Lelongan Tenaga Angin Luar Pesisir Filipina Menguji Kesiapsiagaan Grid dan Pelabuhan

Lelongan 3,300 MW berdepan had rangkaian kuasa

Filipina menetapkan 1 Disember 2026 sebagai tarikh indikatif bagi lelongan pertamanya yang dikhususkan untuk tenaga angin luar pesisir, selepas kebimbangan mengenai infrastruktur menghentikan rancangan mendapatkan kapasiti penjanaan sebanyak 3,300 megawatt. Semakan bidaan dan prosedur penganugerahan dijadualkan berlangsung dari 2 Disember 2026 hingga 30 Jun 2027, sekali gus mengembalikan perhatian kepada persoalan sama ada pelabuhan, talian penghantaran dan permit mampu menyokong projek yang pada asalnya dirancang untuk membekalkan elektrik antara 2028 hingga 2030.

Jabatan Tenaga (DOE) menggantung Lelongan Tenaga Hijau kelima, dikenali sebagai GEA-5, pada Julai 2026 untuk meneliti kesiapsiagaan grid, kemudahan pelabuhan, keperluan alam sekitar, proses permit dan risiko rantaian bekalan. Taruhannya bukan sekadar memilih pemaju: pembida yang berjaya memerlukan laluan yang boleh dilaksanakan daripada pembinaan turbin di laut hingga penghantaran elektrik kepada pelanggan di darat.

Rangka kerja lelongan asal sudah pun berusaha menyelaraskan langkah-langkah tersebut. Dikeluarkan pada November 2025, rangka kerja itu menghubungkan pencapaian pemaju dengan persiapan kerajaan bagi penghantaran dan pelabuhan. Penangguhan selepas itu menunjukkan betapa mencabarnya penyelarasan tersebut, walaupun sebelum projek pertama mula beroperasi.

Bagi isi rumah dan perniagaan, persoalan praktikalnya ialah sama ada kapasiti penjanaan baharu dapat disalurkan ke tempat yang memerlukannya. Ladang angin mungkin sudah bersedia menjana elektrik sedangkan talian yang diperlukan untuk menyalurkan kuasa itu masih belum siap. Pemaju juga perlu membuat keputusan pembiayaan dan pembinaan yang bergantung pada tarikh akses yang boleh diharapkan kepada infrastruktur yang dikongsi.

Setiausaha Tenaga Sharon S. Garin menyifatkan cita-cita itu ketika rangka kerja lelongan diumumkan, dengan berkata ia akan membantu pemaju melangkaui kerja awal:

Lelongan ini membawa tenaga angin luar pesisir daripada potensi kepada realiti. Dengan peraturan yang jelas, pencapaian yang ditetapkan dan perancangan infrastruktur khusus, pemaju kini boleh beralih daripada kajian awal kepada projek yang boleh dibiayai,

Perubahan jadual lelongan

DOE mengeluarkan Notis Lelongan dan Terma Rujukan asal pada November 2025. GEA-5 dimulakan secara rasmi pada Mac 2026. Kedua-duanya ialah peringkat berasingan dalam proses perolehan yang pada mulanya dijangka bergerak ke hadapan pada 2025, tetapi kini beralih ke arah penganugerahan pada 2027.

Jadual yang disemak memberi agensi tempoh untuk menyelaraskan keperluan infrastruktur dan kawal selia sebelum proses bidaan disambung semula. Beberapa tarikh merupakan sasaran, termasuk tarikh lelongan itu sendiri.

