Pakistan Naikkan Kadar Faedah kepada 12% ketika Harga Minyak dan Gandum Mengancam Pemulihan Inflasi

Sembilan anggota jawatankuasa menyokong kenaikan kadar pinjaman

Bank pusat Pakistan menaikkan kadar faedah dasarnya daripada 11.5% kepada 12% pada 26 Oktober 2026, ketika harga minyak yang tinggi, kenaikan harga gandum dan konflik di Timur Tengah mengancam untuk mengekalkan inflasi di atas sasaran. Kadar baharu itu berkuat kuasa pada 27 Oktober, sementara bank itu masih meramalkan pertumbuhan ekonomi sebanyak 3.5% hingga 4.5% bagi tahun kewangan yang berakhir pada Jun 2027.

Gabenor State Bank of Pakistan, Jameel Ahmad, mengumumkan keputusan itu dalam sidang media di Karachi. Sembilan daripada 10 anggota Jawatankuasa Dasar Monetari menyokong kenaikan sebanyak 50 mata asas. Seorang lagi anggota mahukan kenaikan yang lebih besar, menunjukkan bahawa perbezaan pendapat tertumpu pada sejauh mana dasar perlu diperketatkan.

Satu mata asas bersamaan satu perseratus mata peratusan, maka keputusan itu menambah setengah mata peratusan kepada kadar penanda aras. Kadar tersebut mempengaruhi kos pinjaman di seluruh ekonomi, termasuk pinjaman perniagaan dan sebahagian hutang pengguna.

Inflasi September berada pada 10.3%, melebihi julat sasaran bank itu, iaitu 5% hingga 7%. Harga minyak melebihi $100 setong dan masalah bekalan gandum dalam negara menjadi faktor utama keputusan tersebut. Bank itu turut memberi amaran bahawa kenaikan kos makanan dan tenaga boleh merebak kepada harga lain jika isi rumah dan perniagaan mula menjangkakan inflasi akan kekal tinggi.

Pakistan memasuki tempoh ini dengan penampan kewangan yang lebih kukuh berbanding ketika menghadapi tekanan sebelum ini. Rizab pertukaran asing bank pusat berjumlah kira-kira $21.5 bilion, cukup untuk menampung import selama tiga bulan, manakala kiriman wang warga Pakistan di luar negara melebihi jangkaan. Sumber itu membantu membayar bil luar negara, namun kos tenaga yang tinggi dan pemulihan import terus mengujinya.

Mengapa minyak dan gandum mengubah pertimbangan

Ahmad berkata keadaan geopolitik telah mendorong kenaikan harga tenaga, sementara harga gandum meningkat sejak beberapa bulan kebelakangan ini. Pakistan bergantung pada tenaga import, maka kenaikan harga minyak global boleh meningkatkan bil import negara dan kos yang ditanggung isi rumah serta perniagaan.

Jawatankuasa Dasar Monetari mengenal pasti konflik berterusan di Timur Tengah sebagai kebimbangan utama. Dalam kenyataan dasarnya, jawatankuasa itu berkata:

Jawatankuasa mengambil maklum bahawa konflik di Timur Tengah yang semakin meruncing, serta prospek penyelesaian dalam masa terdekat yang tipis, menyebabkan harga tenaga global kekal tinggi secara berterusan.

Kos bahan api memberi kesan lebih luas daripada harga di stesen minyak. Pengangkutan gandum, pengendalian mesin dan penghantaran barangan siap semuanya memerlukan tenaga. Apabila kegiatan ini menjadi lebih mahal, perniagaan mungkin mengenakan harga lebih tinggi bagi produk mereka. Kenaikan harga gandum menambah tekanan kerana gandum ialah makanan asas yang digunakan di seluruh Pakistan.

Bank itu berkata langkah monetari terdahulu dan disiplin perbelanjaan kerajaan membantu membendung kesan kejutan global dalam negara. Kini, kebimbangannya ialah tekanan berpanjangan akan menyukarkan usaha menurunkan inflasi, walaupun lonjakan awal harga minyak atau makanan sudah berlalu.

Inflasi mereda pada September tetapi kekal melebihi sasaran

Kadar inflasi tahunan Pakistan meningkat daripada 9.2% pada Julai kepada 11.1% pada Ogos, sebelum mereda kepada 10.3% pada September. Bacaan September masih lebih tinggi daripada jangkaan jawatankuasa dan kekal 3.3 mata peratusan melebihi paras tertinggi julat sasarannya.

