Ujian Paip Air Korea Selatan Mengesan Pelarut Toksik yang Tiada dalam Had Keselamatan Bahan

Paip keluli bersalut epoksi mencatat kadar pengesanan tertinggi

Pelarut toksik dikesan dalam ratusan ujian makmal terhadap produk bekalan air di Korea Selatan antara 2022 hingga 2025, sekali gus mendedahkan kelompongan dalam peraturan yang mengawal bahan yang bersentuhan dengan air minuman. Daripada 45 paip keluli bersalut resin epoksi, xilena dikesan dalam 44, etilbenzena dalam 41 dan toluena dalam 33. Piawaian kebersihan dan keselamatan semasa bagi bahan bekalan air tidak menetapkan had larut lesap untuk ketiga-tiga bahan kimia tersebut.

Dapatan itu terkandung dalam kajian akhir tentang pemantauan dan pengurusan bahan berbahaya tidak terkawal, yang diperoleh pejabat Lee Yong-woo, ahli parlimen Parti Demokratik. Korea Conformity Laboratories dan penyelidik lain menjalankan kajian tersebut dan menyerahkan laporan itu kepada Korea Water Technology Certification Institute pada Disember 2025.

Daripada 587 produk, toluena dikesan dalam 174 produk, atau 29.6%; etilbenzena dalam 102, atau 17.4%; dan xilena dalam 120, atau 20.4%. Produk tersebut merangkumi paip, injap, pam, salutan dan pili yang dihantar kepada institusi pengujian untuk pensijilan, pemeriksaan atau ujian kualiti.

Penyelidik mencadangkan had bagi jumlah setiap pelarut yang boleh berpindah daripada bahan resin epoksi ke dalam air ujian. Mereka turut mengesyorkan agar tindakan dimulakan terhadap paip air bersalut epoksi yang menunjukkan pelepasan tinggi, serta pengeluar dibantu untuk beralih kepada cat yang menggunakan kurang pelarut atau langsung tidak menggunakannya.

Bagi isi rumah, isu segera melibatkan produk yang dilalui air. Pengukuran di Korea itu diperoleh daripada ujian makmal yang mendedahkan bahan kepada air dalam keadaan yang ditetapkan. Pendedahan isi rumah bergantung pada keadaan dalam sistem yang dipasang, termasuk aliran air dan tempoh air bersentuhan dengan permukaan. Pengukuran keadaan tersebut memerlukan ujian air dalam penggunaan sebenar.

Dapatan ujian terhadap 587 produk

Toluena ditemui dalam beberapa kategori, bukan hanya satu jenis produk paip. Kadar pengesanan mencecah 46% bagi paip logam, 36% bagi injap, 34% bagi pam dan 30% bagi cat serta salutan. Penyelidik turut mengesannya dalam 29% paip bukan logam dan 26% pili.

Kajian itu memilih produk yang mengandungi bahan sesuai untuk analisis sebatian organik meruap. Bahan kimia ini mudah berpindah ke udara; sesetengahnya juga boleh larut dalam air. Toluena, etilbenzena dan xilena ialah pelarut organik yang digunakan dalam proses perindustrian, termasuk pembuatan dan penggunaan salutan.

Kesemua 587 produk itu dihantar melalui institusi pengujian, maka peratusan tersebut menggambarkan kumpulan produk berkenaan. Tinjauan yang direka untuk mewakili semua produk yang dijual atau dipasang di seluruh Korea Selatan memerlukan pendekatan persampelan yang berbeza.

Paip keluli bersalut epoksi menonjol dalam kumpulan yang diuji. Kadar pengesanannya ialah 73.3% bagi toluena, 91.1% bagi etilbenzena dan 97.8% bagi xilena. Berbanding kadar masing-masing bagi keseluruhan 587 produk, peratusan tersebut kira-kira 2.5 kali, 5.2 kali dan 4.8 kali lebih tinggi.

Kekerapan pengesanan menunjukkan sama ada sesuatu bahan kimia muncul dalam ujian. Jumlah yang dilepaskan ialah ukuran berasingan yang diperlukan untuk membandingkan produk dengan had keselamatan berangka. Penyelidik merujuk kepada pengesanan berulang dan pelepasan tinggi daripada sesetengah produk ketika mengesyorkan kawalan pada peringkat bahan.

