Kajian Tokyo Kaitkan Jurang Kesihatan Mental Kanak-kanak Perempuan dengan Kesunyian dan Tekanan untuk Menjadi Kurus

Pada usia 16 tahun, hampir satu daripada enam kanak-kanak perempuan mengalami gejala kemurungan

Satu kajian yang menjejaki 3,171 remaja di Tokyo mendapati gejala kemurungan dialami oleh 15.9% kanak-kanak perempuan pada usia 16 tahun, berbanding 8.2% kanak-kanak lelaki. Kesunyian dan keinginan untuk menjadi lebih kurus pada usia 14 tahun dianggarkan menyumbang 34.7% daripada jurang itu dalam analisis statistik penyelidik.

Perbezaannya juga ketara bagi pemikiran untuk membunuh diri: 29.8% kanak-kanak perempuan dan 18.1% kanak-kanak lelaki melaporkannya pada usia 16 tahun. Faktor kesunyian dan keinginan untuk menjadi kurus dianggarkan menyumbang 46.3% daripada perbezaan ini, sekali gus memberi perhatian kepada tekanan yang mungkin dapat diubah oleh sekolah, keluarga dan masyarakat.

Pasukan antarabangsa itu merangkumi penyelidik dari Pusat Neurologi dan Psikiatri Kebangsaan Jepun (NCNP), Institut Sains Perubatan Metropolitan Tokyo, Universiti Tokyo dan King's College London. Dapatan mereka diterbitkan dalam Nature Human Behaviour pada 15 September 2026, menurut pengumuman penyelidikan Universiti Tokyo.

Golongan muda membantu memilih perkara yang patut disiasat oleh penyelidik. Dalam bengkel, mereka menceritakan kebimbangan disisihkan, tekanan untuk sentiasa menyesuaikan diri, perbandingan bentuk badan melalui telefon pintar dan tekanan terhadap kanak-kanak perempuan supaya kurus. Kajian itu kemudian meneliti kesunyian dan keinginan untuk menjadi kurus menggunakan data yang dikumpulkan ketika peserta berusia 12, 14 dan 16 tahun.

Dapatan itu memberikan angka khusus bagi pengalaman tersebut. Ia juga mengalihkan perhatian kepada hubungan dan tekanan berkenaan penampilan yang mengelilingi remaja, di samping keperluan kesihatan mental individu mereka. Kanak-kanak lelaki juga mengalami tekanan yang ketara, dengan kira-kira satu daripada 12 melaporkan gejala kemurungan dan hampir satu daripada lima melaporkan pemikiran untuk membunuh diri.

Laporan remaja Tokyo

Analisis Tokyo Teen Cohort merangkumi 1,487 kanak-kanak perempuan dan 1,684 kanak-kanak lelaki yang lahir antara 2002 hingga 2004. Penjejakan peserta yang sama dari semasa ke semasa membolehkan penyelidik mengkaji sama ada pengalaman pada usia 14 tahun dikaitkan dengan kesihatan mental pada usia 16 tahun, dengan mengambil kira keadaan terdahulu.

Kanak-kanak perempuan lebih kerap melaporkan kesunyian dan keinginan untuk menjadi lebih kurus berbanding kanak-kanak lelaki pada usia 14 tahun. Kesunyian dialami oleh 13.2% kanak-kanak perempuan dan 6.0% kanak-kanak lelaki. Keinginan untuk menjadi kurus dilaporkan oleh 41.4% kanak-kanak perempuan dan 11.1% kanak-kanak lelaki.

Ringkasnya, kira-kira empat daripada 10 kanak-kanak perempuan mahu menjadi lebih kurus, berbanding kira-kira seorang daripada sembilan kanak-kanak lelaki. Perbezaannya ialah 30.3 mata peratusan. Kanak-kanak perempuan juga lebih dua kali ganda berkemungkinan melaporkan kesunyian.

Pada usia 16 tahun, perbezaan dalam gejala kemurungan ialah 7.7 mata peratusan, manakala perbezaan dalam pemikiran untuk membunuh diri ialah 11.7 mata peratusan. Gejala kemurungan hampir dua kali lebih lazim dalam kalangan kanak-kanak perempuan. Angka ini menggambarkan jawapan soal selidik berkenaan gejala dan pemikiran; penilaian klinikal digunakan untuk menentukan diagnosis dan keperluan sokongan seseorang.

Golongan muda membantu menentukan soalan kajian

Penyelidik mengadakan perbincangan dengan golongan muda antara 2022 hingga 2025 untuk memahami punca tekanan yang mereka alami. Bengkel yang melibatkan kira-kira 20 anak muda dari Jepun dan Britain membantu mengenal pasti pengalaman yang mungkin terlepas pandang oleh orang dewasa.

