Singapura menyusun semula pelan keselamatan makanan, sasarkan 20 peratus serat dan 30 peratus protein menjelang 2035

Mengapa Singapura menetapkan semula sasaran pengeluaran makanannya

Singapura menggantikan cita-cita 30 by 30 dengan dua sasaran khusus menjelang 2035. Kerajaan kini menyasarkan ladang tempatan membekalkan 20 peratus daripada penggunaan serat negara dan 30 peratus daripada penggunaan protein menjelang 2035. Serat merangkumi sayur-sayuran berdaun dan berbuah, tauge serta cendawan. Protein merangkumi telur dan makanan laut. Pada 2024, ladang tempatan membekalkan kira-kira 8 peratus serat dan 26 peratus protein. Pelan yang disemak semula itu diumumkan oleh Menteri Kemampanan dan Alam Sekitar Grace Fu pada Sidang Kemuncak Inovasi Agri-Makanan Asia Pasifik, dan mencerminkan realiti yang dihadapi ladang sambil mengekalkan daya tahan makanan sebagai keutamaan negara.

Singapura mengimport sebahagian besar makanannya. Tanah yang terhad, persekitaran bandar yang padat dan sumber semula jadi yang terhad menyebabkan negara kota itu terdedah apabila bekalan global terganggu. Pandemik dan gangguan eksport ayam hidup dari Malaysia pada 2022 menunjukkan betapa cepat harga dan ketersediaan boleh berubah. Pengeluaran tempatan tidak menggantikan import, tetapi berfungsi sebagai penampan ketika krisis dan memberi pihak berkuasa lebih banyak pilihan untuk menstabilkan bekalan.

Peralihan daripada satu metrik tunggal kepada hasil khusus menetapkan sasaran yang lebih jelas tentang apa yang boleh ditanam Singapura secara besar-besaran dalam persekitarannya. Sayur-sayuran berdaun tumbuh dengan baik di ladang terkawal iklim dan rumah hijau. Pengeluaran telur terbukti berdaya tahan dengan biosekuriti kukuh dan strategi makanan ternakan domestik. Pengeluaran makanan laut boleh diperluas melalui akuakultur moden. Tanaman berakar dan umbisi memerlukan banyak tanah, maka tidak termasuk dalam pengiraan serat. Pegawai menyifatkan sasaran baharu itu sebagai bercita-cita tinggi tetapi boleh dicapai dengan dasar yang lebih terarah, infrastruktur yang lebih baik dan pembiayaan yang stabil.

Skop sasaran baharu 2035

Dalam praktiknya, sasaran itu menumpukan pada bidang yang memberikan hasil terbaik melalui teknik pertanian bandar. Serat merangkumi sayur-sayuran berdaun dan berbuah, tauge serta cendawan. Sayur-sayuran berakar dan umbisi tidak termasuk dalam takrifan itu kerana memerlukan lebih banyak tanah dan kedalaman tanah. Protein merangkumi telur dan makanan laut, dua bidang yang mempunyai kepakaran tempatan yang mantap. Ladang telur tempatan membekalkan kira-kira 34.4 peratus daripada telur yang digunakan pada 2024, manakala pengeluaran sayur-sayuran dan makanan laut masing-masing merosot kira-kira 3 peratus dan 14 peratus pada tahun itu, susulan penstrukturan semula sektor berkenaan.

Mencapai sasaran serat 20 peratus menjelang 2035 memerlukan peningkatan pesat daripada kadar semasa sebanyak 8 peratus. Penganalisis menganggarkan pengeluaran sayur-sayuran perlu meningkat kira-kira 9.5 peratus setahun untuk mencapai sasaran itu. Hanya kira-kira 1 peratus tanah Singapura diperuntukkan untuk pertanian, maka peluasan bergantung pada peningkatan hasil, ladang bertingkat dan rumah hijau yang lebih cekap, bukannya kawasan baharu yang luas.

Sasaran protein bermula daripada asas yang lebih kukuh, dan bergantung pada penaiktarafan akuakultur serta peningkatan produktiviti telur. Sejumlah ladang ikan di laut telah menghentikan operasi atau sedang beralih kepada operasi lain, sekali gus mengurangkan pengeluaran dalam jangka pendek. Dalam jangka panjang, sistem kurungan tertutup dan sistem peredaran semula di darat boleh meningkatkan hasil dan memperkukuh biosekuriti, namun memerlukan modal dan tenaga yang besar.

