Malaysia Tangguh Pengurangan Waktu Pelajaran Bahasa Susulan Bantahan Sekolah Cina dan Tamil

Dua waktu pelajaran lebih sedikit cetus pertikaian lebih luas

Kementerian Pendidikan Malaysia menangguhkan cadangan mengurangkan minimum waktu pelajaran bahasa ibunda mingguan daripada 12 kepada 10 waktu di bawah kurikulum 2027 yang dirancang, susulan bantahan kumpulan pendidikan Cina dan Tamil serta pemimpin politik. Bagi pelajaran bahasa Cina Tahun Satu, perubahan yang dicadangkan itu akan mengurangkan 60 minit seminggu, daripada 360 kepada 300 minit waktu pengajaran di bilik darjah.

Pertikaian itu sampai kepada Menteri Pendidikan Fadhlina Sidek dan Perdana Menteri Anwar Ibrahim menerusi surat daripada Timbalan Presiden MIC merangkap Ahli Parlimen Tapah, M. Saravanan. Pemimpin MCA, pertubuhan guru dan persatuan alumni sekolah turut mencabar cadangan itu, dengan alasan pembelajaran bahasa memerlukan masa yang dilindungi dan bukannya peruntukan yang boleh ditambah oleh sekolah mengikut pilihan masing-masing.

Walaupun kebanyakan kritikan tertumpu pada sekolah rendah Cina dan Tamil, kementerian menyatakan bahawa minimum 10 waktu yang dicadangkan itu juga akan terpakai kepada pelajaran Bahasa Melayu di sekolah kebangsaan. Oleh itu, perubahan jadual waktu tersebut melangkaui dua aliran sekolah vernakular yang menjadi tumpuan utama perbahasan awam.

Hasil segera daripada pertikaian itu ialah cadangan pengurangan tersebut ditangguhkan. Perkara yang masih perlu diperjelas termasuk jadual waktu yang disemak bagi kesemua enam tahun persekolahan rendah, cara peruntukan bahasa yang dikekalkan akan dilindungi secara rasmi, dan ruang untuk modul Pembinaan Karakter yang dirancang. Tiada tarikh diberikan untuk penerbitan kerangka yang disemak itu.

Perubahan yang akan dibawa oleh jadual waktu cadangan

Sekolah Jenis Kebangsaan Cina, yang dikenali sebagai SJKC, menggunakan bahasa Cina sebagai bahasa pengantar utama. Sekolah Jenis Kebangsaan Tamil, lazimnya ditulis sebagai SJK(T), menggunakan bahasa Tamil. Waktu yang dipertikaikan itu ialah pelajaran khusus bahasa, yang membolehkan murid berlatih kemahiran seperti membaca, menulis dan perbendaharaan kata.

Cadangan itu akan mengurangkan pelajaran bahasa Cina bagi Tahun Satu dan Dua daripada 12 kepada minimum 10 waktu seminggu. Minimum menetapkan jumlah terendah yang wajib disediakan oleh sekolah; sekolah boleh menjadualkan lebih banyak pelajaran jika dibenarkan dalam kurikulum yang lebih luas.

Timbalan Menteri Pendidikan Wong Kah Woh berkata guru besar boleh menambah waktu pelajaran. Kementerian juga mencapai persefahaman dengan pertubuhan yang mewakili guru besar sekolah rendah Cina untuk mengutamakan dua waktu tambahan bahasa Cina, yang berpotensi mengembalikan jumlah peruntukan kepada 12 waktu.

Dong Zong, Jiao Zong dan 13 lagi pertubuhan pendidikan Cina meminta jaminan rasmi bahawa sekurang-kurangnya 12 waktu bahasa Cina akan diperuntukkan setiap minggu. Kebimbangan mereka bersifat praktikal: ketetapan nasional akan melindungi minimum yang sama di semua sekolah, manakala penambahan secara pilihan bergantung pada keputusan setiap sekolah.

Mengapa budi bicara guru besar menjadi pertikaian

Presiden MCA Dr Wee Ka Siong mempersoalkan sama ada guru besar patut memikul tanggungjawab untuk mengembalikan dua waktu pelajaran itu. Ketika berucap pada majlis makan malam anjuran tiga cawangan MCA di Machap pada 4 November 2026, bekas timbalan menteri pendidikan itu memberi amaran tentang kesukaran yang mungkin timbul apabila pemimpin sekolah ditukarkan atau diganti, atau apabila pemeriksa meneliti keputusan berkaitan jadual waktu.

