Risiko Kanser di Delhi Melangkaui Jerebu Musim Sejuk: Mengapa Pendedahan PM2.5 Selama Bertahun-tahun Penting

Beban pencemaran Delhi berlarutan selama bertahun-tahun

Penilaian Februari 2026 oleh Suruhanjaya Pengurusan Kualiti Udara mengenal pasti zarah sekunder, pengangkutan dan pembakaran biojisim sebagai penyumbang terbesar kepada pencemaran PM2.5 di Delhi pada musim sejuk. Ketiga-tiga kategori itu menyumbang 70% daripada beban dalam analisis kajian dari 2015 hingga 2025. Dalam usaha mencegah kanser, kebimbangan bukan hanya tertumpu pada pagi musim sejuk yang paling teruk, tetapi juga pada udara yang disedut penduduk selama berdekad-dekad.

Satu kajian dalam Scientific Reports yang meneliti udara Delhi antara 2019 hingga 2023 mendapati bacaan PM2.5 harian melebihi piawaian kebangsaan India pada kira-kira 60% hari pengukuran dan melebihi garis panduan Pertubuhan Kesihatan Sedunia pada 98.4% hari pengukuran. Dapatan itu menggambarkan pendedahan yang berterusan jauh melangkaui beberapa episod jerebu teruk.

Agensi Antarabangsa bagi Penyelidikan Kanser, sebahagian daripada WHO, mengklasifikasikan pencemaran udara luar dan zarah dalam udara luar sebagai karsinogenik kepada manusia pada 2013. Klasifikasi Kumpulan 1 bermaksud terdapat bukti mencukupi bahawa pendedahan ini boleh menyebabkan kanser pada manusia. Hubungan yang paling kukuh terbukti ialah dengan kanser paru-paru.

Satu tinjauan bukti pada 2026 oleh Kesatuan Antarabangsa bagi Kawalan Kanser dan George Institute for Global Health, yang menghimpunkan 42 tinjauan sistematik dan meta-analisis, mengaitkan pendedahan berpanjangan kepada PM2.5 dengan peningkatan 11% dalam risiko mendapat kanser. Untuk memahami dapatan itu, kita perlu meneliti tempoh pendedahan, bahan kimia dalam zarah serta risiko lain yang dihadapi setiap individu.

Mengapa bacaan AQI harian hanya menceritakan sebahagian kisah

Penduduk Delhi menggunakan Indeks Kualiti Udara, atau AQI, untuk menentukan sama ada hendak bersenam di luar, membenarkan anak-anak keluar atau memakai pelitup muka. Indeks itu menterjemahkan ukuran pencemaran kepada kategori yang menunjukkan keadaan udara semasa. Dalam sistem India, bacaan 301 hingga 400 dikategorikan sebagai sangat tidak sihat dan 401 hingga 500 sebagai teruk.

Kepekatan PM2.5 mengukur perkara yang berbeza: jisim zarah halus dalam suatu isipadu udara, yang biasanya dinyatakan dalam mikrogram per meter padu. Bacaan AQI 400 dan kepekatan PM2.5 sebanyak 400 ialah dua ukuran yang berbeza. Purata zarah tahunan membantu menggambarkan pendedahan berterusan, manakala bacaan harian membantu orang ramai bertindak balas terhadap perubahan keadaan.

Dr. Pooja Nandwani Patel, pengarah kumpulan onkologi radiasi di Sterling Hospitals, menjelaskan bahawa sejarah pendedahan seseorang yang menghirup udara tercemar sederhana selama 20 tahun berbeza daripada seseorang yang mengalami beberapa episod jerebu tebal. Kanser boleh berkembang selama bertahun-tahun, maka sejarah tempat tinggal, tempat kerja dan perjalanan harian seseorang adalah relevan.

Laporan bertarikh 2 November 2026 mengenal pasti PM2.5 sebagai bahan pencemar utama di 51 daripada 58 stesen pemantauan Delhi, iaitu kira-kira 88%. Laporan itu menyatakan purata tahunan PM2.5 di bandar tersebut sekitar 102 mikrogram per meter padu. Berbanding piawaian tahunan India sebanyak 40, angka itu kira-kira 2.6 kali lebih tinggi; berbanding garis panduan tahunan WHO sebanyak 5, ia kira-kira 20 kali lebih tinggi.

Bagaimana zarah halus boleh merosakkan sel

PM2.5 merujuk kepada zarah berdiameter 2.5 mikrometer atau kurang, kira-kira 30 kali lebih kecil daripada lebar sehelai rambut manusia. Saiznya membolehkan zarah ini bergerak jauh ke dalam paru-paru, hingga ke kantung udara kecil tempat oksigen memasuki darah.