Inflasi yang lebih rendah bermakna harga meningkat dengan lebih perlahan, bukannya kembali ke paras sebelumnya. Oleh itu, bil barangan dapur sesebuah isi rumah boleh menjadi lebih besar walaupun kadar inflasi tahunan menurun dari satu bulan ke bulan berikutnya.

Inflasi teras, yang tidak mengambil kira harga makanan dan tenaga yang tidak menentu, kekal sekitar 8.4%. Ukuran ini membantu bank menilai sejauh mana tekanan harga telah merebak melangkaui barangan yang harganya boleh berubah mendadak akibat cuaca, hasil tuaian atau pasaran antarabangsa.

Tinjauan pengguna menambah kebimbangan bank itu. Isi rumah menjangkakan inflasi lebih tinggi, walaupun jangkaan inflasi perniagaan menurun. Indikator keyakinan bagi kedua-dua kumpulan turut melemah. Oleh itu, jawatankuasa bertindak berdasarkan gambaran bercampur-campur: sebahagian tekanan harga telah mereda, sementara keluarga masih bimbang tentang kos pada masa depan.

Makna kadar lebih tinggi kepada isi rumah dan perniagaan

Kadar penanda aras 12% bertujuan memperlahankan penyebaran inflasi melalui perbelanjaan dan jangkaan. Kadar faedah yang lebih tinggi lazimnya menjadikan pinjaman kurang menarik dan simpanan lebih menguntungkan, sekali gus mengurangkan sebahagian tekanan terhadap permintaan.

Perniagaan yang memohon pinjaman untuk membeli mesin, menambah inventori atau berkembang mungkin berdepan kos pembiayaan lebih tinggi. Pengguna yang membuat pinjaman baharu juga mungkin membayar lebih. Bayaran pinjaman sedia ada dengan kadar faedah berubah-ubah boleh meningkat apabila kadar dalam kontrak diselaraskan, manakala masa dan jumlah perubahan bergantung pada terma pinjaman.

Kos pinjaman yang lebih tinggi datang pada waktu yang sukar bagi syarikat yang cuba berkembang selepas tempoh kelemahan ekonomi. Syarikat mungkin menangguhkan pelaburan atau mengurangkan jumlah pinjaman yang mampu diambil oleh perniagaan. Bagi isi rumah yang sudah membayar lebih untuk makanan dan bahan api, ansuran pinjaman yang lebih tinggi akan menambah satu lagi perbelanjaan.

Matlamat bank itu adalah untuk menghalang kejutan bekalan awal daripada mencetuskan kitaran kenaikan harga yang lebih luas. Sebagai contoh, syarikat pengangkutan yang menghadapi bil bahan api lebih tinggi mungkin menaikkan caj, lalu mendorong kedai menaikkan harga. Jika perniagaan menjangkakan kos akan terus meningkat, mereka mungkin memasukkan kenaikan tambahan dalam perancangan. Ahli ekonomi menyifatkan penyebaran kepada harga lain ini sebagai kesan pusingan kedua.

Bekalan minyak, pengedaran gandum dan gangguan perdagangan memerlukan tindak balas di luar dasar monetari. Keputusan kadar faedah itu menangani perbelanjaan dan jangkaan sementara tekanan bekalan tersebut berterusan.

Sokongan lebih kuat untuk tindakan selepas kadar dikekalkan pada September

Keputusan Oktober menyusuli mesyuarat September, ketika tujuh anggota jawatankuasa menyokong pengekalan kadar pada 11.5%, manakala tiga anggota mahukan kenaikan satu mata peratusan. Menjelang Oktober, kesemua 10 anggota menyokong kenaikan, walaupun seorang mahukan kenaikan melebihi setengah mata peratusan yang diputuskan.

Perkembangan terkini menunjukkan perubahan penilaian jawatankuasa:

• Julai 2026: Bank mengekalkan kadar dasar pada 11.5%.
• 14 September 2026: Jawatankuasa sekali lagi mengekalkan kadar pada 11.5%, walaupun tiga anggota menyokong kenaikan.
• 26 Oktober 2026: Sembilan anggota menyokong kenaikan kepada 12%, manakala seorang memilih kenaikan lebih besar.
• 27 Oktober 2026: Kadar baharu 12% mula berkuat kuasa.