• November 2025: DOE mengeluarkan Notis Lelongan dan Terma Rujukan asal bagi tenaga angin luar pesisir berkapasiti 3,300 MW.
• Mac 2026: GEA-5 dimulakan secara rasmi.
• Julai 2026: Proses digantung untuk meneliti infrastruktur, proses permit, keperluan alam sekitar dan risiko rantaian bekalan.
• 24 Ogos 2026: Tarikh sasaran untuk memuktamadkan dan menandatangani Pekeliling Jabatan yang menetapkan rangka kerja dasar bagi proses yang disemak, dengan penerbitan dirancang menjelang awal September.
• 2 September 2026: Tarikh tamat yang dijadualkan bagi kerja penyelarasan dan pengesahan keperluan kesiapsiagaan pelabuhan, alam sekitar dan grid.
• 2 Oktober 2026: Tarikh sasaran bagi kelulusan akhir dan penerbitan terma lelongan tambahan selepas rundingan awam.
• 1 Disember 2026: Tarikh indikatif lelongan.
• 2 Disember 2026 hingga 30 Jun 2027: Tempoh yang dijadualkan untuk pengesahan bidaan, notis penganugerahan, penilaian dokumen dan sijil penganugerahan.

DOE turut mengumumkan terma tambahan yang meliputi jadual, dokumentasi dan pematuhan bagi projek yang menggunakan asas yang dipasang tetap pada dasar laut. Pengumuman itu menyatakan perubahan berkenaan mengekalkan parameter lelongan asal sambil meningkatkan penyelarasan dengan proses penghantaran, kawal selia dan infrastruktur.

Pengumuman terma tambahan itu tidak menyatakan tarikh kalendar, menyebabkan kedudukan tepatnya dalam jadual rundingan yang disemak tidak jelas. Pemaju memerlukan arahan muktamad dan kebenaran untuk menyambung pelaksanaan bagi mengatur penyerahan dokumen mereka.

Projek yang bakal dibida oleh pemaju

GEA-5 menawarkan kapasiti sehingga 3.3 gigawatt, bersamaan 3,300 MW, dengan tempoh pembekalan selama 20 tahun. Penyertaan dihadkan kepada tenaga angin luar pesisir dengan asas tetap, iaitu turbin yang asasnya dipasang pada dasar laut dan bukannya disokong oleh platform terapung.

Sekatan teknologi itu penting kerana sumber tenaga angin luar pesisir terbesar yang dianggarkan di negara itu terletak di perairan yang sesuai untuk sistem terapung. Lelongan pertama memberi tumpuan kepada bahagian sumber yang lebih kecil, selaras dengan keadaan infrastruktur yang dipertimbangkan dalam terma asal.

Bayaran Tarif Tenaga Hijau dijadualkan bermula apabila projek ditauliahkan dan didaftarkan dengan Pasaran Spot Elektrik Borong, atau WESM. Pentauliahan ialah proses pengujian dan kelulusan yang membolehkan loji janakuasa mula beroperasi. WESM ialah pasaran untuk urus niaga elektrik.

Terma itu turut meliputi bon bidaan, bon prestasi, pentauliahan awal atau lewat serta hak campur tangan pemberi pinjaman. Bon menyediakan sokongan kewangan bagi komitmen yang dibuat semasa proses bidaan dan pembinaan. Hak campur tangan memberi pemberi pinjaman saluran kontrak untuk mengambil tindakan jika projek menghadapi masalah, sekali gus membantu melindungi pembiayaan projek.

Sumber angin yang besar, tetapi permulaan yang lebih terhad

Penyelidikan yang dirujuk oleh DOE dan Bank Dunia menganggarkan potensi teknikal tenaga angin luar pesisir Filipina sekitar 178 GW: kira-kira 18 GW daripada pemasangan asas tetap dan 160 GW daripada projek terapung. Anggaran potensi teknikal merujuk kepada sumber yang boleh dimanfaatkan oleh teknologi dalam keadaan tertentu; projek yang berdaya maju secara komersial juga memerlukan pembinaan dan pembiayaan yang mampu ditanggung, permit serta sambungan kepada pelanggan.