Bagaimana pelarut boleh kekal dalam salutan pelindung

Salutan epoksi melindungi paip keluli daripada kakisan dengan mewujudkan penghalang antara logam dengan air. Penyelidik Korea mengenal pasti sisa pelarut dalam penghalang itu sebagai kemungkinan sumber bahan kimia yang ditemui dalam ujian.

Pelarut yang digunakan untuk membuat atau menyapu cat boleh kekal di dalam salutan semasa ia mengeras. Jika bahagian luar mengeras sebelum bahagian dalam, sebahagian pelarut boleh terperangkap. Salutan yang tebal atau tidak diberi masa mencukupi untuk mengeras juga boleh mengekalkan pelarut yang kemudiannya berpindah ke dalam air.

Pengerasan ialah proses yang membolehkan salutan membentuk struktur yang keras dan stabil. Tempohnya penting kerana permukaan yang terasa keras mungkin masih mengandungi bahan di bahagian dalam yang belum selesai mengeras.

Kertas Permeation and Leaching Agensi Perlindungan Alam Sekitar Amerika Syarikat (EPA) menghuraikan kajian terdahulu yang mengaitkan prestasi epoksi dengan tempoh pengerasan. Tempoh pengerasan yang lebih lama menghasilkan pelapik yang lebih stabil, dan dokumen itu mengesyorkan agar pengerasan dilanjutkan serta paip yang baru dilapik direndam sebelum mula digunakan.

Bukti itu memberikan langkah intervensi yang jelas kepada pengeluar: formulasi, ketebalan dan proses pengerasan salutan boleh mempengaruhi bahan yang kemudiannya memasuki air. Cadangan Korea menggabungkan kawalan terhadap produk siap dengan sokongan untuk menukar cat yang digunakan dalam pembuatannya.

Kelompongan peraturan yang dikenal pasti pada 2022

Lembaga Audit dan Pemeriksaan Korea Selatan mengetengahkan keperluan untuk menetapkan piawaian bagi ketiga-tiga pelarut itu pada 2022. Kementerian Alam Sekitar, yang kini dikenali sebagai Kementerian Iklim, Tenaga dan Alam Sekitar, mengakui ketiadaan piawaian tersebut dalam pelan pelaksanaan pengurusan prestasinya bagi 2025.

Kementerian itu berkata ia telah berusaha meminda Dekri Pelaksanaan Akta Bekalan Air sejak Februari 2024 sebagai tindak balas terhadap dapatan audit. Kronologi ini meletakkan kajian terkini dalam konteks proses peraturan yang telah berlangsung selama beberapa tahun.

• 2022: Lembaga Audit dan Pemeriksaan mengetengahkan keperluan untuk menetapkan piawaian bagi ketiga-tiga pelarut.
• 2022 hingga 2025: Penyelidik meneliti 587 produk bekalan air yang dihantar kepada institusi pengujian.
• Februari 2024: Kementerian mula berusaha meminda Dekri Pelaksanaan Akta Bekalan Air.
• 2025: Pelan prestasi kementerian mengakui bahawa piawaian keselamatan bahan tidak menetapkan had bagi bahan kimia tersebut.
• Disember 2025: Laporan pemantauan akhir diserahkan kepada Korea Water Technology Certification Institute.

Lee, anggota Jawatankuasa Iklim, Tenaga, Alam Sekitar dan Buruh Perhimpunan Kebangsaan, menggesa siasatan terhadap punca bahan itu dikesan. Beliau turut menggesa kementerian memasukkan bahan tersebut dalam piawaian kebersihan dan keselamatan serta segera menetapkan kaedah ujian rasmi berkaitan.

Tiada tarikh diberikan bagi penerimaan had yang dicadangkan atau penyelesaian kaedah ujian tersebut. Kedua-duanya penting untuk penguatkuasaan: had berangka memberitahu pengeluar jumlah yang dibenarkan, manakala kaedah yang seragam memberitahu makmal cara mengukurnya.

Maksud had yang dicadangkan

Penyelidik Korea mencadangkan tiga had larut lesap bagi bahan bekalan air yang diperbuat daripada resin epoksi: 0.07 miligram seliter untuk toluena, 0.03 miligram seliter untuk etilbenzena dan 0.05 miligram seliter untuk xilena.

Setiap had yang dicadangkan ialah satu persepuluh daripada piawaian kualiti air minuman yang sepadan. Dalam unit yang lebih kecil, had yang dicadangkan ialah 70 mikrogram seliter bagi toluena, 30 bagi etilbenzena dan 50 bagi xilena. Satu mikrogram bersamaan satu perseribu miligram.