Ahmad berkata jangkaan inflasi dan kedudukan luaran bertambah buruk sejak September. Namun, kadar dasar itu masih 10 mata peratusan di bawah rekod 22% yang dicapai pada Jun 2023, menggambarkan betapa banyak kos pinjaman telah menurun sebelum pengetatan semula ini.

Kiriman wang membantu menampung defisit luaran yang lebih besar

Pakistan mencatatkan defisit akaun semasa sebanyak $874 juta dari Julai hingga September, berbanding $755 juta dalam tempoh sama setahun sebelumnya. Ini merupakan peningkatan sebanyak $119 juta, atau kira-kira 16%.

Akaun semasa menjejaki perdagangan barangan dan perkhidmatan, selain aliran pendapatan dan pindahan, termasuk kiriman wang. Defisit bermakna negara memerlukan pembiayaan daripada pelaburan, pinjaman atau sumber lain untuk menampung jurang tersebut.

Kiriman wang warga Pakistan yang bekerja di luar negara menjadi penampan penting. Kiriman wang mencecah $10.9 bilion pada suku pertama tahun kewangan, mendorong bank pusat menaikkan unjuran tahunan sebanyak $1 bilion.

Ahmad menjelaskan pindaan itu dalam sidang medianya:

Berikutan prestasi kukuh ini, SBP telah menyemak semula unjuran tahunan kiriman wangnya kepada $45 bilion daripada $44 bilion.

Bank itu mengekalkan unjuran defisit akaun semasa antara sifar hingga 1% daripada keluaran dalam negara kasar bagi tahun kewangan yang berakhir pada Jun 2027. Ahmad berkata eksport semakin pulih tetapi masih belum mencapai tahap yang diperlukan oleh ekonomi. Beras, produk tekstil bernilai tambah lebih tinggi dan perkhidmatan membantu pemulihan itu.

Import turut meningkat seiring dengan pemulihan kegiatan ekonomi. Angka yang dikaitkan dengan Biro Perangkaan Pakistan menunjukkan import selain minyak meningkat 15% pada suku pertama, berbanding 6% bagi petroleum. Kereta, mesin dan barangan lain menyumbang kepada peningkatan itu, menjadikan imbangan luaran berkait dengan pemulihan dalam negara selain harga tenaga.

Rizab dan IMF memberi ruang bernafas

Bank pusat berkata rizab pertukaran asingnya kekal stabil pada kira-kira $21.5 bilion, disokong oleh pembelian mata wang asing yang berterusan. Dengan rizab itu cukup untuk menampung kira-kira tiga bulan import, ia menyediakan penampan bagi membayar bil luar negara apabila aliran masuk mata wang asing berubah-ubah.

Pakistan juga mencapai persetujuan di peringkat kakitangan dengan Tabung Kewangan Antarabangsa (IMF) pada Oktober yang boleh membuka laluan kepada pelepasan kira-kira $1.21 bilion. Lembaga eksekutif IMF perlu meluluskan persetujuan itu sebelum dana berkenaan tersedia; tarikh keputusan lembaga tidak diberikan.

IMF berkata pelaksanaan program Pakistan secara umumnya berjalan mengikut landasan meskipun berdepan keadaan luaran yang sukar. Bank pusat turut menyatakan bahawa Lembaga Hasil Persekutuan melepasi sasaran kutipan pada suku pertama, menyokong kewangan kerajaan dalam tempoh itu.

Jawatankuasa menyeru penampan fiskal dan luaran yang lebih kukuh, asas cukai yang lebih luas serta pembaharuan struktur. Dari segi amalan, jawatankuasa mahu kerajaan mempunyai hasil yang lebih terjamin dan negara memegang lebih banyak mata wang asing, sekali gus memberi kedua-duanya keupayaan lebih besar untuk menyerap kenaikan mendadak kos global.

Unjuran pertumbuhan dikekalkan meskipun risiko meningkat

Bank itu mengekalkan unjuran pertumbuhan pada 3.5% hingga 4.5% bagi tahun kewangan yang berakhir pada Jun 2027. Angka rasmi yang disemak menunjukkan pertumbuhan pada tahun kewangan sebelumnya sebanyak 3.7%, maka unjuran baharu itu membayangkan sama ada kelembapan sederhana atau pemulihan yang lebih kukuh.

Pengeluaran pembuatan berskala besar berkembang 1.9% pada Julai dan Ogos berbanding tempoh sama setahun sebelumnya. Jualan simen, jualan petroleum dan pinjaman kepada perniagaan swasta turut menunjukkan kegiatan yang semakin pulih, sementara anggaran awal bagi tanaman musim panas lebih baik daripada jangkaan.

