekalannya tersedia pada masa yang tepat memerlukan jenis infrastruktur yang berbeza. Panel solar menjana elektrik pada waktu siang, sedangkan rumah, perniagaan dan kilang juga memerlukan elektrik selepas matahari terbenam. Penyimpanan membolehkan sebahagian elektrik yang dijana lebih awal digunakan kemudian.

Berapa banyak tenaga elektrik yang boleh disimpan oleh 92 GWh?

Gigawatt jam mengukur jumlah tenaga. Satu GWh bersamaan satu juta kilowatt jam, unit asas yang lazim digunakan untuk mengukur penggunaan elektrik isi rumah. Oleh itu, 92 GWh yang dirancang mewakili kapasiti penyimpanan sebanyak 92 juta kilowatt jam.

Gigawatt dan gigawatt jam menjawab soalan yang berbeza. Gigawatt mengukur kadar sistem membekalkan elektrik, manakala gigawatt jam mengukur jumlah tenaga yang boleh disimpan. Kadar penyaluran kemudahan penyimpanan menentukan tempoh tenaga tersimpannya dapat bertahan.

Kenyataan Kabinet menyatakan kapasiti tenaga program itu tetapi tidak memperincikan kuasa nyahcas gabungan, lokasi setiap projek, tempoh penyimpanan atau tarikh pentauliahan. Butiran tersebut akan menentukan jumlah elektrik yang boleh dibekalkan oleh kemudahan itu pada satu-satu masa dan bahagian grid yang akan menerima bekalan.

Kerajaan menyatakan penambahan 92 GWh itu bersamaan 170% daripada kapasiti penyimpanan berskala grid India ketika ini. Secara ringkas, penambahan yang dirancang itu ialah 1.7 kali ganda kapasiti sedia ada. Oleh itu, program ini merupakan peluasan besar berbanding infrastruktur penyimpanan yang tersedia sekarang.

Penyimpanan air melalui pam menerima peruntukan terbesar

Penyimpanan hidro melalui pam merangkumi 60 GWh, atau kira-kira 65% daripada kapasiti program. Bateri merangkumi kira-kira 33%, manakala baki sekitar 2% diperuntukkan untuk teknologi baharu. Peruntukan ini menjadikan penyimpanan air komponen terbesar dalam rancangan tersebut.

Vaishnaw menjelaskan bahawa sistem penyimpanan hidro melalui pam boleh menggunakan tenaga solar untuk mengepam air ke kawasan lebih tinggi. Apabila elektrik diperlukan, air dialirkan semula ke bawah melalui turbin untuk menjana kuasa. Air yang disimpan di tempat lebih tinggi berfungsi sebagai simpanan tenaga.

Sistem penyimpanan tenaga bateri, yang dikenali sebagai BESS, menyimpan elektrik untuk disalurkan kemudian melalui proses yang berbeza. Kedua-dua pendekatan ini dapat membantu mengalihkan bekalan elektrik daripada tempoh penjanaan yang banyak kepada tempoh apabila permintaan lebih tinggi atau pengeluaran tenaga boleh baharu lebih rendah.

Peruntukan 2 GWh menyediakan ruang untuk pilihan selain dua teknologi utama itu. Kenyataan rasmi menyifatkan kategori ini sebagai penyimpanan tenaga baharu atau alternatif, tanpa mengenal pasti teknologi yang akan menerima sokongan.

Perkara yang akan dibiayai oleh Rs 14,500 crore

Program ini menggunakan pembiayaan jurang daya maju, yang lazimnya disingkatkan sebagai VGF. Ini ialah sokongan kewangan awam yang bertujuan membantu menjadikan projek berdaya maju secara komersial apabila pendapatan yang dijangka diperoleh tidak mencukupi untuk menarik pelaburan dengan sendirinya.

Komitmen kerajaan sebanyak Rs 14,500 crore merupakan sebahagian daripada anggaran jumlah pelaburan projek sebanyak Rs 97,600 crore. Dalam bilion rupee, angka itu masing-masing ialah Rs 145 bilion dan Rs 976 bilion. Sokongan awam berjumlah kira-kira 14.9% daripada anggaran pelaburan bagi keseluruhan program.

Perbandingan itu menunjukkan model pembiayaan yang dirancang: pembiayaan kerajaan bertujuan membantu menggerakkan kumpulan pelaburan yang jauh lebih besar. Pembangun dan sumber pembiayaan lain akan menyediakan baki dana yang diperlukan untuk membina projek tersebut.

