Mie Luluskan Ordinan Gangguan Pelanggan Pertama Jepun dengan Denda Sehingga 500,000 Yen

Undian Sepakat Membuka Laluan Baharu untuk Menghukum Penderaan Berterusan

Perhimpunan Wilayah Mie di Jepun sebulat suara meluluskan ordinan pencegahan gangguan pelanggan pertama di negara itu yang mengenakan hukuman, pada 16 Oktober. Berkuat kuasa pada 1 April 2027, ordinan itu membolehkan tindakan diambil terhadap individu yang terus melakukan penderaan serius terhadap pekerja selepas diarahkan berhenti oleh gabenor, dengan denda maksimum 500,000 yen.

Ordinan itu meliputi perniagaan dan institusi awam di seluruh Mie, termasuk syarikat swasta, pengusaha tunggal, kerajaan tempatan dan sekolah. Ia menangani tingkah laku tidak munasabah oleh pelanggan dan rakan niaga, sekali gus memperluas perlindungan melangkaui kaunter kedai dan meja perkhidmatan yang lazim dikaitkan dengan aduan pelanggan.

Ciri utamanya ialah urutan keputusan: sebuah organisasi memohon tindakan, panel pakar menyiasat, gabenor mempertimbangkan perintah larangan, dan pelanggaran boleh membawa kepada aduan jenayah. Mahkamah mesti mendapati seseorang itu bersalah sebelum hukuman jenayah dikenakan.

Gabenor Katsuyuki Ichimi berkata hukuman itu akan memberikan kesan pencegahan yang kuat dan berharap gangguan pelanggan akan berkurangan di wilayah itu. Anggota perhimpunan turut membangkitkan kebimbangan tentang cara pegawai membezakan tuntutan yang bersifat penderaan daripada aduan yang sah, menjadikan butiran penguatkuasaan amat penting.

Tingkah Laku Apakah yang Termasuk dalam Ordinan?

Mie mentakrifkan gangguan pelanggan sebagai tingkah laku yang amat mengganggu, melampaui apa yang lazimnya dianggap munasabah oleh masyarakat dan menjejaskan persekitaran kerja seseorang pekerja. Ringkasnya, tumpuannya ialah tingkah laku yang melampaui batas yang boleh diterima dan menyukarkan seseorang menjalankan tugasnya.

Secara berasingan, halaman rasmi pencegahan Mie, bertarikh 8 Oktober 2026, menghuraikan takrif di bawah Akta Promosi Komprehensif Langkah-langkah Buruh negara yang dipinda. Takrif itu meliputi tingkah laku di tempat kerja oleh pelanggan, rakan niaga, pengguna kemudahan atau pihak lain yang berkaitan dengan perniagaan majikan, yang melampaui batas yang boleh diterima masyarakat berdasarkan sifat tugas pekerja dan keadaan lain, serta menjejaskan persekitaran kerja pekerja berkenaan. Halaman itu memautkan draf akhir ordinan wilayah, tetapi bahan yang dibekalkan tidak memuatkan peruntukan mengenai takrif, prosedur atau hukuman.

Ordinan itu mengenal pasti kategori yang amat serius, iaitu gangguan pelanggan khusus. Ini termasuk tuntutan wang, barangan, permohonan maaf, pertemuan atau maklum balas yang berlarutan atau berulang, amat sukar dipenuhi, serta disertai tingkah laku seperti menjerit atau mengulangi tuntutan secara berterusan.

Mengikuti pekerja berulang kali untuk tempoh yang lama juga termasuk dalam tingkah laku yang dinyatakan. Skop gangguan yang lebih luas merangkumi jeritan yang menyebabkan tekanan besar, dakwaan palsu, tingkah laku seksual yang tidak wajar dan menghendap.

Tempoh, pengulangan, sifat tuntutan dan cara seseorang berkelakuan semuanya diambil kira dalam penilaian. Sebagai contoh, tuntutan supaya seseorang memohon maaf termasuk dalam kategori serius apabila dikemukakan tanpa alasan yang sah melalui tingkah laku berlarutan atau penderaan yang diliputi ordinan itu.

Kategori khas itu menyasarkan kes serius yang sukar ditangani melalui undang-undang sedia ada, termasuk Kanun Keseksaan. Ia menyediakan proses untuk wilayah itu meneliti corak tingkah laku dan mengarahkannya dihentikan sebelum hukuman dikenakan atas keingkaran.

Bagaimana Aduan Boleh Dibawa ke Mahkamah

Pengendali perniagaan atau organisasi lain yang diliputi mesti terlebih dahulu mengemukakan permohonan kepada kerajaan wilayah dengan mendakwa bahawa gangguan telah berlaku. Oleh itu, proses bermula dengan permohonan rasmi daripada organisasi yang terjejas, diikuti pemeriksaan terhadap tingkah laku berkenaan.