Zarah ini merupakan campuran, bukannya satu bahan tunggal. Bergantung pada sumbernya, zarah tersebut boleh mengandungi logam, sebatian organik dan bahan kimia lain. Sesetengah zarah dan komponennya yang sangat kecil boleh memasuki aliran darah, lalu meluaskan pendedahan melangkaui paru-paru.

Tindak balas imun badan terhadap zarah yang disedut boleh mencetuskan keradangan berulang. Pencemaran juga boleh menyebabkan tekanan oksidatif, iaitu proses apabila molekul reaktif mengatasi sistem perlindungan badan dan merosakkan sel. DNA, sistem arahan yang mengawal pertumbuhan dan pembaikan sel, ialah salah satu sasaran yang mungkin terjejas.

Apabila kerosakan terkumpul dan pembaikan gagal, sel boleh mengalami perubahan yang membolehkannya tumbuh tanpa kawalan. Keradangan juga boleh mewujudkan keadaan yang membantu sel abnormal terus hidup dan membiak. Paru-paru menerima pendedahan langsung yang berulang, sekali gus membantu menjelaskan mengapa bukti yang mengaitkan pencemaran udara dengan kanser paling kukuh bagi organ itu.

Dr. Mehboob Basade, ketua onkologi perubatan dan pembedahan onkologi di Saifee Hospital di Mumbai, turut menyenaraikan nitrogen dioksida serta pelepasan daripada kenderaan, industri, pembinaan dan pembakaran bahan api fosil sebagai kebimbangan. Saiz zarah, komposisi kimia dan tempoh pendedahan semuanya penting untuk memahami campuran yang disedut orang ramai.

Makna dapatan kanser bagi penduduk

Peningkatan 11% yang dikenal pasti dalam tinjauan UICC dan George Institute ialah peningkatan relatif merentas populasi dan perbandingan pendedahan yang dikaji. Sebagai gambaran pengiraan, jika kumpulan perbandingan mempunyai risiko 10 dalam 100, peningkatan relatif 11% akan menjadikannya 11.1 dalam 100. Angka tersebut sekadar ilustrasi, bukannya ukuran risiko kanser bagi penduduk Delhi.

Risiko sebenar seseorang penduduk bergantung pada umur, tabiat merokok, kecenderungan keturunan, pendedahan di tempat kerja dan faktor lain. Penyelidik masih perlu menentukan sejauh mana sejarah pendedahan tertentu di Delhi mengubah risiko kanser sepanjang hayat seseorang. Kajian tentang jenis kanser lain masih diteruskan, dengan bukti yang belum sekuat bukti bagi kanser paru-paru.

Rajiv Gandhi Cancer Institute and Research Centre membangkitkan isu ini dalam amaran kesihatan institusi bertarikh 14 November 2024. Dr. L.M. Darlong, ketua pembedahan onkologi toraks institusi itu, menekankan risiko kesihatan serius akibat pencemaran Delhi, termasuk penyakit pernafasan dan kanser paru-paru, serta membincangkan kaitannya dengan mutasi gen EGFR.

EGFR ialah gen yang terlibat dalam isyarat yang memberitahu sel supaya membesar. Perubahan tertentu pada gen ini boleh membantu sel kanser membiak. Pemeriksaan genetik tumor bersama sejarah pendedahan alam sekitar boleh membantu penyelidik memahami sebab orang dengan latar belakang berbeza mendapat kanser paru-paru.

Mengapa mereka yang tidak pernah merokok juga perlu diberi perhatian

Penggunaan tembakau kekal sebagai punca utama kanser paru-paru, manakala udara tercemar menjadi satu lagi laluan pendedahan kepada bahan karsinogenik. Dr. Parveen Yadav, perunding onkologi toraks dan pembedahan, menyifatkan pencemaran Delhi-NCR sebagai risiko penting bagi kanser paru-paru, termasuk dalam kalangan mereka yang tidak pernah merokok.

Tinjauan terhadap pesakit pembedahan kanser paru-paru yang dipetik dalam laporan beliau mencatatkan penurunan kadar pesakit yang merokok, daripada 90% pada 1988 kepada kira-kira 50% pada 2018. Dalam kalangan pesakit berusia bawah 50 tahun, 70% dilaporkan tidak merokok; bagi subkumpulan berusia bawah 30 tahun, semuanya tidak merokok.

Angka tersebut menggambarkan pesakit yang dipilih untuk menjalani pembedahan, iaitu kumpulan yang umur, tahap penyakit dan akses kepada rawatannya mungkin berbeza daripada populasi umum. Memahami perubahan beban kanser di bandar itu memerlukan pendaftaran kanser populasi yang merekodkan kes merentas hospital dan komuniti, berserta sejarah merokok dan pendedahan alam sekitar.