Kelulusan itu menetapkan belanjawan program dan bukannya kadar subsidi yang seragam bagi setiap kemudahan. Kos projek, pilihan teknologi dan syarat pembiayaan akhir akan menentukan cara bantuan itu dilaksanakan.

Kerajaan menyatakan sokongan kewangan ini sepatutnya mempercepat pembinaan infrastruktur penyimpanan, meningkatkan penggunaan tenaga elektrik boleh baharu dan mengurangkan kebergantungan pada penjanaan konvensional untuk mengimbangi bekalan sepanjang hari. Bekalan elektrik yang andal dan mampu milik ialah matlamat yang dinyatakan.

Pihak yang boleh menyertai dan cara projek akan dipilih

Syarikat pengagihan elektrik awam dan swasta layak menerima sokongan VGF bagi projek bateri dan penyimpanan hidro melalui pam. Syarikat pengagihan bertanggungjawab menyalurkan elektrik kepada pelanggan melalui rangkaian tempatan.

Entiti awam dan swasta juga boleh melaksanakan projek menggunakan teknologi penyimpanan alternatif. Oleh itu, program ini menyediakan peranan untuk organisasi milik kerajaan dan swasta dalam semua kategori teknologi.

Kapasiti penyimpanan akan diperuntukkan melalui pembidaan kompetitif berasaskan tarif. Ringkasnya, peserta akan bersaing dari segi harga yang dikenakan bagi perkhidmatan penyimpanan yang ditetapkan, mengikut syarat proses bidaan.

Tarif penting kerana syarikat pengagihan perlu membayar bagi elektrik dan perkhidmatan yang diperoleh. Harga penyimpanan kuasa akan mempengaruhi sejauh mana projek itu berguna kepada syarikat utiliti yang berusaha memenuhi permintaan dengan andal sambil mengurus kos.

Kerajaan negeri akan terlibat dalam pelaksanaan, kata Vaishnaw. Ini memberikan program tersebut rangka kerja pembiayaan nasional serta peranan kepada negeri-negeri dalam memperluas infrastruktur penyimpanan yang bersambung dengan sistem elektrik masing-masing.

Mengapa talian penghantaran turut diambil kira

Vaishnaw menggunakan contoh loji solar berkapasiti pemindahan elektrik 10 megawatt untuk menerangkan satu lagi manfaat penyimpanan. Kapasiti pemindahan merujuk kepada keupayaan sambungan menyalurkan elektrik keluar dari loji penjanaan ke rangkaian yang lebih luas.

Sambungan yang menyalurkan penjanaan solar mungkin membawa sedikit sahaja elektrik solar pada waktu malam. Penyimpanan boleh mengalihkan sebahagian penjanaan waktu siang ke waktu kemudian, sekali gus membolehkan sambungan itu digunakan lebih lama sepanjang hari.

Vaishnaw, menteri yang membentangkan keputusan Kabinet itu, menjelaskan peluang untuk memanfaatkan infrastruktur sedia ada dengan lebih baik:

Dengan adanya penyimpanan, kita boleh meningkatkan kapasiti penghantaran sedia ada kita beberapa kali ganda,

Contoh beliau berkaitan jumlah elektrik yang boleh disalurkan oleh talian dari semasa ke semasa. Sambungan berkadar 10 MW mempunyai had kuasa fizikal itu, manakala penyimpanan boleh menambah bilangan jam sambungan tersebut menyalurkan elektrik. Penggunaan waktu yang lebih baik dapat meningkatkan nilai pelaburan dalam infrastruktur penghantaran.

Program ini juga seiring dengan rancangan memperkukuh kapasiti penghantaran apabila penjanaan tenaga boleh baharu berkembang. Penyimpanan dan penghantaran menangani keperluan yang berkaitan: satu mengalihkan elektrik mengikut masa, manakala satu lagi memindahkannya antara lokasi.

Syarat kandungan domestik 40% bagi bateri

Projek bateri yang disokong skim ini mesti memenuhi syarat kandungan domestik minimum sebanyak 40%. Kenyataan Kabinet menyatakan syarat ini bertujuan menggalakkan pembuatan di India dan mengurangkan kebergantungan pada komponen import.

Dasar ini berfungsi melalui permintaan terhadap peralatan. Sokongan kewangan membantu projek diteruskan, manakala syarat kandungan domestik mengarahkan sebahagian permintaan peralatan kepada pengeluaran di India. Kerajaan menjangkakan langkah ini melengkapi insentif sedia ada yang menyokong pembuatan bateri.