Wee menggesa supaya peruntukan ditetapkan dengan jelas:

"Jika 12 waktu, maka 12 waktu. Jika 10, maka 10. Tiada ruang untuk kekaburan," katanya.

Amy Tnay, setiausaha Persatuan Alumni Sekolah Rendah Chung Hua No. 1 Kuching, membangkitkan kebimbangan berkaitan tentang sumber yang tidak seimbang. Sesetengah sekolah mempunyai akses yang lebih baik kepada guru berkelayakan dan bahan pengajaran berbanding sekolah lain. Membenarkan pelajaran tambahan akan memberi kelonggaran kepada sekolah, tetapi persatuan itu mahukan langkah perlindungan supaya akses kepada pengajaran bahasa tidak bergantung pada kemampuan setiap sekolah.

Naib Presiden MCA Tan Teik Cheng turut mengkritik Wong, dengan menuduh beliau gagal melindungi kepentingan sekolah Cina walaupun persiapan bagi perubahan kurikulum telah berlangsung lebih setahun. Kritikan itu menambah tekanan politik terhadap tuntutan kumpulan pendidikan supaya peruntukan nasional ditetapkan secara bertulis.

Penyokong sekolah Tamil mahukan perlindungan bertulis

Saravanan berkata cadangan pengurangan waktu pelajaran Tamil menimbulkan kebimbangan dalam kalangan guru, ibu bapa, Persatuan Ibu Bapa dan Guru serta masyarakat India secara lebih meluas. Dalam kenyataannya pada 5 November, beliau berkata sudah menulis kepada Fadhlina dan mengirimkan salinan kepada Anwar, meminta supaya 12 waktu Tamil seminggu yang sedia ada dikekalkan atau ditambah.

Timbalan presiden MIC itu mengaitkan masa di bilik darjah dengan peranan lebih luas sekolah Tamil dalam memelihara bahasa, identiti budaya dan warisan. Beliau berkata:

"Waktu pengajaran bahasa ibunda yang sedia ada tidak boleh dikompromi atau dikorbankan demi memberi ruang kepada mata pelajaran atau modul sukatan pelajaran baharu," katanya lagi.

Bekas timbalan menteri pendidikan P. Kamalanathan menyokong pendirian itu pada 6 November. Beliau menyifatkan pengurangan daripada 12 kepada 10 waktu sebagai pemotongan sebanyak 16.7% dan menggesa supaya jaminan bertulis diberikan bagi melindungi pengajaran bahasa Tamil di bawah kurikulum 2027.

Kamalanathan turut menggesa supaya rundingan rasmi diadakan dengan guru, persatuan ibu bapa dan masyarakat pendidikan Tamil. Hujah beliau tertumpu pada cara kanak-kanak belajar: pembacaan, penulisan, latihan dan pendedahan yang kerap memerlukan masa, selain sukatan pelajaran yang sesuai.

Kedudukan pelajaran karakter dalam pertikaian

Modul Pembinaan Karakter yang dirancang akan mengambil masa 15 minit setiap hari, atau 75 minit sepanjang lima hari persekolahan, dan akan disampaikan menggunakan bahasa pengantar setiap sekolah. Pengenalannya sebahagian daripada penyusunan semula jadual waktu yang mencetuskan pertikaian bahasa tersebut.

Saravanan menyokong tujuan modul itu tetapi mencadangkan supaya ia dimasukkan dalam waktu Pendidikan Moral sedia ada. Langkah itu akan membolehkan kementerian memperkenalkan kandungannya sambil mengekalkan masa untuk bahasa Tamil. Pendirian beliau membezakan sokongan terhadap pendidikan karakter dan nilai daripada ketidaksetujuan tentang pelajaran yang patut dikurangkan untuk memberi ruang kepadanya.

Angka-angka tersebut menunjukkan tekanan terhadap jadual waktu. Pelajaran bahasa Cina Tahun Satu akan kehilangan 60 minit setiap minggu di bawah cadangan itu, manakala modul Pembinaan Karakter diperuntukkan 75 minit. Untuk memasukkan kedua-duanya dalam minggu persekolahan, keputusan perlu dibuat tentang keseluruhan jadual waktu, termasuk mata pelajaran lain, dan bukan sekadar menentukan sama ada murid patut menerima pendidikan karakter.