Lelongan yang dicadangkan sebanyak 3.3 GW bersamaan kira-kira 18% daripada anggaran sumber asas tetap 18 GW. Tenaga angin terapung merangkumi kira-kira 90% daripada anggaran keseluruhan 178 GW. Angka tersebut menjelaskan mengapa kejayaan lelongan pertama akan menjadi langkah permulaan yang besar, walaupun hanya meliputi sebahagian daripada peluang jangka panjang negara itu.

Luzon Utara mempunyai antara prospek paling kukuh. Kawasan lain yang dikenal pasti untuk pembangunan termasuk Batangas, Selat Mindoro, Guimaras, utara Cebu, utara Samar, Surigao dan Teluk Davao.

Majlis Tenaga Angin Global menganggarkan saluran pembangunan awal sebanyak 67 GW, dengan kapasiti operasi berpotensi sekitar 8.5 GW menjelang 2034 dan sehingga 50 GW menjelang pertengahan abad ini. Merealisasikan saluran pembangunan itu menjadi ladang angin yang beroperasi memerlukan keputusan berturutan mengenai tapak, pelanggan, infrastruktur dan pembiayaan.

Sasaran tenaga negara menjadikan usaha ini lebih mendesak. Tenaga boleh baharu membekalkan kira-kira suku daripada penjanaan elektrik, manakala sasaran kerajaan ialah 35% menjelang 2030 dan 50% menjelang 2040. Projek tenaga angin luar pesisir yang membekalkan elektrik dalam tempoh asal 2028 hingga 2030 akan menyumbang hampir kepada sasaran pertama itu.

Mengapa pencawang berhampiran hanyalah permulaan

National Grid Corporation of the Philippines (NGCP) mengendalikan sistem penghantaran Luzon, Visayas dan Mindanao. Secara keseluruhan, sistem tersebut merangkumi lebih 21,000 kilometer litar talian penghantaran, kira-kira 20,000 menara dan sekitar 140 pencawang.

Luzon menyumbang hampir tiga perempat daripada permintaan elektrik negara, berbanding kira-kira 14% di Visayas. Rangkaian voltan tertinggi, yang beroperasi pada 500 kilovolt, tertumpu di Luzon, manakala infrastruktur 230 kilovolt terus diperluas di Visayas dan Mindanao.

Pemaju yang memilih tapak pesisir perlu mengetahui jumlah tambahan elektrik yang mampu disalurkan oleh sistem di sekitarnya. Pencawang berhampiran mungkin mempunyai titik sambungan yang tersedia, sedangkan pengubah atau talian penghantaran yang lebih jauh di sepanjang laluan itu sudah dibebani dengan banyak muatan.

Jurutera juga perlu meneliti kestabilan voltan dan tindak balas sistem apabila peralatan rosak. Kuasa reaktif membantu mengekalkan voltan, manakala kekuatan sistem menggambarkan sejauh mana rangkaian mampu menyokong keadaan elektrik yang stabil. Kedua-duanya mempengaruhi peralatan dan sistem kawalan yang mungkin diperlukan oleh ladang angin besar.

Beberapa projek yang disambungkan di rantau sama perlu dinilai secara bersama. Jumlah keluaran gabungan mereka boleh membebankan laluan yang mampu menampung satu projek dengan selesa. Kajian grid turut mengambil kira gangguan yang munasabah, seperti kehilangan talian utama, pengubah atau unit penjanaan, supaya elektrik terus mengalir apabila peralatan tidak dapat digunakan.

Pelabuhan sebahagian daripada jadual bekalan elektrik

Pelabuhan Pambujan di Camarines Norte dan Pelabuhan Santa Clara di Batangas dikenal pasti sebagai pelabuhan pemasangan untuk lelongan itu. Turbin luar pesisir memerlukan kemudahan yang mampu mengendalikan komponen besar, memasang peralatan dan menyokong kapal yang digunakan semasa kerja pemasangan.

Garin memberi amaran bahawa bilangan pelabuhan yang kini tersedia untuk tenaga angin luar pesisir adalah terhad, sekali gus memerlukan peluasan yang mahal. Kemudahan di Mindoro, Panay dan Batangas turut dikaji untuk digunakan semula bagi memenuhi keperluan industri itu.

