Filipina Tetapkan Sasaran Pengurangan Pelepasan 75% Menjelang 2035, Kebanyakannya Bergantung pada Sokongan Antarabangsa

Komitmen domestik lebih besar, tetapi pembiayaan tetap penentu

Filipina memperbaharui ikrarnya untuk mengurangkan atau mengelakkan 75% unjuran pelepasan gas rumah hijau terkumpul sepanjang 2025 hingga 2035, dengan menaikkan bahagian yang akan dilaksanakan menggunakan sumber domestik sebanyak 7 mata peratusan. Baki 68 mata peratusan bergantung pada pembiayaan iklim antarabangsa, pemindahan teknologi dan pembangunan kapasiti.

Komitmen iklim 2026 kerajaan itu turut mengunjurkan bahawa jika semua dasar dan langkah yang dikenal pasti dilaksanakan, negara itu boleh menyerap lebih banyak gas rumah hijau daripada jumlah yang dilepaskannya sepanjang tempoh berkenaan. Perhutanan dan penggunaan tanah lain menjadi teras unjuran itu, menjadikan perlindungan ekosistem bahagian penting dalam ikrar tersebut, di samping perubahan dalam sektor tenaga, pengangkutan, pertanian, industri dan sisa.

Angka utama 75% itu menyamai komitmen terdahulu, tetapi tempoh pengiraan, sumbangan domestik dan kaedah pengambilan kira penggunaan tanah telah berubah. Ikrar terdahulu meliputi 2020 hingga 2030 dan menjadikan 72.29 mata peratusan bersyarat kepada sokongan antarabangsa. Ini meninggalkan sumbangan tanpa syarat sebanyak 2.71 mata peratusan, berbanding 7 mata peratusan sekarang.

Setiausaha Alam Sekitar dan Sumber Asli Juan Miguel T. Cuna berkata Presiden Ferdinand R. Marcos Jr. telah meluluskan Sumbangan Ditentukan Negara (NDC) yang dikemas kini. Ketika berucap pada Persidangan Filipina Sifar Bersih di Pasay City pada 15 September 2026, Cuna menyifatkannya sebagai program ekonomi yang menghubungkan tindakan iklim dengan keselamatan tenaga, daya tahan fiskal dan perlindungan sosial.

Perbezaan antara ikrar dengan unjuran penting. Sasaran rasmi 75% diukur berbanding senario pelepasan masa depan, bukan pelepasan semasa. Unjuran hasil sink bersih melangkaui sasaran itu dan bergantung pada pelaksanaan pakej langkah yang lebih luas.

Apakah yang sebenarnya diukur oleh sasaran 75%?

Lampiran perakaunan teknikal kerajaan menetapkan 2015 sebagai tahun asas dan 2025 hingga 2035 sebagai tempoh rujukan. Sasarannya dikira berdasarkan jumlah terkumpul unjuran pelepasan dan penyingkiran dalam senario seperti biasa, iaitu jumlah yang dijangka sepanjang tahun-tahun tersebut mengikut senario rujukan.

Perbezaan ini mengelakkan salah tafsir yang lazim: Filipina tidak berikrar untuk menjadikan pelepasan pada 2035 tepat 75% lebih rendah daripada pelepasan pada 2015. Sebaliknya, negara itu berikrar mengurangkan atau mengelakkan tiga perempat daripada jumlah terkumpul yang diunjurkan, termasuk kesan perhutanan dan penggunaan tanah lain.

Lampiran itu menetapkan jumlah rujukan berkenaan pada 1,309.53 juta tan setara karbon dioksida (MtCO2e), termasuk perhutanan dan penggunaan tanah lain. Tanpa sektor itu, jumlahnya ialah 3,605.09 MtCO2e. Setara karbon dioksida menukarkan pelbagai gas rumah hijau kepada satu ukuran bersama berdasarkan kesan pemanasannya.

Jika diterapkan secara langsung pada jumlah rujukan bersih yang dinyatakan, pengurangan 75% akan meninggalkan kira-kira 327.38 MtCO2e sepanjang tempoh itu. Jumlah itu masih positif. Oleh itu, unjuran pelepasan di bawah sifar yang berasingan menggambarkan potensi model bagi semua langkah yang dikenal pasti, bukannya hasil angka minimum yang tersirat dalam sasaran utama. Lampiran itu menyatakan sasaran ditetapkan di bawah paras model supaya dapat dicapai.

