Korea Selatan Berdepan Amaran Pertumbuhan apabila Lonjakan Cip Menyembunyikan Kemerosotan Produktiviti

Kitaran semikonduktor yang kukuh bertembung dengan trend pertumbuhan yang lebih lemah

Korea Selatan mungkin menghampiri kemerosotan ekonomi sekitar 2029 atau 2030 jika pertumbuhan yang merosot selama beberapa dekad berterusan, menurut amaran ahli ekonomi dalam forum dasar di Seoul. Namun, amaran itu jauh lebih awal berbanding unjuran asas yang diterbitkan Institut Pembangunan Korea (KDI), yang meletakkan pertumbuhan potensi pada paras rendah 1% pada 2030 dan penguncupan pada penghujung 2040-an.

Perbezaan itu penting. Ledakan semikonduktor meningkatkan eksport dan pendapatan korporat pada 2026, dengan pertumbuhan ekonomi tahunan diunjurkan melebihi 3% menurut satu laporan mengenai forum itu. Namun, tahun yang kukuh mahupun ekstrapolasi kelemahan lalu tidak menentukan bila ekonomi akan mula menguncup.

Yayasan NEAR, KDI dan Persatuan Ekonomi Korea mengadakan meja bulat itu di Dewan Perniagaan dan Industri Korea, daerah Jung, Seoul, pada 12 haribulan. Kebimbangan utama ialah keuntungan daripada cip kecerdasan buatan (AI) menyembunyikan pertumbuhan produktiviti yang lebih perlahan di sebahagian besar ekonomi. Peserta berhujah bahawa pendidikan, dasar perindustrian dan penerapan AI perlu menjadi sebahagian daripada strategi pertumbuhan bersama, bukannya inisiatif yang berasingan.

Kim Mi-ru, ketua jabatan penyelidikan dasar makroekonomi dan kewangan KDI, berkata trend pertumbuhan jangka panjang sebenar merosot kira-kira satu mata peratusan setiap lima tahun sepanjang tiga dekad lalu. Jika trajektori itu berterusan, beliau memberi amaran, pertumbuhan boleh hampir terhenti sekitar 2029 atau 2030, sebelum ekonomi menguncup.

Itu amaran bersyarat, bukannya unjuran yang dipersetujui. Soalan yang lebih berguna ialah faktor yang membezakan hasil-hasil tersebut: berapa banyak output yang mampu dijana Korea daripada tenaga kerja dan pelaburannya ketika penduduknya menua, serta sama ada kejayaan industri cip akan melimpah kepada perniagaan lain.

Mengapa unjuran penguncupan berbeza

Laporan pertumbuhan potensi KDI yang diterbitkan pada 8 Mei 2025 mengunjurkan kemerosotan yang lebih perlahan berbanding amaran dalam forum itu. Unjuran asasnya meletakkan pertumbuhan potensi pada paras atas 1% pada 2025, paras rendah 1% pada 2030 dan sekitar sifar sepanjang 2040-an. Pengeluaran dijangka mula menyusut sedikit pada penghujung 2040-an.

Pertumbuhan potensi ialah kadar yang mampu dikekalkan oleh ekonomi dengan menggunakan tenaga kerja, modal dan kapasiti produktifnya tanpa mewujudkan tekanan inflasi berterusan. Pertumbuhan sebenar boleh melebihinya ketika ledakan eksport atau berada di bawahnya semasa kemerosotan. Oleh itu, peningkatan KDNK suku tahunan, unjuran pertumbuhan tahunan dan anggaran pertumbuhan potensi jangka panjang mengukur perkara yang berbeza.

Laporan mengenai kenyataan Kim dalam forum itu juga berbeza. Satu laporan menyebut ekonomi hampir mengalami kemerosotan sekitar 2029 atau 2030; satu lagi menyatakan pertumbuhan akan memasuki julat 0% pada 2026 dan ekonomi mungkin menguncup sekitar 2030. Tiada satu pun laporan itu membuktikan bahawa KDI telah menggantikan model terbitannya dengan unjuran rasmi baharu.

Tarikh dan unjuran utama adalah seperti berikut:

• 5 Ogos 2013: Pejabat Belanjawan Perhimpunan Kebangsaan menerbitkan kajian yang mendokumentasikan kelembapan pertumbuhan produktiviti.
• 8 Mei 2025: KDI menerbitkan senario pertumbuhan potensinya, dengan unjuran asas meletakkan penguncupan pada penghujung 2040-an.
• 2026: Peserta forum memberi amaran bahawa ledakan semikonduktor menyembunyikan kelemahan industri yang lebih meluas.
• 2029 hingga 2030: Amaran trend Kim meletakkan ekonomi hampir mengalami kemerosotan jika kemerosotan sejarah berterusan.
• Awal hingga penghujung 2040-an: Senario pesimis dan asas KDI masing-masing meletakkan permulaan penguncupan dalam tempoh ini.