Mengapa usaha 30 by 30 berdepan halangan

Beberapa faktor memperlahankan kemajuan ke arah cita-cita 2030 yang terdahulu. Gangguan bekalan global dan inflasi selepas pandemik menaikkan kos makanan ternakan, tenaga dan pembinaan. Pembiayaan untuk teknologi pertanian semakin sukar diperoleh apabila kadar faedah meningkat. Beberapa projek berprofil tinggi mengecilkan skala atau ditutup. Kemunduran itu menjejaskan pengeluaran dan keyakinan.

Keadaan tempatan menambah tekanan. Tanah untuk ladang terhad dan tempoh pajakannya singkat berbanding negara lain. Banyak ladang dalaman bergantung pada bekalan elektrik berkualiti tinggi yang berterusan untuk pencahayaan dan kawalan iklim, sekali gus meningkatkan kos operasi. Akuakultur di laut terbuka berdepan cuaca, ledakan alga dan penyakit. Piawaian alam sekitar baharu serta perubahan pelesenan menyebabkan sesetengah ladang menghentikan operasi sementara, berpindah atau keluar daripada sektor itu. Kira-kira satu perempat daripada ladang ikan di laut meninggalkan sektor berkenaan pada 2024.

Protein alternatif pernah dijangka menampung sebahagian besar keperluan menjelang 2030. Potensinya masih cerah, tetapi produk kultur sel dan berasaskan tumbuhan masih berdepan kos pengeluaran yang tinggi serta penerimaan pengguna yang sederhana. Pihak berkuasa meneruskan sokongan penyelidikan, sambil menjelaskan bahawa protein alternatif bukan sebahagian daripada sasaran keselamatan makanan jangka pendek.

Empat tonggak pelan daya tahan makanan yang diperbaharui

Pendekatan kerajaan yang diperbaharui, dinamakan Singapore Food Story 2, berteraskan empat tonggak. Ia bertujuan mengembangkan pengeluaran makanan tempatan yang sesuai, mempelbagaikan sumber import, mengekalkan stok simpanan strategik dan membina perkongsian global yang lebih kukuh. Matlamatnya ialah gabungan yang berdaya tahan, bukannya mengejar satu angka utama.

Stok simpanan dan perjanjian bekalan

Stok simpanan memberi tumpuan kepada barangan yang tahan lebih lama seperti beras dan makanan dalam tin, yang boleh disimpan dan digilirkan. Dari segi perdagangan, perkongsian baharu bertujuan memastikan bekalan terus mengalir semasa krisis. Singapura telah mengusahakan perjanjian dengan negara seperti Vietnam dan New Zealand bagi menjamin aliran bekalan yang stabil serta menghalang sekatan eksport ketika pasaran ketat. Penghentian eksport ayam hidup dari Malaysia pada 2022 menunjukkan betapa cepat dasar merentas sempadan boleh menjejaskan barangan keperluan harian.

Kepelbagaian import terus menjadi perlindungan utama. Mendapatkan bekalan daripada lebih banyak pembekal menyebarkan risiko merentasi rantau. Pengeluaran tempatan kemudian mengisi kekurangan kritikal apabila gangguan berlaku, sementara stok simpanan memberi masa untuk membuat penyesuaian.

Bolehkah infrastruktur bersama mengurangkan kos ladang

Kos kekal sebagai halangan utama bagi ladang bandar. Untuk mengurangkan kos modal dan operasi, Agensi Makanan Singapura sedang mengkaji kemudahan berbilang penyewa yang akan menempatkan beberapa ladang di bawah satu bumbung. Kemudahan utiliti, bilik sejuk, barisan pembungkusan dan pemprosesan, rawatan sisa, logistik serta makmal kualiti di tapak yang dikongsi boleh menghasilkan penjimatan melalui skala ekonomi. Persekitaran terkawal juga boleh mengurangkan kerugian akibat perosak dan penyakit.