Jawatankuasa memberi amaran bahawa konflik di Timur Tengah yang semakin meruncing boleh melemahkan prospek itu. Cuaca buruk yang dikaitkan dengan keadaan El Niño yang semakin teruk juga merupakan risiko, khususnya kepada pengeluaran pertanian dan harga makanan.

Kadar pertukaran Pakistan turut menjadi pertimbangan. Kadar pertukaran efektif sebenar, yang membandingkan rupee dengan mata wang rakan dagang selepas mengambil kira perbezaan inflasi, meningkat kepada hampir 109, paras tertinggi dalam lapan tahun. Apabila harga dalam negara meningkat lebih pantas berbanding harga di luar negara sementara mata wang kekal secara umumnya stabil, barangan Pakistan boleh menjadi agak lebih mahal.

Rupee yang lebih lemah akan menjadikan bahan api import lebih mahal dalam mata wang tempatan, manakala rupee yang lebih kukuh dari segi sebenar boleh menjejaskan daya saing eksport. Bank perlu menimbang tekanan itu bersama-sama kos yang dikenakan oleh kadar faedah lebih tinggi terhadap pelaburan dan pemulihan ekonomi.

Mengapa sesetengah ahli ekonomi memilih untuk menunggu

Tinjauan oleh Topline Securities mendapati 61% peserta pasaran menjangkakan kenaikan kadar sebelum keputusan diumumkan. Daripada semua responden, 54% menjangkakan kenaikan sebanyak 50 mata asas dan 7% menjangkakan kenaikan 100 mata asas; baki 39% menjangkakan kadar tidak berubah.

Institut Ekonomi Pembangunan Pakistan memilih untuk mengekalkan kadar secara bersyarat. Institut itu berpendapat risiko inflasi memerlukan kewaspadaan, tetapi permintaan di seluruh ekonomi belum terlalu panas dan tekanan harga belum merebak dengan cukup meluas untuk mewajarkan kenaikan serta-merta.

Institut itu menyatakan pendiriannya sebelum mesyuarat:

"Walaupun imbangan risiko telah beralih ke arah pengetatan, keadaan makroekonomi semasa masih belum memberikan alasan kukuh untuk menaikkan kadar serta-merta," kata PIDE.

Perbezaan pendapat tertumpu pada soal masa. Menunggu akan memberi perniagaan lebih banyak masa untuk pulih dengan kadar sedia ada. Tindakan sekarang bertujuan menghalang inflasi makanan dan tenaga yang berterusan daripada mempengaruhi keputusan penetapan harga yang lebih luas. Jawatankuasa memilih untuk bertindak lebih awal sambil mengekalkan unjuran pertumbuhan dan defisit akaun semasa.

Isi rumah dan perniagaan kini berdepan gabungan kos pinjaman yang lebih tinggi dan ketidaktentuan berterusan mengenai harga keperluan asas. Penilaian bank seterusnya akan bergantung pada sama ada tekanan harga minyak dan gandum mereda, jangkaan inflasi menjadi stabil, serta kiriman wang dan eksport mampu mengimbangi peningkatan bil import.

Perkara Utama

• Pakistan menaikkan kadar faedah dasarnya daripada 11.5% kepada 12% pada 26 Oktober, berkuat kuasa 27 Oktober 2026.
• Sembilan anggota jawatankuasa menyokong kenaikan setengah mata peratusan itu; seorang mahukan kenaikan lebih besar.
• Inflasi September ialah 10.3%, melebihi julat sasaran bank, iaitu 5% hingga 7%.
• Harga minyak melebihi $100 setong dan kenaikan harga gandum menjadi sebab utama keputusan itu.
• Unjuran tahunan kiriman wang meningkat daripada $44 bilion kepada $45 bilion selepas aliran masuk sebanyak $10.9 bilion pada suku pertama.
• Rizab pertukaran asing berjumlah hampir $21.5 bilion, cukup untuk menampung kira-kira tiga bulan import.
• Bank mengekalkan unjuran pertumbuhan 3.5% hingga 4.5% dan defisit akaun semasa sifar hingga 1% daripada KDNK bagi tahun kewangan yang berakhir pada Jun 2027.
• Persetujuan dengan IMF boleh membuka laluan kepada pelepasan kira-kira $1.21 bilion, tertakluk pada kelulusan lembaga eksekutif.