Kumpulan Perubatan Taiwan Bantah Pengecualian Premium NHI Ketika Kabinet Berdepan Keputusan

Subsidi NT$40 bilion meletakkan pembiayaan kesihatan di tengah-tengah perdebatan

Kumpulan perubatan Taiwan menggesa kerajaan supaya menilai semula undang-undang yang akan menanggung premium Insurans Kesihatan Nasional (NHI) bagi kira-kira 83 peratus penduduk berusia 65 tahun ke atas, dengan kos tahunan sekitar NT$40 bilion. Pertikaian ini berpusat pada pihak yang akan membiayai manfaat itu, sama ada pendapatan bercukai dapat mengenal pasti mereka yang memerlukan bantuan dengan tepat, dan kesan perubahan itu terhadap bantuan perubatan sedia ada.

Penggubal undang-undang meluluskan pindaan kepada Artikel 22 Akta Kebajikan Warga Emas pada 16 Oktober 2026, dengan 60 undi berbanding 39, disokong Kuomintang dan Parti Rakyat Taiwan, kedua-duanya parti pembangkang. Kabinet diberi tarikh akhir 6 November untuk menandatangani bersama undang-undang itu atau memohon pertimbangan semula. Ketika tarikh akhir itu semakin hampir, persatuan perubatan, menteri dan penggubal undang-undang pembangkang memberikan penilaian yang amat berbeza tentang kesannya.

Persatuan Perubatan Taiwan berkata penduduk berusia 15 hingga 64 tahun menyumbang kira-kira 70 peratus daripada hasil NHI. Ramai dalam kalangan mereka juga sedang membayar pinjaman perumahan dan membesarkan anak, katanya. Persatuan itu memberi amaran bahawa pemberian subsidi kepada warga emas berdasarkan kadar cukai pendapatan tanpa mengambil kira aset mereka dengan secukupnya boleh memindahkan lebih banyak kos kepada isi rumah lebih muda.

Penyokong berhujah bahawa bil premium warga emas tidak sepatutnya bergantung pada tempat tinggal mereka. Subsidi sedia ada berbeza mengikut kawasan, manakala manfaat nasional akan menetapkan piawaian yang sama untuk penduduk yang layak. Penggubal undang-undang Parti Rakyat Taiwan turut berkata pemindahan kos ini kepada kerajaan pusat akan membolehkan kerajaan tempatan menggunakan wang untuk perkhidmatan lain.

Pilihan praktikalnya bukan sekadar sama ada warga emas menerima potongan. Premium ialah bayaran tetap yang membantu membiayai insurans; jika bil seseorang dihapuskan, pihak lain perlu menanggungnya. Di bawah pindaan itu, tanggungjawab tersebut akan dipikul oleh kerajaan pusat.

Siapa yang layak menerima manfaat baharu?

Pindaan itu mewajibkan kerajaan pusat membayar sepenuhnya premium bagi mereka yang berusia 65 tahun ke atas, yang pendapatan terkumpul pada tahun sebelumnya berada di bawah ambang pemfailan cukai, atau kadar cukai pendapatan yang terpakai kepada mereka di bawah 20 peratus. Kementerian Kesihatan dan Kebajikan menganggarkan 83 peratus warga emas akan layak.

Kadar cukai pendapatan mengukur pendapatan bercukai selepas peraturan potongan dan pengecualian diambil kira. Kadar itu tidak memberikan gambaran lengkap tentang hartanah, simpanan atau kekayaan lain. Oleh itu, Persatuan Penjagaan Primer Taiwan mempersoalkan sama ada ujian yang dicadangkan dapat mengenal pasti dengan tepat warga emas yang tidak mampu membayar premium.

Ahli Parlimen KMT Chang Chia-chun menyatakan premium bulanan warga emas ialah NT$826, atau NT$9,912 setahun. Beliau menganggarkan program itu akan menelan kos kira-kira NT$39 bilion dan berhujah bahawa kerajaan pusat patut menyediakan bantuan yang sama rata di seluruh negara. Ahli Parlimen TPP Chen Ching-lung turut berkata perbezaan piawaian perbandaran mewajarkan satu peraturan nasional yang seragam.