Kajian kebolehlaksanaan itu dijangka mengambil masa kira-kira 12 hingga 18 bulan. Pihak berkuasa telah mula menghubungi bakal penyewa. Idea itu berasingan daripada hab agri-makanan berteknologi tinggi yang dirancang di Lim Chu Kang, yang berdepan kelewatan. Jika kemudahan bersama itu diteruskan, ia boleh memendekkan masa untuk membuka ladang, mengurangkan kerenah birokrasi dan mengagihkan kos tetap antara beberapa pengendali.

Sesetengah pihak industri berpendapat bahawa menganggap infrastruktur teras ladang sebagai kemudahan awam boleh mengurangkan kos dengan lebih lanjut. Di bawah model itu, kerajaan akan membiayai perkhidmatan bersama dan memajakkan ruang, sementara petani menumpukan perhatian pada pengeluaran dan pelanggan. Pendekatan ini digunakan dalam sektor pengangkutan dan utiliti, dan mungkin sesuai untuk sebuah kota yang tanah dan tenaga merupakan pemacu kos utama.

Faktor yang akan meningkatkan pengeluaran sayur-sayuran, telur dan makanan laut

Bagi sayur-sayuran, peningkatan berterusan akan didorong oleh benih yang lebih baik, rumah hijau terkawal iklim, hidroponik cekap air dan pengurusan perosak yang lebih teliti. Sasaran baharu tidak merangkumi sayur-sayuran berakar dan umbisi, yang lebih sukar ditanam secara besar-besaran di Singapura. Bagi sayur-sayuran berdaun dan berbuah, hala tujunya lebih jelas. Hasil bagi setiap meter persegi meningkat sejak beberapa tahun kebelakangan ini apabila ladang memperhalusi pencahayaan, nutrien dan aliran udara.

Telur kini menjadi titik cerah. Ladang tempatan sudah membekalkan kira-kira satu pertiga daripada penggunaan, dan pengeluaran boleh ditingkatkan melalui reban ayam yang lebih besar dan cekap, pemantauan penyakit serta rantaian bekalan makanan ternakan yang terjamin. Bekalan kuasa sandaran dan tenaga solar di ladang boleh membantu mengurus risiko tenaga. Pihak berkuasa mempunyai rancangan untuk menyokong pembaharuan kawanan ternakan dan menghubungkan ladang dengan pembeli institusi supaya jumlah permintaan dapat dijangka.

Pengeluaran makanan laut memerlukan masa untuk pulih selepas setahun peralihan. Peralihan daripada sangkar laut terbuka kepada sistem berasaskan darat dan kurungan tertutup boleh meningkatkan hasil dan kebolehpercayaan, tetapi memerlukan modal, kepakaran teknikal dan tenaga kerja mahir. Program yang membekalkan benih ikan kepada penternak serta menawarkan sokongan teknikal mengenai kualiti air boleh memendekkan tempoh pembelajaran.

Kedudukan protein alternatif kini

Protein alternatif, termasuk daging kultur sel dan produk berasaskan tumbuhan, tidak akan dikira dalam sasaran keselamatan makanan jangka pendek. Kos pengeluaran kekal tinggi dan ramai pengguna masih memilih pilihan tradisional. Singapura terus menyokong penyelidikan dan kerja pengawalseliaan dalam bidang ini, dan negara itu berpengalaman meluluskan makanan baharu. Bagi daya tahan makanan dari sekarang hingga 2035, tumpuan kekal pada sayur-sayuran, telur dan makanan laut.

Dalam jangka masa lebih panjang, kos pengeluaran yang lebih rendah dan rasa yang lebih baik boleh menarik lebih ramai pengguna kepada produk ini. Syarikat yang berpangkalan di Singapura mungkin terlebih dahulu menempa kejayaan di pasaran eksport sebelum penerimaan meluas di dalam negara. Buat masa ini, protein alternatif berada di luar sasaran tetapi kekal dalam saluran inovasi.

Tenaga, sasaran iklim dan kos daya tahan makanan

Tenaga ialah komponen kos terbesar bagi banyak ladang bandar. Singapura menetapkan matlamat negara untuk mengurangkan pelepasan gas rumah kaca kepada antara 45 juta hingga 50 juta tan menjelang 2035, dalam usaha mencapai pelepasan sifar bersih menjelang 2050. Pada masa ini, sistem kuasa bergantung terutamanya pada gas asli, manakala tenaga solar menyumbang bahagian kecil kerana tanah dan ruang bumbung terhad. Kerajaan sedang mengusahakan import tenaga bersih, percubaan hidrogen dan penyelidikan mengenai pilihan nuklear termaju untuk mengurangkan pelepasan dari semasa ke semasa.