Had larut lesap produk mengawal sumbangan daripada bahan yang diuji dalam keadaan yang ditetapkan. Piawaian air minuman pula terpakai kepada air itu sendiri. Menetapkan had produk pada paras lebih rendah memberi ruang kepada sumbangan daripada komponen dan sumber lain di sepanjang laluan bekalan air.

Kertas EPA itu menghuraikan pendekatan serupa di bawah versi ANSI/NSF Standard 61 yang dibincangkannya. Kepekatan produk tunggal yang dibenarkan lazimnya satu persepuluh daripada had kawal selia atau panduan yang berkenaan. Piawaian tersebut menetapkan keperluan kesihatan minimum bagi bahan cemar yang masuk ke dalam air minuman daripada komponen, bahan dan produk.

Pensijilan bukan sekadar merendam paip di dalam air dan mengambil satu sampel. Dokumen EPA itu menghuraikan semakan formulasi kimia, kapasiti produk dan suhu operasi maksimum yang dimaksudkan. Keadaan ujian boleh berbeza mengikut luas permukaan yang bersentuhan dengan air, tempoh pendedahan, pembersihan, perendaman dan jadual pensampelan.

Butiran tersebut amat relevan bagi salutan epoksi kerana sentuhan dengan air dan proses pengerasan mempengaruhi pelepasan bahan kimia. Peraturan Korea yang boleh diguna pakai perlu menetapkan keadaan ujian yang boleh diulang bersama kepekatan yang dicadangkan.

Kajian epoksi terdahulu menjelaskan kepentingan cara penggunaan

Kertas EPA itu meneliti eksperimen terhadap panel keluli bersalut epoksi yang mendapati pelarut membentuk 51% daripada bahan yang dilepaskan oleh salutan. Pelarut yang dikenal pasti termasuk metil isobutil keton dan beberapa jenis xilena.

Berdasarkan keputusan eksperimen makmal selama 30 hari, penyelidik menganggarkan kadar awal pelepasan pelarut daripada tangki simpanan sebanyak 40 hingga 187 mikrogram seliter sehari. Selepas 30 hari, kadar yang dianggarkan turun kepada 8 hingga 37 mikrogram seliter sehari. Angka tersebut menggambarkan kadar pelepasan mengikut masa.

Pemerhatian di lapangan menyokong kebimbangan tentang sisa pelarut: metil isobutil keton dan xilena dikesan dalam air yang keluar dari dua daripada tiga tangki simpanan yang dipantau sebulan selepas penggunaan epoksi.

Eksperimen oleh City of Calgary turut menunjukkan perbezaan besar antara produk epoksi. Air yang dibiarkan bersentuhan selama 72 jam dengan lima jenis resin epoksi mengandungi jumlah kepekatan BTEX antara 0.2 hingga 48.0 miligram seliter. BTEX ialah nama kolektif bagi benzena, toluena, etilbenzena dan xilena.

Kajian terdahulu ini melibatkan salutan, kaedah penyediaan dan keadaan sentuhan air masing-masing. Secara keseluruhan, kajian tersebut menjelaskan sebab pengawal selia meneliti kedua-dua formula bahan dan cara pelapik digunakan. Kajian EPA mendapati pelepasan bahan tambahan organik lazimnya menurun dari semasa ke semasa, menjadikan penyediaan sebelum penggunaan langkah penting untuk mengawal pelepasan awal.

Penyambung plastik menunjukkan satu lagi laluan bahan kimia masuk ke dalam air

Satu kajian berasingan yang diterbitkan pada 1 Ogos 2024 meneliti tujuh penyambung bekalan air plastik, termasuk produk yang digunakan untuk pili, perkakas dan mesin basuh. Penulisnya, Kristofer P. Isaacson, Halley Le, Akshat Verma, Jeffrey P. Youngblood, Amisha D. Shah dan Andrew J. Whelton, mengkaji pelepasan bahan kimia daripada produk baharu dan kesan selepas produk itu terdedah kepada air tercemar.

Kajian penyambung air mereka mendapati tiub PVC baharu melepaskan fenol pada kepekatan 1.3 hingga 6.4 miligram seliter. PVC jernih melebihi panduan kesihatan EPA Amerika Syarikat sebanyak 6 miligram seliter bagi pendedahan selama sehari dalam tempoh pendedahan pertama.