Kumpulan perubatan menyokong bantuan yang lebih tepat disasarkan kepada mereka yang memerlukan dari segi kewangan. Bantahan mereka berkaitan keluasan syarat kelayakan: manfaat yang meliputi lebih daripada empat daripada lima warga emas akan menjangkaui jauh kumpulan yang kini menerima bantuan pusat bersasar.

Skop subsidi sedia ada

Kementerian Kesihatan dan Kebajikan menghuraikan rangka kerja sedia ada dalam kenyataan Mei 2024 yang menerangkan penjelasan Timbalan Menteri Lu Chien-te kepada jawatankuasa parlimen pada 30 Mei. Di bawah Akta Bantuan Sosial, kerajaan pusat membayar sepenuhnya premium bagi mereka yang berusia 65 tahun ke atas dalam isi rumah berpendapatan rendah.

Mereka yang berusia 70 tahun ke atas dan dikategorikan berpendapatan sederhana rendah juga menerima subsidi premium penuh daripada kerajaan pusat di bawah Artikel 22 dan peraturan berkaitan. Kerajaan tempatan menetapkan piawaian bantuan bagi mereka yang berusia 65 hingga 69 tahun dalam kategori berpendapatan sederhana rendah. Perbezaan ini penting kerana perlindungan pusat untuk penduduk berpendapatan rendah sudah bermula pada usia 65 tahun.

Kementerian itu merekodkan 112,196 penerima dan perbelanjaan sebanyak NT$984.683 juta pada 2023 bagi bantuan yang dihuraikan dalam kenyataannya. Kementerian menganggarkan subsidi penuh kepada warga emas dengan kadar cukai pendapatan taksiran di bawah 20 peratus memerlukan sekurang-kurangnya NT$35.9 bilion pada 2024.

Perdana Menteri Cho Jung-tai sejak itu menyebut perbelanjaan tahunan kerajaan pusat sebanyak NT$1.22 bilion untuk bantuan sedia ada kepada warga emas yang kurang bernasib baik. Program NT$40 bilion yang dicadangkan itu akan memperluas kelayakan dengan ketara melangkaui bantuan bersasar berkenaan dan menjadikan bantuan premium perbelanjaan nasional berulang yang jauh lebih besar.

Bagaimana pertikaian ini sampai ke Kabinet

Perdebatan tentang subsidi premium yang luas sudah bermula sebelum undian Oktober. Kementerian itu sudah meneliti cadangan berasaskan julat cukai pada 2024, ketika memberi amaran bahawa populasi yang semakin menua akan meningkatkan kos. Kelulusan terbaharu oleh badan perundangan menjadikan perdebatan dasar itu keputusan segera untuk cabang eksekutif.

• 30 Mei 2024: Kementerian kesihatan menerangkan subsidi sedia ada dan menganggarkan manfaat yang lebih luas akan menelan kos sekurang-kurangnya NT$35.9 bilion pada tahun itu.
• 16 Oktober 2026: Badan perundangan meluluskan pindaan Artikel 22 dengan 60 undi berbanding 39 selepas rundingan gagal mencapai persetujuan.
• 18 Oktober 2026: Menteri Kesihatan Shih Chung-liang memberi amaran secara terbuka bahawa langkah itu akan menambah beban kewangan kepada generasi muda.
• 5 November 2026: Shih memberi amaran tentang tekanan terhadap pembiayaan kesihatan, manakala penggubal undang-undang DPP mempertahankan komunikasi beliau dengan pertubuhan perubatan dan kebajikan.
• 6 November 2026: Tarikh akhir Kabinet untuk menandatangani bersama undang-undang itu atau memohon pertimbangan semula.

Cho berkata undang-undang itu meningkatkan perbelanjaan kerajaan dengan ketara tanpa mengenal pasti sumber pembiayaan atau melengkapkan sepenuhnya prosedur rundingan yang diwajibkan undang-undang dengan Yuan Eksekutif. Beliau merujuk kepada keperluan Akta Belanjawan untuk berunding dengan pihak eksekutif mengenai usul perundangan yang meningkatkan perbelanjaan dengan banyak.

Persatuan Perubatan Taiwan turut mengkritik proses itu, dengan berkata dasar yang melibatkan jutaan orang dan beberapa belanjawan telah diluluskan tanpa analisis aktuari yang menyeluruh atau pendengaran awam. Analisis sedemikian menganggarkan perubahan kos dan hasil apabila populasi serta keperluannya berubah. Persatuan itu menyifatkan pengendalian undang-undang tersebut secara terus terang:

Ini bukan penggubalan undang-undang yang bertanggungjawab.