Yadav turut menyarankan agar imbasan CT dos rendah tahunan dibincangkan bagi mereka yang berusia lebih 40 tahun dan telah tinggal di Delhi-NCR sekurang-kurangnya 10 tahun. Ini ialah saranan seorang klinisian. Keputusan saringan memerlukan penilaian perubatan terhadap manfaat yang dijangka, pendedahan radiasi, keputusan positif palsu dan kemungkinan mengesan kelainan yang tidak akan menyebabkan penyakit. Mereka yang bimbang tentang risiko sendiri patut membincangkan sejarah peribadi dengan klinisian.

Punca zarah musim sejuk di Delhi

Penilaian CAQM mengaitkan 27% beban PM2.5 musim sejuk Delhi dengan zarah sekunder, 23% dengan pengangkutan, 20% dengan pembakaran biojisim, 15% dengan habuk dan 9% dengan industri, termasuk loji janakuasa terma. Penggunaan kajian sumber dari 2015 hingga 2025 menghimpunkan bukti beberapa tahun, bukannya hanya satu episod pencemaran.

Zarah sekunder terbentuk di atmosfera apabila gas bertindak balas lalu menjadi zarah. Usaha mengurangkannya memerlukan kawalan terhadap gas yang dilepaskan melalui pembakaran dan aktiviti lain, di samping mengurangkan zarah yang dilepaskan secara langsung. Pembakaran biojisim termasuk pembakaran bahan tumbuhan, manakala pengangkutan dan aktiviti industri menyumbang zarah serta gas.

Cuaca musim sejuk Delhi memburukkan lagi kesan pelepasan itu. Suhu lebih rendah dan angin lemah boleh menyebabkan bahan pencemar kekal berhampiran permukaan tanah, sementara asap daripada pembakaran sisa tanaman menambah pencemaran tempatan. Kenderaan, kilang dan pembinaan terus menyumbang di luar musim sejuk, lalu memanjangkan pendedahan sepanjang tahun.

Satu kajian dalam Scientific Reports yang diterbitkan pada Jun 2026 mendapati peningkatan 19% pada PM2.5 di Delhi semasa Diwali 2024, dengan tahap pencemaran kekal tinggi pada hari-hari berikutnya. Episod sedemikian menambah beban pencemaran sedia ada. Kesannya berlaku di samping pelepasan berterusan yang menentukan udara yang disedut penduduk sepanjang sebahagian besar tahun.

Garis masa penyelidikan: daripada klasifikasi kepada kajian tempatan

Keperluan penyelidikan di Delhi melibatkan dua tugas: mengukur pendedahan penduduk dan memahami kanser yang mereka alami. Beberapa peristiwa penting menunjukkan perkembangan daripada pengiktirafan bahaya kanser kepada penyiasatan pendedahan tempatan dan kerentanan individu.

• 2013: IARC mengklasifikasikan pencemaran udara luar dan zarah dalam udara luar sebagai karsinogenik kepada manusia.
• 14 November 2024: RGCIRC menerbitkan amaran tentang pencemaran Delhi, penyakit pernafasan dan kanser paru-paru.
• Februari 2026: CAQM menilai kajian dari 2015 hingga 2025 untuk mengenal pasti penyumbang utama PM2.5 musim sejuk.
• Mac 2026: AIIMS Delhi melancarkan AIRCARE untuk menyiasat pendedahan berpanjangan kepada pencemaran dan kanser paru-paru.
• Jun 2026: Satu kajian Scientific Reports menghuraikan peningkatan PM2.5 semasa Diwali 2024.
• Oktober 2026: Integrated Atmospheric Chemistry and Aerosol Toxicity Analysis Laboratory dirasmikan di Delhi-NCR.

AIRCARE merancang untuk mengkaji 1,615 penghidap kanser paru-paru dan jumlah kawalan yang sama, menjadikan keseluruhan peserta seramai 3,230 orang. Perbandingan antara mereka yang menghidap penyakit itu dengan mereka yang tidak menghidapnya boleh membantu penyelidik meneliti corak pendedahan dan kemungkinan kerentanan genetik.

Makmal baharu itu, yang dikenali sebagai AATAL, bertujuan menyiasat komposisi bahan pencemar, sumber dan kemungkinan kesan kesihatan. Gabungan analisis kimia udara terperinci dan kajian pesakit boleh membantu menghubungkan pencemaran yang diukur di stesen pemantauan dengan pendedahan yang dialami komuniti tertentu.