Penyambung itu dinyatakan telah diperakui di bawah NSF/ANSI Standard 61. Penyelidik turut menyebut kajian terdahulu yang mengenal pasti toluena, etilbenzena dan xilena antara bahan kimia yang dilepaskan oleh paip plastik.

Penyambung fleksibel terletak berhampiran tempat orang mengambil air, seperti di bawah pili dapur atau di sebelah peti sejuk. Formulasi bahannya berbeza daripada paip tegar, maka pemeriksaan terhadap paip utama sahaja tidak meneliti sebahagian laluan air ke pili.

Mengapa pembilasan selepas pencemaran boleh memerlukan lebih banyak usaha

Kajian penyambung 2024 itu turut meneliti keadaan yang berbeza: bahan cemar memasuki sistem paip melalui air yang terjejas oleh hidrokarbon. Penyelidik mendedahkan penyambung itu selama 24 jam kepada air tercemar yang mengandungi toluena pada kadar 6,620 mikrogram seliter, etilbenzena pada kadar 292 dan jumlah xilena sebanyak 2,513.

Bahan penyambung menyerap lebih 90% bahan cemar hidrokarbon semasa pendedahan awal. Penyelidik kemudian mengalirkan keluar air dan membilas penyambung, sebelum mengisinya dengan air ujian baharu untuk tiga tempoh berturut-turut selama 72 jam. Bahan kimia berpindah semula daripada plastik ke dalam air itu, kadangkala pada kepekatan yang melebihi had kesihatan.

Isaacson dan rakan-rakan penyelidiknya merumuskan dapatan itu dalam abstrak kajian:

Sebahagian besar jisim yang terserap kekal dalam plastik pada akhir usaha penyahcemaran, menunjukkan produk tersebut terus menimbulkan risiko larut lesap.

Dalam konteks ini, penjerapan bermaksud sesuatu bahan menyerap bahan kimia daripada air yang menyentuhnya. Air tawar kemudiannya boleh menarik sebahagian bahan kimia itu keluar semula. Dapatan ini penting untuk pemulihan selepas kejadian seperti tumpahan bahan kimia atau kebakaran hutan, apabila penggantian air tercemar mungkin meninggalkan bahan kimia tersimpan dalam bahan paip.

Perubahan yang boleh menangani dapatan Korea

Penyelidik Korea mengesyorkan kawalan berperingkat dimulakan terhadap paip air bersalut epoksi yang menunjukkan paras larut lesap tinggi. Mereka turut menyeru pemberian sokongan untuk membantu pengeluar beralih kepada salutan yang menggunakan sedikit pelarut atau langsung tidak menggunakannya.

Penyelidik merujuk kepada penilaian ketoksikan luar negara yang menerangkan kemungkinan kesan terhadap hati, buah pinggang dan sistem saraf, bergantung pada laluan dan jumlah pendedahan. Bagi pembekal air dan pengawal selia, tugas praktikalnya ialah mengukur pelepasan bahan kimia secara konsisten dan mengawal produk sebelum memasuki sistem bekalan.

Pemantauan Korea, kajian EPA dan eksperimen penyambung mengenal pasti titik berlainan dalam proses itu: sisa bahan kimia daripada pembuatan, penggunaan dan pengerasan salutan, serta bahan kimia yang diserap ketika insiden pencemaran. Setiap aspek memerlukan perhatian terhadap bahan yang bersentuhan dengan air, di samping ujian terhadap air yang dibekalkan kepada pengguna.

Perkara Utama

• Ujian terhadap 587 produk bekalan air Korea Selatan mengesan toluena dalam 174 produk, etilbenzena dalam 102 dan xilena dalam 120.
• Daripada 45 paip keluli bersalut epoksi, xilena dikesan dalam 44 dan etilbenzena dalam 41.
• Piawaian kebersihan dan keselamatan bahan semasa tidak menetapkan had larut lesap bagi ketiga-tiga pelarut tersebut.
• Penyelidik mencadangkan had bersamaan satu persepuluh daripada piawaian air minuman yang sepadan dan mengesyorkan agar kawalan dimulakan terhadap paip bersalut epoksi yang menunjukkan pelepasan tinggi.
• Dapatan Korea diperoleh daripada ujian produk di makmal. Penilaian pendedahan isi rumah memerlukan pengukuran yang mencerminkan penggunaan air sebenar.
• Kajian berasingan menekankan kepentingan mengeraskan salutan dengan betul dan menilai penyambung plastik selepas pencemaran kimia.