Wee meminta kementerian menerbitkan kerangka kurikulum lengkap, termasuk perubahan kepada bahasa Inggeris dan mata pelajaran lain. Ibu bapa dan pemimpin sekolah kemudiannya dapat melihat pembahagian waktu sepanjang minggu dan kedudukan pengajaran bahasa bersama modul baharu itu.

Mengapa pendidik Cina menelusuri semula sejarah hingga 1995

Data sejarah jadual waktu yang dikumpulkan oleh Jiao Zong, Persatuan Guru-Guru Sekolah Cina Bersatu Malaysia, membantu menjelaskan hebatnya reaksi tersebut. Pada 1995, murid Tahun Satu di sekolah rendah Cina mengikuti 15 waktu bahasa Cina, masing-masing selama 30 minit, menjadikan jumlahnya 450 minit seminggu. Peruntukan semasa ialah 12 waktu, atau 360 minit.

Pengurangan terdahulu berlaku pada 2003, ketika dasar Pengajaran dan Pembelajaran Sains dan Matematik dalam Bahasa Inggeris, yang dikenali sebagai PPSMI, serta formula "2-4-3" yang berkaitan dengannya diperkenalkan. Waktu bahasa Cina dikurangkan sebanyak tiga waktu apabila mata pelajaran lain mendapat tambahan masa.

Di bawah aturan itu, Matematik meningkat daripada tujuh kepada 10 waktu, dengan enam waktu diajar dalam bahasa Cina dan empat dalam bahasa Inggeris. Dua waktu bahasa Inggeris ditambah, manakala Sains mendapat enam waktu yang dibahagikan sama rata antara bahasa Cina dan bahasa Inggeris. Waktu bahasa Cina kekal pada 12 apabila kurikulum sekolah rendah berubah pada 2011 dan disemak pada 2017.

Cadangan yang ditangguhkan itu akan mengurangkan pengajaran bahasa Cina Tahun Satu kepada 300 minit seminggu. Berbanding 450 minit yang direkodkan pada 1995, jumlah itu merupakan pengurangan sebanyak 150 minit, atau satu pertiga. Oleh itu, kumpulan pendidikan bertindak balas terhadap kehilangan masa yang dicadangkan serta sejarah perubahan jadual waktu yang lebih panjang.

Murid lebih tua turut menjadi tumpuan bantahan

Angka yang dibincangkan oleh Wee dan dikumpulkan secara tidak rasmi oleh Jiao Zong meramalkan pengurangan lanjut waktu pelajaran bahasa Cina selepas dua tahun pertama. Tahun Tiga akan beralih daripada 12 kepada sembilan waktu, Tahun Empat daripada 10 kepada sembilan, dan Tahun Lima serta Enam daripada 10 kepada tujuh. Jiao Zong menyatakan bahawa peruntukan bagi Tahun Tiga hingga Enam masih sementara dan menunggu penjelasan kementerian.

Bagi Tahun Lima dan Enam, perubahan yang diramalkan itu akan menghapuskan tiga daripada 10 waktu sedia ada, iaitu pengurangan sebanyak 30%. Ini merupakan pengurangan berkadar lebih besar berbanding pemotongan 16.7% yang dicadangkan bagi Tahun Satu dan Dua, sekali gus membantu menjelaskan mengapa pengkritik mahukan kerangka lengkap bagi enam tahun persekolahan.

Wee berkata murid SJKC dijangka mempelajari kira-kira 2,800 aksara Cina sepanjang persekolahan rendah, dan beliau menyebut sekitar 2,500 aksara sebagai keperluan untuk menulis karangan yang baik. Beliau berhujah bahawa murid memerlukan pendedahan yang mencukupi di bilik darjah untuk membina kemahiran mengenal aksara, perbendaharaan kata dan penulisan.

Wee turut mengimbas bantahannya terhadap cadangan terdahulu untuk mengajar Malaysia Negaraku, mata pelajaran yang bertujuan memupuk semangat patriotisme dan pemahaman tentang masyarakat Malaysia yang berbilang kaum, dalam Bahasa Malaysia di semua aliran sekolah rendah. Beliau berkata cadangan itu digugurkan selepas isu tersebut dibawa ke Jemaah Menteri. Kisah beliau mengaitkan pertikaian semasa mengenai waktu pelajaran dengan perbahasan terdahulu tentang bahasa pengantar yang digunakan di sekolah Cina.