Pengeluar India berpotensi memperoleh pelanggan apabila pembangun kemudahan penyimpanan mendapatkan peralatan bagi peruntukan bateri sebanyak 30 GWh. Peluang komersial itu bergantung pada projek yang diberikan, keperluan perolehan dan keupayaan pembekal domestik membekalkan produk yang diperlukan.

Kabinet turut meluluskan skim sokongan perbelanjaan modal berasingan sebanyak Rs 2,814 crore bagi pemprosesan litium dan nikel. Bahan tersebut digunakan dalam pembuatan bateri, menjadikan pemprosesan mineral sebahagian penting usaha lebih luas untuk membangunkan keupayaan industri domestik.

Dalam taklimat itu, Vaishnaw turut menjelaskan sokongan bagi pemprosesan 24 mineral kritikal yang dikenal pasti, meliputi bahan yang diperoleh melalui perlombongan dan kitar semula. Mineral kritikal ialah bahan mentah yang diperlukan oleh industri seperti bateri, elektronik dan pembuatan pertahanan. Usaha pemprosesan yang lebih luas itu selaras dengan Misi Mineral Kritikal Kebangsaan.

Pembangunan penyimpanan dan pemprosesan mineral menangani bahagian rantaian pengeluaran yang berbeza. Projek penyimpanan mewujudkan permintaan terhadap sistem siap, manakala pemprosesan menyediakan bahan mentah untuk kegunaan industri. Kerajaan berusaha membangunkan infrastruktur elektrik serta keupayaan pembuatan yang membekalkannya.

Bagaimana rancangan ini memenuhi keperluan 2031-32

India dijangka memerlukan penyimpanan tenaga berskala grid sebanyak 411 GWh menjelang 2031-32, menurut kenyataan Kabinet. Program baharu sebanyak 92 GWh itu mewakili kira-kira 22.4% daripada keperluan tersebut, dikira dengan membahagikan 92 dengan 411.

Perbandingan itu memberikan gambaran tentang kelulusan tersebut: ia menyumbang bahagian yang besar kepada keperluan yang dinyatakan, di samping kapasiti penyimpanan sedia ada India dan kapasiti tambahan yang masih diperlukan.

Vaishnaw berkata sumber bukan fosil merangkumi hampir 52% daripada kapasiti penjanaan elektrik terpasang India. Kapasiti terpasang mengukur keluaran berkadar peralatan penjanaan. Jumlah elektrik yang benar-benar dijana bergantung pada tempoh peralatan itu beroperasi, termasuk ketersediaan cahaya matahari dan angin.

Penyimpanan membantu menghubungkan dua bahagian sistem elektrik tersebut. Apabila penjanaan tenaga boleh baharu banyak, sebahagian tenaga boleh disimpan. Apabila keluaran merosot atau permintaan meningkat, tenaga tersimpan boleh disalurkan semula ke grid. Pengguna akan merasai manfaatnya melalui bekalan yang lebih stabil, bukannya melalui kemudahan penyimpanan itu sendiri.

Tempoh pembiayaan dan keperluan penyimpanan pada masa hadapan membentuk jadual utama program ini:

• 4 November 2026: Kabinet Kesatuan meluluskan sokongan VGF sebanyak Rs 14,500 crore bagi penyimpanan 92 GWh.
• Tahun kewangan 2026-27 hingga 2030-31: Program sokongan yang diluluskan dijadualkan beroperasi.
• Tahun kewangan 2031-32: Kerajaan mengenal pasti keperluan penyimpanan berskala grid sebanyak 411 GWh.

Langkah segera ialah menterjemahkan kelulusan itu kepada projek yang diperuntukkan melalui bidaan kompetitif, aturan pembiayaan dan pembinaan. Operasi projek kelak akan menentukan jumlah elektrik tersimpan yang tersedia untuk membantu syarikat utiliti memenuhi permintaan.

Perkara Utama

• Kabinet meluluskan sokongan sebanyak Rs 14,500 crore bagi penyimpanan elektrik baharu berkapasiti 92 GWh.
• Program ini merangkumi 60 GWh penyimpanan hidro melalui pam, 30 GWh bateri dan 2 GWh teknologi alternatif.
• Jumlah pelaburan projek dianggarkan sebanyak Rs 97,600 crore.
• Sokongan diberikan dari tahun kewangan 2026-27 hingga 2030-31.
• Kapasiti akan diperuntukkan melalui pembidaan kompetitif berasaskan tarif.
• Projek bateri mesti memenuhi syarat kandungan domestik minimum sebanyak 40%.
• 92 GWh yang dirancang bersamaan kira-kira 22.4% daripada keperluan penyimpanan 411 GWh yang dinyatakan bagi 2031-32.