Anggaran OECD yang dipetik dalam laporan berasingan meletakkan pertumbuhan potensi pada 1.92% pada 2025, 1.71% pada 2026 dan 1.57% pada 2027. Kadar yang diunjurkan bagi suku keempat 2027 ialah 1.52%. Angka itu menunjukkan kelemahan berterusan, tetapi bukan penguncupan sekitar 2030.

Produktiviti menerangkan sebahagian besar kelembapan terdahulu

Pertumbuhan tahunan purata Korea merosot daripada 4.7% pada 2001 hingga 2010 kepada 3.1% pada 2011 hingga 2019. KDI mengira bahawa pertumbuhan produktiviti faktor keseluruhan yang lebih perlahan menjelaskan 66.9% daripada kemerosotan 1.6 mata peratusan itu. Jumlahnya kira-kira 1.07 mata peratusan, menjadikan produktiviti penyumbang terbesar yang dikenal pasti.

Produktiviti faktor keseluruhan mengukur sejauh mana ekonomi menukar input kepada output dengan berkesan, selain sekadar menambah pekerja atau peralatan. Teknologi yang lebih baik, kemahiran yang lebih kukuh, organisasi yang lebih cekap dan pengagihan sumber yang lebih berkesan semuanya boleh meningkatkannya. Ia ukuran yang dikira, bukannya bilangan ciptaan secara langsung.

KDI mendapati kelembapan itu berterusan dalam tempoh yang lebih terkini. Perbandingan antara 2011 hingga 2019 dengan tempoh 2015 hingga 2024 yang bertindih menunjukkan pertumbuhan merosot lagi sebanyak 0.6 mata peratusan apabila peningkatan produktiviti dan pertumbuhan input buruh sama-sama melemah.

Pejabat Belanjawan Perhimpunan Kebangsaan telah mengenal pasti masalah berkaitan jauh lebih awal. Analisis produktivitinya pada 2013 menganggarkan pertumbuhan produktiviti dalam ekonomi pasaran, tidak termasuk aktiviti awam seperti pentadbiran dan pertahanan, merosot daripada 2.2% pada 1980-an kepada 1.3% pada 2000-an. Pertumbuhan produktiviti pembuatan jatuh kepada 0.5% pada 2000-an, manakala perkhidmatan pasaran merosot daripada 0.8% pada 1990-an kepada 0.1% pada 2000-an.

Anggaran sejarah itu tidak sepatutnya disambungkan secara langsung kepada siri data baharu KDI. Pejabat Belanjawan sendiri mendokumentasikan perbezaan pandangan dalam kalangan penyelidik yang berpunca daripada perbezaan liputan buruh, pengukuran modal dan andaian ekonomi. Dapatan yang konsisten ialah arah kelemahan itu, bukannya satu set data berterusan yang tunggal.

Pendapatan cip boleh menyembunyikan kelemahan di sektor lain

Angka yang dibentangkan Kwon Nam-hoon, presiden Institut Ekonomi dan Perdagangan Perindustrian Korea, menunjukkan betapa besar pengaruh semikonduktor terhadap gambaran industri. Bagi tempoh Januari hingga Ogos, jumlah eksport dilaporkan meningkat 52.8% berbanding setahun sebelumnya. Eksport semikonduktor meningkat 169.6%, manakala eksport selain semikonduktor naik 18%.

Oleh itu, eksport bukan cip meningkat dalam tempoh tersebut, bukannya menguncup. Amaran itu berkaitan kekuatan relatifnya dan trend jangka panjang: eksport selain semikonduktor dan automobil digambarkan secara keseluruhannya mendatar selama kira-kira 15 tahun. Ukuran itu tidak merangkumi dua industri, manakala angka 18% hanya mengecualikan cip.

Perbandingan pendapatan lebih ketara. Margin keuntungan operasi sektor pembuatan dilaporkan sebanyak 24% pada suku kedua, tetapi hanya 7.2% selepas Samsung Electronics dan SK Hynix dikecualikan. Perbezaannya ialah 16.8 mata peratusan; margin keseluruhan itu lebih tiga kali ganda margin tanpa kedua-dua syarikat tersebut. Ini ialah pengecualian syarikat, bukannya ukuran tepat bagi setiap perniagaan semikonduktor.