Sekolah di Sarawak menunjukkan pihak yang terkesan

Sekolah rendah Cina turut mendidik kanak-kanak daripada keluarga yang bahasa di rumahnya bukan bahasa Cina. Di Sarawak, hal ini menjadikan peruntukan waktu pelajaran relevan kepada kumpulan yang lebih luas daripada masyarakat Cina sahaja.

Tnay merujuk data yang dikeluarkan pada Mac 2026, yang menunjukkan bahawa murid peribumi merangkumi 38.6% enrolmen Tahun Satu di 70 sekolah rendah Cina di bahagian Kuching, Samarahan dan Serian. Angka itu bersamaan hampir empat daripada setiap 10 murid baharu dalam kumpulan sekolah tersebut.

Persatuan Alumni Chung Hua Kuching menggesa penilaian dibuat tentang kesan perubahan yang dicadangkan terhadap penguasaan bahasa Cina, Melayu dan Inggeris. Persatuan itu turut meminta kajian yang menjadi asas penyusunan semula, rundingan dengan pentadbir sekolah dan pertubuhan pendidikan, serta penilaian selepas pelaksanaan untuk mengukur hasil pembelajaran.

Tnay membangkitkan keperluan menyelaraskan program Tasmik, yang menyediakan bimbingan bacaan al-Quran untuk murid Islam, dengan pengajaran akademik biasa. Persatuan itu menyokong pembelajaran agama murid sambil meminta garis panduan jelas untuk melindungi masa yang diperuntukkan bagi bahasa Cina, bahasa Inggeris dan mata pelajaran teras lain.

Jadual pelaksanaan perubahan kurikulum

Pelaksanaan kurikulum baharu yang dirancang akan bermula dengan Tahun Satu pada 2027 dan berkembang satu tahun persekolahan setiap tahun sehingga mencapai Tahun Enam pada 2032. Mengikut jadual itu, kanak-kanak yang memasuki Tahun Satu pada 2026 akan terus mengikuti kurikulum sedia ada apabila mereka berpindah ke Tahun Dua pada 2027.

Tarikh utama di sebalik pertikaian itu menunjukkan bagaimana perubahan yang dicadangkan untuk pengambilan murid akan datang menjadi perbahasan tentang keseluruhan jadual waktu sekolah rendah:

• 1995: Pelajaran bahasa Cina Tahun Satu berjumlah 15 waktu, atau 450 minit seminggu, menurut data sejarah Jiao Zong.
• 2003: Perubahan jadual waktu berkaitan PPSMI mengurangkan peruntukan itu kepada 12 waktu, atau 360 minit.
• 2011 dan 2017: Perubahan kurikulum berturut-turut mengekalkan peruntukan 12 waktu bahasa Cina bagi Tahun Satu.
• 4 hingga 6 November 2026: Wee, Saravanan dan Kamalanathan secara terbuka mencabar pengurangan yang dicadangkan dan meminta jaminan yang lebih jelas.
• 2027: Kurikulum baharu dijadualkan bermula dengan Tahun Satu.
• 2032: Pelaksanaan berperingkat dijadualkan mencapai Tahun Enam.

Keputusan kementerian untuk menangguhkan pemotongan itu menangani cadangan segera yang menyatukan bantahan-bantahan tersebut. Tuntutan yang dikemukakan sepanjang pertikaian itu turut menjelaskan perkara yang diharapkan masyarakat sekolah daripada jadual waktu seterusnya: masa bahasa yang dilindungi, arahan jelas kepada pemimpin sekolah dan penjelasan tentang cara kandungan baharu akan dimuatkan.

Perkara Utama

• Malaysia menangguhkan cadangan pengurangan minimum waktu pelajaran bahasa ibunda mingguan daripada 12 kepada 10 waktu.
• Cadangan itu meliputi sekolah Cina dan Tamil serta akan turut terpakai kepada Bahasa Melayu di sekolah kebangsaan.
• Pengajaran bahasa Cina Tahun Satu akan berkurangan daripada 360 kepada 300 minit seminggu, iaitu pengurangan sebanyak 16.7%.
• Penyokong pendidikan Cina dan Tamil mahukan perlindungan bertulis dan bukannya waktu tambahan pilihan yang ditentukan oleh setiap sekolah.
• Modul Pembinaan Karakter yang dirancang akan mengambil masa 75 minit seminggu; Saravanan mencadangkan supaya ia dimasukkan dalam Pendidikan Moral.
• Pelaksanaan kurikulum dijadualkan bermula dengan Tahun Satu pada 2027 dan mencapai Tahun Enam pada 2032.