Shih secara berasingan berkata rang undang-undang itu telah melepasi penelitian Jawatankuasa Kebajikan Sosial dan Kebersihan Alam Sekitar badan perundangan. Cho mengarahkan kementerian itu meneliti kumpulan yang terjejas dan menilai langkah tersebut berdasarkan kemampuan membayar, perlindungan untuk golongan kurang bernasib baik dan kemampanan kewangan awam.

Siapa akan menanggung kos berterusan?

Persatuan Perubatan Taiwan menganggarkan bajet subsidi tahunan awal sekitar NT$40 bilion, meningkat kepada NT$62.9 bilion menjelang 2049. Itu merupakan kenaikan NT$22.9 bilion, atau kira-kira 57 peratus. Kementerian menjangkakan kos akan meningkat apabila populasi warga emas bertambah, sementara tenaga kerja yang semakin mengecil mengurangkan hasil premium.

Shih menggambarkan kemungkinan beban itu dengan menganggarkan bahawa jika penduduk berusia 15 hingga 64 tahun membiayai subsidi tersebut, setiap orang perlu menyumbang lebih daripada NT$3,000 tambahan setahun; pembiayaan melalui cukai pula boleh bermakna lebih daripada NT$8,000 bagi setiap isi rumah. Profesor sosiologi Lo Ming-cheng dari University of California, Davis, mengemukakan anggaran ilustrasi lebih rendah, iaitu NT$2,690 bagi setiap orang berusia 20 hingga 64 tahun, atau NT$5,720 bagi setiap isi rumah melalui cukai.

Pengiraan itu menggunakan kumpulan umur dan andaian yang berbeza. Ia menggambarkan kemungkinan cara perbelanjaan itu diagihkan; aturan pembiayaan sebenar kerajaan belum ditetapkan. Bagi isi rumah, kesan akhirnya bergantung pada sama ada dana itu datang daripada premium, cukai atau perubahan kepada perbelanjaan lain.

Mengapa doktor memberi amaran tentang tekanan terhadap penjagaan kesihatan

Shih berkata Yuan Eksekutif telah menyalurkan NT$80 bilion ke dalam dana NHI sepanjang tiga tahun sebelumnya. Dengan bajet perbelanjaan tahunan NHI meningkat sebanyak 5.5 peratus, sokongan itu membantu sistem memenuhi permintaan yang semakin meningkat tanpa melaraskan premium. Beliau turut berkata kerajaan telah mencadangkan tambahan NT$60 bilion untuk tahun berikutnya.

Subsidi baharu yang berulang akan bersaing dengan pemindahan dana tersebut untuk mendapatkan sumber awam. Shih memberi amaran bahawa pelaksanaan pindaan itu akan menyingkirkan sokongan kewangan lain dan meningkatkan tekanan untuk menaikkan premium. Persatuan perubatan turut menyuarakan kebimbangan tentang dana yang tersedia untuk gaji jururawat, rawatan penyakit jarang berlaku dan ubat-ubatan baharu.

Sistem pembayaran Taiwan membantu menjelaskan kebimbangan penyedia perkhidmatan. NHI menetapkan had perbelanjaan bagi sektor penjagaan kesihatan yang berlainan. Hospital dan klinik menuntut mata bagi perkhidmatan yang diberikan, dan jumlah bayaran bagi setiap mata bergantung pada bajet serta jumlah tuntutan.

Apabila tuntutan perkhidmatan melebihi dana yang diperuntukkan, bayaran bagi setiap mata akan turun. Nilai mata suku tahunan berkisar antara NT$0.90 hingga NT$1 bagi hospital dan NT$0.86 hingga NT$1 bagi klinik, bergantung pada lokasi dan tempoh. Penyedia perkhidmatan kemudian menerima bayaran yang lebih rendah bagi setiap mata rawatan yang diberikan.