Kwon memberi amaran bahawa ledakan itu boleh mengaburkan daya saing industri. Cadangan beliau termasuk menstabilkan rantaian bekalan, menangani keadaan khusus setiap industri serta memperluas rangkaian pembekal dan perniagaan berkaitan di sekitar industri utama.

Data suku pertama yang dipetik secara berasingan daripada Bank of Korea menunjukkan KDNK meningkat 1.7% berbanding suku sebelumnya dan eksport naik 5.1%, didorong produk IT termasuk cip. Angka suku tahunan ini dan angka forum bagi tempoh Januari hingga Ogos serta suku kedua meliputi tempoh pelaporan yang berbeza dan tidak sepatutnya dianggap sebagai gambaran serentak.

Permintaan AI dan persaingan China mewujudkan risiko berasingan

Kebimbangan mengenai semikonduktor bukan kerana permintaan kukuh tidak diingini. Sebaliknya, pembalikan trend boleh mendedahkan industri yang sudah bergelut untuk bersaing. Yang Jun-seok, profesor ekonomi di Universiti Katolik Korea, memberi amaran bahawa permintaan cip global yang lebih lemah susulan kebimbangan mengenai gelembung AI boleh menyalurkan kejutan kepada ekonomi yang lebih luas.

Kim Dong-won, bekas profesor pelawat di Universiti Korea, merujuk kepada unjuran pelarasan dalam pelaburan AI Amerika Syarikat pada 2028. Beliau memberi amaran bahawa industri yang menggunakan teknologi peringkat pertengahan atau rendah, yang merangkumi 42% pekerjaan dalam sektor pembuatan, mungkin amat terdedah jika ledakan semikonduktor berakhir. Tarikh itu ialah unjuran yang dipetiknya, bukannya peristiwa yang telah dijadualkan atau titik perubahan yang sudah dipastikan.

Persaingan dengan China merupakan tekanan yang berbeza. Analisis industri yang dibentangkan dalam forum itu menggambarkan defisit perdagangan dua hala yang semakin buruk dalam komputer, peralatan elektrik industri dan bahan kimia jitu berbanding sedekad lalu. Bateri, bahan, produk keluli lain, automobil dan farmaseutikal pula dikatakan telah mencatatkan defisit.

Ji Man-soo, felo penyelidik kanan di Institut Kewangan Korea, menggesa dasar untuk menyokong perniagaan bahan, komponen dan peralatan yang lebih besar dalam menghadapi persaingan harga rendah dari China. Pengerusi Yayasan NEAR, Chung Duck-koo, berhujah bahawa perubahan geopolitik memerlukan Korea menilai semula kedudukannya dalam rangkaian pengeluaran antarabangsa dan bertindak balas terhadap kapasiti pembuatan China yang semakin berkembang.

Kim Dae-jong, profesor pentadbiran perniagaan di Universiti Sejong, turut menyebut pertikaian buruh di Samsung Electronics sebagai risiko pengeluaran yang mungkin berlaku. Beliau menyokong bantuan kepada industri keluli dan petrokimia, selain pertahanan dan AI, supaya pertumbuhan negara tidak terlalu bergantung pada satu industri.

Tenaga kerja yang semakin mengecil menambah tekanan

Andaian demografi KDI menunjukkan mengapa peningkatan produktiviti semakin mendesak. Penduduk berusia 15 hingga 64 tahun memuncak pada 37.63 juta pada 2019. Jumlah itu diunjurkan merosot kira-kira 3.2 juta sepanjang 2021 hingga 2030, 5.1 juta lagi sepanjang 2031 hingga 2040 dan 4.6 juta sepanjang 2041 hingga 2050.

Ketiga-tiga pengurangan yang diunjurkan itu berjumlah 12.9 juta orang. Bahagian penduduk dalam usia bekerja dijangka turun daripada 69.5% pada 2025 kepada 51.9% pada 2050. Dalam tempoh yang sama, bahagian mereka yang berusia 65 tahun atau lebih meningkat daripada 20.3% kepada 40.1%, hampir dua kali ganda.

Struktur umur mempengaruhi pekerjaan selain jumlah penduduk. KDI menyatakan bahawa penyertaan tenaga kerja adalah sekitar 80% dalam kalangan mereka yang berusia 30-an hingga 50-an, tetapi di bawah 50% bagi mereka yang berusia 60 tahun ke atas. Dalam model asasnya, sumbangan buruh kepada pertumbuhan menjadi negatif sekitar 2030.

