Pakistan Daftar 3,900 Kanak-kanak dengan HIV, Jurang Rawatan Berterusan

3,680 pendaftaran direkodkan di Sindh dan Punjab

Pakistan mendaftarkan 3,900 kanak-kanak yang hidup dengan HIV antara Januari 2025 hingga Jun 2026, dengan Sindh dan Punjab menyumbang 94.4% daripada jumlah keseluruhan, menurut angka yang dibentangkan kepada Dewan Negara. Pendaftaran itu bersamaan purata lebih tujuh kanak-kanak sehari dalam tempoh 18 bulan tersebut.

Menteri Kesihatan Mustafa Kamal memberikan angka itu dalam jawapan bertulis di Parlimen yang turut menunjukkan jurang besar antara anggaran jumlah orang yang hidup dengan HIV dengan mereka yang menerima rawatan. Daripada anggaran 417,214 orang yang menghidap virus itu, 92,148 berdaftar dengan pihak berkuasa dan 67,878 menerima terapi antiretroviral.

Bagi keluarga, diagnosis HIV pada seorang kanak-kanak menandakan permulaan keperluan berterusan terhadap ubat-ubatan, temu janji perubatan dan akses penjagaan yang boleh diharap. HIV menyerang sistem imun yang melindungi tubuh daripada jangkitan. Ubat antiretroviral menekan virus dan membantu pesakit kekal sihat, tetapi rawatan perlu diteruskan.

Angka itu muncul seiring bukti amalan suntikan tidak selamat di Pakistan dan rancangan kerajaan untuk mengehadkan penggunaan picagari konvensional mulai 1 Januari 2027. Jawapan Parlimen itu turut menyatakan keperluan besar dalam rawatan hepatitis, penjagaan kesihatan mental dan vaksinasi rutin kanak-kanak.

Angka 3,900 itu merujuk kepada kanak-kanak yang didaftarkan dalam tempoh berkenaan. Tarikh mereka dijangkiti, umur dan laluan penularan masing-masing tidak dinyatakan. Maklumat itu penting untuk menentukan langkah pencegahan: kanak-kanak yang terdedah semasa rawatan perubatan memerlukan tindak balas perlindungan yang berbeza daripada bayi yang terdedah semasa kehamilan, kelahiran atau penyusuan.

Lokasi kanak-kanak didaftarkan

Sindh merekodkan 1,915 kanak-kanak, atau 49.1% daripada jumlah keseluruhan negara. Punjab menyusul dengan 1,765, atau 45.3%. Kedua-dua wilayah itu mencatatkan 3,680 pendaftaran, manakala 220 lagi direkodkan di wilayah dan kawasan lain yang disenaraikan dalam jawapan tersebut.

Pecahan mengikut lokasi adalah seperti berikut:

• Sindh: 1,915 kanak-kanak.
• Punjab: 1,765 kanak-kanak.
• Khyber Pakhtunkhwa: 139 kanak-kanak.
• Balochistan: 46 kanak-kanak.
• Islamabad: 30 kanak-kanak.
• Azad Jammu dan Kashmir: empat kanak-kanak.
• Gilgit-Baltistan: seorang kanak-kanak.

Oleh itu, Sindh dan Punjab menanggung sebahagian besar permintaan yang direkodkan bagi perkhidmatan HIV kanak-kanak dalam kumpulan ini. Kanak-kanak memerlukan ubat yang sesuai, pemantauan dan sokongan semasa membesar, manakala penjaga mereka memerlukan cara yang boleh diharap untuk mendapatkan rawatan tanpa gangguan berulang.

Kementerian berkata papan pemuka HIV kebangsaan yang merekodkan kes individu sedang beroperasi, manakala sistem berasingan Punjab masih dalam proses penyepaduan. Penyatuan rekod itu merupakan sebahagian daripada usaha mengekalkan gambaran nasional tentang diagnosis dan penjagaan.

Jangkitan tahunan meningkat tiga kali ganda ketika saringan berkembang

Anggaran WHO dan UNAIDS yang dipetik dalam jawapan Parlimen meletakkan jangkitan HIV baharu tahunan pada kira-kira 48,000 pada 2024, berbanding 16,000 pada 2010. Ini merupakan peningkatan sebanyak 32,000 jangkitan setahun, atau 200% sepanjang tempoh itu.

Saringan HIV juga berkembang dengan pesat. Kementerian merekodkan 374,126 saringan pada 2025, meningkat daripada 37,944 pada 2020, iaitu hampir sepuluh kali ganda. Lebih banyak ujian memberi perkhidmatan kesihatan lebih banyak peluang untuk mengenal pasti mereka yang memerlukan rawatan serta menawarkan perkhidmatan pencegahan kepada pasangan dan keluarga mereka.