Sebuah badan pakar, Panel Kajian Langkah-langkah Pencegahan Gangguan Pelanggan, akan menjalankan siasatan. Panel itu boleh meminta bukti seperti rakaman video atau audio untuk membantu menentukan apa yang berlaku dan menilai sama ada tingkah laku itu termasuk dalam skop ordinan.

Gabenor akan mempertimbangkan dapatan dan pendapat panel ketika memutuskan sama ada hendak mengeluarkan perintah larangan. Perintah itu merupakan arahan rasmi yang mewajibkan individu berkenaan menghentikan tingkah laku yang dinyatakan.

Jika individu itu ingkar, kerajaan wilayah boleh membuat aduan jenayah kepada pihak berkuasa penyiasatan. Kes itu kemudian boleh melalui proses keadilan jenayah, dengan mahkamah menentukan kesalahan dan apa-apa hukuman.

Hukuman yang boleh dikenakan ialah denda sehingga 500,000 yen, tahanan penal atau denda ringan. Denda maksimum itu ialah had tertinggi, manakala tahanan dan denda ringan ialah bentuk hukuman jenayah alternatif yang disenaraikan dalam ordinan. Gabenor mengeluarkan perintah larangan; mahkamah mengenakan hukuman jenayah selepas sabitan.

Melindungi Pekerja Sambil Membuka Ruang untuk Aduan

Sesetengah anggota perhimpunan mempersoalkan bagaimana penguatkuasaan akan membezakan tingkah laku tidak munasabah daripada tuntutan pelanggan yang sah. Kebimbangan itu menyentuh inti pati langkah berkenaan: pekerja perlu dilindungi daripada penderaan, sementara pelanggan perlu dapat menyuarakan masalah sebenar berkaitan perkhidmatan, produk atau keputusan.

Mie merancang untuk menerbitkan garis panduan yang mengandungi contoh khusus tingkah laku yang dilarang. Contoh itu penting bagi pekerja yang menentukan bila perlu mendapatkan bantuan, pengurus yang mempertimbangkan permohonan rasmi dan pelanggan yang cuba memahami batas tingkah laku mereka.

Takrif dalam ordinan memberikan beberapa unsur untuk diteliti oleh pegawai, termasuk sama ada tingkah laku melampaui batas yang diterima masyarakat dan sama ada ia menjejaskan persekitaran kerja. Kategori yang lebih serius turut mengambil kira tuntutan, kegigihan dan cara individu mendekati pekerja.

Semakan pakar dan keputusan gabenor menjadi peringkat penilaian antara dakwaan organisasi dengan pengeluaran perintah larangan. Bukti video dan audio boleh membantu panel meneliti kata-kata yang digunakan, tempoh sesuatu pertemuan dan sama ada tingkah laku itu berulang kali diteruskan.

Contoh terperinci dalam garis panduan yang dirancang itu belum diterbitkan dalam maklumat yang diumumkan mengenai langkah berkenaan. Penerbitannya akan membantu menjelaskan cara peruntukan undang-undang akan diterapkan dalam interaksi harian sebelum penguatkuasaan bermula.

Siapakah yang Diliputi di Seluruh Mie?

Majikan swasta, individu yang menjalankan perniagaan sendiri, kerajaan tempatan dan sekolah semuanya termasuk dalam skop ordinan. Jangkauannya mencerminkan hakikat bahawa tuntutan tidak munasabah boleh berlaku di mana-mana sahaja pekerja berurusan dengan orang yang mencari barangan, perkhidmatan atau maklum balas daripada sesebuah institusi.

Rakan niaga turut diliputi bersama pelanggan. Ini memperluas skop langkah berkenaan kepada urusan antara organisasi, apabila pekerja mungkin berdepan tuntutan berterusan daripada seseorang yang mempunyai kaitan dengan hubungan komersial, bukannya orang awam yang membuat pembelian.

Bagi pekerja, perubahan praktikalnya ialah wujudnya laluan melalui organisasi mereka untuk mendapatkan siasatan wilayah dan, dalam kes serius, perintah supaya tingkah laku itu dihentikan. Bagi majikan dan institusi, mengemukakan permohonan rasmi menjadi pintu masuk kepada proses tersebut.

Langkah itu diperkenalkan ketika terdapat kes di Jepun yang menyaksikan pekerja berhenti kerja atau jatuh sakit selepas berdepan tingkah laku pelanggan yang melampau dan tidak munasabah. Pendekatan Mie berusaha menghentikan penderaan berterusan melalui perintah yang boleh dikuatkuasakan, dengan akibat jenayah dikenakan jika perintah itu diingkari.

Perbezaan Mie dengan Wilayah Lain

Hokkaido, Gunma, Tokyo dan Aichi turut menggubal ordinan yang menangani gangguan pelanggan, tetapi langkah tersebut tidak merangkumi hukuman. Keistimewaan Mie sebagai yang pertama di Jepun ialah penambahan hukuman dalam ordinan pencegahan gangguan pelanggan.