Produktiviti yang lebih perlahan dan bilangan pekerja yang lebih sedikit juga boleh mengurangkan jangkaan pulangan pelaburan, sekali gus melemahkan pertumbuhan pelaburan modal. Oleh itu, KDI mengesyorkan langkah untuk menyokong pekerjaan wanita semasa melahirkan anak dan menjaga anak, memperluas peluang pekerjaan bagi golongan lebih berusia serta membolehkan lebih ramai pekerja asing memasuki pasaran buruh.

Perdebatan itu berkait dengan cadangan minggu kerja yang lebih pendek, yang mencadangkan pengurangan minggu kerja standard daripada 40 kepada 36 jam tanpa pengurangan gaji. Angka terdahulu meletakkan output Korea sejam pada AS$54.64 pada 2023, berbanding AS$97.05 di Amerika Syarikat. Kesan cadangan itu sebahagiannya bergantung pada keupayaan perniagaan meningkatkan output sejam secukupnya untuk mengimbangi pengurangan jam kerja. Laporan semasa tidak menjelaskan status undang-undang cadangan itu.

Pembaharuan pendidikan menyasarkan idea, bukan lebih banyak peniruan

Presiden KDI, Kim Se-jick, berhujah bahawa kejayaan Korea terdahulu dalam menyerap ilmu sedia ada tidak lagi menawarkan peluang pertumbuhan yang sama. Katanya, sepanjang 1960-an hingga 1980-an, pengumpulan kemahiran yang sesuai untuk peniruan menyokong pertumbuhan jangka panjang melebihi 8%. Nilai pendekatan itu merosot dengan pantas mulai 1990-an apabila jurang teknologi dengan ekonomi maju semakin kecil.

Dalam forum itu, Kim mengaitkan dasar pertumbuhan dengan pendidikan dan ganjaran bagi pemikiran asli:

Dalam era AI, keupayaan berfikir amat penting untuk membalikkan kemerosotan pertumbuhan jangka panjang.

Beliau mencadangkan sistem pendidikan dan pemilihan yang memupuk kreativiti, termasuk kelas yang berasaskan penciptaan soalan terbuka serta penilaian kemasukan universiti yang memberikan lebih banyak pemberat kepada keupayaan kreatif. Matlamatnya adalah untuk menghasilkan ilmu baharu, bukannya bergantung terutamanya pada pembelajaran perkara yang telah dibangunkan orang lain.

Sistem Pendaftaran Idea Kebangsaan yang dicadangkan akan mendaftarkan idea, melindungi hak dan memberikan ganjaran kepada penciptanya. Menurut cadangan yang dihuraikan dalam forum itu, kerajaan boleh membeli idea yang mempunyai nilai awam. Penyelidik KDI, Cho Deok-sang, berhujah bahawa idea yang baik boleh membawa manfaat melangkaui penciptanya, maka sebilangan kecil idea yang berjaya pun boleh menghasilkan pulangan yang besar.

Kim Jae-jun, profesor emeritus di Universiti Kookmin, menumpukan perhatian pada cara idea yang berpotensi dinilai. Beliau mencadangkan supaya rekod cadangan yang ditolak disimpan, dinilai semula dan rekod penilai dipantau. Semua ini masih berupa cadangan dasar. Tiada jadual pelaksanaan, pelan pembiayaan atau rangka kerja hak yang terperinci dinyatakan.

Sokongan kerajaan tanpa perlindungan kekal

Kang Sung-jin, presiden Persatuan Ekonomi Korea dan profesor ekonomi di Universiti Korea, berhujah bahawa peranan kerajaan perlu berubah seiring peningkatan keupayaan teknologi dan pelaburan syarikat swasta. Perniagaan patut menerajui pelaburan, pembangunan teknologi dan pengkomersialan, manakala kerajaan menyokong penyelidikan asas, kemahiran dan prasarana apabila pelaburan swasta tidak mencukupi.

Cadangan beliau membolehkan sektor awam berkongsi risiko awal teknologi yang tidak menentu, tetapi menetapkan objektif dan piawaian prestasi supaya sokongan tidak menjadi perlindungan kekal untuk syarikat tertentu. Ini berbeza daripada model yang membolehkan kerajaan memilih industri secara langsung dan mengarahkan pengagihan sumber.

Lee Young, ketua Institut Kewangan Awam Korea, berhujah bahawa kerajaan perlu menumpukan perhatian pada asas inovasi dan peraturan yang lebih rasional. Kim So-young, profesor di Universiti Kebangsaan Seoul, mengingatkan supaya kerajaan tidak terlalu mengarah pengagihan sumber dalam ekonomi pasaran yang matang.