Kedua-dua ukuran itu menggambarkan aspek wabak yang berbeza. Angka saringan mengira aktiviti ujian. Anggaran jangkitan tahunan pula mengukur bilangan orang yang dijangkiti HIV dalam tahun tertentu, termasuk mereka yang belum didiagnosis.

Kementerian menyifatkan wabak di Pakistan sebagai tertumpu, dengan prevalens dalam kalangan penduduk umum di bawah 0.1%. Wabak tertumpu bermaksud jangkitan lebih lazim dalam populasi atau rangkaian tertentu berbanding keseluruhan penduduk. Kementerian turut meletakkan Pakistan antara negara yang mengalami peningkatan wabak HIV paling pantas di Rantau Mediterranean Timur.

Anggaran semasa negara sebanyak 417,214 orang yang hidup dengan HIV menunjukkan mengapa perkhidmatan perlu melangkaui pesakit yang sudah diketahui sistem kesihatan. Mengesan jangkitan lebih awal membuka peluang untuk memulakan rawatan sebelum penyakit serius berlaku.

Kira-kira satu daripada enam pesakit yang dianggarkan menerima rawatan

Angka kementerian menunjukkan pesakit berdaftar berjumlah kira-kira 22.1% daripada anggaran populasi yang hidup dengan HIV. Seramai 67,878 orang yang menerima terapi antiretroviral mewakili kira-kira 16.3% daripada populasi anggaran itu, atau lebih kurang satu daripada enam orang.

Dalam kalangan pesakit berdaftar, kira-kira 73.7% menerima terapi. Perbezaan antara jumlah pendaftaran dengan jumlah rawatan ialah 24,270 orang. Jawapan itu tidak menjelaskan sebab jurang tersebut.

Terapi antiretroviral, yang sering disingkatkan sebagai ART, menggunakan ubat-ubatan yang berkesan menghentikan pembiakan HIV. Dengan rawatan berterusan, jumlah virus dalam tubuh boleh menurun ke paras yang sangat rendah, sekali gus melindungi kesihatan dan mengurangkan penularan.

Rangkaian ART Pakistan telah berkembang kepada 113 pusat, termasuk 15 pusat yang ditambah di Sindh pada tahun yang diliputi jawapan itu. Lebih banyak lokasi rawatan boleh mengurangkan jarak perjalanan pesakit, namun jumlah nasional masih menunjukkan keperluan besar untuk menghubungkan mereka yang didiagnosis dengan penjagaan berterusan.

Bagi kanak-kanak, hubungan dengan rawatan itu sering bergantung pada orang dewasa yang boleh mengatur pengangkutan, mengambil ubat dan menghadiri temu janji. Oleh itu, akses rawatan bukan sekadar mendapatkan preskripsi, tetapi turut melibatkan tuntutan praktikal terhadap sesebuah isi rumah.

Penjagaan perubatan tidak selamat kekal sebagai kebimbangan utama

Picagari tercemar, darah yang tidak disaring dengan secukupnya dan peralatan perubatan yang tidak disterilkan dengan betul boleh menjadi laluan penularan HIV. WHO turut mengenal pasti kehamilan, kelahiran dan penyusuan sebagai laluan seorang ibu yang hidup dengan HIV boleh menularkan virus itu kepada anaknya.

Dapatan wabak HIV kanak-kanak terdahulu di Pakistan merangkumi 331 kanak-kanak yang didiagnosis di Taunsa, Punjab, antara November 2024 hingga Oktober 2025. Jarum tercemar dianggap punca yang berkemungkinan dalam lebih separuh kes tersebut, manakala kurang daripada 5% kanak-kanak terjejas mempunyai ibu yang hidup dengan HIV.

Siasatan hospital Taunsa mendokumentasikan penggunaan semula picagari yang melibatkan vial ubat berkongsi ketika penggambaran pada penghujung 2025. Penyiasat merekodkan sepuluh kejadian picagari digunakan semula untuk mengakses bekas tersebut. Dalam empat kejadian, ubat daripada vial sama yang berkemungkinan tercemar diberikan kepada kanak-kanak berlainan.

Vial yang mengandungi beberapa dos boleh menjadi laluan pendedahan jika picagari terpakai memasukkan darah tercemar. Jarum dan picagari steril yang baharu diperlukan setiap kali ubat disedut atau diberikan dalam keadaan yang memerlukannya. Menukar jarum sahaja masih membiarkan kemungkinan pencemaran di dalam picagari.