Perbezaannya jelas: di Mie, tindakan terlarang yang diteruskan selepas perintah gabenor boleh membawa kepada aduan jenayah dan hukuman oleh mahkamah. Ordinan itu menghubungkan langkah pencegahan dengan proses penguatkuasaan yang melibatkan wilayah, panel pakar, pihak berkuasa penyiasatan dan mahkamah.

Jangkaan Ichimi bahawa langkah itu akan memberi kesan pencegahan berasaskan akibat tambahan tersebut. Individu yang diarahkan berhenti berdepan kemungkinan dihukum jika meneruskan perbuatannya, manakala organisasi mempunyai prosedur yang ditetapkan untuk memohon campur tangan wilayah.

Undian sebulat suara menunjukkan setiap anggota perhimpunan yang mengundi menyokong kelulusan ordinan. Kebimbangan yang dibangkitkan semasa perbahasan tetap meletakkan satu tugas praktikal kepada wilayah itu sebelum April: menjelaskan batas antara aduan yang tegas tetapi sah dengan tingkah laku penderaan yang ditangani oleh ordinan.

Daripada Perbincangan pada 2024 kepada Penguatkuasaan pada 2027

Mie mula membincangkan ordinan itu dalam panel kajian pada 2024 susulan permintaan daripada organisasi buruh dan kumpulan lain. Kelulusan oleh perhimpunan kini membawa wilayah itu daripada peringkat merangka cadangan kepada persediaan untuk melaksanakannya.

Halaman rasmi wilayah itu menyenaraikan bahan dan ringkasan bagi tiga mesyuarat Meja Bulat Kajian Pencegahan Gangguan Pelanggan, yang diadakan pada 19 Ogos dan 5 November 2024, serta 7 Februari 2025. Halaman itu turut merekodkan tinjauan yang dijalankan dari Mei hingga Julai 2024 untuk mengenal pasti keadaan setempat dan membantu merangka langkah pencegahan. Soal selidik seterusnya, yang dijalankan dari Mac hingga April 2025, menggunakan dapatan tinjauan itu serta perbincangan meja bulat, mengelaskan potensi kemudaratan akibat gangguan bagi membantu pertimbangan langkah yang berkesan. Wilayah itu turut menubuhkan Ibu Pejabat Promosi Pencegahan Gangguan Pelanggan dalaman untuk menilai keadaan setempat dan mempertimbangkan langkah pencegahan. Maklumat ini menerangkan pembangunan dasar, bukannya prosedur pengumpulan bukti atau kriteria penilaian panel semakan penguatkuasaan.

Peringkat utamanya ialah:

• 2024: Mie memulakan perbincangan panel kajian susulan permintaan daripada organisasi buruh dan kumpulan lain.
• 16 Oktober 2026: Perhimpunan wilayah sebulat suara meluluskan ordinan itu, termasuk hukuman bagi pelanggaran perintah larangan.
• Sebelum penguatkuasaan: Wilayah itu merancang untuk menyediakan garis panduan dengan contoh khusus tingkah laku yang dilarang.
• 1 April 2027: Ordinan itu mula berkuat kuasa.

Tempoh persediaan memberi Mie masa untuk menjelaskan tingkah laku yang diliputi serta langkah yang perlu diambil untuk memohon tindakan. Pekerja dan pengurus perlu memahami proses permohonan, manakala orang awam memerlukan contoh yang jelas tentang cara peraturan itu terpakai.

Inti pati langkah itu mudah: penderaan serius yang berterusan boleh mencetuskan perintah rasmi supaya perbuatan itu dihentikan, dan keingkaran terhadap perintah itu boleh membawa akibat jenayah. Pelaksanaannya bergantung pada siasatan yang teliti serta keputusan yang menerapkan takrif dalam ordinan kepada fakta setiap kes.

Perkara Utama

• Mie sebulat suara meluluskan ordinan pencegahan gangguan pelanggan pertama di Jepun yang mengenakan hukuman pada 16 Oktober.
• Ordinan itu berkuat kuasa pada 1 April 2027 dan meliputi perniagaan swasta, pengusaha tunggal, kerajaan tempatan serta sekolah.
• Tingkah laku serius termasuk tuntutan tidak munasabah yang berlarutan atau berulang, jeritan yang bersifat penderaan dan perbuatan mengekori pekerja secara berterusan.
• Sebuah organisasi mesti memohon tindakan, panel pakar menjalankan siasatan dan gabenor memutuskan sama ada hendak mengeluarkan perintah larangan.
• Pelanggaran perintah boleh membawa kepada aduan jenayah dan, selepas sabitan, denda sehingga 500,000 yen, tahanan atau denda ringan.
• Mie merancang garis panduan dengan contoh khusus ketika membuat persediaan untuk membezakan gangguan daripada aduan yang sah.