Ketika berucap di persidangan Net Zero Carbon Alliance, setiausaha tenaga itu menjelaskan kos peluasan kapasiti tersebut:

Kita memerlukan lebih banyak [pelabuhan] pada masa hadapan, jadi usaha itu akan menelan belanja. Peralihan memerlukan kos. Ia bukan percuma,

Terma lelongan merangkumi peraturan akses pelabuhan, prosedur giliran dan penalti bagi kelewatan, selain panduan untuk pemaju yang mempertimbangkan kemudahan persendirian. Peruntukan ini penting apabila beberapa projek memerlukan ruang pemasangan atau akses kapal yang sama dalam tempoh pembinaan yang bertindih.

Penyelarasan DOE melibatkan NGCP, National Transmission Corporation, Philippine Ports Authority dan agensi lain. Kerja mereka meliputi kajian kemudahan, perjanjian sambungan dan penjadualan pelabuhan. Kelewatan dalam mana-mana satu aktiviti boleh memaksa perubahan pada aspek lain, termasuk tarikh penghantaran turbin dan kontrak pembinaan.

Pembiayaan bergantung pada urutan pembinaan yang boleh dilaksanakan

Pelaburan penghantaran yang sedang dipertimbangkan boleh melebihi PHP1 trilion dalam tempoh dekad akan datang. Projek termasuk infrastruktur 500 kilovolt dan 230 kilovolt tambahan, hubungan lebih kukuh antara pulau, pendigitalan grid dan penyepaduan sistem penyimpanan tenaga.

Akses tanah dan kelulusan boleh mengambil masa lebih lama daripada pembinaan fizikal. Oleh itu, pelabur memerlukan tarikh yang boleh diharapkan bagi laluan, permit dan peralatan sambungan, serta pembiayaan untuk membina semua itu.

Perjanjian pembekalan selama 20 tahun memberikan pemaju asas untuk menganggarkan hasil. Keputusan pembiayaan turut bergantung pada sama ada pelabuhan, sambungan grid dan kelulusan alam sekitar akan tersedia apabila ladang angin dijadualkan mula menjana hasil.

Majlis Tenaga Angin Global mencadangkan beberapa cara untuk berkongsi risiko pelaburan, termasuk tarif yang diselaraskan mengikut inflasi, langkah kerajaan bagi menangani ketidaktentuan politik dan kawal selia, serta pembiayaan konsesi daripada bank pembangunan. Setiap langkah menangani bahagian kos projek atau ketidaktentuan hasil yang berlainan.

DOE menjelaskan sebab proses lelongan disemak dalam satu kenyataan:

Penentukuran semula ini bertujuan memastikan proses lelongan yang lebih telus, teratur dan bersedia untuk dilaksanakan,

Tugas utamanya ialah menterjemahkan matlamat itu kepada pencapaian yang boleh digunakan oleh pemaju, pemberi pinjaman dan agensi infrastruktur dalam kontrak dan jadual pembinaan.

Pusat data membawa isu perancangan yang sama dari sudut permintaan

Pusat data boleh menumpukan permintaan elektrik beratus-ratus megawatt di satu tapak. Pelayan dan bangunannya selalunya boleh disiapkan lebih cepat daripada infrastruktur penghantaran yang diperlukan untuk membekalkan elektrik secara andal.

Tenaga angin luar pesisir menambah jumlah penjanaan yang besar di lokasi pesisir tertentu. Pusat data pula menambah permintaan yang besar di lokasi perniagaan tertentu. Perancangan kedua-duanya secara bersama memerlukan perhatian terhadap laluan yang perlu dilalui elektrik serta jadual setiap pembangunan.