Pengiraan ini meliputi karbon dioksida, metana, nitrus oksida, hidrofluorokarbon dan sulfur heksafluorida. Laporan persidangan menyifatkan ikrar baharu itu sebagai mengekalkan tarikh akhir 2030, tetapi kedua-dua dokumen rasmi menetapkan tempoh 2025 hingga 2035. Tempoh rujukan rasmi menjadi asas untuk memahami komitmen baharu itu.

Sejauh mana bahagian domestik meningkat?

Sumbangan tanpa syarat meningkat sebanyak 4.29 mata peratusan, daripada 2.71 kepada 7. Kini nilainya kira-kira 2.6 kali ganda daripada saiz sebelumnya. Sebagai bahagian daripada keseluruhan komitmen 75 mata peratusan, komponen domestik meningkat daripada kira-kira 3.6% kepada 9.3%.

Sokongan antarabangsa masih menjadi sandaran bagi kira-kira 90.7% pengurangan dan pengelakan yang dijanjikan. Peratusan ini menggambarkan bahagian daripada sasaran pelepasan, bukan bahagian kos kewangan. Komitmen tanpa syarat sebanyak 7 mata peratusan tidak bermakna kerajaan berjanji membayar 7% daripada belanjawan program itu.

Urutan komitmen dan langkah pelaksanaan menunjukkan perkembangan ikrar baharu itu:

• 2021: Filipina mengemukakan NDC terdahulu, dengan sasaran pengurangan dan pengelakan sebanyak 75% sepanjang 2020 hingga 2030.
• Februari 2025: Pusingan terbaharu ikrar iklim nasional yang dikemas kini perlu dikemukakan; Filipina tidak mengemukakannya menjelang tarikh akhir itu.
• April 2026: Filipina menandatangani perjanjian pelaksanaan Artikel 6 dengan Singapura.
• 8 September 2026: NDC Filipina yang dikemas kini diterbitkan dan dilaporkan telah dikemukakan kepada Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu.
• 15 September 2026: Cuna membincangkan ikrar yang diluluskan pada Persidangan Filipina Sifar Bersih di Pasay City.

NDC ialah komitmen nasional di bawah Perjanjian Paris yang dikemas kini setiap lima tahun. Kerajaan Filipina menyatakan versi ini memajukan ikrar terdahulu menerusi sumbangan tanpa syarat yang lebih besar, liputan lebih luas dan analisis yang lebih baik, meskipun peratusan utamanya kekal sama.

Hutan memberi kesan terbesar kepada imbangan bersih

Perhutanan dan penggunaan tanah lain menyumbang penyingkiran terkumpul yang diunjurkan sebanyak 2,295.56 MtCO2e dalam senario rujukan. Penyingkiran itu mengimbangi kira-kira 64% daripada 3,605.09 MtCO2e yang diunjurkan daripada sektor lain. Inilah sebabnya kemasukan penggunaan tanah mengubah imbangan pelepasan negara dengan begitu ketara.

Lampiran itu menyatakan sektor berkenaan menjadi sink bersih tahunan sejak 2020. Ia juga menghuraikan perhutanan dan penggunaan tanah lain sebagai sumber bersih pelepasan terkumpul dalam siri sejarah 2010 hingga 2020. Kenyataan itu merujuk kepada ukuran yang berbeza: sesebuah sektor boleh beralih kepada penyingkiran tahunan sedangkan jumlahnya bagi tempoh terdahulu masih mencatatkan pelepasan melebihi penyerapan.

Kerajaan mengaitkan penurunan ketara pelepasan bersih tahunan pada 2020 terutamanya dengan perubahan penggunaan tanah, termasuk pengurangan kawasan tanaman dan pertambahan hutan yang berterusan. Menurutnya, pengurangan tekanan pertanian terhadap hutan dan peluasan sink hutan menyumbang kepada perubahan itu.

Lampiran itu turut menyatakan langkah perhutanan mengurangkan pelepasan terkumpul senario seperti biasa kira-kira 2,296 MtCO2e, manakala langkah mitigasi di sektor lain membawa jumlah negara dalam model ke bawah sifar. Hubungan antara angka mitigasi itu dengan angka penyingkiran senario rujukan yang hampir sama perlu diterangkan dengan teliti dalam pelaporan pelaksanaan. Pembaca tidak seharusnya menjumlahkan kedua-duanya begitu sahaja.