Peserta menceritakan ketakutan disisihkan daripada kumpulan, kekurangan kawan yang boleh diajak berbual secara jujur dan rasa letih kerana perlu menyesuaikan diri dengan orang lain. Usikan berkaitan penampilan dan perbandingan bentuk badan dalam talian turut dibincangkan.

Kesunyian dan keinginan untuk menjadi kurus menjadi tumpuan kerana golongan muda menganggapnya penting dan data kohort mengandungi ukuran yang boleh diteliti oleh penyelidik. Proses itu menghubungkan kisah peribadi dengan penyiasatan statistik, dan tidak menyerahkan sepenuhnya pemilihan soalan kajian kepada orang dewasa.

Zui Narita, penyelidik NCNP yang mengetuai kajian itu, berkata penglibatan golongan muda membantu pasukannya menumpukan perhatian pada perkara yang dianggap penting oleh peserta sendiri. Kisah mereka juga mencadangkan bahawa penampilan dan rasa diterima boleh saling berkait rapat: tekanan tentang bentuk badan mungkin hadir bersama kebimbangan sama ada diterima oleh rakan-rakan.

Bagaimana dua pengalaman menyumbang kepada sebahagian jurang

Penyelidik menggunakan kaedah yang dikenali sebagai analisis pengantaraan sebab-akibat, dengan pendekatan statistik yang disebut formula-g pengantaraan parametrik. Dalam bahasa mudah, kaedah ini menganggarkan sejauh mana perbezaan antara kumpulan mungkin berpunca daripada pengalaman perantara tertentu, dalam kes ini kesunyian dan keinginan untuk menjadi kurus.

Analisis itu mengambil kira keadaan yang diukur pada usia 12 tahun, dua pengalaman pada usia 14 tahun dan hasil kesihatan mental pada usia 16 tahun. Pelarasan merangkumi saiz badan, aktiviti fizikal, hubungan dengan ibu bapa dan rakan, buli, penggunaan internet, perkembangan akil baligh dan ukuran kesihatan mental terdahulu. Faktor-faktor ini penting kerana ia mungkin mempengaruhi pengalaman remaja serta tekanan yang dialami kemudian.

Anggaran sumbangan kesunyian dan keinginan untuk menjadi kurus berbeza mengikut hasil yang dikaji:

• Gejala kemurungan: 34.7% daripada perbezaan antara kanak-kanak perempuan dengan kanak-kanak lelaki.
• Pemikiran semasa untuk membunuh diri: 46.3% daripada perbezaan itu.
• Mencederakan diri: 26.7% daripada perbezaan itu.
• Gejala emosi: 23.5% daripada perbezaan itu.
• Keresahan: 7.7% daripada perbezaan itu.

Peratusan itu merujuk kepada jurang antara kanak-kanak perempuan dengan kanak-kanak lelaki. Contohnya, anggaran 34.7% merujuk kepada perbezaan gejala kemurungan antara kedua-dua kumpulan. Penyelidik turut menjalankan 19 analisis sensitiviti, iaitu pemeriksaan yang mengubah andaian atau pilihan analisis, dan mendapati hasilnya secara umum konsisten dengan analisis utama.

Anggaran itu berasaskan kajian pemerhatian dan bergantung pada andaian tentang kaitan antara faktor yang diukur. Pasukan penyelidik mengenal pasti ujian di wilayah dan populasi lain sebagai langkah seterusnya, kerana kohort itu kebanyakannya mewakili penduduk bandar Tokyo.

Mengapa media sosial turut menjadi tumpuan

Peserta muda menceritakan perbandingan tubuh melalui telefon pintar dan jangkaan bahawa wanita perlu kurus. Kisah mereka menunjukkan cara khusus aktiviti dalam talian boleh membawa tekanan berkenaan penampilan ke dalam persahabatan seharian.

Hirofumi Utsumi, pengarah wakil Sukuto, sebuah organisasi bukan untung di Omura, Wilayah Nagasaki, mengaitkan pengalaman itu dengan kerjanya menyediakan persekolahan alternatif dan tempat untuk kanak-kanak meluangkan masa serta berasa diterima. Beliau menggambarkan kumpulan rakan yang menganggap tindakan menyemak dan segera membalas hantaran media sosial sebagai cara mengesahkan keanggotaan.

Utsumi berkata penerimaan yang dikaitkan dengan penampilan boleh menjadikan satu piawaian yang membebankan sebagai sesuatu yang dirasakan wajib dipenuhi oleh kanak-kanak perempuan demi terus diterima. Menurut beliau, keinginan untuk menjadi kurus boleh mencerminkan hasrat mendesak untuk menyesuaikan diri, di samping ketakutan ditolak.