Kebimbangan kesihatan merangkumi lebih daripada kanser

Kanak-kanak, warga emas dan mereka yang mempunyai penyakit sedia ada amat terdedah kepada kesan pencemaran udara yang lebih luas. Pendedahan boleh memburukkan asma dan penyakit pulmonari obstruktif kronik, iaitu keadaan yang menyekat aliran udara dan menyukarkan pernafasan. Pencemaran juga boleh menjejaskan perkembangan paru-paru kanak-kanak.

Tahap PM2.5 yang tinggi dalam tempoh antara beberapa jam hingga beberapa minggu dikaitkan dengan peningkatan risiko kardiovaskular, termasuk serangan jantung. Penyelidikan turut mengkaji kaitannya dengan perkembangan kognitif kanak-kanak, kemerosotan kognitif orang dewasa dan kemurungan. Kebimbangan ini menjadikan udara lebih bersih penting untuk kesihatan segera serta penyakit yang mengambil masa bertahun-tahun untuk berkembang.

Pendedahan alam sekitar juga boleh berlaku melalui makanan dan air. Penyelidikan yang diterbitkan pada Julai 2026 melaporkan paras plumbum melebihi had keselamatan makanan yang berkenaan dalam sesetengah sayur-sayuran yang disampel dari kawasan penanaman di sepanjang dataran banjir Yamuna. Pelepasan industri, air sisa tidak dirawat, pengairan tercemar dan bahan pencemar yang mendap dari udara ialah antara kemungkinan laluan logam memasuki persekitaran pertanian.

Lokasi dan tanaman yang disampel memerlukan pemantauan khusus serta tindakan susulan keselamatan makanan. Untuk menilai kesihatan di seluruh Delhi, pengukuran udara, ujian air dan pensampelan pertanian menjawab bahagian berlainan dalam persoalan pendedahan. Setiap satunya memerlukan perincian yang mencukupi untuk mengenal pasti komuniti dan produk yang memerlukan tindakan.

Pencegahan memerlukan tindakan di rumah dan pengurangan pelepasan

Penduduk boleh mengurangkan pendedahan semasa pencemaran teruk dengan mengelakkan aktiviti lasak di luar, menggunakan pelitup N95 yang dipasang dengan betul apabila perlu dan menambah baik penapisan udara dalam rumah jika mampu. Pengudaraan perlu mengambil kira keadaan di luar kerana membuka tingkap semasa episod pencemaran teruk boleh membawa udara tercemar ke dalam rumah.

Mengelakkan tembakau kekal penting. Penilaian pendedahan alam sekitar boleh melengkapi langkah pencegahan yang sudah terbukti, seperti kawalan tembakau, vaksinasi dan saringan kanser yang sesuai. Sejarah tempat tinggal dan pekerjaan seseorang boleh memberikan konteks berguna kepada klinisian ketika menilai gejala dan risiko.

Pihak berkuasa awam dan penyelidik memerlukan peta pendedahan yang meliputi banyak tahun, ukuran pencemaran di peringkat kejiranan, analisis kimia dan pendaftaran kanser populasi. Menghubungkan rekod ini boleh membantu mengenal pasti komuniti yang menanggung beban terbesar dan menyasarkan kawalan kepada sumber yang paling banyak menyumbang.

Dapatan CAQM menunjukkan perlunya tindakan terhadap pengangkutan, pembakaran, pelepasan industri, habuk dan gas yang membentuk zarah sekunder. Langkah berjaga-jaga peribadi menawarkan sedikit perlindungan, tetapi pengurangan pelepasan berterusan membantu mereka yang tidak mampu membeli alat penapisan, mengubah perjalanan harian atau mengelak kerja di luar. Di Delhi, pencegahan kanser perlu menjadi sebahagian daripada perbincangan tentang udara bersih sepanjang tahun.

Perkara Utama

• Pada 2013, IARC mengklasifikasikan pencemaran udara luar dan zarah dalam udara luar sebagai karsinogenik kepada manusia, dengan bukti paling kukuh bagi kanser paru-paru.
• Dalam satu kajian, ukuran Delhi dari 2019 hingga 2023 melebihi garis panduan harian PM2.5 WHO pada 98.4% hari pengukuran.
• Satu tinjauan bukti pada 2026 yang merangkumi 42 sintesis bukti mengaitkan pendedahan PM2.5 berpanjangan dengan peningkatan 11% dalam risiko relatif mendapat kanser.
• Zarah sekunder, pengangkutan dan pembakaran biojisim menyumbang 70% PM2.5 musim sejuk dalam penilaian CAQM.
• Kajian AIRCARE oleh AIIMS Delhi merancang untuk membandingkan 1,615 pesakit kanser paru-paru dengan 1,615 individu kawalan.
• Pelepasan yang lebih bersih, rekod pendedahan yang lebih baik dan langkah berjaga-jaga individu semuanya berperanan mengurangkan kemudaratan.