Pelepasan akibat kebakaran dimasukkan dalam inventori negara, dan sasaran yang dikemas kini tidak mengambil kira gangguan semula jadi di tanah terurus. Oleh itu, perlindungan hutan dan pengukuran yang tepat penting untuk memastikan unjuran sink itu boleh dipercayai, bukannya tambahan pilihan kepada peralihan tenaga.

Tenaga menjadi sumber utama pelepasan, sementara kekangan grid melambatkan projek

Senario rujukan menetapkan pelepasan terkumpul sektor tenaga sebanyak 1,639.8 MtCO2e, pengangkutan 658.81, pertanian 693.9, sisa 422.67, serta proses industri dan penggunaan produk 189.89. Tenaga dan pengangkutan bersama-sama menyumbang kira-kira 64% daripada unjuran pelepasan tanpa perhutanan dan penggunaan tanah lain.

Pelan Tenaga Filipina 2023 hingga 2050 menyasarkan tenaga boleh baharu merangkumi 35% penjanaan kuasa menjelang 2030 dan 50% menjelang 2040. Pelan pelaksanaan komitmen iklim terdahulu menganggarkan penggunaan tenaga boleh baharu dan kecekapan tenaga boleh mengurangkan pelepasan terkumpul kira-kira 990 MtCO2e sepanjang 2020 hingga 2030. Anggaran itu merujuk kepada tempoh terdahulu dan tidak seharusnya dianggap sebagai sumbangan yang telah dihitung bagi sasaran baharu.

Pada persidangan September itu, Jerome Cainglet, presiden dan ketua pegawai operasi Energy Development Corporation, berkata kekangan penghantaran menghalang kira-kira 600 megawatt projek angin berpotensi di Ilocos Norte dan 150 megawatt lagi di Guimaras. Jumlahnya kira-kira 750 megawatt kapasiti berpotensi.

Cainglet turut berkata loji geoterma di Leyte kadangkala tidak dapat beroperasi pada kapasiti penuh kerana grid tidak dapat menerima keluarannya. Elektrik yang tidak dapat disalurkan kepada pengguna tidak boleh menggantikan penjanaan bahan api fosil, walaupun sumber tenaga boleh baharu dan peralatan penjanaan tersedia.

National Grid Corporation of the Philippines menyasarkan penyiapan enam projek penghantaran bernilai P23.5 bilion pada 2026, termasuk sambungan Panay ke Guimaras bernilai P3.6 bilion. Suruhanjaya Kawal Selia Tenaga meluluskan projek kualiti kuasa Laoag bernilai P2.79 bilion pada Mei bagi mengurus turun naik voltan apabila lebih banyak penjanaan angin dan solar disambungkan. Ini ialah pelaburan yang dirancang atau diluluskan, bukan pengesahan bahawa semua kekangan telah diselesaikan.

Pembiayaan tanpa menambah hutang negara

NDC menyatakan Filipina akan memanfaatkan pembiayaan awam dan swasta, di samping pembangunan teknologi, pemindahan teknologi dan pembangunan kapasiti. Ia menyeru sokongan antarabangsa yang sangat berkonse­si, tidak menimbulkan hutang dan boleh diakses menerusi aturan yang lebih mudah serta secara langsung.

Tuntutan ini mencerminkan pendirian negara itu bahawa negara industri kaya harus memberikan sokongan yang setimpal dengan sumbangan sejarah mereka yang lebih besar terhadap pemanasan global dan keupayaan kewangan yang lebih kukuh. Pemimpin negara membangun dan wakil masyarakat sivil menggesa pemberian geran, bukan pinjaman, supaya tindakan iklim tidak menambah beban hutang sedia ada.

Cuna menggesa pelabur dan institusi kewangan membantu membangunkan projek yang mampu menarik pembiayaan. Beliau menyatakan keutamaan pembiayaan itu pada Persidangan Filipina Sifar Bersih:

"Kita memerlukan modal yang membina. Mari berhenti menganggap projek iklim sebagai kes terpencil berisiko tinggi; jadikan pembiayaan hijau mudah diakses, boleh diperluas dan tidak menimbulkan hutang," kata Cuna.