Apabila grid elektrik dinyahkarbonkan, pertanian dalaman akan mendapat manfaat daripada elektrik yang lebih bersih. Sehingga itu, cukai karbon yang lebih tinggi dan turun naik harga bahan api global boleh meningkatkan kos operasi. Ketegangan itu menjadi teras kepada sasaran baharu. Negara mahu lebih banyak hasil tempatan demi daya tahan, namun ladang perlu terus berdaya maju apabila tenaga mahal. Peralatan cekap, pemulihan haba dan tenaga solar di tapak jika boleh dapat membantu mengurangkan kos tersebut.

Metrik dan pencapaian yang perlu diperhatikan hingga 2035

Dalam tempoh satu setengah tahun akan datang, kajian kebolehlaksanaan kemudahan bersama, pemilihan tapak dan model pembiayaan akan dijalankan. Pelabur dan petani akan memerhatikan tender tanah yang lebih jelas, tempoh pelesenan yang lebih ringkas dan harga utiliti yang boleh diharap. Dari tahun ke tahun, bahagian serat dan protein tempatan dalam penggunaan akan menunjukkan sama ada ladang sedang berkembang. Bagi sayur-sayuran, hasil bagi setiap meter persegi dan penggunaan tenaga bagi setiap kilogram akan menjadi petunjuk utama. Bagi telur, biosekuriti, kestabilan bekalan makanan ternakan dan bahagian permintaan negara yang dipenuhi ladang tempatan akan menjadi ukuran penting. Bagi makanan laut, peralihan daripada sistem laut terbuka kepada sistem berasaskan darat serta kadar kelangsungan hidup akan menunjukkan kemajuan.

Dari segi perdagangan, perjanjian bekalan baharu, sumber import yang lebih pelbagai dan penggiliran stok simpanan yang lancar akan menandakan daya tahan. Ujian sebenar akan tiba apabila gangguan seterusnya berlaku. Jika harga dan bekalan kekal stabil dengan sekatan mendadak yang lebih sedikit, strategi gabungan itu akan berfungsi seperti yang dirancang.

Kesimpulan

• Singapura menggantikan cita-cita 30 by 30 dengan sasaran menghasilkan 20 peratus serat dan 30 peratus protein menjelang 2035.
• Serat merangkumi sayur-sayuran berdaun dan berbuah, tauge serta cendawan. Protein merangkumi telur dan makanan laut.
• Pada 2024, ladang tempatan membekalkan kira-kira 8 peratus serat dan 26 peratus protein. Ladang telur tempatan membekalkan kira-kira 34.4 peratus daripada telur yang digunakan.
• Pengeluaran sayur-sayuran dan makanan laut merosot pada 2024, manakala kira-kira satu perempat daripada ladang ikan di laut meninggalkan sektor itu.
• Hanya kira-kira 1 peratus tanah diperuntukkan untuk pertanian, maka pertumbuhan bergantung pada peningkatan hasil dan kemudahan yang cekap.
• Pelan yang diperbaharui itu berteraskan empat tonggak: mengembangkan pengeluaran tempatan, mempelbagaikan import, menyimpan stok dan memperkukuh perkongsian global. Perjanjian terkini dimeterai dengan negara seperti Vietnam dan New Zealand.
• Agensi Makanan Singapura sedang mengkaji kemudahan berbilang penyewa dengan perkhidmatan bersama. Kajian kebolehlaksanaan dijangka mengambil masa kira-kira 12 hingga 18 bulan. Kemudahan ini berasingan daripada hab Lim Chu Kang.
• Protein alternatif tidak termasuk dalam sasaran keselamatan makanan jangka pendek kerana kos dan penerimaan pengguna, walaupun penyelidikan diteruskan.
• Penganalisis menganggarkan pengeluaran sayur-sayuran perlu meningkat kira-kira 9.5 peratus setahun untuk mencapai sasaran serat menjelang 2035.
• Sasaran pelepasan Singapura bagi 2035 ialah 45 juta hingga 50 juta tan. Kos tenaga dan penyahkarbonan grid akan mempengaruhi daya maju ladang bandar yang menggunakan banyak tenaga.