Analisis Tokyo mengambil kira penggunaan internet dalam pelarasan statistiknya. Ukuran utamanya menjejaki kesunyian dan keinginan untuk menjadi kurus pada usia 14 tahun, kemudian mengaitkannya dengan kesihatan mental pada usia 16 tahun. Soalan tentang platform, kandungan dan corak interaksi tertentu memerlukan kajian yang direka khusus untuk menelitinya.

Kajian di Ehime menambah bukti tentang imej tubuh

Penyelidikan yang dijalankan pada September 2020 di Toon, Wilayah Ehime, meneliti media sosial dan ketidakpuasan terhadap tubuh dalam kalangan 161 kanak-kanak perempuan berusia 12 hingga 15 tahun di dua sekolah menengah rendah awam di bandar itu. Kajian tersebut memberi tumpuan kepada perasaan mereka tentang tubuh masing-masing.

Kajian imej tubuh bertajuk Kesan media sosial terhadap ketidakpuasan terhadap tubuh dalam kalangan kanak-kanak perempuan sekolah menengah rendah di Jepun itu mengelaskan 44 peserta sebagai mengalami ketidakpuasan terhadap tubuh dan 117 peserta sebagai berada di bawah ambang soal selidik. Ketidakpuasan terhadap tubuh bermaksud mempunyai fikiran atau perasaan negatif tentang saiz, bentuk atau berat badan sendiri.

Kanak-kanak perempuan yang tidak berpuas hati dengan tubuh mereka lebih kerap menggunakan media sosial dan lebih kerap mengikuti akaun yang menumpukan pada tubuh kurus. Mengikuti akaun tersebut dikaitkan dengan nisbah odds terlaras sebanyak 3.82 bagi ketidakpuasan terhadap tubuh. Nisbah odds membandingkan kemungkinan berlakunya sesuatu hasil antara kumpulan; ia berbeza daripada perbandingan langsung peratusan mereka yang terjejas.

Anggaran itu mempunyai selang keyakinan 95% yang luas, antara 1.05 hingga 13.89, menunjukkan ketidakpastian yang ketara tentang kekuatan kaitan tersebut. Penyelidik mengumpulkan ukuran pada satu masa sahaja dan menggesa kajian yang menjejaki peserta dari semasa ke semasa untuk menjelaskan hubungan itu.

Dapatan Ehime menambah perincian khusus kepada perbincangan: kandungan yang diikuti oleh kanak-kanak perempuan mungkin penting di samping kekerapan mereka menggunakan media sosial. Kohort Tokyo pula menyumbang perspektif berbeza dengan menjejaki pengalaman dan kesihatan mental kemudian sepanjang usia remaja.

Angka kebangsaan menunjukkan isu ini mendesak

Kenyataan penyelidikan 2025 NCNP yang menggunakan statistik Kementerian Kesihatan, Buruh dan Kebajikan merekodkan 430 kematian akibat bunuh diri dalam kalangan kanak-kanak perempuan bawah 20 tahun pada 2024, berbanding 370 dalam kalangan kanak-kanak lelaki. Kenyataan itu menyebut bahawa buat pertama kalinya, jumlah kanak-kanak perempuan melebihi kanak-kanak lelaki dalam kumpulan umur tersebut.

Sedekad sebelumnya, angka berkenaan ialah 165 kanak-kanak perempuan dan 373 kanak-kanak lelaki. Oleh itu, jumlah dalam kalangan kanak-kanak perempuan meningkat sebanyak 265, atau kira-kira 161%, manakala jumlah dalam kalangan kanak-kanak lelaki hampir tidak berubah. Kanak-kanak perempuan membentuk kira-kira 54% daripada jumlah keseluruhan pada 2024, berbanding kira-kira 31% sedekad sebelumnya.

Jumlah yang lebih khusus melibatkan murid sekolah rendah, menengah rendah dan menengah atas merekodkan 290 kanak-kanak perempuan dan 239 kanak-kanak lelaki pada 2024, juga kali pertama keadaan itu berbalik dalam kategori tersebut. Jumlah kanak-kanak perempuan sekali lagi melebihi kanak-kanak lelaki pada 2025. Angka murid merangkumi mereka yang bersekolah, manakala angka yang lebih besar merangkumi semua individu bawah 20 tahun.

Kenyataan NCNP itu mengiringi makalah lain, Krisis Senyap Kesihatan Mental Kanak-kanak Perempuan, yang diterbitkan dalam Nature Human Behaviour pada 30 September 2025. Makalah itu mengenal pasti beberapa faktor yang mungkin menyumbang, termasuk tekanan untuk memenuhi jangkaan tradisional terhadap wanita sambil mencapai kejayaan sosial, penggunaan internet yang memudaratkan, eksploitasi seksual dalam talian dan secara bersemuka, keinginan berlebihan untuk menjadi kurus serta akil baligh lebih awal.