Michael Williamson, ketua bahagian Tenaga di Suruhanjaya Ekonomi dan Sosial Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu bagi Asia dan Pasifik, mengemukakan pilihan pembiayaan berbeza pada persidangan yang sama: pinjaman dengan kadar faedah lebih rendah atau sifar bagi aktiviti tertentu. Pinjaman sedemikian boleh mengurangkan kos pelaburan, tetapi berbeza daripada geran dan tuntutan NDC agar sokongan tidak menimbulkan hutang.

Cuna mengenal pasti rangka kerja pelaksanaan yang lebih luas, merangkumi Strategi Jangka Panjang Negara, Pelan Pelaksanaan NDC, Rangka Kerja Peralihan Saksama, Rangka Kerja Dasar Pasaran Karbon serta Pelan Kewangan dan Pelaburan. NDC memberikan tanggungjawab kepada pelan pelaksanaannya untuk memandu strategi pembiayaan, tetapi tidak menetapkan jumlah keseluruhan keperluan dana atau jadual untuk mendapatkan sokongan bersyarat itu.

Perdagangan karbon boleh menarik pelaburan dengan perlindungan perakaunan

Filipina merancang menggunakan kerjasama di bawah Artikel 6 Perjanjian Paris untuk menarik pelaburan dan teknologi. Pengaturan ini membolehkan negara bekerjasama dalam pengurangan pelepasan, termasuk pemindahan hasil mitigasi yang diiktiraf, manakala bentuk kerjasama lain dilaksanakan tanpa perdagangan.

Kerajaan melaporkan perjanjian pelaksanaan dengan Singapura yang ditandatangani pada April 2026. Mekanisme Kredit Bersama dengan Jepun merangkumi lima metodologi yang diluluskan dan 31 projek dalam pembangunan aktif. Metodologi menetapkan cara pengurangan pelepasan daripada sesuatu jenis projek perlu dikira; projek dalam pembangunan tidak sama dengan projek siap yang menghasilkan pengurangan terverifikasi.

Perjanjian dua hala yang berpotensi turut sedang diusahakan dengan New Zealand, Hungary dan Korea Selatan. Tujuh aktiviti di bawah Mekanisme Pembangunan Bersih terdahulu mula menjalani peralihan, manakala 14 aktiviti mitigasi telah dikemukakan untuk pertimbangan awal.

NDC mewajibkan perlindungan tadbir urus, ketelusan dan perakaunan untuk mengelakkan pengurangan pelepasan yang sama dikira oleh Filipina dan negara pembeli. Pelarasan sepadan ialah perubahan perakaunan yang digunakan untuk mengelakkan pengiraan berganda itu. Kerajaan sedang membangunkan strategi Artikel 6, sistem pemantauan domestik dan daftar karbon.

Kongres sedang mempertimbangkan rang undang-undang bagi pasaran pematuhan, tetapi lampiran itu tidak menyatakan bahawa sistem telah digubal atau tarikh keputusan telah ditetapkan. Oleh itu, pasaran karbon merupakan sebahagian daripada struktur pembiayaan yang dirancang, bukannya bukti bahawa sumber yang diperlukan untuk sasaran bersyarat telah pun diperoleh.

Penyesuaian dan belanjawan awam mesti seiring dengan ikrar

NDC mengenal pasti Pelan Penyesuaian Negara 2023 hingga 2050 sebagai tunjang penyesuaian. Ia menyifatkan penyesuaian sebagai keutamaan berterusan kerana bahaya iklim sudah mengancam infrastruktur, mata pencarian, pertanian, perikanan, sumber air dan kesihatan awam.

Dengan jumlah penduduk diunjurkan mencecah 123.96 juta menjelang 2035, kerajaan menghubungkan dasar pelepasan dengan keselamatan makanan, pengurangan kemiskinan dan daya tahan ekonomi. Pendekatannya merangkumi perlindungan ekosistem, pengetahuan orang asli, kesaksamaan gender, keterangkuman orang kurang upaya dan sokongan kepada komuniti rentan.

John Leo Algo, penyelaras kebangsaan Aksyon Klima Pilipinas, berpendapat belanjawan domestik perlu mencerminkan keutamaan itu. Menurut penilaiannya, pembiayaan penyelesaian berasaskan alam semula jadi pada 2026 adalah 28 kali lebih rendah daripada pembiayaan untuk jalan raya, jambatan dan infrastruktur konvensional lain yang ditandai sebagai berkaitan iklim, serta lima kali lebih rendah daripada penanda aras perbelanjaan ASEAN. Nisbah tersebut ialah penilaiannya, bukan angka yang ditetapkan oleh NDC.