Menurut angka yang dibincangkan Lo, Taiwan membelanjakan 7.34 peratus daripada keluaran dalam negara kasar untuk penjagaan kesihatan pada 2024, berbanding purata OECD sebanyak 9.3 peratus dan 17.2 peratus di Amerika Syarikat. Commonwealth Fund turut menyifatkan kekurangan tenaga kerja dan kesukaran menanggung kos ubat-ubatan baharu yang mahal sebagai kesan kekangan bajet. Tekanan ini mengaitkan secara langsung perdebatan subsidi dengan isu tenaga kerja dan pilihan rawatan.

Bagaimana NHI berkongsi kos antara generasi

Shih memetik angka kerajaan yang menunjukkan kanak-kanak berusia enam tahun ke bawah membayar purata premium tahunan sebanyak NT$8,522 dan menggunakan 27,509 mata NHI. Penduduk berusia 65 tahun ke atas membayar purata NT$9,912 dan menggunakan 90,149 mata.

Oleh itu, warga emas menggunakan kira-kira 3.3 kali mata rawatan berbanding kanak-kanak kecil, manakala purata bayaran premium mereka kira-kira 16 peratus lebih tinggi. Mata mengukur perkhidmatan yang boleh dibayar balik, dan nilai tunainya berbeza-beza mengikut sistem bajet.

Orang dewasa yang bekerja secara umumnya membayar lebih dan memerlukan kurang rawatan, sekali gus membantu membiayai penjagaan untuk kanak-kanak dan warga emas. Perkongsian kos ini merupakan asas insurans sosial: orang ramai menyumbang ketika sihat dan menerima sokongan apabila memerlukan rawatan.

Persatuan Perubatan Taiwan berhujah bahawa pelepasan premium secara meluas akan mengalihkan lagi imbangan itu kepada isi rumah bekerja, termasuk yang menanggung bayaran perumahan dan penjagaan anak. Persatuan itu menyebut Perancis sebagai amaran tentang kemarahan masyarakat terhadap tanggapan ketidakadilan antara generasi. Sementara itu, penyokong berhujah bahawa meringankan bil warga emas juga dapat membantu saudara-mara lebih muda yang menanggung kos mereka.

Adakah bantuan lain untuk golongan rentan akan berubah?

Cho dan Shih memberi amaran bahawa pindaan itu mengubah lebih daripada syarat kelayakan premium. Shih berkata peruntukan sedia ada membantu warga emas yang tidak mampu membayar premium, bayaran bersama dan beberapa rawatan di luar perlindungan NHI, manakala peruntukan yang disemak memberi tumpuan kepada premium. Bayaran bersama ialah jumlah yang dibayar sendiri oleh pesakit ketika menerima rawatan.

Ketua whip kaukus DPP Chuang Jui-hsiung mengenal pasti tiga bidang pembiayaan yang terjejas: premium, bayaran bersama dan bantuan kerajaan sedia ada untuk isi rumah rentan. Kementerian itu membangkitkan kebimbangan tentang bantuan bagi perkara seperti gigi palsu, kanta tiruan dan stent jantung.

Kaukus TPP mempertikaikan dakwaan bahawa manfaat ini semestinya akan hilang. Parti itu berkata Akta Bantuan Sosial dan kuasa kerajaan tempatan sendiri menyediakan asas perundangan lain untuk bantuan bagi bayaran bersama dan rawatan di luar perlindungan NHI. Parti itu merujuk kepada bantuan pemasangan dan pembaikan gigi palsu di Taipei untuk warga emas berpendapatan sederhana rendah, yang berasaskan Artikel 18 Akta Kebajikan Warga Emas dan bukannya Artikel 22 yang dipinda.

Pertikaian praktikalnya berkaitan peruntukan undang-undang yang membiayai setiap manfaat dan sama ada kerajaan yang bertanggungjawab akan terus memperuntukkan belanjawan untuknya. Kementerian sedang meneliti kumpulan yang terjejas. TPP menggesa penyediaan inventori peraturan pentadbiran serta pembahagian tanggungjawab pusat dan tempatan yang jelas supaya manfaat dapat diteruskan sepanjang sebarang peralihan.

Fleksibiliti tempatan dan tanggungjawab nasional

TPP menganggarkan bahawa pembayaran premium warga emas yang layak oleh kerajaan pusat akan mengurangkan perbelanjaan kerajaan tempatan kira-kira NT$21 bilion. Parti itu berhujah bahawa majlis tempatan kemudian boleh menyalurkan sumber kepada penjagaan jangka panjang dan manfaat perubatan lain. Kaukus itu turut berkata sebahagian bantuan sudah beralih kepada pentadbiran tempatan susulan perubahan dalam perkongsian hasil dan belanjawan.