Perkembangan bukti

Penyelidikan ini menghimpunkan beberapa tempoh: tahun-tahun peserta Tokyo membesar, perbincangan kemudian dengan golongan muda dan penerbitan dua makalah akademik. Memisahkan tarikh-tarikh itu membantu menjelaskan perkembangan kajian berkenaan.

• 2002 hingga 2004: Peserta Tokyo dilahirkan.
• Usia 12, 14 dan 16 tahun: Peserta melengkapkan soal selidik yang digunakan dalam analisis kohort.
• September 2020: Penyelidik menjalankan tinjauan imej tubuh di Toon, Wilayah Ehime.
• 2022 hingga 2025: Perbincangan dengan golongan muda membantu mengenal pasti kesunyian dan keinginan untuk menjadi kurus sebagai keutamaan kajian.
• 30 September 2025: Krisis Senyap Kesihatan Mental Kanak-kanak Perempuan diterbitkan dalam talian.
• 15 September 2026: Makalah kohort Tokyo tentang kesunyian, tubuh kurus dan perbezaan kesihatan mental remaja diterbitkan dalam talian.
• 17 September 2026: Universiti Tokyo mengeluarkan pengumuman penyelidikannya.

Peratusan Tokyo menggambarkan pengalaman peserta ketika mereka masih remaja. Statistik kematian kebangsaan dan perundingan kemudian memberikan konteks terkini tentang kepentingan dapatan itu dalam perbahasan semasa mengenai sokongan untuk golongan muda.

Perubahan yang diharapkan daripada orang dewasa

Narita menggesa tindakan menangani persekitaran yang mewujudkan tekanan berkenaan penampilan dan kesunyian. Antara langkah yang dicadangkannya ialah pendidikan dan inisiatif media untuk mengurangkan jangkaan penampilan yang memudaratkan, selain memperkukuh hubungan di sekolah dan dalam masyarakat.

Narita, penyelidik NCNP yang mengetuai kajian itu, berkata orang dewasa boleh membantu mengurangkan keinginan untuk menjadi kurus. Dalam kenyataan yang diterjemahkan, beliau berkata:

Keinginan untuk menjadi kurus berpunca daripada persekitaran yang dicipta oleh orang dewasa, dan ia boleh dikurangkan. Langkah pendidikan dan media untuk mengurangkan tekanan penampilan yang memudaratkan, serta usaha membina hubungan di sekolah dan dalam masyarakat, diperlukan.

Pengumuman universiti itu turut menggesa penyertaan golongan muda dalam membangunkan tindak balas melalui pendidikan, media dan dasar. Kisah yang dikongsi dalam bengkel menunjukkan keutamaan praktikal: mengurangkan usikan berkaitan penampilan, menjadikan persahabatan lebih selamat dan menyediakan peluang untuk bercakap secara jujur tanpa takut disisihkan.

Utsumi menekankan bahawa orang dewasa perlu lebih mudah didekati. Beliau menggesa mereka membina kepercayaan dengan mendengar kanak-kanak sehingga mereka selesai bercakap dan memberi mereka lebih banyak peluang untuk berasa diterima dalam kehidupan seharian. Langkah yang dicadangkannya menangani keperluan untuk rasa diterima yang menurutnya menjadi punca di sebalik usaha mendapatkan pengiktirafan dalam talian.

Pengumuman penyelidikan itu tidak menetapkan jadual pelaksanaan bagi program tertentu. Keutamaan penyelidikan seterusnya ialah menguji dapatan di luar bandar Tokyo, manakala sokongan yang dicadangkan berpusat pada dua matlamat nyata: mengurangkan tekanan tentang penampilan dan memperkukuh hubungan dengan orang lain.

Perkara Utama

• Dalam kalangan 3,171 remaja Tokyo, 15.9% kanak-kanak perempuan dan 8.2% kanak-kanak lelaki melaporkan gejala kemurungan pada usia 16 tahun.
• Pemikiran untuk membunuh diri dilaporkan oleh 29.8% kanak-kanak perempuan dan 18.1% kanak-kanak lelaki.
• Kesunyian dan keinginan untuk menjadi kurus pada usia 14 tahun dianggarkan menyumbang 34.7% daripada jurang gejala kemurungan dan 46.3% daripada jurang pemikiran untuk membunuh diri.
• Pada usia 14 tahun, 41.4% kanak-kanak perempuan mahu menjadi lebih kurus, berbanding 11.1% kanak-kanak lelaki.
• Golongan muda membantu memilih keutamaan kajian melalui perbincangan tentang perasaan disisihkan, persahabatan dan tekanan penampilan.
• Penyelidik menggesa hubungan sosial diperkukuh, tekanan berkenaan penampilan dikurangkan dan dapatan diuji selanjutnya dalam populasi lain.