Algo juga berpendapat bahawa pelonggaran sekatan terhadap moratorium arang batu dan keputusan untuk tidak menyertai gabungan global bagi peralihan daripada bahan api fosil melemahkan hala tuju kerajaan. Kritikannya mengetengahkan ketegangan praktikal: komitmen domestik yang lebih besar masih memerlukan dasar perbelanjaan dan tenaga yang mampu menjayakannya.

Peralihan itu melangkaui sektor elektrik. Oliver Chan, naib presiden eksekutif dan ketua pegawai kelestarian Arthaland Corporation, mengenal pasti simen dan keluli sebagai sumber utama pelepasan yang terkandung dalam bahan binaan. Elektrik lebih bersih untuk operasi bangunan tidak menghapuskan pelepasan yang terhasil ketika bahan itu dikeluarkan.

Perundingan diperluas, tetapi pelaksanaan perlu disahkan

Kenyataan perundingan pihak berkepentingan Suruhanjaya Perubahan Iklim menghuraikan sesi hibrid di Quezon City yang disertai lebih 200 peserta. Perwakilan merangkumi 14 agensi kerajaan negara, 22 rakan pembangunan, 35 organisasi masyarakat sivil dan bukan untung, lima institusi akademik, tiga kumpulan terpinggir dan 26 entiti sektor swasta.

Suruhanjaya dan Jabatan Alam Sekitar dan Sumber Asli bersama-sama menerajui pembangunan NDC yang dikemas kini. Pesuruhjaya Rachel Anne S. Herrera berkata input daripada perundingan akan disemak dan dimasukkan dalam teks akhir. Algo mengakui kemajuan dalam penyertaan, sambil menggesa komunikasi yang lebih tepat pada masanya dan maklum balas yang lebih jelas tentang cara sumbangan diambil kira.

Perintah Eksekutif 174 tahun 2014 menetapkan suruhanjaya itu sebagai agensi peneraju bagi inventori gas rumah hijau negara serta pemantauan, pelaporan dan pengesahan NDC. Ikrar yang dikemas kini itu dibina berasaskan sistem sektoral, inventori negara dan keperluan ketelusan Perjanjian Paris.

Butiran penting pelaksanaan masih belum dijelaskan kepada umum: jumlah kos, sejauh mana ikrar terdahulu telah dilaksanakan, bila sokongan antarabangsa akan tiba dan jadual bagi pelan pelaksanaan yang dikemas kini. Unjuran sink bersih terkumpul juga bukan komitmen negara bertarikh untuk mencapai dan mengekalkan sifar bersih pada tahun tertentu.

Francis Giles B. Puno, presiden First Gen Holdings Corporation, berkata kemajuan harus diukur berdasarkan perkongsian yang terjalin dan projek yang disiapkan, bukan komitmen semata-mata. Itulah ujian praktikal bagi ikrar baharu ini: pengurangan dan penyingkiran yang disahkan, infrastruktur yang berfungsi, pembiayaan yang terjamin serta perlindungan untuk mereka yang terkesan oleh peralihan itu.

Perkara Utama

• Filipina menyasarkan pengurangan dan pengelakan sebanyak 75% berbanding pelepasan terkumpul yang diunjurkan sepanjang 2025 hingga 2035.
• Sumbangan tanpa syarat meningkat daripada 2.71 kepada 7 mata peratusan; 68 mata peratusan bergantung pada sokongan antarabangsa.
• Perhutanan dan penggunaan tanah lain menyumbang penyingkiran terkumpul yang diunjurkan sebanyak 2,295.56 MtCO2e dalam senario rujukan.
• Unjuran sink bersih terkumpul ialah hasil model bagi keseluruhan pakej dasar, berbeza daripada sasaran minimum 75%.
• Kekangan penghantaran menjejaskan kira-kira 750 megawatt projek angin berpotensi di Ilocos Norte dan Guimaras.
• Kos pelaksanaan, komitmen pembiayaan dan jadual pelaksanaan masih memerlukan perincian awam yang lebih lengkap.