Kerajaan Punjab berkata bukti epidemiologi yang disahkan belum membuktikan secara muktamad bahawa hospital THQ Taunsa ialah punca wabak itu. Namun, amalan yang didokumenkan menunjukkan langkah kawalan jangkitan yang jelas: mencegah penggunaan semula peralatan, mengendalikan bekas ubat berkongsi dengan selamat dan melupuskan peralatan terpakai dengan betul.

Perancangan kerajaan seterusnya

Kementerian menyenaraikan saringan sebelum pembedahan, pengesanan kontak, saringan di 14 pintu masuk dan peralihan berperingkat kepada picagari yang direka untuk mencegah penggunaan semula sebagai antara langkah tindak balasnya. Pengesanan kontak bermaksud menawarkan penilaian dan ujian kepada mereka yang mungkin terdedah melalui hubungan dengan seseorang yang didiagnosis menghidap HIV.

Sekatan terhadap picagari konvensional berkapasiti sehingga 10 sentimeter padu, bersamaan 10 mililiter, dijadualkan berkuat kuasa pada 1 Januari 2027. Picagari yang direka untuk mencegah penggunaan semula boleh menyekat amalan berbahaya pada peringkat peralatan, namun pengendalian ubat dan instrumen lain secara selamat tetap perlu.

Angka dan tarikh akhir yang diumumkan menetapkan urutan berikut:

• 2010: Anggaran jangkitan HIV baharu tahunan berjumlah kira-kira 16,000.
• 2020: Jumlah saringan HIV ialah 37,944.
• 2024: Anggaran jangkitan baharu tahunan mencecah kira-kira 48,000.
• 2025: Saringan HIV mencapai 374,126.
• Januari 2025 hingga Jun 2026: Pihak berkuasa mendaftarkan 3,900 kanak-kanak yang hidup dengan HIV.
• 1 Januari 2027: Sekatan terhadap picagari konvensional sehingga 10 mililiter dijadualkan bermula.
• Jun 2027: Program hepatitis kerajaan menetapkan tarikh akhir bagi sasaran saringan dan rawatannya.

Hospital dan klinik memerlukan bekalan peralatan, latihan kakitangan dan pemeriksaan rutin untuk melaksanakan dasar picagari itu dalam amalan harian. Dapatan Taunsa menunjukkan mengapa perubahan prosedur bertulis perlu disusuli pemeriksaan terhadap amalan semasa rawatan.

Hepatitis menambah jutaan kepada permintaan penjagaan

Jawapan Parlimen menganggarkan kira-kira sembilan juta orang hidup dengan hepatitis C dan lebih 3.86 juta dengan hepatitis B. Angka awal bagi hepatitis B ialah 3.086 juta; angka lebih terperinci yang disertakan dalam jawapan itu menggunakan 3.86 juta.

Hepatitis bermaksud keradangan hati. Hepatitis B dan C disebabkan virus yang berbeza, tetapi kedua-duanya boleh menyebabkan jangkitan berpanjangan dan kerosakan hati yang serius. Keselamatan darah dan peralatan perubatan steril penting untuk mencegah penularannya, menjadikan perkhidmatan ini relevan kepada pencegahan hepatitis dan HIV.

Kementerian menyatakan lebih 48,000 kematian berkaitan hepatitis setiap tahun dan lebih 88,000 jangkitan hepatitis C baharu pada 2024. Kedudukan global Pakistan bagi hepatitis C digambarkan secara berbeza, antara negara kesepuluh paling terjejas dengan negara pertama dari segi bilangan pesakit; angka terperinci Parlimen turut meletakkannya antara 10 negara dengan jumlah kematian akibat hepatitis C tertinggi.

Program persekutuan dan wilayah bernilai Rs67.77 bilion menyasarkan saringan terhadap 82.5 juta orang dan rawatan bagi kes yang disahkan menjelang Jun 2027. Sasaran jangka panjangnya ialah menghapuskan hepatitis C sebagai ancaman kesihatan awam menjelang 2030. Ini bermaksud mengurangkan penularan dan penyakit sehingga mencapai sasaran kesihatan awam yang ditetapkan, bukannya mengharapkan setiap jangkitan lenyap.

Jumlah saringan yang dirancang melebihi sembilan kali ganda anggaran sembilan juta orang yang hidup dengan hepatitis C. Saringan perlu menjangkau populasi yang jauh lebih luas kerana seseorang boleh hidup dengan jangkitan itu selama bertahun-tahun sebelum gejala mendorong mereka mendapatkan rawatan.