Shih menerima bahawa kerajaan tempatan boleh menawarkan pelepasan premium mengikut kemampuan kewangan dan keutamaan masing-masing, dengan kelulusan majlis. Beliau berhujah bahawa hak nasional yang berterusan mewujudkan tanggungjawab berbeza kerana kerajaan pusat perlu mengekalkannya di seluruh negara dan untuk masa hadapan.

Taiwan kini mempunyai lebih daripada 4.7 juta penduduk berusia 65 tahun ke atas, menurut angka yang dipetik Shih, dan kumpulan umur itu merangkumi lebih daripada satu perlima populasi. Perbelanjaan penjagaan jangka panjang meningkat daripada kurang NT$5 bilion pada 2015 kepada lebih NT$110 bilion pada tahun yang beliau nyatakan. Oleh itu, bantuan premium wujud seiring komitmen yang berkembang pesat terhadap penjagaan harian dan sokongan keluarga.

Ketegangan politik turut menyelubungi usaha Shih menghubungi kumpulan perubatan dan kebajikan untuk mendapatkan sokongan menentang pindaan itu. Sesetengah kumpulan membantah kerana dilibatkan dalam kempen politik. Chuang mempertahankan hubungan tersebut sebagai tanggungjawab seorang menteri untuk menerangkan kesan dasar sebelum dan selepas undang-undang diluluskan.

Perkara yang diperlukan untuk pendekatan lebih bersasar

Persatuan Penjagaan Primer Taiwan menggesa kerjasama merentas parti untuk meneliti rang undang-undang itu. Kebimbangan utamanya ialah sama ada ambang cukai menyalurkan wang awam kepada mereka yang menghadapi kesukaran kewangan paling besar.

Lo mencadangkan agar pilihan lain dipertimbangkan, seperti menambah bantuan untuk ubat kanser, rawatan penyakit jarang berlaku dan mereka yang berpendapatan rendah melalui program yang menilai keperluan kewangan. Pilihan ini akan mengarahkan perbelanjaan kepada keperluan rawatan atau sumber isi rumah, bukan usia semata-mata.

Lu, timbalan menteri kesihatan, turut berkata elaun kebajikan sosial gabungan meliputi kira-kira 8 peratus populasi. Shih menjelaskan bahawa statistik kemiskinan kementerian menggunakan takrifan OECD, manakala setiap program kebajikan mempunyai piawaian kelayakannya sendiri. Oleh itu, sesetengah penduduk yang berada di atas garis kemiskinan statistik masih boleh layak menerima bantuan.

Penilaian Kabinet menggabungkan keutamaan yang bersaing ini: layanan sama rata antara perbandaran, perlindungan untuk warga emas yang bergelut dengan kos perubatan, pembiayaan penjagaan yang boleh diharap dan sumbangan yang dijangka daripada isi rumah bekerja. Keputusan yang boleh dilaksanakan memerlukan belanjawan yang menyokong manfaat tersebut, serta penjelasan yang terang tentang kesinambungan bantuan sedia ada.

Perkara Utama

• Penggubal undang-undang meluluskan pindaan subsidi premium pada 16 Oktober 2026, dengan 60 undi berbanding 39.
• Kementerian menganggarkan 83 peratus penduduk berusia 65 tahun ke atas akan layak.
• Program itu akan menelan kos kira-kira NT$40 bilion setahun, dengan kumpulan perubatan mengunjurkan NT$62.9 bilion menjelang 2049.
• Persatuan perubatan mempersoalkan penggunaan kadar cukai pendapatan untuk menilai keperluan dan memberi amaran tentang beban lebih besar kepada isi rumah bekerja.
• Penyokong mahu kelayakan nasional yang seragam dan menganggarkan penjimatan besar untuk kerajaan tempatan.
• Kerajaan dan TPP berbeza pendapat tentang kesan perubahan kepada Artikel 22 terhadap bantuan perubatan lain.
• Kabinet diberi tarikh akhir 6 November untuk menandatangani bersama undang-undang itu atau memohon pertimbangan semula.