Perjanjian pembelian kuasa boleh baharu boleh membantu membiayai ladang angin dan menyokong sasaran pelepasan syarikat. Namun, pembekalan kepada sesebuah kemudahan dari jam ke jam juga memerlukan kapasiti penghantaran yang mencukupi, sumber untuk mengimbangi perubahan keluaran angin, serta pengaturan sambungan dan sokongan sandaran setempat.

Perakaunan tahunan dan bekalan elektrik berterusan memenuhi tujuan yang berbeza. Sesebuah kemudahan boleh membeli jumlah elektrik boleh baharu yang sama banyak dengan penggunaannya sepanjang setahun, tetapi masih bergantung pada penjana lain pada waktu ladang angin yang dikontrak menghasilkan kurang kuasa.

Zon Ekonomi Khas Luzon menyediakan ruang untuk menyelaraskan penggunaan tanah, proses permit, infrastruktur digital dan perancangan elektrik. Menempatkan permintaan industri baharu di kawasan yang mampu disokong oleh rangkaian boleh mengurangkan tekanan di kawasan yang sesak. Bagi pemaju, menyemak ketersediaan kuasa sebelum membeli tanah akan menjadikan akses elektrik sebahagian daripada keputusan pemilihan tapak sejak awal lagi.

Eksport serantau kekal sebagai cita-cita jangka panjang

Garin berkata tenaga angin luar pesisir akhirnya boleh menyokong eksport lebihan elektrik dan menarik syarikat untuk mengilang komponen di Filipina. Beliau turut berkata negara itu masih belum bersedia mengeksport kuasa tenaga angin luar pesisir kerana infrastruktur domestik dan usaha dasar masih diperlukan.

DOE telah menerima cadangan eksport, termasuk dari Singapura. Garin menegaskan bahawa perundangan dan dasar perlu diwujudkan, selain isu geopolitik ditangani, sebelum cadangan tersebut boleh diteruskan.

Grid Kuasa ASEAN bertujuan memperluas perdagangan elektrik antara negara dan menghubungkan sumber boleh baharu dengan pusat permintaan yang jauh. Satu contoh sedia ada ialah Projek Integrasi Kuasa Laos-Thailand-Malaysia-Singapura, yang bermula pada 2022 dan membolehkan Singapura mengimport kira-kira 100 MW tenaga hidro dari Laos melalui Thailand dan Malaysia.

Bagi Filipina, keputusan segera berkaitan dengan penghantaran dalam negara: memuktamadkan peraturan lelongan, menyediakan pelabuhan dan menetapkan cara ladang angin baharu disambungkan ke grid. Rancangan eksport akan menambah keperluan sambungan antarabangsa dan aturan perdagangan.

Garin merumuskan persediaan domestik yang diperlukan ketika membincangkan cita-cita negara dalam bidang tenaga angin luar pesisir:

Kita juga perlu memastikan grid, infrastruktur, pelabuhan dan masyarakat bersedia,

Perkara Utama

• GEA-5 menyasarkan kapasiti tenaga angin luar pesisir berasas tetap sehingga 3,300 MW, yang pada asalnya dirancang untuk dibekalkan antara 2028 hingga 2030.
• Tarikh indikatif lelongan ialah 1 Disember 2026, dengan prosedur pengesahan dan penganugerahan dijadualkan sehingga 30 Jun 2027.
• Penggantungan pada Julai 2026 membolehkan semakan terhadap kesiapsiagaan grid, pelabuhan, permit, keperluan alam sekitar dan risiko rantaian bekalan.
• Pambujan dan Santa Clara dikenal pasti sebagai pelabuhan pemasangan, manakala kemudahan lain sedang dikaji.
• Filipina dianggarkan mempunyai potensi teknikal tenaga angin luar pesisir sebanyak 178 GW, termasuk 18 GW yang sesuai untuk teknologi asas tetap.
• Kapasiti penghantaran dan jadual pembinaan yang diselaraskan akan menentukan seberapa cepat penganugerahan lelongan dapat diterjemahkan kepada bekalan elektrik untuk pelanggan.