Risiko perubahan yang dihadapi pekerja merupakan sebahagian daripada perdebatan yang sama. Chung Chul, presiden Institut Penyelidikan Ekonomi Korea, memberi amaran bahawa penentangan terhadap penerapan teknologi dan pembaharuan boleh meningkat jika pekerja menanggung sebahagian besar kosnya. Beliau menyokong fleksibiliti pasaran buruh yang lebih tinggi serta jaringan keselamatan pekerjaan yang lebih kukuh.

Kajian lama Pejabat Belanjawan menambah satu peringatan tentang skala industri. Kajian itu menganggarkan pulangan mengikut skala dalam ekonomi pasaran meningkat daripada 0.66 pada 1980-an kepada 1.16 mulai 1990-an, manakala kemajuan teknologi yang dianggarkan merosot daripada 4% kepada 1%. Nilai melebihi satu bermakna output boleh meningkat secara berkadar lebih pantas daripada input apabila pengeluaran berkembang. Pejabat itu mengesyorkan struktur kerjasama bagi sektor perkhidmatan serta rangkaian penyelidikan bersama dan akses pasaran untuk firma lebih kecil, sambil mengambil kira kesannya terhadap pendapatan.

Pilihan dasar mengubah hasil, bukan trend demografi

KDI memodelkan tiga andaian pertumbuhan produktiviti tahunan: 0.6% dalam senario asas, 0.9% dalam senario optimistik dan 0.3% dalam senario pesimistik. Senario optimistik mengandaikan kemajuan dalam pembangunan dan penerapan AI, berserta pembaharuan ekonomi. Senario pesimistik mengandaikan konflik perdagangan menyekat pengkhususan antarabangsa dan penyebaran teknologi, sementara pembaharuan terbantut.

Perbezaannya membawa kesan besar. Senario optimistik masih membolehkan pertumbuhan sederhana pada 2050; senario pesimistik membawa penguncupan ke awal 2040-an. Dengan harga dan kadar pertukaran ditetapkan pada paras 2024, KDNK per kapita pada 2050 diunjurkan sekitar AS$53,000, AS$48,000 dan AS$44,000 mengikut turutan. Ini ialah anggaran senario, bukannya ramalan pendapatan masa depan dalam dolar berdasarkan kadar pertukaran semasa.

KDI turut memberi amaran supaya kelemahan struktur tidak dianggap semata-mata sebagai kemerosotan sementara. KDI menyatakan defisit fiskal terurus purata 1.4% daripada KDNK pada 2011 hingga 2019 tetapi kekal sekitar 4% selepas krisis pandemik. Rangsangan berulang boleh melemahkan kewangan awam tanpa memulihkan kapasiti produktif. Pertumbuhan yang lebih perlahan juga boleh menurunkan kadar faedah yang sepadan dengan kegiatan ekonomi stabil, sekali gus mengurangkan ruang untuk pemotongan kadar semasa kemerosotan.

Menteri Kewangan Koo Yun-cheol dan Gabenor Bank of Korea Shin Hyun-song menggesa pembaharuan struktur dan penyelarasan dasar yang lebih rapat. Presiden Lee Jae Myung mengenal pasti peraturan, kewangan, perkhidmatan awam, pencen, pendidikan dan buruh sebagai bidang pembaharuan. Laporan forum itu tidak menyatakan jadual yang mengikat bagi pelaksanaan cadangannya. Ujian seterusnya ialah sama ada komitmen umum ini membawa perubahan terhadap produktiviti dan penyertaan tenaga kerja di luar sektor semikonduktor.

Perkara Utama

• Amaran dalam forum itu meletakkan kemungkinan kemerosotan sekitar 2029 atau 2030, lebih awal daripada unjuran asas KDI yang diterbitkan.
• KDI mengunjurkan pertumbuhan potensi pada paras rendah 1% pada 2030 dan penguncupan asas pada penghujung 2040-an.
• Pertumbuhan produktiviti yang lebih perlahan menjelaskan 66.9% daripada kemerosotan pertumbuhan antara 2001 hingga 2010 dengan 2011 hingga 2019.
• Margin keuntungan pembuatan yang dilaporkan jatuh daripada 24% kepada 7.2% apabila Samsung Electronics dan SK Hynix dikecualikan.
• KDI mengunjurkan bahagian penduduk usia bekerja turun kepada 51.9% menjelang 2050, manakala mereka yang berusia 65 tahun atau lebih merangkumi 40.1%.
• Cadangan termasuk pendidikan kreatif, ganjaran untuk idea, rangkaian industri yang lebih kukuh dan penyertaan tenaga kerja yang lebih meluas.
• Cadangan pendaftaran idea dan saranan lain daripada forum itu tidak mempunyai jadual pelaksanaan yang ditetapkan.