Penjagaan kesihatan mental berdepan kekurangan pakar

Angka terperinci kementerian menganggarkan 32.4 juta orang mengalami masalah kesihatan mental pada 2023, berbanding 30 juta pada 2019. Ini merupakan peningkatan sebanyak 2.4 juta, atau 8%, dalam tempoh empat tahun. Ringkasan awal menyatakan jumlah itu sebagai 32.04 juta, bukan 32.4 juta.

Islamabad mencatatkan kira-kira 300,000 orang yang mengalami masalah kesihatan mental pada 2023. Di seluruh Pakistan, kementerian mengira 1,050 pakar psikiatri berdaftar setakat Januari 2026, bersamaan kira-kira seorang pakar psikiatri bagi setiap 245,400 penduduk.

Nisbah itu menggunakan jumlah penduduk sebagai asas pengiraan, bukannya hanya orang yang mengalami masalah kesihatan mental. Pakar psikiatri ialah doktor perubatan terlatih yang mendiagnosis dan merawat masalah tersebut, termasuk memberi preskripsi ubat apabila perlu.

Jumlah mengikut wilayah merangkumi 406 pakar psikiatri di Punjab, 228 di Sindh, 122 di Khyber Pakhtunkhwa dan 44 di Balochistan. Kementerian berkata angka bagi ahli psikologi klinikal dan profesional kesihatan mental terlatih lain tidak tersedia, menyebabkan jumlah tenaga kerja yang lebih menyeluruh belum dapat dikira.

Orang yang menguruskan HIV atau hepatitis mungkin turut memerlukan sokongan kesihatan mental, khususnya apabila penyakit, tuntutan rawatan atau stigma mengganggu kehidupan seharian. Perkhidmatan yang menghubungkan penjagaan kesihatan fizikal dan mental mengurangkan bilangan sistem berasingan yang perlu diuruskan pesakit.

Angka vaksinasi menunjukkan kemajuan dan usaha yang belum selesai

Jawapan Parlimen turut menyatakan penurunan bilangan kanak-kanak yang belum menerima dos pertama vaksin pentavalen, yang melindungi daripada lima penyakit. Anggaran WHO dan UNICEF meletakkan jumlah itu pada 396,000 pada 2024, turun daripada 651,000 pada 2021, iaitu pengurangan sebanyak 255,000 atau kira-kira 39%.

Tinjauan pihak ketiga pada 2025 menganggarkan jumlah kanak-kanak dalam kategori itu kurang daripada 160,000. Kementerian berkata usaha jangkauan yang dipertingkatkan memberikan vaksin kepada hampir 488,000 kanak-kanak pada 2025 dan 147,709 lagi dalam tempoh 2026 yang diliputi jawapannya.

Jurang dalam vaksinasi rutin sebelum ini merangkumi anggaran kira-kira 419,000 kanak-kanak yang tidak menerima dos pertama vaksin rutin pada 2023. Usaha menghubungi kanak-kanak yang terlepas dos pertama itu menjadi keutamaan praktikal kerana ia membawa mereka masuk ke dalam jadual perlindungan berterusan.

Kementerian turut memetik Tinjauan Pemakanan Kebangsaan 2018, iaitu penilaian pemakanan rasmi terkini yang disebut dalam jawapan itu. Lebih 40% kanak-kanak mengalami bantut, bermaksud ketinggian mereka terlalu rendah bagi umur masing-masing, manakala 18% mengalami susut, bermaksud terlalu kurus bagi ketinggian mereka. Angka ini menggambarkan keperluan tambahan yang dihadapi sistem kesihatan sama yang bertanggungjawab terhadap suntikan lebih selamat, ujian jangkitan dan rawatan berterusan.

Perkara Utama

• Pakistan mendaftarkan 3,900 kanak-kanak yang hidup dengan HIV antara Januari 2025 hingga Jun 2026.
• Sindh dan Punjab menyumbang 3,680 pendaftaran, atau 94.4% daripada jumlah keseluruhan.
• Daripada anggaran 417,214 orang yang hidup dengan HIV, 92,148 berdaftar dan 67,878 menerima rawatan.
• Anggaran jangkitan HIV baharu tahunan meningkat daripada 16,000 pada 2010 kepada 48,000 pada 2024.
• Sekatan terhadap picagari konvensional sehingga 10 mililiter dijadualkan bermula pada 1 Januari 2027.
• Program hepatitis bernilai Rs67.77 bilion menyasarkan saringan terhadap 82.5 juta orang dan rawatan bagi kes yang disahkan menjelang Jun 2027.
• Kementerian mengira 1,050 pakar psikiatri berdaftar di seluruh negara berbanding anggaran 32.4 juta orang yang mengalami masalah kesihatan mental.